Dominica-

rime regine Heſter eſt circundata gloria. quia ſicut ip̄ahonorificat dn̄m ſic glorificatur ab ip̄o. ſicut promiſit pͥmo Reg. ij. Quicunqꝫ honorificabit me honorificaboeum. qui aūt ꝯtemnunt me ſemꝑ mihi nō obediendoerunt ignobiles. glo. qꝛ eijciūt̉ a ſtatu glorie ſue ⁊ dignitatis. ſed quod erat fulgens regio habitu innuit̉ ꝙ ip̄aobedientiā ornata eſt alijs virtutibꝰ que dicunt̉ cultusregius. Ipſa enī vt dicit Grego. xxxv. moral̓. ſola ē virtus que virtutes ceteras menti inſerit inſertaſqꝫ cuſtodit. ip̄a autem ẜm Iere. eſt genitrix omniū aliaruꝫ virtutum. ⁊ virtus omniū viuentiū. Ideo exponit̉ de ip̄aillud Psͣ. xliiij. Aſtitit regina a dextris tuis in veſtitudeaurato circundata varietate. id eſt varijs virtutibꝰ.Per duas v̓o puellas quas ſumit ſecum hec regalis filia ſancta obedientia ſunt humilitas ⁊ charitas. ſuperhumilitatē obedientia innitit̉. quia ipſa ſeruat eā ne cadat. qꝛ ẜm Auguſti. Humilitas eſt virtutum omniuꝫcaput qd̓ velut fouet ⁊ ſuſtinet bonoꝝ opeꝝ totum corpus. Charitas aūt ſequitur eaꝫ qꝛ ex charitate vltimate eſt deo obediendum: qꝛ ſine charitate nec ꝓdeſt obedientia. qꝛ dicit Aug. vbi charitas nō eſt quid eſt quodpōt ꝓdeſſe. q. d. nihil. ideo dico beatus ille qui ex charitate obedit. quia qui coacte obediunt mercedē obediētie non accipiunt. ꝙ aūt eſt roſeo colore in vultū ꝑfuſadecorat̉ leticia obedientie. qͥ em̄ libenter obedit leticiaꝫin facie oſtendit ⁊ paratum ſe offert: ſicut Paulus Act.ix. Domine quid me vis facere. de tali dic̄ beatꝰ Bern̄.in ſermone. Nec dubiū quando ampliorem gratiā mereatur qui ꝑatum ſe exhibet ante mandatum ꝙͣ qͥ obedire ſatagit. Secundū qd̓ dicit̉ de iſta regis filia .ſ. obedientia eſt quia eſt gratioſa: ſicut .n. dicit̉ de regina eſter ꝙ omniū oculis gratioſa ⁊ amabilis videbat̉ Heſter. ij. ſic idem poteſt dici de obedientia. qꝛ ipſa gratiaꝫꝑditam nobis inuenit. Ex eo ꝙ xp̄s ex obedientia mori voluit. ex cuius morte gratia nobis data fuit. Ꝙ autem chriſtus ex obedientia mori voluit oſtendit beatusAuguſt. li. iij. ſententiarū diſt. xxix. inuenit dyabolꝰ inchriſto vt moreret̉. ſed pro voluntate patris chriſtꝰ mori voluit nō habens mortis cauſaꝫ de peccato ſꝫ de obedientia ⁊ iuſticia mortē guſtauit ꝑ quam nos redemitde ſeruitute dyaboli. Ecce ꝙ obedientia chriſti gratiaꝫredemptionis nobis inuenit. Item obedientia diciturideo gratioſa: quia inuenit gratiaꝫ in ꝯſpectu principūterrenoꝝ. iuxta illud ꝓuerbioꝝ. xxij. Uidiſti virū velocem in oꝑe ſuo coram regibus ſtabit nec erit corā ignobilibꝰ: qꝛ vt frequenter qui velociter obediunt pre alijsexaltant̉. In figuraꝫ illius Symonē qui interpretaturobediens p̄fecit dn̄s ceteris apl̓is Math̓. xvj. Terciuꝫquod dicit de iſta filia regis eſt. quia dicta eſt roſa mundi. qꝛ ſicut roſa mūdi decorat campum ſic ſancta obedientia exornat mundum .i. hoīes qui ſunt in mundo eoꝙ animā ornat. qꝛ etiā inauris circulū aureū quem celeſtis ſponſus dat anime eam exornādo. de qua exponitur illud ꝓuerb̓ .xxv. Inauris aurea in margarita fulgens qui arguit ſapientem ⁊ aurem obedienteꝫ. Et dicit glo. margarita fulgens inauri auree iungit̉ et doctrina mentem illuminans auri ⁊ obedienti vtiliter p̄ponitur. Ideo legit̉ ꝙ Eleazar dedit Rebecce inaures aureas et fuit figura ꝙ xp̄s animā obedientia exornaretQuartum quod de hac pulcra filia regia. qꝛ eſt velox incurrēdo. qꝛ mandatū nō ꝓtrahit ſꝫ velocit facit. iō comꝑat̉ cruribꝰ que a currendo ſunt dicta qꝛ ꝑ ea currimuset greſſum facimus ꝑ quod ſignificat̉ obedientie velocitas. De qua dicit Is. cxlvij. Velociter currit ſermoeius. Tunc enim ſermo currit velociter quando ab obdiente impletur celeriter. qꝛ dicit Bern̄. in li. de precep.et diſpoſi. Uerus obediens non procraſtinat. ſed ſtatīparat aures auditui. linguaꝫ voci. pedes itineri. manꝰoperi. et ſe totum intus colligit vt mandatuꝫ ꝑagat imperantis. Et hoc patet primo de Petro ⁊ Andrea qui

a domino vocati: continno relictis rhetibꝰ ſecuti ſunteum Math̓. iiij. Et idem ſubditur de Iacobo ⁊ Iohāne qui etiam ſtatim relictibꝰ rhetibꝰ et patre ſecuti ſunteum. ecce tamobedientes fuerunt ꝙ ſua nec diſpoſuerūt. quia ẜm Iero. Perfecta obedientia ē ſua imꝑfectarelinquere. Secūdo patet de Zacheo Luce. xix. cui imperauit dn̄s. Zachee feſtinans deſcende ⁊cͣ. et ſequiturꝙ feſtinans deſcendit et accepit illū gaudens in domīſuā ⁊cͣ. Tercio patet in vitaſpatrū li. ij. Abbas Siluanus habebat .xij. diſcipulos vni eoꝝ erat nomen marcus quē pre ceteris diligebat ꝓpter bonū obediētie qd̓in eo erat. Cunqꝫ quidam dicerent ei ꝙ ceteri diſcipuliꝯtriſtarent̉. in hoc ip̄e pulſauit ad oſtium vniuſcuiuſqꝫet nullus exire voluit: tandē vocauit Marcuꝫ ⁊ ſtatimexiuit. et Siluanus in quaterno quem ipſe ſcribebat tēpore vocationis literam vltimam imꝑfectam inuenit.quam poſt vocationē ꝓpter bonum obedientie cōplere voluit. tunc illi iudicauerūt eū magis eſſe diligendūEcce ꝙͣagilis eſt hec ſummi regis filia: in currendo igit̉exponit̉ de ipſa illud Psͣ. xviij. Exultauit vt gigas adcurrendā viā ⁊cͣ. Modo ſicut audiuit dilectō vr̄a ꝙ illerex ꝑ totū regnū ſuū fecerat ꝓclamare ꝙ quicūqꝫ cū filia ſua currere vellet ⁊cͣ. ita rex celeſtis cuius regnum eſttotū vniuerſum. Psͣ. xxiij. Domini eſt terra ⁊ pleni. ⁊cͣEtiā miſit nuncios ſuos taꝫ in veteri lege ꝙͣ in noua qͥꝓclamarent. qͥcūqꝫ cū filia ſua obedientia currere vellꝫſi in curſu ꝑſeueraret eā in ſponſam haberet: ⁊ regnumſuū poſſideret. ſi autem ante terminū deficeret mortemſuſtineret. ſed hic ꝑ currere intellige implere. q. d. Quicunqꝫ curret cum obedientia .i. eaꝫ implet. Primo quidem in veteri lege miſit nuncium ſanctū Moyſen quiclamauit. Dn̄m deū verū ſequimini ⁊ ipſuꝫ timete mādatū ipſius cuſtodite ⁊ audite vocē eius ipſi ſeruietis ⁊ipſi adheretis Deutro. xiij. Et qͥd aliud vult ꝙͣ vt ſintei obedientes. multi em̄ in hac lege cucurrerūt. aliqͥ admetam venerunt premiū acceperunt. alij ecōtra an terminū defecerūt ⁊ puniti fuerūt. Abraam cum ea cucurrit qn̄ filium ſuum iuſſu domini immolari voluit Geneẜ xxij. Sed qm̄ ante terminū nō defecit. premiū obedientie accepit ⁊ regnū dei poſſedit. In ſignū iſtius diues cū eſſet in tormētis eleuās oculos ſuos vidēs abraam .ſ. in requie. Itē. vij. fratres cucurrerūt cū obediētiaqn̄ ꝯͣ mādatū dn̄i carnes porcinas comedere noluerūtij. Macha. vj. volebāt em̄ potiꝰ mori ⁊ in ob̓ia dei manere vt regnū dei mererent̉ poſſidere. ſꝫ eſt valde notabile illud qd̓ dicit hyſto. ꝙ facta ꝓclamatione multi cūfilia regis cucurrerūt ſꝫ ante terminū deficiētes vitamamiſer̄t. qꝛ in antiqͣ lege multi fuerūt obediētes ſꝫ tn̄ inob̓ia nō ꝑmāſerūt qͣre vitā ꝑdiderūt. Ecce ꝓbationemde filijs iſrael Nume. ix. qͥ cū hac filia ſummi regis cucurrerūt qꝛ ad imꝑium dn̄i ꝓficiſcebant̉ ⁊ ad imꝑiumipſius figebant̉ tab̓nacula. ſil̓r ad p̄ceptū ipſiꝰ deponebāt tentoria ſꝫ ip̄i an̄ terminū defecerūt. qꝛ legit̉ Nūe.xiiij. ꝙ inobediētes erant Moyſi qn̄ ꝯͣ p̄ceptū illiꝰ aſcēderūt in montē moab ab amalechitis ⁊ a chananeis qerant in monte ſunt ꝑcuſſi et vitā ꝑdiderunt. Ita legitiij. Reg. xiij. Uir qͥdā venit de iuda ī bethel et fuit ẜm Sglo. ꝓpha abdon qͥ accepit mandatū a dn̄o ne comederet nec biberet ibi. Ad quem rex Ieroboā. veni mecuꝫvt prandeas ⁊ dabo tibi munera. cui ille. Si dederꝭ mihi dimidiā ꝑtē domꝰ tue nō veniā tecū nec comedā panē nec bibā aquā in loco iſto. ſic .n. mandatū ē mihi ſermone dn̄i p̄cipiētis nō comedas pane nec bibas aquānec reuertaris viā ꝑ quā veniſti. Abijt gͦ ꝑ aliā viā. ecceꝙ cucurrit cū filia ſummi regis .ſ. ob̓ia ſꝫ an terminū defecit. qꝛ ſeqͥt̉ ibidē ꝓph̓a erat in bethel ſenex ad queꝫ venerūt filij ſui ⁊ narrauer̄t ei oīa oꝑa ⁊ v̓ba q̄ locutꝰ erat.qͥ ait. ꝑ quā viā abijt. ⁊ on̄derūt ei viā. ⁊ ille. ſternite mihi aſinā. ⁊ poſtꝙͣ ſtrauiſſent. abijt pꝰ virū dei ⁊ inueniteū ſedētē ſuꝑ cherubintim. qꝛ ẜm glo. fatigatꝰ erat ex iti