Druckschrift 
2 (1488) Pars aestivalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

SermoQL

ꝙ triumphans quadriga veheret̉. colore ruffo ꝑliniret̉. purpura ⁊ polymita longa indueret̉. palma aurea ⁊ laurea coronaret̉. ⁊ hec oīaoſtenderūt ꝙ ſuis victoribꝰ grati fuerūt. Spiritualiter xp̄s fuit ꝓpugnator nr̄. ad ſaluāduꝫnos ip̄e victoriā maximā obtinuit cōtra inimicos nr̄os. ⁊ nos liberauit de duriſſima ẜuitute. ideo ire debemꝰ ei obuiā cū cantico gratiarūactiōis laudātes eū decacordo mādatorumeius oꝑe ⁊ ẜmone. Et ip̄m debemꝰ ponere laureatum in curru. quia poſitū in nr̄a mēoria debemus cōtemplari eū coronatū ſpinea coronacōfixū clauis ꝑforatū lancea. potatū aceto. pēſum in patibulo. Et hͦ faciendo iugiter exemplo b. Augꝭ. in lib̓. ſoli. dicētis. Dn̄e dilexiſtime plus qͣꝫ te. quia mori voluiſti ꝓpter me tacharo p̄cio redemiſti me. de ſuꝑcilio vocaſtime. nomīe tuo ſignaſti me. de ſeruitio retraxiſti me ſanguine tuo vt memoria tua ſemꝑ eſſetapud me ⁊ nunqͣꝫ recederet a corde meo. quiaꝓpter me de cruce noluiſti deſcēdere. Figuraj. Regꝭ. xvj. Filie hierl̓m venerūt obuiam dauid redeunti a p̄lio philiſtinoꝝ cantātes ī tympanis ⁊ choris dicebāt. Saul ꝑcuſſit mille. etDauid. x. milia. Moral̓r filie hierl̓m ſūt liberate aīe a demonibus philiſtinorū infernaliūꝑ victoriā paſſionis xp̄i. Cognoſcētes igit̉ h̓bn̄ficiū deberēt illi ire obuiā cū cantu ⁊ ſono.id ē. fide ⁊ oꝑe gratiarūactiōes reddētes ꝓ. x.milibꝰ ꝑcuſſorū .i. ꝓ liberatiōe ab innumerismalis. ⁊ ꝓſtratione diaboli. qꝛ meliꝰ nō habētqd̓ ei reddant ꝓ tantis bn̄ficijs qͣꝫ gratiarum/actiones. Quia dicit glorioſus doc. Augꝰ. inepl̓a ad marcellinū. Quid meliꝰ aīo geramus⁊ ore ꝓmamus ⁊ calamo expͥmamꝰ qͣꝫ deo gratias agere. hoc em̄ dici breuiꝰ nec audiri leuiꝰnec intelligi gratiꝰ. nec agi fructuoſius poteſtQualis aūt debeat eē hmōi gratiarūactio docet Bern̄. in quodā ẜmōe di. Nō tm̄ ꝟbo neclingua ſed oꝑe ⁊ ꝟtute exhibeamus noſmetipſos gratos. nō em̄ gratiarūdictiōeꝫ. ẜꝫ gratiarūactionē exigit a nobis dn̄s deꝰ noſter Etqui vult vere gratꝰ eē nō ſolū debet gratiarūactiones referre deo de ſibi collatꝭ bn̄ficijs. verum etiam alijs qui in ꝟbo allegato agit gratias ꝓ beneficijs alijs collatis cū dicit. Gratias ago deo meo ſemꝑ .i. om̄ibꝰ horis ad orādūdeputatis. ꝓ vobis in gr̄a dei ⁊cͣ. In qua quidem epl̓a cōgratulant̉ ꝓximis ꝓpter tria bn̄ficia eis collata .ſ. Sufficientiā bonorū collatorum. Affluentiā meritorū ꝑfectorū. Perſeuerantiam bonorū agendorū. Primo igit̉ gratulat̉ ꝑ ſufficientiā bonorū collatorū cū dicit. qꝛdiuites facti eſtis in oēs. Pro quo notandumdiuitie quo ad pn̄s ſunt duplices. pͥme ſunt tēporales. ſecūde ſpūales. Prime quidē nō ſūtadaugende nimiū. exqͦ habemꝰ iter ire breue

