ermo

¶ Scd̓a eſt vnitas moralis: q̄ eſt cōformitascaritatis. Actu. 4. Multitudinis credentiumvnus intellectus in fide: ⁊ vnus affectus in caritate. Huiuſmōi vnitatis dulcedinem exprimit pſal. d. Ecce qͣꝫ bonum ⁊ qͣꝫ io. ⁊cͣ. Et vtilitatem oſtendit: qꝛ hec meret̉ in p̄ſenti benedictioneꝫ gratie: ⁊ in futuro vitā glorie. Ad hāchortat̉ nos apl̓s eph̓. 4. Solliciti ẜuare vnitatem fidei a vinculo pacis. ¶ Tertia vnitas ēſpūalis: q̄ eſt ꝯiunctio dei ⁊ aīe in vita ꝑ gratiam. Pſal. Mihi aūt adherere deo bonū eſt.Hac .n. adheſione caritatiua aſtringitur deofortiter ⁊ ſecure ad moduꝫ glutinis: dum tamſuauiter: qͣꝫ ſecure deo inherens: caritate terribilius ip̄a gehena iudicat eſſe leuiſſimo crimine vultum offendere maieſtatis. Hac .n. vnion quaſi glutino aromatū aīa cōiungit̉ deo.De qͦ apl̓s. Qui aūt adheret deo: vnus ſpūseſt. ¶ Quarta eſt vnitas celeſtis: q̄ eſt ꝯiunctio dei ⁊ aīe in patria per gl̓iam: vbi aīa ſancta capax eſt eternitatis: ſapientie ⁊ dulcedinisdei: qꝛ memoria retinebit deuꝫ ſine obliuioneſciētia cognoſcet ſine errore: amore amplectet̉ſine alterius receptōe: ⁊ ita ꝑficicit̉ illud in illaeffabili vnione deitatis ⁊ humanitatis. Sic̄aīa rationalis ⁊ caro vnus eſt hō: ita d̓s ⁊ hōvnus eſt xp̄s. Et hoc eſt qd̓ dicit. Sed vnusaccipit brauiuꝫ .i. p̄miuꝫ curſus: vel vnus ꝑſeuerans in vnitatibus vt dictum eſt.Scd̓m pͥncipale.Irca ſcd̓ꝫ principale: vbi ſubiungiCtur ad huiuſmōi curſum motiua rō:cuꝫ dicit̉. ſic currite. vbiſt̓ due ꝯº es.¶ Prima ꝯcl̓o eſt: ꝙ talis curſus ſpūalis ſolum perficitur caritate. vnde glo. dicit: ꝙ quiavnus accipit brauiū .i. p̄mium curſus: ⁊ vosſic currite per oꝑa meritoria .ſ. caritatis ꝑſeuerantes vſqꝫ in finem: vt ꝯprehendatis brauiūeterne vocatōis. Quod aūt caritas ſit motushuius curſus: patet. Nam pͥª Thimo. pͦ. Finis p̄cepti eſt caritas de corde puro: ꝯſcientiabona: ⁊ fide non ficta. Glo. Caritas eſt finisconſumationis: non conſumptionis. Plenitudo enim legis eſt dilectio. Ro. 13.¶ Scd̓a ꝯcl̓o eſt: ꝙ qͣtuor ſunt motiue rōes:q̄ mouent nos ad hunc curſum. ¶ Primuꝫteſt amor euadendi ꝑiculum. Nam hō poſituſin via ꝑiculoſa: velociter currit: ⁊ ſic pctor eſtin via ꝑiculoſa. Et ideo currere dꝫ de pctō: qꝛſi viā peccati ꝯtinuaret: duceret eum ad mortēgehēne. Et hͦ eſt ꝙ dicit. Omnis .n. ꝗ in ago

ne ꝯtendit .ſ. ꝯtra diabolica temptamenta. Etideo velocius currendū eſt: viril̓r reſiſtēdo .ſ.ab illicitis abſtinendo: nō vt coronam accipiamus corruptā: ſed eterne retributionis. vndeAug. Non terrenis ⁊ marceſcētibus floribꝰſed eternis ꝯſertaꝫ gēmis in modum regalisdyadematis ſpūalis corona ꝯſeruat̉. ¶ Scd̓ꝫeſt tꝑis neglecti recuꝑatio. Nam aliꝗs nimismoratus in via aduertens ſe dietam dimitterenō poſſe: ſed debere implere velocius currit.Sic ſpūaliter ꝗs in delectatiōibus mundanisaliquādiu moratus: in viā gratie dꝫ feſtinātercurrere: vt tp̄s neglectum valeat recuꝑare. vn̄dicit. Ego aūt ſic curro: nō qͣi in incertū. q. d.Legitima bona oꝑor: nō quaſi in incertū faciēdo aliqͣ: de quo p̄mio nō ſum certus. Si negligenter redimo tp̄s: ſic pugno ꝯtra hoſtes:declinando malum: nō quaſi aerem verberās.i. nō inaniter me fatigādo: ⁊ aduerſariuꝫ nōledendo. Sꝫ viriliter aggreſſus ſum aduerſarium: vt tp̄s inaniter neglectum recuperetur.¶ Tertium eſt tꝑis breuitas: vt pꝫ in curſoreNaꝫ curſor hn̄s longaꝫ dietā in ꝑuo tꝑis ſpacio ꝓficere: feſtinat eo magis in curſu: vt adterminum in quem tendit: attingat. Sic ſpiritualiter currenduꝫ eſt velocius magnitudinemaioris pnīe. vt merito citius ꝑtingamus adp̄miuꝫ. Et hͦ per tꝑis breuitate. vnde Iob. 9.Dieſ mei velociores fuerūt curſore. Nll̓uſ .n.curſor quando dormit vel ꝗeſcit: currit. Sednos omni hora currimus ad mortē: qꝛ vita eſtcurſus ad mortem. vnde dicit. Caſtigo corpꝰmeum ꝑ declinatōem mali: repͥmendo .ſ. illicitos motus carnis acriori pnīa ad poſſibilitatēſubſtinētis. Pſal. Caſtigatio mea in matutinis. Et dicit. Caſtigo: nō occido. Roma. 1.Rationabile ſit obſeꝗum veſtꝝ. Et in ſeruitutē redigo: per oꝑationē bōi. Corpꝰ .ſ. ſpirituiẜuire cōgendo: ⁊ ſenſualitateꝫ rōni. vn̄ Aug.Seruituti hō ſubijcit̉: dum nō ſuam: ſed ſpūsꝑficit voluntatē. ¶ Quartū eſt remuneratioQn̄ .n. curſor ſcit ꝙ ī ſero hēbit bonū hoſpitiūfeſtinat ī curſu: vt ad illud ꝑtingat. vn̄ ſpūal̓rin bonis oꝑbus currēs: ꝑꝑ dulcedineꝫ ⁊ defiderium vite eterne feſtinat: ne deſiderio fruſtretur: reputās ꝑꝑ ſuam ꝑuitatem ſe indignūEt iō ait. Ne forte cum alijs p̄dicauerim: me.ſ. in ipſa p̄dicatōe defectuoſuꝫ inueniēs. Ip̄ereprobus .i. a deo reprobatus ꝑꝑ indignitatevt indignus hītatione eterne patrie efficiar:Apl̓s terret nos: vt timeamus ſuo exēplo me