In die.

re facienda. de pe. ⁊ remiſ. Om̄is vtriuſqꝫ ſexus poſtqͣꝫad annos diſcretionis ꝑuenerit om̄ia ſolus ſua peccataſaltem ſemel in anno fideliter ꝓprio ꝯfiteatur ſacerdoti⁊ iniunctā ſibi penitentiā ꝓprijs viribꝰ ſtudeat adimplere. Iudei em̄ ꝓprij ſacerdotes nō erant. qꝛ officiū ſacerdotū amiſerūt. nec erāt fideles. qd̓ patet ex illo. Nā qn̄dixit iudas peccaui. Illi dixerūt. Quid ad nos .ſ. ꝑtinetde facto tuo. q. d. certe nihil. qꝛ nō habemus te abſoluere de peccato tuo. tu videris. Tu noſces in pena qͥd feciſti in culpa. Ideo dicit btūs Aug. Et ponit̉ de pe. dij. c. quē penitet. Qui vult peccata ſua ꝯfiteri vt queratgratiam. veniat ſacerdotē ſcientem ligare ⁊ ſoluere. necū negligens circa ſe extiterit negligatur ab illo qͥ eū miſericorditer monet ⁊ petit ne ambo in foueā cadāt quāſtultus euitare noluit. Secundo ex parte eius a quo fiebat. quia deſperatus erat. qd̓ patet ex illo. qꝛ cū audiretꝙ deriderent eū lapſus eſt in extremā deſperationē. etꝓiectis. vt dicit Math̓ .xxvij. argēteis in templo receſſit. ⁊ abiens laqueo ſe ſuſpendit. Hoc figuratū fuit. ij.Regū. xvij. Porro Achito fel ſtrauit aſinū ſuum in domū ſuaꝫ. ⁊ abijt diſpoſita domo ſua laq̄o interijt Achitofel interp̄tat̉ frater meus cadens. ⁊ ſignificat Iudaꝫqͥ fuit frater noſter rōne generationis q̄ om̄s fratres ſumus Math̓. xxiij. Sed ſtrauit aſinum qn̄ aſinine vixitabiens a veniā laqueo interijt. Et rupto laqueo cadēsin terram crepuit medius. ⁊ diffuſa ſunt omnia viſceraeius Actu .j. Propter hoc dicit̉ frater cadens. vel dicit̉frater cadens in deſperationē. de qua Aug. xxiij. q. v. ſinō licet Iudas plus peccauit deſperando qͣꝫ xp̄m tradendo. Et rōem ponit Hiero. qꝛ in traditione xp̄i peccauit in eius humanitatē directe. ſꝫ in eius deſꝑationepeccauit directe ꝯtra eius diuinitatē. qꝛ ꝯtra infinitatēdiuine miſericordie/ Tercio nō ꝓfuit ex ꝑte ꝓfeſſionisqꝛ diminuta ⁊ inſufficiens. Ideo dixit ſupra decretalisom̄is vtriuſqꝫ. ꝙ om̄ia peccata ſua debet ꝯfiteri. Sꝫ nota de pnīa: dicit Math̓. Principes aūt ſacerdotū acceptis argenteis dixerūt. Non licꝫ nobis mittere in carbonā .i. in locū oblationibꝰ deputatū ad ſuſtentationeꝫminiſtroꝝ eccleſie. qꝛ p̄cium ſanguinis eſt. id eſt p̄ciumdatū ꝓ ſanguine effundendo. Conſilio aūt inito emerunt ex illis agrū figuli in ſepulturā peregrinoꝝ. qd̓ fecerunt nō in miſericordiā pauperū: ſꝫ ad familiā ſaluatoris vt longe lateqꝫ diffamaret̉ illa emptio. Et beatusAug. lib̓. de paſſione. Prouidentia diuina factuꝫ putovt p̄cium ſaluatoris nō peccatoribꝰ ſumptū p̄beat. ſꝫ peregrinis requiem