Dominica

humanū. ꝓptetea deus voluit creare vnū ꝑentem. dequo multitudo ꝓpagaretur vt admixtionem in multisꝯcors ẜuaret̉. Cui ꝯcordat Hiero. in epl̓a. Unum ꝑentem deꝰ omnibꝰ creare voluit vt in multꝭ ꝯcordia ⁊ vnitas in oībꝰ ẜuaret̉. Quarto incitat nos fratuitas ſpūalis. qꝛ deus pr̄ adoptauit nos in filios. ad Gall̓. iiij. vbidr̄. Ubi venit plenitudo tꝑis miſit deꝰ filium ſuum vtadoptionem filioꝝ reciꝑemꝰ. Ideo dicit Aug. li. de diſ.xp̄i. Omnes quidem fres ẜm ꝙ homines ſumꝰ. quātomagis ẜm ꝙ xp̄iani ſumꝰ. Et dicit Guilh̓. Si amandiſunt fratres illi diuidendo hereditatem qͥ portōeꝫ vniuſcuiuſqꝫ minorem faciunt. ꝙͣtum amādi ſunt frēs illiqui portiones augent. qꝛ qͣntōplures erunt electi. tātomagis gaudebunt. vn em̄ electoꝝ plus de gloria gaudebit alteriꝰ anime ꝙͣ de gl̓ia ꝓprij corꝑis. Quinto ſuntcirca nos ſancti angeli ꝙuis eos nō poſſimꝰ videre. ſic̄de hoc dicit Bern̄. O homo ſi ſpūalia poſſes intueriquō p̄ueniunt pͥncipes ꝯiuncti pſallētibꝰ. vidēs ꝓculdubio qͣ cura qͦue tripudio int̓ſunt cantantibꝰ. aſſiſterent orantibꝰ. ſuꝑſuntqꝫ qͥeſcentibꝰ. Et qꝛ ſꝑ ꝓmouentbonum nr̄m or̄ones nr̄as deo offerendo. ⁊ a demonibꝰdefendēdo. iō tenemur eos diligere ⁊ honorare. ſic̄ docꝫBern̄. loq̄ns de bonis ſpiritibꝰ. Honoremꝰ inqͥt eosqͣntum debemꝰ. totꝰ em̄ ei reddit̉ honor ⁊ amor nr̄ a qͣ℟ tam nobis ꝙͣ ipſis eſt totum. Quartū qd̓ circa nos eſt.ſ. corpus nr̄m diligere debemꝰ. nō vt ip̄m impinguamꝰ. ſꝫ ad ẜuitutum dei redigamꝰ. qꝛ dic̄ Pli. li. de īmorta. anime. Qui corpus ſuum nutrit inimicū ſuum nutrit. eſt em̄ inimicꝰ peſſimꝰ caro nr̄a. De qͣ dicit Aug. inli. de ſoli. c. vl. Caro cum qua habito ſꝑ me ducere vultad pctm̄. mecum vult coronari. ſꝫ nō vult mecum decertare. nullum peiorem patior hoſtem ꝙͣ corpꝰ in qͦ hīto.Eſt em̄ qͣſi leo ſb̓uerſor in domo mea vndiqꝫ me peſtifero morſu dilanians. hec Aug. Si em̄ hoſtis ſeuꝰ impinguaret̉ ſeuior ⁊ petulantior efficeret̉. ⁊ iuuaret dyabolūad ſpm̄ vincendum. Sic̄ figuratū eſt. iij. Reg. xxj. CūAchab vineam Naboth deſideraret ꝓ orto oleꝝ. ⁊ illediceret. Propiciꝰ ſit mihi deꝰ ne dem hereditatem pr̄mmeoꝝ tibi ꝓ p̄cio vel hereditate alia. Qd̓ audiēs achabꝓiecit ſe ad lectum Glo. ex indignatōe ⁊ impatīa queꝫcum triſtem ꝯſpiceret Ieſabel ⁊ cām inqͥſiſſet dixit adAchab. Ego dabo tibi vineam naboth. ſtatimqꝫ ſcpͥſitepl̓am ex noīe Achab vt Naboth caꝑet̉ ⁊ mortis iudicium ſubiret. ⁊ poſtea falſis teſtibꝰ ſuꝑatꝰ a ppl̓o eſt lapidatꝰ. Mora. Achab quo ad maliciam gerit figuramdemonis qͥ toto canatu intendit mercari vineā .i. animaꝫ hoīs vt sͣ. dixi in exem. dn̄ica .iiij. in aduēt. H. Z.Ideo dic̄ Gen̄. xiij. Da mihi animas. cetera tolle tibi. ſꝫtn̄ hoc ꝑficere non pōt niſi homo velit ꝯſentire. ſic̄ dicitbe. Amb̓. de b. vita. de dyabolo. Et ponit̉. xv. q. j. c. nōeſt. Neminem inquit iugo ẜuitutꝭ aſtrictum poſſidetniſi ei ſe pͥus ere pctōꝝ vendiderit. Et rō qͣre dyabolusdifficult̓ pōt mercari ſpūalem vineam hominis .ſ. animam eſt. qꝛ naboth qͥ int̓pretat̉ ſeſſio vel ꝯcluſio ſignificat rōem q̄ ꝯcludit dyabolo nō omnia eſſe ꝯſentienda.⁊ ſꝑ reſiſtit malo. qꝛ. j. Eth̓ dicit ph̓s. Ratio ſꝑ dep̄cat̉ad optima. Sꝫ Ieſabel q̄ int̓pretat̉ ſterqͥlinium ſignificans carnem adiuuat achab .i. dyabolum ad animampoſſidēdam. aſſumēs duos falſos teſtes .ſ. ſpem longioris vite. ⁊ p̄ſumptōꝫ nimie miſcd̓ie. ſicqꝫ animaꝫ traditin dyaboli ptāteꝫ. qͣre neceſſe eſt. vt ſb̓ ingo neceſſitatisteneat̉. Ideo dicit Sap̄. Cibaria ⁊ v̓ga ⁊ onꝰ aſino. panis ⁊ diſciplina ⁊ opus ẜuo Eccͣi. xxxiij. Ubi ꝑ aſinumintellige corpꝰ qd̓ eſt cibādum ne deficiat. ⁊ v̓ga ⁊ onere macerādum ne ſuꝑbiat. Et dicit notant̉ cibaria. volens ꝙ corpus eſt cibarijs reficiēdum ⁊ nō ſꝑ macerandum. qꝛ nimia abſtinentia inducit ad malum. vt ꝓbat̉in vitaſpa. li. iiij. c. xlvj. Fuit qͥdam frat̓ monachus quinimiā ſꝑ tenuit abſtinetiam. hūc etiaꝫ dyabolus illuſiton̄dēs ſibi ī varijs ſomnis ⁊ reuelatōibꝰ xp̄ianoꝝ exer

citum tenebroſum. ⁊ ecōuerſo plebem iudeoꝝ ſummaleticia tripudiātem. ⁊ ingenti lumine choruſcare ⁊ eummonuit ſi vellet beatitudinis ꝑticeps fieri ꝙ circūciſionem acciꝑe feſtinaret. ⁊ ſic ad iudayſmum ⁊ circūciſionem miſerabiliter eſt dilapſus.¶ De eadem dn̄ica in euangelium. Sermo.Scendente hieſu in naniculam ſecū. ſunt eum diſci. eius. ⁊ ecce mo.mag. fa. eſt in mari. ita vt nauicu. oꝑiret̉ flu.Math̓ .viij. Dicunt naturales ⁊ pͥncipaliter Beda. ꝙmare vndiqꝫ terram circūdat. ⁊ ipſa terra vndiqꝫ aqͥsquatit̉. ⁊ tn̄ non diſſoluit̉. ſꝫ potius ſolidat̉. Et ratio eſtquia dum eius ſiccitas maris beneficio humectat̉ partes terre coadunant̉. que terra al̓s in puluerem reduceret̉ vel reuerteret̉. ꝙ aūt mare circūdat vndiqꝫ patetde Alexan. magno cui hoc on̄ſum eſt. Legit̉ em̄ in hiſt.