Sermo

filius: requirit̉ ꝙ hebeat parteꝫ ſubſtātie a patre: ⁊ parteꝫ a matre. Sed chriſtus ẜm carnēhabuit ꝑtem ſubſtātie a matre .ſ. carnem. ⁊ inhoc aſſimilabat̉ matri: ⁊ non ſpiritui ſctō. Etqͣꝫtum ad diuinitatem: accepit ꝑtem ſubſtātiea patre. ⁊ nō a ſpiritu ſctō. Et in hoc aſſimilabatur patri: ⁊ nō ſpiritui ſancto. Igitur ⁊cͣ.¶ Patet tamen incarnatio verbi ſpūi ſanctoappropriari. vnde Mat. pͦ. dicit̉. Qd̓ natumeſt in ea: de ſpiritu ſancto eſt. Et in ſymbolo.Maxime ſapīe caritatis ⁊ clementie maximeeſt approprianda illi ꝑſone: ꝑ quam omnis p̄ſumptio erronea excludit̉. ⁊ per quaꝫ veritasꝯceptionis magis manifeſtat̉. Sed hutuſmodi eſt ꝑſona ſpiritus ſancti. Igitur ⁊cͣ. Minorpatet. Maior probatur: que eſt bimembris.Ideo pͦ oſtendit̉: ꝙ per hoc ꝙ incarnatio ſpiritus ſancti appropriat̉: excluditur ſuſpicio vl̓p̄ſumptio erronea circa incarnationem: qꝛ incōceptione hoīs de patre ⁊ matre natural̓r eſtcarnalis copula ⁊ feda ꝯcupiſcentia. Sed hecpenitus excludunt̉ a ꝯceptione: q̄ fit per ſpūꝫſanctuꝫ. ¶ Scd̓o qꝛ ex hͦ ꝙ incarnatio appropriatur ſpiritui ſctō: veritas ꝯceptionis manifeſtatur. Sicut oēs muliereſ ꝯcipiunt ꝑ amorem: ſic ⁊ beata virgo. ¶ Sed differentia eſtqꝛ cetere mulieres cōcipiunt per amoreꝫ viri.ſeu per delectationem carnalē: que conſiſtit invirtute generatiua. Sed iſta cōcepit per amorem diuinuꝫ. Hugo .n. dicit. Quia amor diuinus tam ſingl̓r in eius mente nō habuit ſoctum: ideo eius partus nō habuit exempluꝫ.Et hoc eſt qd̓ dicit. Scd̓m ſpūm ſctīficationisid eſt per oꝑationem ſpiritus ſctī. Qd̓ eniꝫ inea natuꝫ eſt ⁊c. Ex reſurrectione mortuoꝝ .i.ex reſurrectione ſpūali aīarum mortuaꝝ morte peccati. Que ſunt dn̄i ih̓u chriſti: qꝛ ipſe ſolus: ⁊ non alius poteſt eos ſuſcitare.¶ Quarta ꝯcl̓o eſt: ꝙ chriſtus liberal̓r contulit nobis plenitudine oīum gratiaꝝ. Ioh̓. pͦ.De plenitudine eius oēs accepimus gratiā.¶ Et nota ꝙ illud plene haberi dicit̉: qd̓ ẜmomnes differentias: ⁊ modos: ⁊ effectus ſuoſhabetur. Et ẜm hoc xp̄s gratie plenitudineꝫhabuit. Eſt .n. plenitudo gratie triplex .ſ. ſufficientie: vt in Stephano. Spiritualis prerogatiue: vt in beata virgine. Et ſuperabundātie: ⁊ illa fuit in chriſto. ¶ Ratio eſt: qꝛ in illooportebat eſſe gratiā ſuꝑabundantie: cuiꝰ gratia redundabat in alios. Sed gratia chriſti fuit huiuſmodi: vt pꝫ in ſimili de luce. Uidemꝰ

enim ꝙ aliꝗd habet luceꝫ corporalē in tm̄: vtluceat: ſic ꝙ alia illuminat: ⁊ illuminata ſacit.Aliꝗd aūt vt omnis illumīatio ab eo ſit: ſicutde ſole. Ita eſt de gratiā chriſti: qꝛ ipſe habetgratiam: per quaꝫ in ſeipſo perfectus eſt: ⁊ exipſo in alios redundat: ⁊ eoꝝ in quos redundat: quoſdā facit cooꝑatores dei: vt ipſi ꝑ miniſterium alios ad gratiam adducant: vt dicitur pͥª corin. 3. Et iterum ex ipſo in omnes redundat. Et hoc eſt ꝙ dicit per quem .ſ. xp̄mtalem ⁊ tantam accepimus gratiam .ſ. cum oībus fidelibus .i. re miſſioneꝫ peccatoꝝ. ⁊ aliadona ſpūalia gratis nobis data. ⁊ apoſtolatūſolum cum apl̓is .ſ. auctoritatem ⁊ legationeꝫpredicendi. Hic ꝯgrue non tm̄ modo apoſtolatum dicit ſe accepiſſe: ne ingratus exiſteretgratie: per quam illi peccata dimiſſa ſunt xp̄iin oībus gentibus: qꝛ factus eſt ſolicitudo oīum eccl̓iaſticoꝝ. Ad quid? Ad obediendum:vt faciā ego cum alijs apl̓is obedire fidei xp̄i.Et hoc ꝓnomine eius .ſ. chriſti. vice eiꝰ: quiaeius vicarij ſumus: vel ꝓ noīe eius dilatādo:id eſt ꝓ gloria eius: nō noſtra. In ꝗbus ⁊ voſhabitantes Rome. Eſtis vocati: per gratiaꝫEt in timore: ⁊ inſpiratione ieſu xp̄i .i. a ieſuchriſto: ꝗ eſt oīum ſalus. ¶ Et nota ꝙ hic occurrunt alique veritates de gratia chriſti.¶ Prima eſt ꝙ accipiendo gratiam collataꝫpro habitu: ſic gratia vnionis ⁊ gratia ſingularis perſone: ⁊ gratia capitis non eſt realiteralia ⁊ alia. Sed ſolum differunt ꝑ diuerſos reſpectus. Nam gratia ſingularis ꝑſone in xp̄oeſt ꝗdam habitus faciens aīam chriſti deiformem: ⁊ diſponens eam ad dei aſſimilationeꝫGratia autem vnionis accipitur tripliciter.¶ Uno modo ꝓ illo qd̓ eſt effectiuū talis vnionis: ⁊ ſic eſt idem quod diuina eſſentia.¶ Scd̓o modo pro diſpōe ad talem vnionē⁊ ſic eſt quidaꝫ habitus. ¶ Tertio modo proipſa vnione iam gratis facta: ⁊ ſic noīat ipſamrelationē. Sic gratia capitis pōt accipi tripl̓r.¶ Uno modo ꝓ illo quod eſt pͥnᵐ effectiuūinfluens ſenſum ⁊ motum in aīa chriſti. ⁊ ſiceſt idem quod eſſentiā diuina. vnde per motuintelligitur dilectio per ſenſum cognitio.¶ Scd̓o mō ꝓ illo quod diſponit per modūmeriti ⁊ reꝑationis ad talem influentiaꝫ: ⁊ ſiceſt habitus ꝗdem in aīa chriſti. ¶ Tertio mōpro iſta gratuita p̄ſidentia: quam deus gratisfecit: dum verbum ſuum nobis caput fecit: ⁊prepoſuit. ¶ Iſta tria primo modo ſumpta: