Dominica

dn̄m. vt on̄deret ei qualiter hec ſancta anima egrederetur. ⁊ on̄ſum eſt ei. Cūqꝫ ad horaꝫ nouiſſimaꝫ veniſſet.audiuit vocem de celo dicentē. Ueni dilecte mi ad gaudia. Tūc illa felix anima ad oēs ſenſus corꝑis dicebat.Uobis regratior qꝛ mihi obediſtis. oculi vanitatē nonꝯcupiſtis. aures vanitatē nō audiſtis. manꝰ in delicijsdelectate nō eſtis. pedes ad vana nō cucurriſtꝭ. olfatdelicias ꝯtempſiſtis. guſtus aliqͥd delicate non ediſtis.Expecta igit̉ corpꝰ meum dilectum qͥeſcens in pace vttꝑe oportuno recipias ꝓ labore eternam remuneratōꝫEt hoc dicto cum ꝯcentu angelico anima ſancta ad celum elenata eſt. Ecce qͣliter ꝑ infirmitatē p̄ẜuatꝰ fuit neſenſus corꝑales ad illicita laberent̉. ⁊ felix vere eſt illa aīahominis q̄ pōt hmōi v̓ba dice̓ ſenſibꝰ ſuis. Iſto mō qͦad pn̄s glorioſum lumen oīm eccl̓iaꝝ be. Paulus infirmitatē patiebat̉ vt a ſuꝑbia p̄ẜuaret̉. Et dicunt qͥdamdoct. Apl̓m infirmitate capitis habuiſſe. Alij dicūt ꝙgrauit̓ fuit vexatꝰ iliaca paſſiōe. Vl̓ hec infirmitas fuittentatio carnalis pctī que fortiꝰ ꝯcupīaꝫ mouebat. Iōdicit h̓. Ne magnitudo reuelationū extollat me in ſuꝑbiam datꝰ eſt mihi ſtimulus carnis mee. Glo. vt ꝑ infirmitatem carnis ꝯẜuet̉ v̓ginitas mētis. Sꝫ qꝛ iſte ſtimulus carnis incendebat̉ a dyabolo. iō vocat eum nūcium ſathane vt me colaphiſet. Dyabolꝰ em̄ deo ꝑmittente illam iliacaꝫ paſſionē ꝯtinuat. vt carnis ꝯcupīaꝫſuis tentatōibꝰ incendat ꝓpt̓ qd̓ dn̄m rogaui vt diſcēderet a me. ⁊ dixit mihi. Sufficit tibi gr̄a mea. q. d. nō eſttibi neceſſarium ꝙ a te diſcedat infirmitas corꝑalis. qꝛgr̄a mea quam hes eſt ita vigoroſa vt abſqꝫ ea impoſſibilit̓ poſſit infirmitas tolerari ⁊ tentatio ſuꝑari. ⁊ ſic infirmitas cedit tibi ad vite meritū ⁊ auxilium. Et notadicit Glo. Sicut medicꝰ corꝑalis ꝑmittit vl̓ ꝓcurat minorem leſionē vt p̄ẜuat maioreꝫ. Ita deꝰ ꝑmittit aliqn̄ſanctos corꝑalit̓ affligi vel tentari. aliqn̄ labi in pctā minora vt a maioribꝰ p̄ẜuent̉. qꝛ ſic humiliati recurrūt addiuinū auxilium de ſe vel de ſuis meritis nullatenꝰ ꝯfidentes. Et addit Glo. ſingularis excellētia multotiēs ēcauſa ſuꝑbie. qꝛ dicit Augꝰ. Cetera vicia in malefactisvident̉ valere. ſola ſuꝑbia in beneficijs cauenda eſt. Ethec qͥdem excellētia erat in apl̓o ꝓpt̓ tria. Primo ꝓpterelectōꝫ ſpūalem de qͣ hr̄ Act. ix. Uas electiōis eſt mihiiſte ⁊cͣ. Scd̓o ꝓpt̓ dei cognitōeꝫ quam habuit in raptu.de quo h̓ in epl̓a. Scio hoīem in xp̄o ante annos. xiiij.ſiue exͣ corpus. ſiue in corꝑe neſcio. deꝰ ſcit. raptū hmoiad tercium celum .