Druckschrift 
2 (1488) Pars aestivalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

SermoXCIIII

nem qͥ ē mediator dei ⁊ hoīm ꝑfectā ad hoīeshabuit charitatē. de qua dixit Ioh̓. xv. Maiorē charitatē nemo habet qͣꝫ vt aīam ſuā ponat quis ꝓ amicis ſuis. In hāc nauiculā chriſtus aſcendēs nauigauit d̓ celo ſuꝑ mare huiꝰmūdi. Quia dicit Augꝰ in libro de ſpū ⁊ aīa.Per charitatē nāqꝫ venit xp̄s ad hoīeſ ⁊ factꝰeſt hō. ⁊ trāſfretauit in ciuitatē .i. in mundumqͥ eſt. quiqꝫ erat ſuꝰ rōne creationis. ꝓpter qd̓Ioh̓ .j. habet̉. In ꝓpria venit ⁊ ſui eū nō receperunt. Et ecce offerebant ei palyticū ꝑ quemſignant̉ pctōres. Quia pctm̄ aſſil̓at̉ ꝑaliſi ꝓpter plura. Primo qͣꝫtū ad ſubſtantiā. Quiaparaliſis ẜm Auicen. qn̄qꝫ ē in toto corꝑe preter caput. qn̄qꝫ ē in vno latere tm̄. qn̄qꝫ in mēbro tm̄. Sic inter pctōres illi ſunt in toto paralytici. qͥ totū corpꝰ vite ſue male expendūt exempto capite .i. tꝑe innocentie .ſ. etate puerilipoſt baptiſmum. Sed qͣꝫ plures in vno latereſunt ꝑalitici qui licet aliquā ꝑtem vite expendunt in peccatis tn̄ poſtea cōuertunt̉ ⁊ bn̄ viuunt in reſiduo vt maria magdalena que adoleſcētioris vite tꝑa lubricis ſuppoſuit decurſibus ſoluto pudicitie freno. vt dicit Augꝰ. ſedtn̄ reſiduū tꝑs in dei ſeruitio expendit ſiue ꝑegit. Sūt em̄ duo tꝑa vite qͣſi duo latera ī homine. Nā dextrū eſt tꝑs iuuētutis. Siniſtruꝫaūt ē tꝑs ſenectutꝭ. In his aūt qͥ male viuuntin iuuētute palyticat̉ dextrū latꝰ. Sꝫ ſiniſtruꝫqui male viuūt in ſenectute. Sꝫ qͣꝫuis ẜm medicos in corꝑe ꝑiculoſiꝰ ē ꝑdere dextrū qͣꝫ ſiniſtrū. In tꝑe aūt ē ecōtrario qꝛ peiꝰ ē male viuere in ſenectute qͣꝫ in iuuētute. id̓o peiꝰ ⁊ incurabilius ē in ſene qͣꝫ in iuuene. Sꝫ de talibꝰ loqͥt̉Amb̓. ad Ualētinianū Erubeſcat ſenectꝰ q̄ ſeemēdare nō pōt. nō em̄ canicies cōmēdāda annorū ſꝫ morū. Et addit Holc. lec. xlviij. Suntem̄ quidā ſenes ita male habituati ī voluptatibus ꝙ dolent vt videt̉ ꝙ nō ſunt vt ſolebantad voluptatē potentes. delectant̉ audiri ⁊ fabulari de turpibꝰ. delectant̉ imaginari de mulieribus. ⁊ ſicut nō veſcētes carnes. delectant̉in brodio. Sic illi qui priuant̉ oꝑatione fruūtur ꝑuerſa imaginatione. Et ideo culpa ſenistāto ē dānabilior qͣꝫto ſit morti ꝓpinqͥor Quiadicit Hugo de ſcō victore libro. v. de clauſtroaīe. Inter abuſiones huiꝰ ſeculi ſola ē maiorſenis obſtinatio qͥ morti ꝓpinquꝰ mortis nonabhorret aduentū q̄ qͣſi ad hoſtiū huiꝰ poſitaforis ſpectat. neqꝫ tn̄ vite pn̄tꝭ attēdit egreſſuꝫneqꝫ futurū cōſiderat. audit mortis nuncios.⁊ nō vult credere. Tres aūt ſunt nuncij mortꝭcaſus. infirmitas. ſenectꝰ. Caſus nūciat mortēlatentē. Infirmitas apparentē. ſenectꝰ p̄ſentē.In vno ꝟo mēbro ꝑalytici ſūt qͥ aliqn̄ peccāt⁊ tn̄ cito redeūt. Exēpli gr̄a ſic̄ apl̓i peccauer̄ta xp̄o recedēdo. qꝛ omēs relicto eo fugierunt.