ſua ꝙ ip̄e excogitauit modum quō poſſet aſcendere inaera vt ꝓbaret ſi hoc eſſet celum qd̓ videmꝰ. fecit gͦ excogitare ſedem ⁊ app̄hendēs grifones duos ⁊ colligauiteos cathenis. ⁊ poſuit vectes ante eos. ⁊ in ſummitateeoꝝ cibaria illoꝝ. ceperunt ergo ſurſum aſcendere. donec terra tota videbat̉ ſub ſe qͣſi area. ⁊ mare ſicut draco gyrans eaꝫ. ꝑ qd̓ ptꝫ ꝓpoſitum. Mora. Per mare intellige tribulationem huius mundi. pͥmo licet mare eſtamaꝝ. eſt tamen multaꝝ infirmitatum curatiuum. qꝛſanat vlceroſos. hydropicos. ⁊ ſcabioſos. vt dicit Conſtanti. Sic tribulatio licet non ſit delectabilis ſꝫ amara⁊ penalis carni ẜm ſenſualitatem. eſt tn̄ valde vtilis ⁊ꝓficua ſpiritui. qꝛ ſanat infirmitates mētis. Sanat etiam vlceroſos .i. ſuꝑbos. hydropicos .i. auaros ⁊ ſcabioſos .i. luxurioſos. Sicut ꝓbat deuotꝰ amandus in ho.ſa. li. j. c. xiiij. Tribulatō rubiginem aufert peccatoꝝ. incrementa p̄ſtat v̓tutum. vt vbertatem ꝯfert grāꝝ. qͥdhoc thezauro p̄cioſius. ipſa nanqꝫ tribulatio tollit peccata repellit tentatōnes. extinguit carnalitatem. Secūdo ꝙͣuis mare ſit ſalſum. ꝑ dulcedinem tn̄ venaꝝ ꝑ qͣstranſit eſt ſaporis variatiuum. Sic tribulatio licet ſitamara in pn̄ti. tn̄ ꝓpter patiētiam ipſoꝝ qͥ eam tranſitorie ſuſtinent mutabit̉ in eternam dulcedinem. Et tūcpōt illud quilibet Iudith. v. dicere. Fontes amari obdulcorati ſunt eis ad bibendum. Tercio qꝛ ꝙͣuis mareſit inquietum. eſt tn̄ ꝓpt̓ ꝯtinuum motum a corruptōep̄ẜuatiuū. Sic tribulatio a putrefactione p̄ſeruat peccatorem. ſicut ꝓbatꝭ amandus vbi ſupͣ. O quanti ſuntinquit qui grauiſſima ꝯmiſiſſent peccata qui multa crimina ꝯmiſiſſent ⁊ incurriſſent. ſi non pia q̄dam diuinadiſpenſatōe tribulatōibꝰ p̄ſeruati fuiſſent. Iō dic̄. xiiij.Recedant aque de mari. ⁊ fluuius vacuefactꝰ areſcat.q. d. aque ꝯcupīe ⁊ delectatōis recedūt de mari tribulatōnis. ⁊ tūc vacuus fit fluuiꝰ a luxurie fluctibꝰ. Illudinquam mare vndiqꝫ circūit bonos ꝑ terram deſignatos. quoꝝ vnus fuit Dauid qͥ ait psͣ. cxviij. Tribulatō⁊ anguſtia inuenerūt me. Attamen eos non diſſoluit.ſꝫ fortiores reddit. Sicut factum fuit eidem. psͣ. iiij. Intribulatione dilataſti mihi. Et rō huius eſt. qꝛ cum aīaalicuiꝰ tribulatōibꝰ circūdat̉. tunc humor ꝯſolationisintranee roborat̉ ⁊ ſolidat̉. ⁊ ſic intra ipſam tota coadunat̉. vt ꝑ iram ⁊ impatientiam minime diſꝑgat̉. ⁊ hectribulatio ad ſenſum myſticum tangit̉ in euange. cumdicit. Motus magnus .i. tribulatio magna facta eſt inmari huius mundi. In v̓bis ꝓpoſitis tria nobis innuunt̉ .ſ. vanitas eccleſie p̄ſignata ibi. Aſcendit. Cōmunitas beatorum adunata. ibi. Secuti ſunt. Seueritas ꝑuerſoꝝ ſociata. ibi. Et ecce. Circa qd̓ notandū ſctā militans eccl̓ia recte p̄ſignat̉ in nauicula. Primo ſic̄ nauis T.in pͥncipio ē ſtricta ī medio lata. ⁊ ī fine ſil̓r ſtricta. Siceccl̓ia militās q̄ eſt ꝯgregatio fidelium in pͥncipio fuit