Quarta poſt Epiphanie.P.
Quia in antiquis eſt ſapientia ⁊ longitudinis prudentia Iob. xij. Ideo be. paulus tanꝙͣ p̄latꝰ dixit. j. Chor̄.ij. Sapīaꝫ loqͥmur int̓ ꝑfectos. Et in eadem epl̓a. c. iijdicit. Tanꝙͣ ꝑuulis in xp̄o lac potum dedi vobis. noneſcam. Non em̄ poteratis caꝑe Glo. intelligere altiora⁊ maiora. Tercio in tꝑalium abiectōe. Sicut em̄ nauteabijciunt merces vt hoīes ſaluent. Sicut patꝫ Ione. j.Cum eſſet tempeſtas orta timētes naute miſerūt vaſain mare. Sic etiam p̄lati ꝓpt̓ ſalutes ſubditoꝝ dn̄t eſſeabiectores ⁊ contemptores muneꝝ ⁊ diuitiaꝝ. Prelatiem̄ qͥ diuitias ⁊ munera diligūt ſalutem ppl̓i vt freq̄nt̓negligūt cum corrigere vicia eoꝝ deſiſtant. Quia dicit̉Ecci. iij. Et ponit̉ ſuꝑiꝰ. O. T. Exenia ⁊ dona excecātoculos iudicum. ⁊ qͣſi mutꝰ in ore auertūt correptōemInt̓dum em̄ ꝯtingit ꝙ p̄latus venit ad aliquem ſacerdotem vel ad alium laycum tanto latratu ⁊ correctōneac ſi vellet euꝫ deuorare. Sꝫ ſi ille ꝓijcit aliqͥd in ore ſuodando ſibi aliqd̓ collibium ſiue munꝰ de quo pōt benecomedere ſtatim aufert ei latratum. vt tūc verificet̉ dep̄latis talibꝰ. illud Yſa. lvj. Canes muti nō valentes latrare. Ideo ad ſimilitudinem nautaꝝ dn̄t in tꝑe neceſſitatis ⁊ correctōis eſſe abiectores ⁊ ꝯtēptores pecuniaꝝ.Iſtoꝝ em̄ p̄latoꝝ papa eſt p̄cipuꝰ ⁊ ſup̄mꝰ qͥ regit nauiculam ſancte eccl̓ie. In cuiꝰ ꝑſona dicit metriſta. Eccleſiam ꝓ naue rege mihi climata mūdi. Sunt mare doctrina retia piſcis homo. Et dic̄ notāter ꝙ climata mūdi ſunt mare. Mundus em̄ ꝯꝑat̉ mari ꝓpt̓ certas cās.rimo ꝓpt̓ inſtabilitatem. ſicut em̄ mare ē valde inſtabile. qd̓ em̄ nunc eſt tranqͥllum cito fit tempeſtuoſum.Iuxͣ illud Sen̄. Momento mare reuertit̉. ⁊ vbi mō luſerunt nauigia ſtatim abſorbent̉. Sic etiam mūdus eſtvalde inſtabilis ⁊ mutabilis. qꝛ multiplicit̓ mutat̉ ergaẜuitores ſibi. Sicut figuratum eſt Gen̄. xxxj. Iacob cūẜuiſſet Laban ꝓ Rachel. vij. annis poſt finem illoꝝ dedit ſibi Lyam. qd̓ cū vidiſſet mane facto dixit illi. Quare impoſuiſti mihi .i. decepiſti me. vbi aliqͥ libri hn̄t. qͣreſuppoſuiſti mihi Lyam. Sꝫ falſa eſt lr̄a vt dicit Nico.de lyra. Uidens deniqꝫ varias deceptiones ſibi inferrint̓ cetera ait. Immutaſti mercedē meam decem vicibꝰ.⁊ niſi deꝰ Abrahā pr̄is mei ⁊ timor Iſaac affuiſſet. Meludum dimiſiſſes. Moral̓. ꝑ Laban qͥ int̓pretat̉ dealatio ſignificat̉ mūdus. qͥ ſꝑ ꝓmittit ꝓſpera. attamnenſequunt̉ aduerſa. qꝛ tranſit cito de ꝓſperitate in aderſitatem. ſicqꝫ mutat mercedem decem vicibꝰ. ⁊ cumredimꝰ Rachel pulcram. que int̓pretat̉ videns deumccepiſſe. tūc dedit nobis Lyam q̄ int̓pretat̉ laborioſa.Quia dic̄ Bern̄. li. medi. In hac valle lacrimaꝝ ⁊ in viī lacrimoſa ⁊ laborioſa vita corruptibilis ⁊ amaritudiplena. Hec ille. Et ſic tādem dimittit hoīem nudūob. j. Nudus egreſſus ſum de vtero mr̄is. nudus ilic .