Onica. xxij. poſt Trini.

p̄latus ſiue ſcl̓aris ſiue ſpūalis tenet̉ cuſtodiāeruditōꝫ ⁊ correctōꝫ ſuoꝝ ſubditoꝝ. ⁊ qͣntumcūqꝫ ī ip̄o ē cuſtodiat eos a pctīs erudiat ī bonis ⁊ corripiat ꝓ erratꝭ. ⁊ ſi non fecerit reddetdiſtrictā rōem. iuxta illud Heb̓. vl. qd̓ ſcribit̉d̓ ſubditꝭ. Obedite inqͥt p̄poſitꝭ vr̄is ⁊ ſubiacete eis. ipſi .n. ꝑuigilāt qͣſi rōem reddituri ꝓaīabus vr̄is. Et nō ſolū dr̄ hic de ſpūalibꝰ immo hn̄s aucͣtē ſcl̓arē ꝓhibendi malū ⁊ impediendi. ⁊ nō ꝓhibet inqͣꝫtuꝫ pōt. nec impedit cōſentiēdo pctīs penā meret̉ cū faciēte. iuxta illud ad Roma .j. Digni ſunt morte .ſ. culpe ⁊gehēne. nō ſolū qͥ faciūt. ſed etiā qͥ ꝯſentiūt facientibus. ⁊. ij. q. j. notū ſit. dr̄ in fine. Facientes ⁊ ꝯſentientes pari pena puniunt̉. Qualiter aūt qͥs dr̄ ꝯſentire vide .s. ſer. xcix. P. hicꝯclude ſermonē. Quantū ad ſcd̓m ponit euāgeliſta impoſſibil̓ ſolutōis indulgētiā cū dicitCū cepiſſet rōem ponere cū ſeruis ſuis oblatus ē ei vnus qͥ debebat. x. milia talenta. Proquo notandū. vera iuſticia exigit vt qͣntū hōaccipit a ſuo creditore tantū reddat. hꝫ .n. taꝫcreditor qͣꝫ debitor libꝝ ſuū vbi ꝯtinet̉ qͣntuꝫille dꝫ acciꝑe. ⁊ quantū ille dꝫ dare iō debitorcū ad ſolutōꝫ ꝑuenit̉ dꝫ p̄ciſe videre debiti ſolutionē vel quantitatē. ⁊ tantū ſoluere quantū dꝫ. Alioqͥn poſſit ꝯtingere ꝙ ꝓmodico retēto totū debitū ſatiſfaceret. Creditor igit̉ nōfrangit cyrographū niſi prius acceꝑit totumdebitū. Moralit̓ cū peccamꝰ ꝯtra huiuſmodi debitū ē ſuꝑ vires noſtras. naꝫ hō ꝑ ſe pōtpeccare. ſed non pōt ꝑ ſe reſurgē̓ a pctō. vt dicit Grego. ⁊ Aug. ⁊ hoc etiam innuit psͣ. d̓ homine cū dicit. Eſt ſpūs vadēs .ſ. libere ī pctm̄⁊ nō rediēs. ꝑ ſe d̓ pctō. ⁊ ſic adeo obligamurvt qͥcquid ſumꝰ ⁊ poſſumꝰ totū ꝑdimus. qd̓ teſtat̉ Beda ī ſermōe. Cū inqͥt mortalit̓ peccasoīa bona qͥ feciſti ī os diaboli iactas. ⁊ eiꝰ ſeruus efficerꝭ. ad penas te obligas ſempiternashec ille. Verūtn ſi tu reddis tibi debebit̉ cyrographꝰ. qꝛ ſi pctā q̄ ꝯmiſiſti diabolo inſtigāteꝯfiteris remittet tibi culpā. ſꝫ ſūme cauendū ēvt nihil retineas ex illis. Scpͥſit .n. diuīa iuſticia q̄ ꝯmiſiſti. quotiēs. quomō. qn̄ ⁊ qualiterideo hoc totū oportet te reddere. alioqͥn retēto modico totū a te debitū exiget̉. vt ergo totū deleat̉ denuda cor tuū ſacerdoti. ⁊ ꝑ ſingula pctā diſcurrens oīa pctā legitime ꝯfitere. ⁊ſic deo ſacrificabis iuſticie ſacrificiū. FiguraLeuitꝭ j. Cū fiebat ſacrificiū ex vitulo. vitulꝰdecoriabat̉. ⁊ lotus aqua diuidebat̉ mēbratī⁊ ſic diuiſus ponebat̉ ſuꝑ altare. et ſacerdosmanū tenebat ſuꝑ caput vituli. ⁊ ſuccēſo igneſctō ſuccēdebat̉. ⁊ fiebat ſacrificiū acceptum.Spūalit̓ hec ẜuāda ſunt ī actu pnīe cūꝫ volumus placitū ſacrificiū deo offerre. debꝫ .n. cornr̄m decoriari .i. denudari ab omni oꝑtura. ⁊

