Druckschrift 
Sermones ab adventu cum quadragesimali
Seite
104v
Einzelbild herunterladen
 

SermoC

clamabat: ⁊ adorabat. d. Dn̄e adiuua me: perpotentiam: qꝛ tu es dn̄s: miſere ꝑ miẜicordiaꝫqꝛ tu es filiꝰ dauid. Tertio ꝓbat eius fideꝫquo ad humilitatem. Qui reſpondens ait. Licet .n. xp̄s eaꝫ obiurgaret tn̄ ipſa humil̓r reſpōdit. Humilitas .n. ẜm Aug. eſt quedā mentis incuruatio: corā deo noſtras petitiones factens exaudibiles. vnde iudith. 9. Humiliuꝫ⁊ manſuetorum ſemper tibi placet deprecatio. Hec aūt īcuruatio cauſatur pͦ ex intuitu nr̄eꝯditōis. vnde Iob. Putredini dixi ⁊ cetera. Scd̓o cauſatur ex intuitu cōditoris in quonullus eſt defectus. vnde cōparatione eiꝰ magis apparent defectus noſtri. Iob vlti. Nuncoculus meus videt te: iō me rep̄hendo. Ber.Nunquā ſe melius reprehendit mens humane imꝑfectionis: qͣꝫ in lumine vultus tui ī ſpeculo diuine viſionis: vnde ſaluator obiurgatione ꝓbans eius humilitatē rn̄dit. Nō eſt bonūqꝛ ꝯtra ordineꝫ iuris ⁊ etiam nature. Sumerepanem filioꝝ. Panis filioꝝ eſt vexatio tribulationis cuꝫ adiutorio dei: qꝛ ſicut nutritur corpus pane: ita virtus ꝑficitur ī tribulatiōe: Adhebr. 12. Que extra diſciplinā ſunt: non ſunt filij ſed adulteri. Canes ſūt luxurioſi ⁊ voluptuofi. Que ſicut canes latrant ⁊ ſibi lapides proiectos mordent. Ita in tribulationibus impatientes remurmurant. Et ideo canes ſunt reputandi: ⁊ per ꝯn̄s hoc pane veſci ſunt indigniNam panis non ꝯceditur niſi filijs ⁊ dignis.vnde eccl̓i. 9. Uir ſapiens non murmurabit.Sed quafi de encenio gratias aget̉: qꝛ donuꝫdei eſſe intelligit. At illa dixit. Etiam dn̄e ⁊cͣ.Ecce humilitas mulieris que tāto plus magnificatur: qͣꝫto maior fuit obiurgatio. Que quanta fuit: pꝫ ex tribus: qꝛ nō filia: nō pane digna:ſed potius catula eſt vocata. Totū ꝯceſſit mulier. vnde ſeꝗtur: Etiā dn̄e: qͣſi diceret. Ueꝝ eſtdn̄e qd̓ tu dicis. Panes .i. grauiores tēptationum ꝯcuſſiones debentur filijs ⁊ iuſtis. Sꝫcatelli .i. imꝑfecti edunt. Micas .i. exēpla minoꝝ tribulationum recipiunt gratanter ꝓ modo ſuo poſſibili. vnde neceſſe eſt in iuſtis maiora exēpla tribulationum p̄cedere ꝗbus minores valeant leuioribus informari.Tertia conſideratio.Ertia ꝯſideratio eſt de fidei eius approbatiione: dn̄s. Tunc rn̄dens ih̓sait. O mulier: vbi occurrūt. 3. ꝯº eſ. Prima ꝯcl̓o eſt: ꝙ ad magnitudinem fideiꝑfecte ꝑtinent ſeptē. Primū eſt: vt ſit pͥme

veritati innīxa: ſicut fides moyſi: qui ſe negauit filium filie pharaonis: magis eligēs affligicū populo dei: qͣꝫ tꝑalium habere iocūditateꝫ. Scd̓m ꝙ ſit caritate formata ſicut magdalene: cui dimiſſa ſunt peccata multa: quia dilexitmultū. Tertiū ꝙ fiat bōa volūtate feruida:vt hic dicit̉. O mulier. Quarto ꝙ ſit bonisoꝑibꝰ ꝓbata ſicut fides ꝯfeſſoꝝ. Quīto qͥſit ſortitudine roborata: ſicut fides martyrum. Sexto ꝙ ſit obedientia d̓corata: vt fides habrae. Septimo ꝙ ſit humilitate ſubiecta: vtfides beate virginis que ait. Eece ancilla dn̄i. Et nota ꝙ fides magis innititur auctoritati qͣꝫ ratiōi. Quia ẜꝫ Greg. Fides nō hꝫ meritum: vbi humana ratio p̄bet experimentuꝫ.Et hoc eſt qd̓ dicit. O mulier magna eſt fidestua. Si ꝯſideremus laudatoreꝫ: ſic laudata eſtmaior: qꝛ iſte eſt ſaluator. Nō .n. qui ſeipſumꝯmendat ⁊c̄. Si laudatā magna eſt fides eiuſ:qꝛ mulier humilis. Si rōnem laudis: qꝛ fideſmagna ⁊ ꝓ bata multipl̓r. Ideo dicit. O mulier fragilis corpore nō mēte. Unde magna ēfides mulieris: qꝛ magnā ꝯfidentiaꝫ hꝫ de deivirtute. vn̄ treno. 3. Noui diluculo ꝙ magnaeſt fides tua. Scd̓a ꝯcluſio eſt: ꝙ per fideꝫ oīa poſſibiliaſunt credenti .ſ. pertinentia ad ſalutē: ⁊ hoc notatur cum dicit. Fiat tibi ſic̄ vis: Gloſa. Promēſura fidei qꝛ credidit eum oīa poſſe: indicatꝑ fidem meruiſſe cui ſicut credit ita fit: ſꝫ tamēgr̄a mediāte: qꝛ in puris naͣlibus voluntas nōmeret̉. Primū pꝫ .ſ. ꝙ gr̄a mediante: quianullū agēs poteſt ꝓducere effectū excedentemꝓpriam virtuteꝫ niſi adſit altior virtus: ſꝫ credulitate oīa ad ſalutem ꝑtinentia mereri ē effectus excedens naͣlem virtutē voluntatis. Igitur talē effectum ſine altiori virtute ꝓducere nōpoteſt. Hec aūt virtus eſt gr̄a: que ē pͥncipiuꝫꝓductiuū actus meritorij. vnde apl̓s. Iuſtificati igitur gr̄a ipſius per fidem: heredes ſimuſẜm ſpeꝫ vite eterne. vnde Ihero. Credulitasnoſtra infirma eſt niſi īnixa fuerit adiutorio d̓iFides cū lachrymis optata vota capit: fiat tibi ſicut vis: qͣſi diceret ẜꝫ Iſido. Sicut homoliberi arbitrij ꝯditus ſua mente ſponte diuertitſe a deo: ita ex ꝓpria mentis reuerſiōe credēdorecurrit ad eum: ita vt libertas agnoſcatur arbitrij per propriam voluntatem ⁊ beneficiumgratie per acceptam fidei veritatem. Tertia cōcl̓o eſt: ꝙ p̄mium fidei eſt curatioſpūaliſ. vn̄ ait. Sanata ē filia eius ex illa hora