Sermo

Et hoc eſt qd̓ dicit. Ut abnegātes ⁊c̄. q. d. qꝛin lumine gratie vobis apparent pctī turpitudo: ⁊ pena debita ꝓ eodem. Oportet vt ſitisabnegantes .i. fugientes impietateꝫ turpiumactionum: ⁊ ſecularia deſideria .i. affectionesſecularium hoīum: que inducunt vos in corruptionem ſpūaliuꝫ deſiderioꝝ. Hec .n. duomilitāt contra ſalutem animaꝝ.¶ Tertia ꝯcl̓o eſt: ꝙ tale lumen gratie nō ſolum iuſtificat impium: ſed etiā excitat ad virtututes. Nam maximū ſignum gratie eſt operari virtuoſe. quod ſine oꝑbus non pōt fieri.Unde deus ꝯferendo gratiaꝫ: cauſat virtutesin anima. ꝗbus meritorie poterit oꝑari. vndeapl̓s. Omnia poſſum in gratia: q̄ me ꝯfortatvnde Auguſtinus dicit. Sicut oculus corporis pleniſſime ſanus: niſi candore lucis adiutus fuerit: non pōt cernere: ſic ⁊ hō perfectiſſime iuſtificatus: niſi luce gr̄e diuītus adiuuerrecte non pōt viuere: ſed iuſtificatio fit ꝑ gr̄aꝫAd Ro. 3. Iuſtificati gratis ꝑ gratiā ipſius.Ergo hoetiam hn̄s gratiā: indiget alio auxilio gratie ad hͦ ꝙ recte viuat. Et hoc eſt qd̓ dicit. Sobrie in nobis .ſ. actōes noſtras diſcrete diſcernēdo. Iuſte quo ad ꝓximū vnicuiqꝫquod ſuum eſt reddēdo. Pie: quo ad deū .ſ.ſuis iuſſionibus obediendo. Uiuamus: vitānoſtrā hijs virtutibus ꝑficientes: in hoc ſecūlo neqͣꝫ: ꝯſtituēti nos inimicos dei. vn̄ Ber.O ſecl̓ꝫ neqͣꝫ: ꝗ ſoles tuos ſic btīficare amicoſvt dei facias inimicos: ⁊ īdigͦs ꝯſortio btōꝝ.¶ Quarta ꝯcl̓o eſt: ꝙ ſic iuſtificatis ꝯfert certam ſpem eterne retributōis. Nam ẜm magiſtruꝫ ſnīaꝝ: ſpes eſt certa expectatio future beatitudinis: veniēs ex dei gratia: ⁊ ex meritisp̄cedentibus: cōferens ſecuritatē. vnde pſal.In deo ſperaui: nō timebo ꝗd faciat ⁊c. Et iōdicitur eſſe anchora aīam p̄ſeruans: ne procellis temptationū a deo rumpat̉. Unde Augdic̄. Si videris fluctuari in mari iſto: noli abrumpi ab anchora anteqͣꝫ intres portuꝫ. Fluctuat nauis in anchoris. ſed nō longe a terrisꝓijcitur: nec in eternum fluctuabit: ſi ad tempus fluctuat. Et hoc eſt quod dicit. Expectantes tāqͣꝫ certi. Btām ſpem .i. beatitudineꝫ paratam. vbi nota ꝙ ſpes aliquādo ponit̉ pro requam ſperamus: vt hic. quādoqꝫ ꝓ certitudine glorie future: vt ad Ro. 5. Probatio vero ſpei gloria .i. certitudo glorie future. Quādoqꝫ ꝓ virtute: vt pͥª corin. 13. Nunc aūt manēt fides: ſpes ⁊c. Quādoqꝫ ꝓ motu virtutis

¶ Et nota ꝙ vbi eſt expectatio ſpei: ibi ſuntduo .ſ. intentio animi ad futurā beatitudinem⁊ ꝑmanentia in loco ſpūali: qui dens eſt. Iohannis. 5. Manete in me: ⁊ ego in vobis.Qui a deo per peccatum recedit: non hꝫ expectationem. que ad ſpem requirit̉. vnde ſubiungitur: Et aduentu glorie .i. manifeſtationemglorioſam magni dei ⁊ ſaluatoris noſtri ieſuChriſti: qui .ſ. non in infirmitate: ſed in maieſtate veniet premia daturus ẜm merita.Tertium pͥncipale.Irca tertiū vbi ꝓponitur nobis becneficium paſſionis: cum dicit̉. Quidedit ſemetipſum pro nobis. Ubiſunt quatuor concluſiones.¶ Prima ꝯcl̓o eſt: ꝙ decens fuit humanumgenus reparari. ¶ Ratio eſt. Nam non decet dīnam clementiam totā poſteritateꝫ ꝓptervnius pctūm ꝑpetue dānare. Sed hͦ factū fuiſſet: ſi reparatio non fuiſſet.¶ Scd̓a ꝯcl̓o eſt: ꝙ talis reꝑatio debuit fieriꝑ ſatiſ factionem. Nam ordo diuine iuſtitie hͦrequirebat: vt nullum pctūum maneret impunitum: Sed non reparatio fuiſſet per ſatiſfactionem: peccatum fuiſſet impunitum.¶ Tertia ꝯcl̓o eſt: ꝙ ꝯgruū fuit ꝙ talis ſatiſfactio fieret per illum: qui eſſet deus ⁊ homo.¶ Ratio eſt: qꝛ ſicut per vnum hoīem peccatum introiuit in omnes hoīes: ita in reꝑatione gratia per vnum intraret in oēs. Sed hocnon potuit fieri per vnum hoīem: qꝛ per vnūhoīem non intrat gratia in alium. Igitur decens fuit vt eſſet deus ⁊ hō. He tres ꝯcluſiones ꝯuenienter includunt̉ in hͦ ꝙ dicit̉: Quidedit ſemetip̄m ꝓ nobis .i. gratis ſine meritper precij ſolutionē: ⁊ a culpa ꝑ mundationē.¶ Quarta ꝯcl̓o eſt: ꝙ talis ſatiſfactio debuitfieri per mortem eius: qꝛ non pōt ꝯueniētiusſolui debitum mortis: niſi ꝑ mortem gratuitāSed nos oēs eramus debitores mortis propter peccatum Ade. vnde ipſe dedit ſeipſumin precium: non aliquam aliam creaturam: qꝛnulla creatura eſſet precium ſufficiens ꝓpterdebitum inſolubile pro nobis adhuc inimicisAd Ro. 5. Cum inimici eſſemus: recōciliatiſumus ꝑ mortem filij eius: vt nos .ſ. obligatos ⁊ venditos redimeret ꝑ ſanguinis p̄ciuꝫ:ab omni iniquitate tam originali qͣꝫ actuali.Greg. pe. 3. Non corruptibilibus auro velargento redempti eſtis: ſed precioſo ſanguinevt mundaret per baptiſmalem regeneratione