Sermo44
eū indignū bn̄ficio ꝯferēdo tūc nō ē acceptō ꝑſone. Scd̓m hoc glo. Eph̓. .vj. ſuꝑ illud. nō eacceptio ꝑſonaꝝ apud deū. dicit ꝙ iuſtus iudex cās artēdat non ꝑſonas. Oīs .n. ꝯditō q̄nō facit hoīem indignū illo negocio ad qd̓ p̄fertur non refert̉ ſuꝑ iſtum modū loquēdi adꝑſonam. ſicut ſi attendēdo in iſto diuitias velconſanguinitatē. ⁊ ꝓpter iſtas conditōes promoueā eum ad magiſteriū vel ad p̄latione. acceptio ꝑſone ē. quia cā me mouet nō ꝯditiofacit eum dignū honore collato. Sꝫ ſi attēdēdo in iſto ꝯſanguinitatē. ⁊ ꝓpt̓ea lego ſibi decē marcas. vl̓ inſtituo eū heredē ⁊ dimitto extraneū. non ē acceptio ꝑſone ſꝫ cāe quia iſta .ſ.cā facit eum dignū ⁊ ꝓportionatū huic .ſ. bn̄ficio qd̓ eſt ꝯſequi .ſ. in patrimoniū. Sꝫ contrahoc poſſet aliqͥs dicere. alicui ꝯferre bn̄ficiumeccl̓iaſticū ꝓpter conſāguinitatē eſt acceptō ꝑſone. ſed hoc nō eſt pctm̄ ſed charitas ordinata. qꝛ dicit apl̓us ad Gal̓. vj. Oꝑemur bonuꝫad om̄es maxime aūt ad domeſticos fidei. Etj. Thi. v. Si qͥs ſuoꝝ ⁊ maxīe domeſticoꝝ curā nō hꝫ crudelis eſt ⁊ infideli deterior. Sꝫ domeſtici ſunt illi qͥ attinēt ꝯſanguinitati. Ad hͦdicendū ē. qꝛ aūt ꝯſanguinei plati ſūt minꝰ digni ſimpl̓r ꝑ reſpectū ad bn̄ficium ꝯferēdumSil̓r ꝑ reſpectū ad bonū ꝯmune aut ſūt equedigni vt alij. In primo caſu ꝓmouere eos ⁊ dimittere digniores ē acceptio ꝑſonaruꝫ ⁊ ī omni diſpēſatione ſpūalium. quoꝝ non eſt dominus ſꝫ tm̄ diſpenſator j. Corinth̓. iiij. Sic nosexiſtīet homo vt mīſtros xp̄i ⁊ diſpenſatoresmyſterioꝝ dei. In ſecūdo caſu licet p̄ferre p̄lato conſanguineos. ⁊ ſaltē in hoc poſſūt eſſeacceptiores. ⁊ poteſt d̓ eis magis confidere ꝙnegocia eccleſie cuꝫ eo vnanimiter tractabūtDicit .n. s. Tho. in quolibeto Si ꝯſanguineus ſit eque dignus pōt ep̄us eū p̄ferre. niſi exhoc ſcandalū oriat̉. vel aliqͥ exinde malū exēpluꝫ capiāt. vt qn̄ ꝓbabilit̓ timet̉ ꝙ aliqͥ p̄latiex hoc exēplo inducant̉ ad donanduꝫ bn̄ficiaſuis ꝯſanguineis etiā minus dignis. al̓s in hͦcaſu licet ſatiſfacere naturali amori qͥ cōtraricharitati nō eſt. Si ꝟo ꝯſanguineus ſit minidoneus nō debꝫ eū p̄ferre poſtpoſito melioriduplici rōne. qꝛ infideliter agit diſpēſator quinegociū dn̄i gerēs n̄ meliorat cū poſſit. Scd̓oqꝛ hoc videt̉ ad acceptōꝫ ꝑtinere. Cōditō aūtꝯſanguinitatꝭ non ē ꝯditio ꝑtinēs ad curā eccleſie que nō obtinet̉ iure ſanguīs ſed diuinomunere. Si aūt eſſet ꝯditio faciēs ad negocium circa diſpēſatōnes pr̄imonialiū bonoꝝ. ſiepūs ꝓuideat ſuo conſanguineo minꝰ idoneonon eſt acceptio ꝑſonaꝝ. Quantū ad tertiumſubiungit falſam ipſoꝝ interrogationē cū dicit. Dic gͦ nobis quid tibi videt̉. licꝫ cēſuꝫ dare ceſari an non. Pro quo nota cēſiti habent
