Druckschrift 
1 (1487) Pars hiemalis de tempore
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Dominica

or in hac flama ℟ndet̉ ẜm beatuꝫ Tho. de aquinoeius aīa dumtaxat cruciabat̉ in igne detētionē. eſt. nde natura ſpūs eſſe ſeorſuꝫ eſſe liberū. vnde ſi detinetpunit̉. Et ſibi petit dari guttā aque ſuꝑ linguaꝫaaze & xte Intelligendū ſibi fuerit corporea linguā. ſed qꝛ peccauit grauiter in lingua quotidie .n. ſplendide epulabat̉.vnde refrigeriū .i. minutioneꝫ pene petit peccato qd̓cōmiſit in lingua. De tercio an anime exiſtentes in inferno interdum exeant. videt̉. qꝛ infernus ſimilis eſt naͣſſe quā faciliter piſces intrant. ſed eſt impoſſibilis exitus. Sap̄. ij. eſt agnitꝰ qui ſit reuerſus abinferis. In ꝯtrariuꝫ eſt illud quod legit̉ in legēda ſanctibrabandini qui vidit homine ꝯdemnatū in viridi praOlto incedentē. a quo quereret cur ibi iret cum eſſetnatus. rn̄dit ſe ibidem recreare ad tempus ꝓpter bonaaliqua que fecit in vita quoꝝ remunerationē non accepiſſet vt dicit prepoſitus. Idem patet de anima Traiani que ad preces beati Greg. exiuit de penis inferni. vthabet̉ in legenda ſancti Gregorij. Solutō. exitus inferni poteſt intelligi dupliciter. Uno modo vt ſimplicitervnus inde exeat ita vt iam amplius locus eius non ſitinfernus. ſic nullus inferno deputatus inde exire poteſt. et quo ad hunc modū dici poteſt anima traiani fuit in inferno finaliter deputata. vel ẜm potentiaꝫdei ordinatā ſꝫ abſolutaꝫ extra ſumpta. Alio modopoteſt dici vt exeat inde ad tp̄s. ꝓpter remunerationē. vt patet ſupra de aīa quā vidit brabandinꝰ in prato ameno. qꝛ dicit Boetius li. iiij. de ꝯſola. ꝓſa. iij. Sic̄nullū malū manet impunitū. ſic nullum bonuꝫ manetirremuneratum. Tum ꝓpter viuentium eruditionemet vite emendationem. ſicut legit̉ in anulo. c. xxix. in exemplo. Erant duo canonici in ſaxonia conſanguinenobiles. qui in huius mundi delicijs ambulabāt. mortuo vno ſupra feretrum locato. nocte apparuit magno ſtrepitu in camera ibi exiſtente ſocio dolenti. Atille ſtupefactus quid ibi ſit inquirit. Et ille terribilit̓ reſpondit. Ego ſum tuus conſanguineus mortis eternefilius. et niſi te correxeris ſimilia patieris. Sꝫ tamē heuex illa viſione minime ſe correxit. Tum ꝓpter dolentiūſecuritatē. ſicut patuit ſupra de beata muliere de Orgenis cui dolenti mater horribiliter apparuit. et de ſuadamnatione ſecurauit. Tum etiam ꝓpter viuentiū terrorem non tamen frequenter hoc accidit. Primo quiadamnati ſunt ita penis oppreſſi. vt de ſua miſeria magis doleant ꝙͣ alijs apparere curēt. Secūdo qꝛ hocpoſſunt niſi diuinitus ꝑmiſſi. Neqꝫ etiam quando ſicapparēt damnati ſunt ūberi a pena inferni. quia locusinferni cedit in penam vel dolorem anime. ex eo taliloco deputata eſt. ab hoc aūt non ſoluit̉ ꝙͣuis ad horaꝫexire ꝑmittitur. ſicut nec captꝰ ſoluit̉ a vinculis vel carcere. ex eo ad horam exeat inde. vnde pena inferni ſiue dolor manet in anima etiam extra infernum vt diciAnſel. libro ſimilitudinum. ix. c. xxx. Et ſubdit. Ꝙͣuidamnati principaliter ſint in loco vbi apparent. tamen credendum eſt iſtud accidat ſemper. quia aliqn̄huiuſmodi apparitiones fiunt. vel dormiendo vel viglando bonoꝝ vel maloꝝ ad inſtructionē vel deceptionem viuentium. ſicut etiam viui homines aliquandoalijs apparent. eis multa dicūt in ſomnis cum tamencōſtat eos eſſe preſentes. ſicut Auguſtinus multacempla ꝓbat in libro de curis mortuis agendis ⁊cͣ.Etum ad ſecundum ponit̉ in verbis p̄miſſis ſuſtinēptura. Chriſti ad expectandū. prelati ad remittendumſubditi ad ſuſtinendum. Prima eſt patientia chriſti adexpectandum. patienter .n. expectat peccatores. certe conuerſos durius puniet. idcirco patientia ipſiꝰparat̉ teredini. qui ẜm Iſid̓. mollis eſt in ſubſtantia. ettamen cōminuit diuerſimoda ligna et in ſubtiliorem