ſ. in terram reuertar. Ecce ꝙͣinſtabilis eſt mūdusō refert Guil. de api. c. vij. ſic inqͥens. Prope nr̄a tꝑaiulier nobiliſſima dicta Maria companie comitiſſaudouici pij regis francoꝝ filia. ⁊ qͣtuor reges frēs innglia habuit. ⁊ filium regium in tranſmarinis. Hecſultis annis mortuo marito cum pompoſa ambitiōeircuiens. Sꝫ moriens talē finem ſortita eſt. Laboransgit̉ in extremis abbatem pſanie ſanctum ac eloq̄ntemꝝ vocari iuſſit. Qui cū veniſſet intromiſſus nō eſt. ⁊pͦ foribꝰ ſtabat ⁊ expectabat. Iam em̄ illa deceſſerat. ⁊iſtrahebant̉ a militibꝰ ⁊ mīſtris ſuis omnibꝰ. Utenſila. vaſa aurea ⁊ argentea. veſtes p̄cioſe. culcitre purpuree. ⁊ tandem lintheamina ipſa cū peplis. Extremo qͥdem ex gartionibꝰ lectum cū carnibꝰ ꝯp̄henderunt ⁊eſumunt. ⁊ corpus mortuum euntibꝰ illis diuoluit̉ intramento. Moram aūt cum tedio abbate ſuſtinenteqdam nobilis ex circūſtantibꝰ indignatꝰ. oſtium violēter infregit. ⁊ viꝝ honorabilem intromiſit. Qui cū intrōiſſet. ⁊ nobile illud corpus nudum in ſtramine reꝑiſſet volente qͦdam famulo illud cooꝑire abbas ꝓuidus
non ſinebat. ſꝫ libera voce clamabat. O vos omnes venite. circūite pompam nobiliſſime Marie. videte illuddelicatiſſimum corpus q̄nto dedecore pudoris obuoluit̉. videte qͥd ei ꝓ multiplici honore mūdus exoluit.Hec ille. Intuere ſolert̓. Nōne ꝓ Rachel accepit LyāQue em̄ ꝯfidit ſe videre deum. forte accipit tormētumet̓num. vbi eſt labor ꝑpetuꝰ. Iuxͣ vocem Ieremie. xvj.Seruietis dijs alienis qͥ non dabunt vobis reqͥem. Etpsͣ. Laborabit in et̓num. ⁊ viuet adhuc in finem. Secūvel deijciant̉. Iuxͣ illud psͣ. xcij. Eleuauerunt fluminafluctꝰ ſuos a vocibꝰ aqͣꝝ multaꝝ. Ita in hoc md̓o multi ad inſtar vndaꝝ eleuant̉ in altum honoris vt fortiꝰpoſt cadāt aut deijciant̉. Iuxͣ illud psͣ. Deicciſti eos dūeleuarēt̉. Sicut ꝯtigit huic impio de quo dr̄ in psͣ. Uidi impium ſuꝑexaltatuꝫ. ⁊ eleuatū ſicut cedros libani.Et ſequit̉ caſus. Tranſiui ⁊ ecce non erat. queſiui ⁊ nōeſt inuentꝰ locus eiꝰ. Iō dicit Hyla. ſuꝑ Math̓. Iamnūc altitudinē abhorreant filij dei. q̄ ſine ꝑiculo nunꝙͣaſſumit̉. ſine caſu nequaꝙͣ ducit̉ ⁊ ſine timore mortꝭ etne nullatenꝰ terminat̉. Cui ꝯſonat Saluſtiꝰ in gugurtino. Ex hocipſo ꝙ qͥs ſe extulit in ꝑiculos caſus p̄cipitēſe efficit. Tercia ꝓpter