originē ſuā a romanis. Cū .n. totū mundū ſibiſubiugaſſēt oīs ager ipſoꝝ fuit. ꝓpter qd̓ ponebāt vnū capitaneū que pͥncipē vocauerūt.qͣſi pͥmitias capientē. qꝛ d̓ omni agro ſubiugatoꝝ recepit cenſus. de qͥbus tenebāt milites ⁊vaſallos in expēſis. ī aut̓. vt neqꝫ miles. §. cuꝫdomo dei. coll̓. viij. Pace aūt iā facta videbatur ei nimis fatigabile ꝙ milites tenere debētin ex pēſis. ꝓpter ꝙ agros militibꝰ et vaſalliscōceſſit. vt de illis ſeruirent. et hoc ſtipendiūnoīat̉. vt in aut̓. vbi. sͣ. Et non ſolū ſed vt ſibiſolitarij in expenſis ꝓuiderēt. Milites aūt etvaſalli agrū ruſticis locauerūt et cōduxeruntꝓ pactis. quod nos cēſū vocamus. C. d̓ agro⁊ cenſi. l. ij. qꝛ qͥlibet ī locatōe vel traditōe reiſue pōt ponere legē quā vult. exͣ d̓ ꝯdi. appo.veꝝ. xviij. q. ij. Eleutheriꝰ. ⁊ hoc nō ē dolus.qꝛ ſcienti ⁊ volēti nō eſt dolꝰ. C. d̓ trāſact̓. l. ij.Et talia pacta debent cuſtodiri. extra d̓ pac.Antigonꝰ. Quicqͥd igit̉ ſubditus d̓ talibꝰ ſubtraheret furtū eēt. qꝛ cenſus qͥ ab antiquo fuit impoſitus ſine dolo et fraude integralit̓ dꝫdari. ⁊ nō dās peccat mortalit̓. de hͦ vide plura ꝑte .j. ẜmonū dn̄icaliū. A. V. iō dixit xp̄s.Date q̄ ſunt ceſarꝭ ceſari. Circa hͦ dubitat̉ vtꝝdn̄i tꝑales poſſūt licite imponere tallias ⁊ exactōes de nouo. ⁊ ſi tenent̉ eis xp̄iani obedire: Et videt̉ ꝙ nō. ꝑ glo. ſuꝑ illud Mat. xvijErgo liberi ſunt filij regni ī omni regno. tuncmulto magis liberi ſunt filij illius regni ſub qͦſunt oīa regna terrena. Sed oppoſitū illiꝰ dicit apl̓s Ro. xiij. Omnis anima poteſtatibusſublimioribus ſubdita ſit. Pro dubitatōe dicit Richardus ī ſcripto. iij. pͥncipali. q. j. qꝛ excorruptiōe que ī nobis eſt ꝑ pctm̄ ꝓni ſumusad ꝓbandum ordinē iuſticie tam in tꝑalibꝰ qͣꝫin ſpūalibus. ideo oportuit eſſe aliquos qͥ poteſtatē in ſpūalibus habeant ⁊ aliquē principalē. ⁊ aliquos ſub eo qͥ habēt poteſtatē in tēporalibus. vt ſic ordo iuſticie ſeruet̉ tam in tēporalibus qͣꝫ in ſpūalibus. Habenti autē poteſtatē iuſticie tenent̉ xp̄iani obedire tā ī ſpūalibus qͣꝫ in temꝑaſibus in his ad que ſe extēdit ptās illius. nō autē in alijs d̓ neceſſitate niſi in caſu vbi forte ꝓpter ſcandalū neceſſariuꝫeſſet obedire. Sed ad videndū vtꝝ imponūt̉tallias de nouo que nō vergunt niſi in vtilitatē dn̄orum tꝑaliū. dicenduꝫ eſt d̓ ſubditis. qͥavel ſunt liberi vel ſerui. ſi ſerui tenent̉ ī omnibus. qꝛ ſunt poſſeſſio dn̄oꝝ. vt dr̄. j. pol̓. Unde ſi fugiat dn̄m. domino reſtitui debet. extra d̓ ſeruis nō ordinandis. Si aūt ſunt liberiaut dn̄s eorū dn̄atur eis politice. tunc diſtingue. aut ex ꝑte dn̄orum. qꝛ aūt eſt rex vel prīceps vel dn̄s inferior. Si inferior nō pōt impone̓. ⁊ ſi imponit nō credo ꝙ teneāt̉ ſibi obedire. maxime cuꝫ ſine ꝯſenſu regū vel princi-
nn
T
S