ab illo loco cētum miliaria Tuncangelus dn̄i apprehēdit abbacucin v̓tute ⁊ duxit in bahilonem ante lacū. Et abbacuc inclinās ſe inlacum clamauit. daniel ſerue dei.veni tolle prandium quod miſittibi dn̄s deus tuus. ⁊ ſic habitauit in lacu ſeptē dies donec fuer̄tpacti. Poſtea exͣctus fuit de lacu.Ita iſta on̄t dn̄s ſeruo ſuo cibaria preſtando vt nos ſeruiamꝰ ſibifideliter ⁊ non curemꝰ: ſed omnēcamꝰ ei ſeuiſollicitudinē in eum ꝓijciamꝰ. qꝛipſi eſt cura nrā ſeu de nobis: vtdicit apl̓us. Iſtud idem pꝫ de helia. de quo legimus qͣrto regum.Tercio ditat utavbi legimꝰ: ꝙ tan fames erat interra ꝙ multi homines moriebāydisſiuꝫ iptur fame. Et helias ſeruus dei magnā famē ſuſtinuit vt pete̓t dn̄mꝓ morte. Et dixit dn̄s ad eū. Serue meus helias. Vade in ſareptaſydomoꝝ qui fuerūt gentiles: tunon debes fame perire. ego ꝑrecepi mulieri vidue vt te paſcat. Etſurrexit helias ſeruus dei. Cū appropinquae̓t porte ciuitatis inuenit ibi mulierem p auꝑculam viduā de qua dn̄s ei dixit. Proph̓adixit ad mulierem. Mulier qͥd q̄ris. Rn̄t ei mulier Colligo duo ligna vt faciam michi ⁊ filio meotortā eyn brij. vt comedamus etmoriamur. Rn̄dit ꝓpheta. Fac michi prius. qꝛ eſurio mimis. Rn̄ditmulier. Non hēo de farina niſi qͣntum pugillus pōt capere: ⁊ modicū olei in lechito. dixit ꝓpheta ſeruus dei. mulier crede mih̓i ⁊ fac m̄vt comedā. qꝛ dn̄s cui ſeruio miſit me hūc. ⁊ dico tibi de ore domiin mei ꝙ nec de farina nec de oleodeficiet quātumcūqꝫ ei baria preꝑabis: donec dn̄s mittat pluuiāſuper terrā. Et cibauit dn̄s ſeruūſuum ⁊ ancillā ſuā mulierem iſtāde modico ¶ Item ſimiliter ptꝫ innoua lege de Paulo primo heremita. q̄ primo ſeruiuit dn̄o multos annos in deẜto ⁊ tandē nō habuit ad comedendū ⁊ dn̄s miſit eicoruuꝫ qui oī die cibauit eū in deſerto portans panē: interduꝫ carnes. Sed heu diuites huius mundi hn̄tes oīa bonā peiores ſūt corius. Coruꝰ paſcebat virū dei cumpane̓ ⁊ carnibꝰ ⁊ ipſi ꝑmittūt pueros xp̄i fame perire in hoc mūdo⁊ audiēt in die iudicij. Qd̓ vni exmimimis meis feciſtis ⁊cͣ. Ite maledcī ⁊cͣ. Pauivos diu̓ſis cibarijſdelicioſis ⁊ vos meos ẜuos paſcerenoluiſtis. Et ſic p̄ꝫ primo quō dominꝰ p̄uidet ẜuis ſuis de cibarijsſibi ſeruientibꝰ ⁊ ip̄m rogātibꝰ.Ergo quo ad thēa Seruus ille rogabat dn̄m ſuum Scd̓ dico ꝙ dominꝰ ꝓtegit ſeruoꝫ ſuoꝫ in ꝑiculisVndevidemus qn̄ dn̄i videt ſuosin peiculis ſubueniūt eis ꝓ poſſe.ſi ſunt boni domini. Ita facit dominus nr̄ qui bonꝰ eſt dn̄s ſuper omnes dominos nunꝙͣ derelinqͥt ſeruoꝫ ſuos in tribulationibꝰ. Vndedixit dn̄s ꝑ ſapientē yſa. Seruuſmeꝰ es tu. cū tranſieris ꝑ aquam