ſubminiſtret. Propter qd̓ vocatus ēager ille acheldemach. Hoc eſt ager ſanguinis vſqꝫ inhodiernū dieꝫ. Et dicit Thomas in glo. ꝯtinua. Hocreferendū eſt ad tp̄s quo euangeliſta hoc ſcripſit. Deinde cōfirmat ꝓphetico teſtimonio. Hiere. xxxj. ⁊ Zach̓.xj. qͥ p̄dixerūt. Acceperūt triginta argenteos p̄cium appreciati ſcꝫ Iude. ⁊ dederūt eos in agrum figuli. qꝛ illeager erat figuli ſicut ꝯſtituerat dn̄s. Tercio in hac horaxp̄m ſynagoga perfidia accuſauit. De hoc habet̉ figura Dan̄. vj. vbi legitur ꝙ pͥncipes ⁊ ſatrape q̄rebant vtinuenirent occaſionē Danleli. ⁊ nullam cauſam .i. ſuſpicationem inuenire potuerūt. eo ꝙ fidelis eſſet. ⁊ oīs ſuſpitio nō reperiebat̉ in eo. Dixerūt em̄ viri illi. Non inuenimus Danieli huic aliquā occaſionē niſi forte in lege dei ſui. ſicqꝫ accuſabant ꝙ tribus tꝑibus ꝑ diem oraret deū ſuum. Qd̓ rex darius audiens ſatis ꝯtriſtatuseſt ⁊ ꝓ Daniele poſuit cor ſuum vt liberaret eū. ⁊ vſqꝫad occaſum ſolis laborabat liberare eū. Uiri autē intelligentes regem dixerunt ei. Scito rex qꝛ rex medoꝝ esatqꝫ perſaꝝ. ⁊ omne decretū qd̓ cōſtituerit rex nō liceatīmutari. Tunc p̄cepit rex ⁊ adduxerūt Danielē: ⁊ miſerunt eum in lacū leonū. Spūaliter Paniel interp̄taturiudicat me deus. ⁊ ſignificat xp̄m quē deus pater iudicauit ad hanc acerbiſſimā mortē ꝓ peccatis noſtris ſuſtinendam. Ideo pͥncipes ſacerdotū ⁊ ſeniores populi

queſierūt occaſionē mortis. ſꝫ nō potuerūt. quia fidelisfuit in omnibꝰ verbis ſuis. ⁊ ſanctus in omnibꝰ opibꝰſuis. vt inquit. psͣ. Nec etiā Pylatus potuit in eo cāmmortis inuenire cū eſſet cū eo in p̄torio. ꝓpter qd̓ vt dic̄Io. xviij. exiuit foras ⁊ dixit. Quā accuſatione affertisꝯtra hunc hoīem. ſcꝫ innocentē ſiue mitem quem mihivinctum ⁊ a vobis male tractatū. nihil tn̄ ꝯtra vos equerentē p̄ſentaſtis. Reſponderūt iudei ⁊ dixerūt. ?nō eſſet hic malefactor nō tradidiſſemus eū tibi. Eccequalis ſententia. q. d. quia ſcꝫ tibi eum tradidimus ergo eſt malefactor pn̄tatus. quaſi dicerent. ergo a te iudicari debet Aug. dicit. Reſpondeant ꝓ xp̄o ab īmundis ſpiritibꝰ liberati. languidi ſanati. leproſi mundati.ſurdi audientes. mortui reſurgentes. ſtulti facti ſapientes vtrū chriſtus ſit malefactor qͥ tanta fecit bona miſeris ⁊ oppreſſis. Pylatus em̄ videns ꝙ ꝓpter inuidiātradidiſſent eū .i. ſine om̄i culpa. dixit. quid em̄ mali fecit quia eū malefactorē dicitis. Tunc vt habet̉ Luc̄. xxiij. accuſabant eū in tribꝰ q̄ ſignificant̉ ꝑ tria temꝑa orationis de quibus pͥncipes perſaꝝ Danielē accuſabantvnde dicebant. Hunc inuenimus ſubuertentē genteꝫnoſtram ſcꝫ cum ſua