Druckschrift 
1 (1487) Pars hiemalis de tempore
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Dominica

pueritia que incipit anno .vij. durat vſqꝫ ad annum.xiiij. ẜm Tho. de argꝭ. in ꝯpēdio theo. veritatꝭ li. ij. c. x.In hac etate dꝫ qͥlibet puer animam ſuam colere. qd̓rectum eſt facere. Exemplo Ozeē. ij. Paral̓. xxvj. Hicꝙͣuis eſſet puer. tn̄ fecit qd̓ rectum erat in ꝯſpectu dn̄i.Ita puer bone indolis bene diſponēs regimē animeſue ſubiectōꝫ virium ſenſitiuaꝝ regimini rōnis recte.qꝛ ex hoc ſequit̉ diffuſio bone fame inuenit̉ hocdr̄ de Ozīa. qd̓ diuulgatum eſt Oſee vſqꝫ ad introituꝫregine. Un̄ egeſippus Hiero. Ex honeſta ꝯuerſatōnepueri aut iuuenis emendat̉ ſtatꝰ ꝯuerſatioqꝫ ſenis. Inhac hora vocauit dn̄s be. Ioh̓em baptiſtam. ſctm̄ Uitum. beatamqꝫ Agnetam ad vineaꝫ anime excolēdaꝫ.Per terciam horam in pater familias egredit̉ ſignificat̉ ſecunda etas .ſ. adoleſcentia. que a. xiiij. anno duratvſqꝫ ad. xxviij. ẜm Tho. vbi ſupͣ. merito terciaꝫ horam intelligit̉ adoleſcentia. qꝛ ſicut hora tercia ſol eſt calidior altior ꝙͣ hora pͥma. Sic adoleſcentia feruentioeſt calidior pueritia. In hac hora inuenit multosſtātes ocioſe. Quia raro ipſi adoleſcētes laborant ornatu vinee anime ſue. Quia dic̄ Sydoniꝰ in epl̓ari. Inꝑiculoſis ſꝑ caſibꝰ ipſa adoleſcentia verſat̉. nūc em̄ fluctuādo diuerſimode ꝑiclitat̉. nūc em̄ tumultuando:vanitates nimias incitat̉. dicit Damaſus lib. vtUbi vnum adoleſcentium v̓tutibꝰ viderꝭ effulſiſſe. ibimille reꝑies ꝑiſſe. Et hoc eſt qd̓ dicit euāg. Uidit aliosſtantes in foro ocioſos. ait illis. Ite vos in vineammeaꝫ. Et ſb̓iungit mox p̄mium. qd̓ iuſtum eſt dabovobis. qꝛ adoleſcentia magis p̄mio ꝙͣ pena ad bonumincitat̉. vbi ſaltem adoleſcens bone iudolis creuerit. deqͥbꝰ ait Saluſtiꝰ in iugurtino. Cum de virtutibꝰ agit̉nulla excellentior cernit̉ ꝙͣ ea que in caſtis adoleſcētibꝰinuenit̉. Et Tulliꝰ in philippa. li. x. Eo nullum eſtimodigniorem in adoleſcētia ſua famam cuſtodierit honorem. Per ſextam horam ſignificat̉ tercia etas vocat̉ iuuentꝰ. que incipit a .xxviij. anno durat vſqꝫ adxlviij. Et recte ſextam horam iuuentus intelligit̉. qꝛſicut hora ſexta ſol eſt calidior omnibꝰ alijs tꝑibꝰ diei.Ita etas inuentutis ad appetēdum carnalia mūdana eſt calidior feruentior altior .i. audatior ad omīavicia ꝯmittenda. Sꝫ videat iuuentꝰ que ita calida eſtferuens ad malum faciēdum. ne poſtea morte venientede ꝯſumptōe tꝑis īutili dolebit. Quia refert doctor deuotꝰ Amādus li. ij. in horꝭ. ſa. c. ij. De