oēm excuſatōꝫ excludere. ⁊ lotū cor aqͣ lachrymaꝝ dꝫ mēbratim diui. vt ſic diſtincte narrēt̉ꝯditōes ⁊ cordis intētōes ⁊ delectatōes habite in pctīs. ⁊ hoc ē vitulū in ſacrificiū mēbratīdiuidere. Tunc ꝟo ſacerdos manū tenēs ſuꝑcaput pctōris illū abſoluit a pͥoris debiti obligatōe. ⁊ cyrographū caſſat culpaꝝ. accendit̉ignis ſāctus charitatꝭ ꝑ qd̓ deo charus ⁊ acceptus efficit̉ qͥ pͥus fuerat odioſus. ſicut pꝫ ī ꝑabola pn̄tꝭ euāgelij d̓ illo qͥ debebat. x. milia talenta. ⁊ nō haberet vn̄ redderet. iuſſit eū dn̄svenūdari ⁊cͣ. Ille aūt humiliās ſe ꝓmiſit ſatiſfactionē. ⁊ dn̄s miſertus dimiſit ſibi omne debitū. vbi tria nota ex ꝑte ſui. debitorꝭ oblationē. eiuſdē humiliationē. ſatiſfactōis ꝓmiſſiōꝫpͥmū ibi. oblatus ē. ſcd̓m ibi. ꝓcidēs aūt. tertium ibi. patīam habe ī me. Circa quod ſciēduꝫꝑ illū qͥ debebat decē milia talēta tranſgreſſordecē p̄ceptoꝝ ad que qͥlibet hō ē obligatus. ⁊ſine qͥbus hō nō pōt ſaluari deſignat̉. Per pͥmū igit̉ talentū pͥmū p̄ceptū nō hēas deos alienos ſignificat̉. ī hoc obligati erāt tria generahoīm. Primi qͥ incantatōibus crediderūt. vtſortilegi qui ī infortunijs et infirmitatibꝰ ſuisaut alijs nccͣijs deū veꝝ derelinquūt a creaturiſqꝫ adiutoriū querūt ⁊ tales duplex damnūex hoc hn̄t. pͥmū ꝙ nullū cōmodū inde reportāt. ſicut legit̉ Nume. xxij. d̓ Balach rege qͥ īarto poſitꝰ recurrebat ad ꝯſilium Balaā arioli. ⁊ nullū ꝯmodū inde reportabat. Id̓o dicitAug. xxvj. q. vl. c. Admoneant ſacerdotes fideles ppl̓os vt nouerint magicas artes incātatōes qͥbuſlibꝫ infirmitatibꝰ hoīm nihil poſſe remedij ꝯferre. nō aīalibꝰ lāguentibꝰ claudicātibuſue vel etiā moribundis qͥd mederi. ſꝫ hͨeſſe laq̄os antiqͥ hoſtis qͥbus ille ꝑfidꝰ genꝰ humanū deciꝑe nitit̉. Et ſubdit ponēs penā. Siqͥs īquit hoc exercuerit clericꝰ degradet̉ ⁊ laicus excōicet̉. Scd̓o deū a ſe fugāt vt pꝫ .j. Regū. xxviij. d̓ Saul qui ī ncc̄itate poſitus petijtphitoniſſā vt ſuſcitaret ſibi Samuelē ꝓph̓aꝫqui dixit ei. Dn̄s receſſit a te ⁊ abſtulit regnūtuū. tu ⁊ filij tui cras mecū eritis. qd̓ ei ꝯtigit.qꝛ die ſcd̓a occiſus fuit. Sicꝯtingit om̄ibus qͥſpreto adiutorio dei ī ncc̄itatibus querūt adiutoriū a vetul̓ antiqͥs qͣs appellāt veridicas.cū tn̄ ſint mēdaces ſicut eoꝝ pr̄ diabolus mendax ē Ioh̓. viij. a talibus deꝰ recedit. ⁊ mortemoriunt̉ et̓na. Sꝫ circa hͦ q̄rit̉ vtꝝ vere apparuerit Samuel. qꝛ ſcpͥtura ſacra loquit̉ tāqꝫ d̓ꝑſona ipſiꝰ noīans ip̄m ꝓprio noīe. ⁊ iō videt̉ptēdere falſitatē niſi ipſe fuiſſet. Itē Eccͣi. xlvj. dr̄. Poſt hoc mortuꝰ ē Samuel. ⁊ notū fecit regi. ⁊ on̄dit illi vite ſue finē. In ꝯtrariuꝫ ēq̄dā glo. ſuꝑ Eſa. xxix. di. Phitoniſſa non ſuſcitauit Samuelē ſꝫ euocauit demonē. Ad qd̓dicit Nic. d̓ lyra ꝙ phitoniſſa nō ſuſcitauit ſa-

A

M

N