SermoAAAA VLI
p̄hendi qͣꝫ adulatorie laudari. Nullꝰ em̄ rep̄henſor eſt formidādus amator ꝟitatis. Laudator ꝟo errat ⁊ cōfirmat errorē. Et Petrusrauen̄. in quadā epl̓a. Sal correctiōis in om̄iſacrificio reprobat̉. Eſt aūt adulator ſil̓is falſo medico vel peſſimo qͥ peſſime facit ꝓ egro.videns vulnꝰ ſania plenum claudit illud anteplenā purgationē. licet hͦ videat aliqn̄ placere egroto. Eſt em̄ dulciꝰ aliquādo ſubire mortis ꝑiculum qͣꝫ ſuſtinere amarū remediū. Sicmoraliter adulator ē peſſimus vt dixi medicꝰ.Uidet em̄ aliquādo mundi diuites tumeſcerevulnere ſuꝑbie. Et remediū de quo loquit̉ ꝓpheta dicēs. Increpaſti ſuꝑbos. vult omittere. Claudit em̄ vulnꝰ aliqn̄ ꝑ adulatiōis emplaſtrū. ⁊ ſic viſcera repleta elatiōis putredīead eterne mortis interitū feſtināt. Quia dicitEſa. iij. Popule meꝰ qui te btm̄ dicūt. ipſi tedecipiunt. Figura. iij. Regꝭ. xxv. Achab rexhieruſalē noluit credere Michee ꝓphete dn̄iſed adherēs ꝓphetis falſis ingreſſus ē preliūcōtra regē Syrie ꝑcuſſus ē inter ſtomachum⁊ pulmonē ⁊ mortuꝰ ē veſꝑe. ⁊ canes lingebātſanguinē eius. Spūaliter ꝑ Achab regem notat̉ qͥlibet hō qui regnū ſuū regere debꝫ. PerMicheam notat̉ verꝰ corrector. vere viuerecupiens debet appetere corrigi. debetqꝫ ipſiusincrepationes patiēter ſufferre. di. cū psͣ. Corripiet me iuſtus in miẜicordia ⁊ īcreꝑabit me.Sed ꝑ falſos ꝓphetas intellige adulatores īplentes aures hoīm laudibꝰ falſis. vt ſic decepti regi celi ſe apponāt. Sꝫ ꝑcuſſi ſagitta diuine ſententie corruūt in hora mortis. tūc canesinfernales multa auiditate ſanguinē ipſorumbibent. ⁊ ſic cognoſcere poterint qͣliter decepti ſint blanditijs laudatorū. Dicit em̄ Senecs epl̓a. xl. de Alexandro. Alexander em̄ cumin obſidione cuiuſdā ciuitatis eēt ſagitta qͣdāvulneratꝰ. cū igit̉ reſperſo ſanguine ſicci vulneris dolor creſceret ⁊ crus obſtupuiſſet. aſſiſtenti ait. Om̄es monſtrāt me eſſe filiū Iouisſed vulnꝰ hoc me eē hoīem claret. Ecce qūo ꝑcuſſus adulatorū medicinā cognoſcebat qͥ anvulnus nullatenꝰ aduertebat. Secūdo qͥdamvtunt̉ mordaci detractōe. Aliqͥ em̄ canes ad̓oſunt vt ſemꝑ turpibꝰ veſcant̉. reſumētes vomitum om̄em īmundiciā comedūt ⁊ an̄ blādiunt. Sic moralit̓ canes iſti īmūdi ſignificāt detractores quorū lingua ad turpia ſemꝑ proximorū inuenit̉ feſtina. Blandiunt̉ in facie. ⁊ retromordent detractiōe. ⁊ ſemꝑ replicāt malaque pandunt. Nā legit̉. iiij. Regꝭ. ix. ꝙ canescomederūt Ieſabel. Ieſabel interp̄tat ſterqͥlinium. Nā impudici detractores ſtercoribꝰ. idē. humanis peccatꝭ ⁊ īmūdicijs delectant̉ velut qͥ reguli dicunt̉ latrinarū purgatores. naꝫilla ſtercora portant in ſpatulis. iſti ꝟo tm̄ in
