XXXIX

8 6

turali rationi ſuꝑaddituꝫ. Et hoc lumen interdum pͥuat̉ ab aīa. Et talis priuatio eſt cecitas:que eſt pena ẜm qd̓ pͥuatio luminis gr̄e quedāpena ponit̉. ¶ Tertio eſt aliꝗd intellectuale lumen ꝑ qd̓ hō intelligit aliqua cuꝫ quodā pͥncipio intellectuali. Mens eniꝫ hominis poteſt ītendere: ⁊ nō intendere. Et ꝙ ei non intendatꝯtīgit dupliciter. Quādoqꝫ ꝗdeꝫ ex hoc ꝙ hētvoluntateꝫ ſpōtanee ſe auertente a cōſideratione pͥncipij. Pſal. Noluit intelligere ⁊c̄. Aliomō ꝑ occupationem mentis: circa alia que magis diligit. Quibus ab inſpectione huius pͥncipij mens auertitur. ẜm illud pſal. Super cecidit ignis ⁊ nō viderūt ſolem. vtroqꝫ mō cecitas mentis eſt peccatuꝫ. vnde dicit. Cum appropinquaret iherico .ſ. ieſus ſuſcipiens noſtremortalitatis defectus. Quia iherico defectusinterpretat̉: vt ꝓ nobis moreret̉: que mors domini nouiſſimus eſt defectus. Per hoc autēqd̓ ſequit̉. Cecus ꝗdā ſedebat: oſtenditur fructus paſſionis .ſ. illuminatiōis eoꝝ qui p̄ordinati ſunt ad vitaꝫ ꝑ fidē. ¶ Et nota ꝙ d̓ iſto ceco multa dicunt̉ .ſ. ꝙ cecus ⁊ ꝙ ſedebat etiā iuxta viā: et ꝙ mendicus: etiā ꝙ interrogauit pretereuntes etiā ꝙ clamauit fili dauid. iſte cecusdeſignat nō credentes. tamen p̄ordinatos advitam eternā. Eph̓. 5º. Eratis aliqn̄ tenebre.Sedere auteꝫ cecus iuxta viaꝫ dicit̉ ꝙ ⁊ ſi extra viaꝫ tamen reuocabilis. Mendicans dicit̉nō ſoluꝫ pauper. Mendicus ꝗ nō ſoluꝫ pauꝑeſt: ſed ex ſua paupertate gemit et dolet. Et ꝑ hͦip̄ꝫ ꝓuocat ad miſericordiaꝫ: et ad miſeriaꝫ reuelandā flagitat̉ deus. Turba preteriens multitudo ſanctoꝝ doctoꝝ ⁊ ꝓph̓aꝝ eſt qui omneſanunciauerunt xp̄m venturū. Hic clamat filidauid miẜere. Dauid manu fortiſ interpretat̉Ideo robora debileꝫ: et infirmuꝫ miſerere tollendo miſeriam culpe. per quam cecitas ⁊ miſeria pene: per quam infirmitas notatur. Etqui preibant: increpabant eum: vt taceret.Hij ſunt turbe peccatorum: cogitationum: ⁊affectionum malarum: impedientes gratiā impetrandam. Ille vero multo magis clamabatin ſupplicatione perſeuerando.¶ Quarta concluſio eſt: ꝙ ſaluator videns inpeccatore habilitateꝫ ꝓficiendi in bono: ⁊ ꝓmptitudinem reſiſtendi in malo: confert auxiliūgratie ſiſtendo: prohibendo ſcilicet peccatum:ne vltra procedat: ⁊ cauſando in mente habitum virtutum: vt exeat in actus virtuoſos.Nlam gratia cum ſit quoddaꝫ donuꝫ ſuperna

turale: non meret̉ naturali dignitate quacūqꝫ:ſed mentis debita diſpoſitione adipiſcitur. vnde dicitur. Stans autem ieſus: iuſſit illum adduci ad ſe. In hoc modus ⁊ virtus curationisoſtenditur. Non enim ex natura morali: quepreterijt: ſed ex diuina: que immutabilis ꝑmanet: habebat quod curauit. Interrogat autemnon ꝙ neſciret quid ſibi fieri optaret: ſed vt reſponſione eius manifeſtum fieret quid illud ēin quod deſiderium antiquorum feruebat: ſcilicet videre xp̄m. Luce. I0. Multi reges ⁊ ꝓphete voluerunt videre que vos videtis: ⁊ nōviderunt. vnde iſſe cecus non dixit. Suꝫ mēdicus domine: peto vt diues fiam: ſed dixit.Domine vt videam.¶ Quinta concluſio eſt: ꝙ cecitas que eſt effectus peccati: maxime depellitur per lumen fidei. Nam fides nō folum eſt de hijs: que perſe ſunt intenta: ſed etiaꝫ eſt de hijs: que ſunt adintentoruꝫ manifeſtationem. Sed quia remiſſio peccatorum eſt effectus manifeſtans diuinam maieſtatem: ⁊ chriſti iucarnationem: tanquam cauſam: vnde ad remiſſionem peccatorum habendam: neceſſaria eſt fides. Sed qꝛfides pͥncipaliter eſt de hijs: que videre in patria ſperamus: ẜm illud hebreorum. xjo. Fides eſt ſubſtātia rerum ſperandarum: ad quorum notitiam manuducimur per parabolarūmanifeſtationem: ⁊ miraculorum operationēque ſunt opera diuinitatis pertinentia ad eſſegratie. Que remiſſio peccatoꝝ inqͣꝫtuꝫ ꝑtinetad ſctīficationē humanā: cadit d̓ neceſſitate ſb̓numero credendorum: ſine quibus ſalus haberi non poteſt. Et ideo volens oſtendere neceſſitatem fidei ad ſpiritualem curationem: dixit illi ieſus. Reſpice: fides tua te ſaluum fecitNon dixit. Aſpice: ſed reſpice. Reſpectus ꝗdem eſt de eis: que retro ſunt. Sed aſpectusde hijs: que preceſſerunt. per quem admonetChriſtus conſiderare quantum ſit conueniens modus reparatioins humane: qui oſtenditur nobis per fidem ⁊c. Aliam enim medicinam non requirebat genus infirmitatis.Nam qui bene attendit: non abhorret incarnationem filij dei. Ideo dicit Auguſtinus.Alius modus reꝑationis noſtre ſuit deo poſſibilis. Nullus tamen noſtre miſerie conuenientior ⁊cͣ.¶ Sexta ꝯcl̓o eſt: ꝙ debemus de beneficijsdei ſemper eſſe grati .ſ. gratiaꝝ actione. Hocauteꝫ maxime debetur illi qui gratis beneficiū