.lxiij.Conuertam luctum in gaudiū Et Iſa.Ego īquit ſpiritus ſāctus. Egoip̄e cōſolabor vos ſtsͣ Cōſolationes tue letificauerunt aīam meam Quod pnīa quaꝫpro pecīs ſuis non faciunt Eſt leuisIugum enim meum ſuaue eſt ⁊ onusmeum leue eſt Apꝰ Id quod in preſēti momentaneū eſt ⁊ leue tribulatioīs.Eſt breuis Apꝰ. Non ſunt condignepaſſiones huius tēporis ad futurā gloriam que reuelabit̉ in nobis Eſt a pena eterna inmunis Prouer. Cor quodnouit amaritudinē aīe ſue ī gaudio eiꝰnō miſcebit̉ extͣneusOalū ē dicit oīs ēptor ſꝫ cū receſſerit gl̓at̉.Seqͥt̉ pr̄ qui fuit potēs ī oꝑe Apꝰ Oīapoſſū in eo qͣ me cōfortat Psͣ Forcitudinem meam ad te cuſtodiam Sed ml̓ti habent fortundinē aſininā Aſinus

1 g