lingua. Hi em̄ canes neminē illeſum ꝑmittūt.Nō em̄ ē qͥ eorū morſus ſubterfugiat. VndeUaleriꝰ lib̓. iij. Modeſtia felicitas ā que malignantes denies vitare poſſit. Nā xp̄s vitare nō potuit qͥ omniū ſanctiſſimꝰ fuit. Nā phariſei velut īmundi canes ſibi detrahebant. nāꝓpterea ip̄m paſcebāt vt ſibi detrahere poſſent Et ſimiles ſunt auibꝰ īmūdis que cadaueribus veſcunt̉. vt ſunt vultures. corui. q̄ a ſacriſicio fuerūt ꝓhibite. vt patet Leui. iij. Sictales phariſei detractores ⁊ alij eis ſimiles carnes ꝓximorū comedentes ⁊ lacerātes meritodicunt̉ īmūdi. quia oīm hominū maliciā portant in lingua. Nam ſi in vno homīe cognouerint ml̓tas ꝟtutes nullā harū capiunt. ſed obſeruant ſi qͥd vitij vel turpitudinis ſit in illo qͦveſci poſſunt. ⁊ ſi quid apprehenderint. illd̓ dētibus lacerāt. In illo quidē delectant̉. ⁊ in illo requies eorū. vel ꝓferūt vel ampliāt ⁊ ꝑ illud alia bona acta extinguere conant̉. Nonetales fuerūt iudei qͥ multas ꝟtutes in xp̄o viderunt. ⁊ tn̄ nullā earū bn̄ ſed ſꝑ malicioſe obſeruabant an poſſet aliqͥd reprehenſibile dep̄hendi. ſed nō potuer̄t. qꝛ peccatū nō fecit. necinuentus ē dolus in ore eius. Prouerb̓. xxiij.Noli eſſe in cōuiuijs potatorū neqꝫ in comeſationibus eorū qui carnes ad veſcendū conferunt. Que ꝟba exponēs Gregꝰ. xix. mor̄. aitCarnes inquit ad veſcendū cōferre eſt in collationibus viciſſim vitia ꝓximorū eneruare.hi īmūdi munda ſpernūt ⁊ īmūda amplexant̉figurati in coruo Gen̄. vij. qui miſſus de arcainuēto cadauere requieuit in illo comedēs etfruens eo. nec eſt ampliꝰ reuerſus ad arcam.Colūba vero etiā emiſſa reuerſa ē ad eā. Spiritualiter ꝑ hanc vitā ſimplices volant ⁊ detractores hinc inde. ſed detractor inuēta putredine alicuiꝰ culpe reſidet illi. Illa veſcitur⁊ illa paſcit̉. ⁊ ad cōſortiū ſanctorū venire cōtemit ⁊ obliuiſcit̉. ſꝫ homo ſimplex fugit illa.ſꝫ inuentus ſeu viſis virētibꝰ bonis oꝑbꝰ virorem inde boni exempli aſſumens conat̉ adarcam diuine gratie bonorū operū alijs concitus volare. Tertio vtunt̉ aliqui mendaci accuſatiōe. ſicut interdū inuidi ⁊ mēdaces accuſant bonos ⁊ innocētes. Et querit̉ circa hͦ vtꝝfalſe accuſatꝰ vel mendacit̓ poſſit accuſanti iniuriā remittere. Rn̄det ſcūs Tho. ſcd̓a ſecūdeq. xlviij. Falſe accuſans ſpūaliter facit iniuriam accuſato. Et ſi accuſatꝰ innocēs fuerit poteſt iniuriā ſuā remittere maxime ſi ille nō calumnioſe accuſet ſꝫ ex animi leuitate. Si auteꝫaccuſator ab accuſatiōe deſiſtat. ꝓpt̓ aliquaꝫcolluſionē cū aduerſario tunc facit iniuriā reipublice. Et hͦ nō pōt ei accuſatus remittere. ẜꝫhoc pertinet ad principem qui reipublice gerit poteſtatem.
R