ſ. empyreum. ⁊ audiuit archana. vbiponit̉ auditꝰ eoꝝ q̄ non licꝫ homini loqͥ. qꝛ ẜm Aug. li.de vi. Uidit eſſentiaꝫ diuinā. vel ẜm alios vidit archanaͣ que non licet ⁊cͣ. Quia ſibi reuelatū eſt ꝙ ex intuitupͥmo in omnibꝰ homībꝰ cognouit qͥs eſſet p̄deſtinatꝰqͥ non licet homini loqͥ. Quia ſi diceret̉ alicui. Tu es p̄deſtinatꝰ ad gl̓iam. ⁊ tū ad penaꝫ. poſſet aliqͥs audatiꝰpeccare. Tercio ꝓpt̓ integritatē v̓ginalem quā habuit.j. Chor. vij. Volo omnes hoīes eſſe vt meip̄m. Iō dn̄sdedit ſibi remedium ꝯͣ eleuatōꝫ ſuꝑbie. ⁊ hoc fuit infirnutas. de qͣ dicit. Que infirmitatis mee ſunt gloriaborEt ẜm Hay. noīe infirmitatis ꝯp̄hendit omnia incōmoda ⁊ paſſiones qͣs ſuſcepit ꝓ xp̄i noīe ꝓ qͥbꝰ gloriabat̉. Tercio infirmitas corꝑalis carnem domat ⁊ ſpm̄roborat. ij. Chor̄. xij. Cū infirmor tūc fortior ſum ⁊ potens. Et h̓ dicit. Uirtꝰ in infirmitate ꝑficit̉. qd̓ qͣdrupliciter pōt intelligi. Uno mō material̓r inꝙͣtum infirmitas eſt materia v̓tutis exercēde .ſ. humilitatis. patīe.⁊ temperātie. Debilitant̉ em̄ vires ꝑ infirmitatem ⁊ homo temꝑatior ⁊ ꝑfectior efficit̉. Alio mō occaſionaliternam infirmitas eſt occaſio ꝑueniēdi ad ꝑfectōꝫ. inqͣtūhomo ꝓpriam fragilitatem cognoſcens cautior reddit̉ad p̄cauendum ⁊ reſiſtendum peccatis. ⁊ ꝑ ꝯn̄s exercitatior in bonis. ⁊ ſic fortior efficit̉. vt dicit Nico. de lyr.Et hoc patꝫ in filia ſan. Petri dicta Petronella. q̄ cumnimis eſſet pulcra ex voluntate pr̄is febribꝰ laborabat.

Cum aūt diſcipuli diſcumberent apud Petrum. dixerūt ei. Cum homīes a te ſanent̉ infirmi cur Petronellaꝫ iacere ꝑmittis. Ad qd̓ Petrꝰ qꝛ ſic ei expedit. verūtn̄ ne putatis imbecillitatem infirmitatis eiꝰ ait ad illaꝫSurge Petronella velocit̉ ⁊ miniſtra nobis. q̄ ſtatimſanata ſurrexit ⁊ mīſtrauit. Completo mīſterio dixit eiPretrꝰ. Petronella redi. ⁊ vt pͥus laborare cepit. qͦuſqꝫin dei amore cepit eſſe ꝑfecta tūc eam perfecte ſanauit.Quarto ꝯtemptū huiꝰ vite parat. Sicut ptꝫ de Iob qͥin infirmitate dixit. c. x. Tedet animam meaꝫ vite mee.Quinto qꝛ euidens ſignū diuini amoris p̄ſtat. Iuxͣ illd̓Thob̓. xij. Quia acceptꝰ eras neceſſe fuit vt tentatio ꝓbaret. Sexto qꝛ ad deum ire accelerat. iuxͣ illud psͣ. xv.Multiplicate ſunt infirmitates eoꝝ poſtea accelerauerunt. De his refert Ceſariꝰ exemplū. Erat qͥdam milestante v̓tutis ac ꝓbitatis. vt in pͥmo torneamento in qͦmiles factꝰ eſt. manu ꝓpria qͣtuordecim dextrarios acqͥreret. qͥ .ſ. vir eūdem honorem ſecularē non ſuis viribꝰ.