SermoLXAAVI.
nō vis facere qd̓ volo iā peccaſti mortalit̓. qꝛvoti factores. Qd̓ ille audiēs dixit. Quid viſvt faciā. Ille ait. aut luxuriare aut inebriare.aut homicidiū perpetra. Heremita cogitauitquid faceret qd̓ minꝰ peccatū eēt. elegit īebriari. Poſtqͣꝫ aūt ebriꝰ factꝰ fuit deſiderauit luxuriari cū hoſpita. Quod ⁊ factū eſt. Ueniensigit̉ maritus volēs nephariū impedire. heremita in eū p̄ualuit ⁊ occidit. ⁊ ſic om̄ia tria peccata ꝑpetrauit. Ideo dn̄s nos ſua ſobria refectione in pn̄ti euāgelio ad ſobrietatē exhortatur. qꝛ intrauit in domū māducare paneꝫ. vbinō ſit mentio de alijs cibis aut potibꝰ. Ad ſobrietatē hortat̉ apl̓s ad Tytū. ij. Sobrie iuſte⁊ pie viuamꝰ in hoc ſeculo. Sobrie ad noſmetipſos. Iuſte ad ꝓximos. Pie ad deū ⁊ ſctōs.De hac ſobrietate loquit̉ Hiero. ad Euſtachium ꝟginē. O filia ſi apl̓s caſtigauit corpꝰ ſuū⁊ in ẜuitutē redegit. qūo tu iuuēcula adhuc inferuore iuuētutis poſita. dapibꝰ ⁊ vino plenade caſtitate eris ſecura. quaſi diceret. Debe̓sem̄ eē ſꝑ ſobria. Itē hanc etiā cōmendat Origenes in omel̓. xxxvij. Sobrietas omniū ꝟtutum mater eſt. Ubi vlteriꝰ eſt notādū. duo diſtinguunt̉ officia ſobrietatis. Unū ē cauere exceſſum in appetitu. Sen̄. Bibe īquit citra ebrietatē. Et ſaluator Luc̄. xxj. Attendite inqͥt negrauent̉ corꝑa vr̄a ebrietate aut crapula. Crapula qn̄qꝫ ſumit̉ ꝓ exceſſu in cibo vel in potuUn̄ Ccc̄i. xxxvij. Propter crapulā multi pererūt. Qui aūt abſtinēs ē adijciet vitā. Et ī psͣTanqͣꝫ potēs crapulatꝰ a vino. Similiter nomen ebrietatꝭ qn̄qꝫ ſumit̉ ꝓ exceſſu in potu ſolum. vt Rhoma. xiij. Nō in comeſatiōibus ⁊ebrietatibꝰ. Qn̄qꝫ ſumit̉ ꝓ exceſſu in cibo ⁊ potu. Et notandū ꝙ ſobrietas nō ponit modumvel mēſurā ſolū circa quātitatē cibi ⁊ potꝰ. ſedponit modo qͣꝫtū ad omēs circūſtantias. Quiem̄ ſobrius ē ſumit cibū ⁊ potū qͣꝫtum debet. ⁊qn̄ ⁊ qūo debet. Et ponūt doctores quinqꝫ officia ſobrietatis. Primū eſt ne ſtatim prādendi terminū p̄ueniamꝰ. Qui em̄ tꝑs p̄uenit nōexpectādo donec ſalſa .i. fames preparata ſitIdeo inſipidū cibū comedit. Un̄ Ecc̄s. x. Beata terra cuiꝰ rex nobil̓. ⁊ cuiꝰ pͥncipes comedunt tꝑe ſuo. Per oppoſitū dicit̉ ibidem. Ueterre huic cuiꝰ rex puer ē. Glo. moribꝰ ⁊ ſenſu⁊ cuiꝰ pͥncipes mane comedūt .i. īordinate. qͥain hoc cōtingit gula qn̄ hō debitā horā prandendi p̄uenit. ⁊ qͥ diebꝰ dn̄icis ⁊ feſtiuis comedunt ⁊ bibūt anteqͣꝫ p̄dicationē ⁊ miſſam audierint. ſicut patꝫ in Uitaſpatrū libro. ij. c. iijQuidā frat̓ impugnabat̉ a demonibꝰ vt ſtatim hora diei pͥma tantā famē ei faceret vt penitus non ſuſtinere poſſet. dicebat tn̄ in cordeſuo. quia oportet me vſqꝫ ad tertiā expectare.⁊ tunc cibū ſumere. Cunqꝫ fuiſſet hora tertia