falſa doctrina. ⁊ ꝓhibentē tributadari ceſari ⁊ dicentē ſe xp̄m regem eſſe. Introiuit ergoiteꝝ in pretoriū. ſcꝫ poſtꝙͣ audiuit inculpationes eoꝝ.Et primā accuſationē nō curauit. quia gentilis erat. etde lege eoꝝ nō curabat. De ſecunda etiā nō curauit. qꝛẜm Bern̄. audierat ꝙ ad interrogationē iudeoꝝ xp̄ode tributo factā ſic rn̄dit. Reddite que ſunt ceſaris ceſari. Math̓. xxiij. Sed de tercio dicit Ioh̓. xviij. Tu esrex iudeoꝝ. q. d. hoc eſt verū qd̓ tibi a iudeis imponꝙ tibi vis vſurpare nomen regiū ꝯtra regis romanodecretū ⁊ ſtatutū. q. d. in hoc male facis. Rn̄dit IeſusPylato. Hoc a temetipſo dicis. an̄ alij dixerūt de me.Hoc Ieſus nō dixit ꝙ ignorātes ſcꝫ iudei ſibi hoc impoſuerūt. ſꝫ ꝑ interrogationē Pylato factā magis detegere volebat nequiciam iudeoꝝ. qꝛ mentientes impoſuerūt ſibi. Nam cū voluerūt eū regem facere fugit inmontem ipſe ſolus Ioh̓. vj. Hec autē iudeoꝝ maliciadetecta fuit in rn̄ſione Pylati cum dixit. Nunqͥd egoiudeus ſum. q. d. A meipſo hoc non dico. nec tbi hocnomen impono. ſꝫ iudei hoc tibi impoſuerūt qͥ te coraꝫme ꝙ velis te regem facere accuſauerūt. Nam gēs tua⁊ pōtifices tui tradiderūt te mihi. quid feciſti? ſcꝫ ꝓpterqd̓ te accuſent. q. d. videtur ꝙ in aliquo ſis culpabilis.⁊ ad hoc nō rn̄dit. qꝛ ſi debuiſſet rn̄diſſe veraciter dixiſſet. Omnē ab ipſis fugaui tribulationē. cecos illuminaui ⁊cͣ. Et illud Ioh̓. x. Multa oꝑa bona feci eis a patremeo. ⁊ ſic occaſionem dediſſet Pylato ſue liberationisqd̓ noluit. Quia oblatus eſt qꝛ ipſe voluit Eſa. liij. Srn̄dit de regno. Regnū meū inquit nō eſt de hoc mudo .ſ. qͣꝫtū ad hec tꝑalia loquendo. ſed ſi hoc modo eſſeregnū meū miniſtri mei certarent ꝓ me .ſ. ꝯtra te vt n̄traderer iudeis. Ex hoc patet ꝙ eū Pylatus traditureſſet perfidis iudeis. Nunc ergo regnū meū nō ē hincid eſt in hoc mūdo ⁊ tꝑale. Dixit ei Pylatus. Ergo rexes tui. ſcꝫ illius regni cuius dn̄ium nō ꝑtinet ad imꝑtorem romanoꝝ. Rn̄dit Ieſus. Tu dicis. qꝛ rex ſuego. q. d. Nonne annuo. gͦ qd̓ dicis. ſꝫ tn̄ nō veni ad ream veritati vt docea veritatē. Et oīs qͥ ex veritate eſt. l.ex me qͥ ſum veritas. Ioh̓. xiiij. Audit vocē meā .i. obedit voci mee ⁊ doctrine. Tunddicit Dylatus. Quid eſtveritas. Ad hanc interrogationē nihil rn̄dit multiplici rōne. Prima qꝛ longa rōne indiguit qͣliter ſit triplexveritas creata. Prima veritas doctrine in mundo obſcura. Secūda veritas iuſticie obliquāta. Tercia veritas vite penitus anichilata. quā triplicem veritate xp̄svoluit reſtaurare. ſed nō rn̄dit. qꝛ ipſemet erat veritasEtiā qꝛ Pylatus nō erat dignus audire. Tercio modo