qͦdaꝫ iuuene pulcerrimo morte p̄uentꝰ in ꝓximo erat migraturꝰ. deſalute ſua nihil diſpoſuerat. ſic lamētabil̓r ꝯquerebat̉O mi deꝰ. qͣre neglexi. qͣre tardaui. ꝙͣobrem diſſimulaui. Cur tot gratioſos dies longiſſimos in vaniſſimislocutōibꝰ expendi. meip̄m intantū neglexi. O cordismei gemitꝰ. inenarrabiles. qͣre ſtudium vanitati adhibui. qͣre non tota vita meā didici mori. Et ſb̓dit alios iuuenes exhortando. Eya vos omnes adeſtis.meam miſeriam videtis. flore iuuētutis adhuc gaudetis. adhuc tempus aptum habetis me reſpicite.meaſqꝫ miſerias ꝯſiderate. in meo damno vl̓ ꝑiculonum vr̄m declinate. qꝛ ẜm Aug. Felix quem faciūt aliena ꝑicula cautum. Quare dn̄s circa horaꝫ ſextam exit. iuuenes ad colendam vineam aīe ꝯducit. Quia diciteuangeliſta. circa ſextam horam iteꝝ exijt. fecit ſil̓r.hoc eſt ꝯduxit eos in vineam ſuam. Per nonam horam ſignificat̉ qͣrta etas dr̄ ſenectꝰ. incipit a. xlviijanno durat vſqꝫ ad. lxx. ẜm Hug. de arg. Et recte ſenectꝰ intelligit̉ horam nonaꝫ. qꝛ ſicut ſol hora. ix. vlterius aſcendit. qꝛ tūc caligat̉ viſus. minorat̉ auditꝰ.amaricat̉ guſtꝰ ſic de alijs. hoc ex ꝑte corꝑis. Ex ꝑtev̓o anime intellectꝰ obſcurat̉ memoria decurtat̉ vt bene diceret psͣ. lxxij. Defecit cor meuꝫ caro mea. Ethos ſenes ſimilit̓ vocat dn̄s in vineam ſuam. vt ſi tp̄usiuuētutis neglexiſſent. ne ſaltem negligāt ſenectutem.Sic dn̄t ad inſtar ſolis lꝫ ad occaſum tendāt eſſe calidi

in dei ſeruitio. orare ip̄m cum psͣ. lxx. Cum defeceritv̓tus mea ne derelinqͣs me. Per horam. xj. intelligit̉ vltima etas .ſ. decrepita. que a. lxx. āno durat quouſqꝫ vita finit̉. Et in hac etate ſunt dn̄t ocioſi ſtare. ſꝫ inſtant̓ in vinea dn̄i laborare. Iuxͣ illud Sap̄. Eccͣ. ix. Qd̓pōt manꝰ tua inſtant̓ oꝑare. nec em̄ ſcientia nec. necopus eſt apud inferos quo tu ꝓperas ⁊cͣ. Dominica in ſexageſima. Sermo in epl̓a.Ibenter gloriabor ī infirmitatibꝰ meis. vt inhabitet in me v̓tꝰ xp̄i.ij ad Chor̄. xij. Exꝑti naturales dicūt om I.ne animalirrationale cum ſe infirmum vel inualidumꝑpenderit. ſtatim languoris q̄rit medicamētum a quoſanitatem hr̄e poterit. Et hoc teſtat̉ venerabilis Boe.li. iij. ꝓſa. xj. Omne animal tueri ſalutem .i. vitam ſanitateꝫ laborat. mortem v̓o ꝑniciemqꝫ deuitat Glo. qꝛmeliꝰ eſt eſſe ꝙͣ non eſſe. refert Yſi. li. xij. ceruicum ſe gͣuatos infirmitate p̄ſenſerīt. ſpū narium ſerpētes de cauernis exͣhunt. ſuꝑata ꝑnicie veneni eoꝝ pabulo reꝑant̉. Ariſt. li. vj. aīalium dic̄. vrſi ſolent comedere cancros formicas ꝓpt̓ medicinaꝫ. Narrat