ſꝫ deo aſcribens omnia reſtituit. ⁊ ſodalibꝰ cum ſeculovaledixit in lickaim monaſterio qͦdam habitū religionis ſuſcepit. Et qꝛ electos ſuos ꝓbat dn̄s tanta infirmitate flagellauit eum vt v̓mes de corꝑe eius indeſinent̓ſcaturirent. quoꝝ fetorem ſimul ⁊ horroreꝫ cum mīſtriſuſtinere nō poſſent ait abbas cuidam fratri noīe adaꝫQuid faciemꝰ frat̓ cum homine iſto? rn̄dit ille. Denturmihi qͣtuor lintheamina. ⁊ ꝓ xp̄i noīe curaꝫ illiꝰ ſuſcipiam. Quod cū factum fuiſſet aſſidua pannoꝝ mutatōefetorem temꝑauit tam ſibi ꝙͣ infirmo. Cum dies adeſſet tante remuneratōis. tante patīe. ait Ade. Sternitemihi mapam ⁊ pulſate tabulam. qꝛ dn̄s vocat me. Etfecit ſic. Ueniēte ꝯuentu poſt dictaꝫ letaniam eum pene omnes ad lacrimas v̓bis ꝯpunctōis ſubiūxit. Mōite dn̄i mei dilectiſſimi. ⁊ dicite miſſas vr̄as. qꝛ ſaluatormundi ⁊ glorioſa eius genitrix cum angelis. ⁊ multitudo ſanctoꝝ illuc venturi ſunt. poſtea reuertemī cum eisqꝛ animam meam ſuſcipient. Interim dum miſſas dicerent ſpū ꝓphetico omnia q̄ in monaſterio agebant̉ indicauit dicēs. Tales miſſe a talibꝰ ſacerdotibꝰ ad taliaaltaria celebrant̉. Et miratꝰ ē adaꝫ valde de hoīe layco.Reuertēte itaqꝫ ꝯuentū. ille vultū iocūdo ſic ait. Eccexp̄c cum maria mr̄e ⁊ ſanctis pn̄s eſt hn̄tes manū ſubmento meo. ⁊ iam ſuſcipient aīam meam. nec mihi credatis ſi in inſtanti nō fuero mortuꝰ. Ad qd̓ v̓bum moxexpirauit morte v̓ba ꝯfirmans. De cuiꝰ corꝑe illico tantus odor exiuit. vt omnes illiꝰ ſuauitate reficerent̉ circūſtantes. iō ꝓpt̓ tale p̄mium ꝙ deꝰ daturꝰ eſt patienterinfirmitates ſuſtinētibꝰ dꝫ qͥlibet dicere cum apl̓o verbum p̄libatum. Libent̓ gloriabor in infirmitatibꝰ meisvt inhabitet in me v̓tus xp̄i.¶ De eadem dn̄ica. Ex euangelio.ijt qui ſeminat ſemīare ſemen ſuum Lu. viij. Prudens agricola ʰdiligent̓ arat agrum euellendo herbas inutiles. ⁊ niſi ip̄m bene araret ⁊ ſpinas eijceret ſemē in ip̄miactum non ꝓficeret. ſꝫ forte defice̓t ⁊ ꝑiret. De hoc etiādicit venerabilis Boet. li. iij. metro. j. Qui ſerere ingennum volet agꝝ. liberet arua prius fruticibꝰ. falce rubos filicēqꝫ reſecet. Ut noue fruge gͣuis ceres eat. Moral̓r. Per agricolam prudentem intellige quēlibet xp̄ianum hoīem. Sꝫ ager eius eſt ipſiꝰ cor vel anima quā dꝫdiligent̓ arare cum ſpūali vomere v̓tutum. euellēdo inutiles ſpinas ⁊ herbas vicioꝝ. ne ſemen diuini v̓bi inipſam iactatum ꝑeat. ſꝫ potiꝰ in augmētum fructuumv̓tuoſoꝝ creſcat. ⁊ de hoc pulcre loquit̉ Amb̓. ſuꝑ psͣ.xxxvj. v̓ſu. ij. dicens. Recte dicit ꝓpha. Spera in dn̄o ⁊fac bonitatē. ⁊ inhabita terraꝫ ⁊ paſceris in diuitijs eiꝰQue ē terra quā ſuadet īhītādā niſi aīa tua quā debes