Matth̓ .xxvj. ſꝫ cito tn̄ ad fidē redierūt. Sic⁊ peccauit Petrꝰ pͥncipalit̓ xp̄m ter negandoſed cito redijt lachrymādo. quia foras exijt etfleuit amare Mat. xxvj. Scd̓o pctm̄ aſſimilatur paraliſi ꝓpter effectū. qꝛ paraliſis aliquādo tollit ſenſum cū facit mēbrū ſtupidū. ⁊ īſenſibile. aliqn̄ ꝟo tollit motū. aliqn̄ vtrūqꝫ. Sicpctm̄ aliqn̄ tollit ſenſum .i. vſum rōnis. ſicut īluxurioſis in qͥbꝰ rō abſorbet̉ voluptate carnis. Sicut patet de duobꝰ ſenibꝰ Dan̄. iij. quiexarſerūt in cōcupiſcētiā Suſanne. auerterūtſenſum ſuū ⁊ declinauerūt oculos ſuos vt nōviderēt celū. neqꝫ recordarent̉ iudiciorū iuſtorum. Aliqn̄ tollit motū vicꝫ boni oꝑis. vt ī accidioſis. de quibꝰ Exo. xv. Fiant īmobiles qͣilapis. Aliqn̄ tollit vtrūqꝫ ſicut in hereticꝭ quineqꝫ recte ſentiunt neqꝫ bn̄ oꝑant̉. Et dic̄ autor ꝓprietatū libro. xix. ꝙ paraliſis cauſat̉ triplicit̓. Qn̄qꝫ ex frigiditate cōſtringēte. Qn̄qꝫex humore opilāte. Aliqn̄ ex calore cōſumāte⁊ neruos ſenſibiles corrigēte. His cāis negat̉trāſitꝰ ſpūs vital̓ ad inſtrumēta ſenſus ⁊ motꝰpi ꝟo nerui ex toto fuerint opilati vel inuſi efficit̉ mēbrū īmobile ⁊ īſenſibile. Et ſubdit autor ille ꝙ paraliſis illa habet̉ ſpecialit̓ ex ſuꝑfluitate ciborū ⁊ maxime potuum ex qͥbꝰ ſit nimia humorū generatio ⁊ diſſolutio qͥbꝰ neruiopilant̉. Sic moraliter auari ſunt in aīa paralytici ex frigiditate. eo ꝙ n̄ habēt ignē charitatis dei ⁊ ꝓximi. de qͦ Luc̄. xj. Igne veni mittere in terra. ⁊ volo vt ardeat. Et tali frigiditate cōſtricti ꝑdunt ſenſum motūqꝫ. ⁊ nō ſentiūtpauperū tribulationē. nec ad illos mouent̉ ꝑcōpaſſionē. vt patet de diuite illo auaro qͥ epulabat̉ quotidie ſplēdide nec cōpatiebat̉ miſero Lazaro. nec aliqua cōpaſſiōe mouebat̉ adipſuꝫ Luc̄. xvj. Id̓o de talibꝰ auarꝭ dic̄ Amosvj. Bibētes vinū in phialis optimo vngentodelibuti nihil cōpatiebāt̉ ſuꝑ cōtritiōe ioſephid ē. pauꝑis. Luxurioſi aūt paraliſim patiuntur ex nimio humore vicꝫ cibi ⁊ potus. De cibo dicit̉ Ezech̓. xvj. Hec fuit iniqͥtas Xodo/me ſaturitas panis. De potu dic̄ apoſtolꝰ adEph̓. v. Nolite inebriari vino in quo eſt luxuria. Et Hiero. Vēter mero eſtuās d̓ facili ſpumat in libidinē. Iſti luxurioſi ꝑdunt ſenſū ſpiritualem. quia aīalis homo nō cogitat que d̓iſunt. j. ad Timoth̓. .xj. Suꝑbi ꝟo patiunt̉ paraliſim. qꝛ ex calore cōſumate. qꝛ calor ſuꝑbie⁊ elatiōis cōſumit oēm humiditatē humiliationis ⁊ deuotiōis. vt nec minis terreri nec promiſſiōibꝰ allici poſſint vt ad humilitatē mouerent̉ vt impleat̉ in eis illud psͣ. Suꝑbia eorūqui te oderūt aſcēdit ſꝑ. Iſti igitur paralyticipeccatores iacent in lecto. Hic lectꝰ ſignificat̉ꝑ lectū Og regis baſan qͥ erat ferreus. habuitnouē cubitos longitudinis. Moraliter vt ex

ii 4

2L

M