enimAuicē. li. viij. aīalium. a fideli ſene fuit ſibi relatū. qviderat duas auiculas pugnātes intra ſe. qͣꝝ vna recidebat victa. comedebat de qͣdam herba reuertebat̉ad pugnam. Quod ſenex ſepiꝰ aduertiſſet ſb̓traxit illam herbam. Et cum ip̄a rediens inueniſſet eam. fecit magnum ſtrepitū. mortua eſt. Et dic̄ Auicē. Queſiui ab eo eſſet herba. ꝯiectoraui ex ſpecie ip̄iꝰ eſſetherba lactuca agreſtis. Moral̓. in his naturis aīaliuminſtruimur vbi ſpūalit̓ infirmamur. ad ſimilitudinēceruoꝝ queramꝰ dn̄m nr̄m ih̓m xp̄m. ſignificat̉ ſerpentem Numeri. xxj. Quem moyſes erexit in deſertoquem iudei inſpiciebāt. a morſu ẜpentum ſanabant̉Suꝑ dicit be. Augꝰ. ſuꝑ Ioh̓. omē. xij. Mordebant̉hoīes. intuebant̉ ſanabant̉. Qui ſunt ẜpentes mordentes? peccata. Quis eſt ẜpens exaltatꝰ? Dn̄s mortuus in cruce. Et ſb̓dit. Interim frēs vt a peccatis ſanemur. xp̄m crucifixum intueamur. Qui intuebant̉ illūẜpentem morſibꝰ ꝑibant ẜpentū. Sic intuent̉ fide mortem xp̄i ſanant a morſibꝰ pctōꝝ. ſꝫ illi ſanabant̉a morſibꝰ carnis. Et ſicut illi ſanabant̉ a morte ad vitātꝑalem. ſic ſanant̉ illi vt habeant vitam eternam. Hecille. Nec ſolū ſufficit nobis vt in infirmitate ſpūali aīead ſimilitudinē ceruoꝝ q̄ramꝰ veꝝ ſerpētem xp̄m. ſꝫ neceſſe eſt ad ſalutem vt q̄ramꝰ agreſtem lactucam. quāintellige pnīam amaraꝫ. qꝛ ſine illa poſſumꝰ ſaluari.Iuxͣ illud Lu. xiij. Niſi pnīam egeritis. oēs ſimul ꝑibitis. Sꝫ ad pnīam freq̄nt adducit tribulatio infirmitatis. Sic̄ de hoc dicit deuotꝰ doctor Amādus in ho. ſa.lib. j. c. xxxj. O ꝙͣinnumeri ſomno pctōꝝ ꝓfundiſſimoobdormier̄t. morte ſpūali oꝑier̄t. quos infelix abſorbuerat iniqͥtas adueniēte gr̄a diuīe correctōis velutde ſomno graui ac mortis imꝑio excitati vitaꝫ in meliꝰꝯmutauer̄t. oꝑa tenebraꝝ abijciētes arma lucꝭ induti ſunt. dꝫ quilibet in tribulatōe ſue infirmitatꝭ eſſepatiēs. exemplo be. apl̓i in ip̄a gloriari. dic̄ in v̓bo thematis p̄aſſumpto. libent̓ gloriabor in infir. me. ⁊cͣ. Inqͥbꝰ v̓bis duo facit. Inuitat ad tolerātiam penaꝝ. ibilibent̓ glo. On̄dit vtilitatem ip̄aꝝ. ibi. vt inhītet. Prīoigit̉ inuitat ad tolerātiam penaꝝ cum dic̄. Libent gloriabor in infirmitatibꝰ meis. Ubi nota miles in campo ꝯͣ hoſtes pugnauit varias penas ſuſtinuit coramalijs de hoc gloriat̉. penas qͣs tolerauit fortiter dimicādo ꝑiculaqꝫ enumerat vt alios milites ad ſimile faciedum inuitet. Et hoc figuratū eſt in Alexandro magno pugnans ꝯͣ inimicos ſuos multas penalitates ſuſtinuit ꝑicula. ſic̄ ptꝫ in hiſt. ſua. Qui pugnaret in cā-