LII

I1 2

quo ad eorū meritū ꝑ peccatū mortificant̉: īmoet omnia bona ipſius peccatoꝝ merito pͥuant̉vnde ſicut ſeruo de laboricio ſuo ꝗcꝗd lucraturad nō ſuo tollitur ⁊ ſibi nihil de hoc deriuaturita deꝰ peccatoris .i. diabolꝰ laboris ſui omnemeritū tollit. vnde que facit peccatum: ſeruuseſt peccati. ¶ Nota ꝙ licet pctōr ꝑ opera ex caritate facta nihil meret̉ de condigno: tn̄ aliquidde congruo. Peccator eniꝫ aliquando facit bonum opus in genere .ſ. dat elemoſinaꝫ ꝓptervanā gloriā: de hoc meret̉ penā nō mercedemſcilicet qn̄ hoc facit ad honorē dei: hoc nō pōt eſſe ſine gratia gratis data que diſponit de congruo ad gratiā gratū facienteꝫ qd̓ deus aliquomodo acceptat. Eſt tamen illud meritū in proportionabile merito caritatis. Ualent tūmenilla opera extra caritateꝫ ad ſex. ¶ Primo admultiplicationē temporalium: Iſa. Io. Si volueritis ⁊ audieritis me bona terre comedetis¶ Secundo valet ad dimiſſionē pene tēporalis. Tertij regum. 1º. Non ne vidiſti achabhumiliatū coram me; ideo nō inducam maluꝫin diebꝰ ſuis. ¶ Tertio ad impetrationē gratie. Ioſue. 6. Raab inuenit gͦtatiā: qꝛ nuncijsiſrael benefecit. ¶ Quarto ad bone vite aſſuefactionē. vnde trenoꝝ. 3. Bonum eſt viro cūportauerit iugū ab adoleſcentia ſua. ¶ Quinto ad peccati refiſtentiā. Eccl̓ia. Ignem ardentem extinguit aqua: ⁊ elemoſina reſiſtit peccato. ¶ Sexto valet ad mitigationem pene gehennalis: debende non debite verſus ditant:non cruciant: aptant debenda gehenne. Laxatur pena: ſueſcunt culpeqꝫ reſiſtunt. Et hoc ēꝙ dicit. Ego vado ſilicet per meritum penitentie. Quo vos .ſ. per merita extra caritatem facta. Nō poteritis venire: qꝛ .ſ. eſtis mortui inpeccato. Pſal. Non mortui landabūt te dn̄e.Quarta ꝯſideratio.Eꝗtur quarta conſideratio: q̄ eſt depctoꝝ excecatōe: cū dicit̉. Dicebāt gͦiudei. vbi occurrūt due ꝯcl̓ones.¶ Prima ꝯcl̓o eſt: ꝙ pctm̄ ex certa malitia eſtgrauius peccato: qd̓ eſt ex paſſione. Quod pꝫdupl̓r. ¶ Ratio prima: qꝛ qͣꝫto motus pctī eſtmagis ꝓprius volūtati: tanto pctm̄ grauiꝰ eſtSed pctm̄ ex certa malitia eſt magis ꝓpriꝰ voluntati: qꝛ ꝓprius eſt voluntati: qd̓ ex ſeip̄o inmalum ſe plus mouet: qͣꝫ ab extrinſeco mouetNaꝫ pctm̄ ex paſſione ſic. vnde pctm̄ ex hͦ ip̄oꝙ eſt ex malitia: aggrauatur. Et tanto magis:qͣꝫto paſſio fuerit plus vehemens. vnde ſalua

tor hec peccata damnans dicit. Vos deorſumeſtis: ideo ẜm gloſam deſcendetis in infernuꝫ¶ Scd̓a ratio: qꝛ paſſio que inclinat voluntatem ad peccanduꝫ cito tranſit: ⁊ cito reddit adbonuꝫ ꝓpoſitum penitens de peccato. Sꝫ habitus quo homo ex malitia peccat: eſt qualitasꝑmanens. Et ideo ꝗ ex natura peccat: diuturnius peccat. Et ideo dicit. Uos de hoc mūdoeſtis. q. d. Sicut vobis innatum eſt eſſe mundanos: ita impoſſibile eſt vobis dimittere malum: cum ꝑ exercitium acꝗſiueris habitū malivnde Aug. de ci. dei dixit. ꝙ impreſſiones: q̄in iuuentute aſſueſcunt: vix deleri poſſunt.¶ Secunda ꝯcl̓o eſt: ꝙ excecatio cum ſit effectus peccati: ẜm illud ſapientie. 2º. Excecauiteos malitia: aliquando ordinatur ad damnatitionem: vt hic dicitur. Et non cognouerunt.Aliquando ad ſalutem: quod declaratur ſic.Nam excecatio eſt quoddam preambulum adpeccatum: peccatuꝫ aūt ad duo ordinatur. Advnum quidem ꝑ ſe .ſ. ad damnationeꝫ. Ad aliud autem ex miſericordia dei ſcilicet ad ſanationem: ⁊ quantum deus permittit aliquos cadere in peccatum: vt peccatum ſuum agnoſcentes: humilientur ⁊ conuertantur: vt dicit etiaꝫAuguſtinus de natura ⁊ gratia. vnde excecatio ex ſua natura ordinatur ad damnationē eiꝰqui excecatur. Propter quod etiam ponit̉ reprobationis effectus. Sed ex miſericordia diuina ad tempus medicinaliter ordinatur ad ſalutem eorum: qui excecantur. Sed hec miſericordia non impeditur omnibus: ſed tm̄ predeſtinatur: quibus omnia cooperantur in bonū.Romanorum octauo.Quinta ꝯſideratio.Uinta conſideratio eſt de excecatorūreilluminatione: vbi dicitur. Si eīꝫnō credideritꝭ ⁊cͣ. vbi ſunt tres ꝯº es¶ Prima ꝯcl̓o eſt: ꝙ per lumen fidei cecitasꝑ peccatu cauſata expellitur. Nā fides nō ſolūeſt de hijs que ꝑ ſe ſunt intenta: ſed etiaꝫ d̓ hijsque ſunt ad intentoꝝ manifeſtationeꝫ: ſed qꝛ ⁊remiſſio peccatoꝝ eſt effectus manifeſtans diuinā maieſtatē ⁊ xp̄i incarnationē tanqͣꝫ cauſāvnde ad remiſſionē peccatoꝝ habendā neceſſaria eſt fides. Et ideo volens oſtendere neceſſitatē fidei ad ſpiritualē regeneratiōeꝫ dicit. Niſi credideritꝭ: ꝙ ego ſū: moriemini ī peccatiſ veſtris: qͣſi diceret. Nullus poteſt exuere veterēhoīem induere nouum: niſi ꝑ ſacramentuꝫ fidei. Glo. ſuꝑ illud pſalmiſte. Oīa oꝑa eiꝰ in