Fatuū ē em̄ laborē magnū habere ⁊ ꝓuiſionēꝓ victu habētibꝰ iter breue. Moral̓r non habemus iter breuiſſimū vite vicꝫ p̄ſentis quodpaucis diebꝰ cōſummat̉. Iuxta illd̓ Iob. xiiijBreues dies hoīs ſunt. nō ē ergo ꝓuiſio magna faciēda ꝓ temꝑalibꝰ rebꝰ. ꝓ tam breui vite curſu. ⁊ p̄cipue cū ille nō ad ꝓfectū ſꝫ ad detrimētū tendāt. Nam ille qui cōgregabat multa bona in annos pl̓imos fatuus iudicabat̉ dicente dn̄o. Stulte hac nocte recipiēt .ſ. demones aīam tuā. ⁊ q̄ cōgregaſti cuiꝰ erūt Lu. xij.Ideo illas res temꝑales moderate ferre debemus nobiſcū vt ſic ad terminū veniamꝰ. Legit̉ Exod̓. xvj. ꝙ filij iſrael exeuntes de egypto nō receperūt manna ꝑ deſertū ambulantesniſi qn̄ conſumpta fuit farina quā ſecū tulerātde egypto. Sed illa cōſumpta venerūt de helym. xxx. die. ⁊ ibi fixerūt tabernacula ſue māſionis vt dicit magiſter. ⁊ ceperūt edere manna. Qui ſunt filij iſrael exeuntes de egypto niſi fideles xp̄iani ꝑ cōfeſſionē exeuntes de tenebris peccatorū. Hi igit̉ volētes ad terram ꝓmiſſionis .i. ad celum ꝑ huiꝰ vite deſertum irenō debēt de farina egypti .i. de diuitijs p̄ſentꝭvite magnā gerere ſollicitudinē eo ꝙ via breuis ſit. Quid abſurdiꝰ dici pōt qͣꝫ qͦ minus reſtat via eo plus viatici querere. ⁊ via deficiente viaticū augere. q. d. nō debēt fideles curared̓ corruptibili ſubſtātia. qm̄ in breui expectāteternā beatitudinē a chriſto in ipſo figētes noſtri cordis māſiones manna celeſtis cōſolationis accipiemus. ⁊ hͦ poſt. xxx. dies. Nā terdena tria ſunt triginta. ad ſeruandū ſi relinqͣmꝰoꝑa mortua. ocioſos ẜmones ⁊ prauas cogitationes erimꝰ diſpoſiti ad eterna aūt ſuꝑna q̄ n̄patiuūt̉ ſecū caduca. iuxta illud Bern̄. ẜmōelxxvij. p̄occupatū quippe ſecl̓aribꝰ deſiderijsanimū declinatio ſancta declinat. nec miſceripoterint vna veris. eterna caducis. ſpiritualia corruptibilibus. ſumma imis vt ꝑiter ſapias ⁊ que ſurſum ſunt ⁊ q̄ ſuꝑ terram. Hec ille.Uidemꝰ tn̄ ad exꝑientiā ꝙ interdū fiunt in aliquo funiculo nodi adeo fortes ⁊ duri ꝙ potius frangunt̉ qͣꝫ ſolui poſſunt. Sic ſpūalit̓ ad̓onodat̉ animꝰ ⁊ affectus cordis humani cuꝫ diuitijs ꝙ potiꝰ anima ſeꝑat̉ a corpore ꝑ ipſammortēqꝫ affectꝰ cordis ab amore diuitiaꝝ poſſet abſolui. Et rō ē. qꝛ cor tribꝰ funiculis ligat̉ab illis. nā cor innodāt in acquiſitiōe ꝓprio fune cupiditatis. Stringūt retinēdo laqueo tenacitatis. ⁊ vrgēt in poſſidēdo ſapore malignitatis. ⁊ ille funiculꝰ nō facile pōt rūpi. iuxͣ illd̓Ecc̄i.x. Funiculꝰ triplex difficile rūpit̉. Sic gͦligatū hoīem ducūt inſolubiliter in īteritū. Sicut figuratū ē Iudic̄. xvj. de ſampſone qͥ ſeductus a Dalila ligatꝰ ē a philiſteis. ⁊ excecatꝰductꝰ ē ab eis captiuꝰ. Tūc ei ſpūal̓r ſampſon

hh̓ 4

B

C