idem dicebat cogitatiōibꝰ ſuis. Etiā oportetme ſuſtinere vſqꝫ ad ſextā. Cunqꝫ veniſſet hora ſexta ponebat panē ⁊ aquā. ⁊ ſic ad nonamexpectauit. qua veniēte ẜm cōſuetudinē omnes horas cōpleuerat ⁊ ponebat vt comederetHoc ꝑ plures dies ſuſtinuit ⁊ qͣdā die cum ſicſuſtinuiſſet ad horā nonā. de ſportella in quapanis iacebat exire fumū magnū egredi ꝑ feneſtrā celle videbat Itaqꝫ ex illa die nō eſurijtſed cor eiꝰ roboratū in abſtinētia fuit. vtinametiā noſtri voratores ſic expectarēt. ⁊ ſic gulādomarēt ne poſtea in īferno famē ſuſtinerent.vt dixi ſupra ẜmo. xliiij. L. Scd̓m eſt ne ciboſlautiores q̄ramus. quia chriſtꝰ māducauit panem. ⁊ nec d̓ lautis cibis curauit. quia dic̄ Sapiens. Initiū vite homīs panis ⁊ aqua. Ecc̄ixxix. Ubi ꝑ panē ⁊ aquā intelligit glo. cibum⁊ potū moderatū. Nam frequēter in ſcriptura panis nomīe ⁊ aqua intelligit̉ om̄is cibꝰ generaliter ⁊ potꝰ. Vnde. iiij. Regꝭ. vj. dicitur.Appone eis panē. Et ſequit̉. Et appoſita ē eismagna ciborū p̄paratio. Et ſic hic dicit̉ d̓ chriſto ꝙ intrauit ad phariſeū māducare panem.id ē cibaria ſibi appoſita ⁊ tn̄ moderate. Et id̓odicit Sen̄. Uictꝰ ſit tibi ex facili re nec ad voluptatem. ſed ad cibū attende. Palatū tuū fames excitet nō ſapores. Tertiū ē in p̄parādocibos ſtudioſitatē cauere. Studioſe cibos preparare ē hoſtis noſtri gladiū acuere. Cibꝰ em̄delicatꝰ eſt gladiꝰ quo raro nitit̉ cōtra ſpm̄ etſic homo qͥ delicate comedit gladiuꝫ in manuſerui ſui ponit vel tribuit cū quo ip̄m occidit.⁊ certe magna abuſio ē vt dn̄s tantā libertatēſeruo tribuat vt ip̄m v̓beret ⁊ occidat. Moraliter aūt ſpūs noſter dn̄s ē. Iuxta illud Ariſto. iij. eth̓. Nos inquit ſumꝰ dn̄i videlicet ẜmſpiritū noſtrarū oꝑationū a pͥncipio vſqꝫ ad finem. Sed corpꝰ noſtrū eſt ſeruꝰ. deberet enimſeruire deo ⁊ obedire ſpiritui. Quia dic̄ Aug.lib̓. ſoli. Exteriora nāqꝫ ꝓ corꝑe cūcta creaſti.corpus ꝓpter aīam. aīaꝫ ꝓpter te. Iſte igiturſeruꝰ ſi ſtudioſe ⁊ delicate nutrit̉ videlicꝫ corpus. dn̄m ſcꝫ ſpiritum ꝑſequitur. Quia dicit̉Prouerb̓. xxix. de corpore. Qui delicate. id ēin delitijs nutrit ſeruum ſuum. id eſt. corpus.ẜm Paſcaſium. poſtea ſentiet eum contumacem. id eſt. rebellem ⁊ indomabilē. Ideo domādū eſt corpꝰ moderate ꝑ abſtinētiā ne ſpm̄ꝟberet ⁊ occidat. Figura Gen̄. xvij. legitur ꝙIſmael filius Agar male verberauit Iſaac filium Zare ſpōſe Abrae. qd̓ ip̄a Lara moleſteferēs ⁊ accepta ptāte a viro ſuo afflixit Iſmael ⁊ mr̄em eiꝰ pane ⁊ aqua. ⁊ vtrūqꝫ repellenstandem a ſede. Propt̓ qd̓ Agar humiliata nimis ſil̓ cū filio ſuo domui reſtituta eſt. Moraraliter ꝑ Aaram que interp̄tat̉ oriētalis ſignificatur anīa q̄ cū opus bonū ad conſummatio
E