puluerem redigit ꝙͣ ipſa tinea facere poſſit. ſic ipſe chriſtus eſt nobilis in expectando et ſeuerior durior poſtea in puniendo. ꝙͣuis em̄ patientia eius tamdiu peccata hominū leuiter molliter ferat. ipſos tn̄ finaliterterit. ſeuiſſimo iudicio punit. quare dicit apl̓s ad Roma. ij. An ignoras quaſi diceret. Scire debes qm̄ benignitas dei. glo. te tolerans expectans ad penitētiaꝫ teinducit quantū in ſe eſt. ſed qꝛ ſunt multi qui ip̄m benigne expectare non aduertunt. nec ad penitentiam ſeuertunt. Ideo ſubdit. Duriciem autem tuam et impenitens cor theſaurizas. id eſt accumulas. tibi iram. id ēpenam. in die ire. id eſt vltionis extreme reuelationisiuſti iudicis reddit vnicuiqꝫ ẜm opera eius. Ideo figurat̉ in Dauid. de quo. iij. Reg. j. Ipſe quaſi tenerrimus ligni vermiculus. .ſ. dum tangit̉ eſt leuiſſimus.ſed tangit vel corrodit duriſſimus. Quis eſt leniſſimus vermiculus niſi chriſtus noſter dn̄s qui dicit psͣºxxj. Ego ſum vermis non homo. Hic tangit̉ peccatis noſtris leniſſimus .i. miſericordiſſimus eſt nobis.conuerſionem noſtram expectando. Sicut de hoc dic̄Gregorius. ij. Mora. Miſericors deus diu peccata hominū tolerat. et iam vicioꝝ finē reſpicit: plerūqꝫtes hominū immutat. et poſt pauca pius ꝯditor facturam ſuam deſerit. mala hominū ſuam patientiaꝫtolerat. et per eoꝝ quandoqꝫ ꝯuerſionem relaxat. HecGrego. Idem etiā dicit Ieſus ſyrach. Patiens ſuſtinebit vſqꝫ ad tempꝰ Ecc̄i. j. Si aūt ꝯuerti nolumꝰ tandēfit in punitōne duriſſimꝰ. Iuxta illud Deut̓. xxxiij. Siinquit acuero vt fulgur gladium meū. arripiet iudicium manus mea. reddam vltionē hoſtibus meis. hisqui oderunt me retribuā. Secundo chriſtus aſſimilat̉grauide mulieri que conceptum fetum quem diu portauit poſtea cum magno dolore eijcit. ſic deus diu tolerat patientiaꝫ expectat ad penitentiam. Sapientievij. diſſimulans peccata hominū propter penitentiaꝫ.ſed diu expectatum et non emendatum ſubito percutit. et cum magno dolore a ſe proijcit quem diu tolerauit. Eſaie. j. Heu inquit conſolabor ſuꝑ hoſtibus meis vindicabor de inimicis meis. ſupra quo dicit Origenes. O quanta benignitas dei. nemineꝫ enim punit niſi inuitus. more pij patris punit plangit. Et valeriꝰmaximus in policrate libro. j. Lento inquit gradu advindictam diuina procedit ira tarditatem ve ſupplicijgrauitate penſat. Refert enim Thomas capiº. iij. Iuuenis quidam in teutunie partibus ex ſanguine principum plene generoſus ſed degener vita et moribus. epiſcopatum male adquiſiuit. Qui rapinis luxurie fecūde primo. ſed infecundiſſime poſtmodū operam dedit.Expectauit eum dominus diutius. et caſtigauitꝭ flagello multiplici. Sed cuꝫ abuteretur eo in ſuperbia. dediteum dominus in reprobam mortē qua in hora venerabilis conradus deo dignus Hildinenſis epiſcopus admatutinas in tempeſtate noctis ſurrexit. Illiſqꝫ dictisreſedit ad ſtudiū. facturus in die ſermonē. nec mora. videre ſe viſus eſt ep̄m quendā velata facie .ſ. infulis inſignitū ad tribunal rapi. Mox aſſunt truci vultū ſatellites accuſant ep̄m. Aliꝰ in cede hoīm atqꝫ alij in luxurie lubricitate. tūc iudex aſſeſſoribꝰ ſuis accuſata diſcutite. deliberate iudiciū. ferte ſnīam. nec mora. aſſeſſoresparent iudici ferūt ibi cōem ſnīam. iudex approbat la accedūt miniſtri fuligine nigriores. ablata vittā decapite anulū caſulā dalmaticā. ac reliqͣ epālia indumenta detracta ad pedes iudicꝭ ponūt nudūqꝫ relictū cumclamore rapiūt a facie iudicis trahūt ad tartara nihil ſe portātē niſi pctā. mox aſſeſſores iudicꝭ ſurgūt. et cuꝫcātico ſonoro ſb̓iūgūt. tp̄s habemꝰ oꝑemur bonū adoēs. his viſis in ſpū hildinen̄. ep̄s reuerſus in ſe cogitare cepit. Quis naͣ fuerit ille miſerabilis p̄ſul. et ecce qͥdāad oſtiū pulſans intromiſſus eſt clamās lachrymistaleꝫ ep̄m in ꝓxima villa veniſſe de veſpere. Et ſubdit