bonoꝝ ꝯtemptibilitatem. Sicutem̄ mare ẜm naturales omnia corꝑa mortua a ſe reijcit⁊ in ſē hr̄e cōtemnit ꝑ motuſqꝫ violentiam expellit. Itamūdus ꝯtemnit eos a ſeqꝫ reijcit qͥ mortui ſunt mūdoviuūt em̄ xp̄o. Dicunt em̄ amatores mūdi Sap̄. ij. Circūueniamꝰ .i. decipiamꝰ iuſtum. qm̄ inutilis eſt nobis.q. d. qꝛ non vult p̄care nr̄is oꝑbꝰ non eſt nobis vtilisvt carnaliter ſimul viuamꝰ. nec vtilis eſt ad opprimendum viduas ⁊ veteranos. ſꝫ ꝯtrariꝰ eſt oꝑbꝰ nr̄is. q. d.cum nos volumꝰ viuere ẜm ꝯcupiſcētias carnales ipſevult viuere ẜm legem diuinam ⁊ dictamen rōnis. Iōdicit Apl̓s. j. Chor. iiij. Puto hanc vr̄aꝫ eſſe eſtimatōꝫꝙ deus nos apl̓os nouiſſimos .i. abiectos on̄dit mortideſtinatos. qꝛ ſpectaculum facti ſumus huic mundo. ⁊infra. tanꝙͣ purgamenta huiꝰ mundi facti ſumꝰ Glo.Lyre dicit. Iudei ⁊ gentiles dicebant mūdum inficivitam ⁊ doctrinam apl̓oꝝ. ⁊ ꝑ ꝯn̄s ip̄m debere purgari ꝑ mortem tempoꝝ. Ecce audiuit dilectio vr̄a ꝙ ꝑ nauiculam eccleſia. ⁊ ꝑ mare mundus deſignat̉. Quicūqꝫergo in nauicula ſancte militantis eccleſie intrat marehuius mūdi. ſequens dn̄m ſuum ih̓m xp̄m ei ẜuiendoſtatim fit motus tribulationum. ⁊ ſuſcitant̉ venti tentationum. Quia dic̄ Hiero. in ꝓlogo ſuꝑ Apoc̄. Om.nes qͥ pie viuere volūt in xp̄o ꝑſecutionem patiunt̉. ⁊ſunt originaliter v̓ba apl̓i. ij. ad Thi. iij. Ideo dic̄ Sap̄.Eccͣi. ij. Fili accedens ad ẜuitutem dei ſta in iuſticia ⁊ timore. ⁊ preꝑa animam tuam ad tentatōem. Querit em̄doct. deuotus amandus in hora. Sap̄. li. j. c. xiij. diuinam ſapientiam. Quare inquit amicos potius aduerſis ꝙͣ ꝓſperis ſoles exercere. Rn̄det ꝙ proni ſint ſenſus hominis ad malum. Ideo ab adoleſcentia ſua ſepienda eſt viā electoꝝ ſpinis tribulationum ne noxia delectatio materiam p̄beat delinquendi. ſꝫ dum electusquiſquis continuis tribulationibꝰ premit̉ ad ſupernatendere etiam inuitus cogit̉. Hec ille. ⁊ quia tribulatōa deo eſt ẜm illud Eccͣi. xj. Bona ⁊ mala vita mors ⁊paupertas ⁊ honeſtas a deo ſunt. Ideo eſt amanda.Solent em̄ chara habere que dant̉ ab amiciſſimis. licet ſint parui doloris. Sic tribulatio. quia eſt munusdatum a deo qui eſt noſter amiciſſimus amāda eſt valde. Eſt etiam potus aut potio data a ſapientiſſimo ⁊ fideliſſimo medico. quare non eſt timendum de exceſſuin infirmo. Quō em̄ excederet qͥ ſapientiſſimꝰ ⁊ fideliſſimus eſt. Iuxͣ illud. j. Chor̄. x. Fidelis eſt deus qui nōpatietur te tentari ſuꝑ illud quod poteris. Ipſe enimẜm Psͣ. Eſt congregans ſicut in vtrem aquas maris.qꝛ mēſurat aquas tribulationum. qꝛ dicit Iob. xxxvij.