SermoLXXVII

q̄ oꝑi carnali ⁊ generatōi deſeruit. Illi luxurioſi ſignificant̉ ꝑ leproſum quē Math̓. c. viij.deſcribēs nō noīat ſꝫ ait. Ecce loproſus veniens adorabat eū dicens. Dn̄e ſi vis potes memūdare. ad innuēdū ꝙ lepra in nob̓ et̓ nullatenus noīet̉. iuxͣ illd̓ apl̓i Eph̓. v. Fornicatio etoīs immūdicia nō noīet̉ ī vob̓ ſic̄ decꝫ ſctōs d̓iEt ꝙ dic̄ oīs īmūdicia tangit om̄e pctm̄ pertinens ad luxuriaꝫ ⁊ pͥncipal̓r pctm̄ zodomiticūqd̓ p̄cipue nō dꝫ noīari cū tn̄ vario mō ꝑpetretur. qꝛ d̓r pctm̄ mutū qd̓ non dꝫ reuelari ne homīes illd̓ facerēt ſꝫ vitarēt. Eſt em̄ adeo grauepctm̄ vt di. augꝰ. ꝙ d̓s ꝑꝑ illd̓ pctm̄ diſtulit incarnari. Iō ī nocte xp̄i oēs zodomite int̓fectiſūt ⁊ dānati. vt dicūt doc. ſuꝑ illo ꝟbo psͣ. Inmatutino int̓ficiebā oēs pct̄ōres t̓re. Et d̓ his⁊ alijs di. psͣ. Perdes oēs qͥ fornicant̉ abs te.Qui gͦ leproſus ē fornicatōe vel adulterio velalio pctō carnis faciat qd̓ ille leproſꝰ fecit. Cadat an̄ pedes dn̄i ſepiꝰ ⁊ dicat. Dn̄e ſi vis potes me mūdare. q. d. Ego nō poſſū eē ſine te cōtinēs ſiue md̓s. Sap̄. viij. Tu gͦ ſolus potes ſivis ⁊cͣ. Sꝫ forte ſepiꝰ mūdatꝰ es ſꝫ dyabolusiteꝝ atqꝫ iteꝝ fedauit te lepra luxurie. hͦ ille leproſus nō fec̄. ſꝫ ſel̓ ſanatꝰ ī aīa ⁊ corꝑe amodonō ꝓmeruit leprā. Quarti leproſi ſt̓ irati. ⁊ recte iracūdi leproſis cōꝑant̉. qꝛ ſic̄ leproſus eſtaccēſus intrīſecus ex feruēti calore ſanguīs. ⁊ab extra calore ſol̓. qͥ d̓ facili ſibi penetrāt cutēSic iracūdꝰ intꝰ ſanguīe malo accēſus adurit̉qꝛ ẜm ph̓m ira ē acceſio ſanguīs circa cor. Sꝫab extra calore aduerſitatꝭ. vel ꝯtrarietatꝭ velcuiuſcūqꝫ ita aduſtꝰ ē. vt nō ſit ī eo verꝰ colorneqꝫ cor neqꝫ ſanguis ſꝫ mō pallet inuidia. mōnimis rubet furore. ⁊ ita offuſcat̉ ī eo ītellectꝰcordis vt neſciat an ſit iuſtꝰ vl̓ iniuſtꝰ. ſꝑ ſe ꝯͣ illū reputās iuſtū cui iraſcit̉. Hoc inuenit̉ ī illoſimōe leproſo qͥ xp̄m īuitabat. vbi ⁊ maria magdalena nobil̓ penitēs lauit lachrymis pedesih̓u. Lu. vij. qͥ in ſe indignatꝰ ꝯͣ xp̄ꝫ qͣre eā admiſiſſet. ⁊ ꝯͣ mulierē qͣre immunda veniſſet dicens ī corde. Hic ſi eēt ꝓph̓a ſciret ꝓfecto q̄ etqualis eſſet mulier q̄ tagit eū. qꝛ peccatrix eſt.Ex indignatiōe em̄ offuſcatꝰ ⁊ aduſtꝰ fuit vt n̄cognoſceret xp̄m qͥ pctā dimittebat. nec mulierē q̄ tūc ex pnīa mūdabat̉. Iō xp̄s rep̄hendebat eū dicēs. Symō intraui ī domū tuā. aquāpedibꝰ meis nō dediſti. oleo caput meū nō vnxiſti. ac ſi diceret cuilibet irato. Si vis vt veniam in domū cordis tui da mihi oſculū .i. ſignūdilectōis habeas cū ꝓxīo tuo. dimitte iraꝫ ſiseius amicꝰ. qꝛ meus eſſe nō potes niſi ſis ⁊ ſuꝰOleo caput meū vnge .i. miſcd̓ia mētē ꝓximitui q̄ eſt caput īterioris hoīs vnge ⁊ impīgua.Aquā pedibꝰ meis .i. lachrymas ⁊ cōpaſſiōeꝫmiſeris qͥbꝰ iraſcerꝭ dimitte vt tibi dimittaturSi gͦ dimittis culpā ꝓxīo mūdaberis a lepra.

Si āt dicꝭ Ego dimitto ſibi. ſꝫ nolo ſecū loqͥ. tēnō vere dimittis ſibi ſꝫ mētirꝭ. qꝛ ſi ſibi nō loq̄ris tūc leproſus in lingua exiſtis. ⁊ eſtimas ꝙa lepra ſis mūdatꝰ immunis qd̓ tn̄ nō es. qꝛ ſic̄porcꝰ cognoſcit̉ eſſe leproſus totꝰ qn̄ hꝫ leprāin lingua. Sic tu cognoſcerꝭ iratꝰ cū ꝓximo hactenus nō ſis locutꝰ. qꝛ d̓ hͦ ꝯquerit̉ beatꝰ Auzuſti. in cōmunibꝰ queſtionibꝰ. ẜmone. xviij.Nimis dolendū eſt ꝙ cū apl̓i nec horroribus:nec tormentis poterat a charitate dei ſeꝑari. ⁊nos interdū ocioſis fabulis ⁊ ſepe ob paruiſſimū ꝯuitiū imo qn̄qꝫ ꝓpter ſignū ita derelinqͥmus charitatē. vt nō ſolū multis diebꝰ ſꝫ etiāmenſibꝰ loqͥ nec amicitiā habeamꝰ nec attēdimus. qꝛ dū nos inuicē habemꝰ odio muros ciuitatis ſctē hierl̓m ſic ꝯͣ nos claudimꝰ vt nullꝰnob̓ remaneat aditꝰ ꝑ quē intrare poſſumus.Quinti leproſi ſunt inuidi. ⁊ bn̄ inuidi cōꝑantur leproſis. qꝛ ſic̄ ī leproſis apparet cutꝭ eē alba. q̄ tn̄ naturalit̓ p̄t eſſe nigra. ita īuidꝰ videt̉eſſe innocēs ⁊ albꝰ circa ꝓximū. ſꝫ ī corde ⁊ alias varie coloratus. Et quo ad hoc comparat̉colubro cuius nouiſſima mordebunt Prouerbio. xxiij. Eſt em̄ coluber ſerpens valde venenoſus. ⁊ quot habet colores tot habꝫ interiusdolores ⁊ eſt mordax nimis. latet em̄ in ſepibꝰ⁊ iuxta viā inſidians vitatoribꝰ. Spūaliter ꝑhūc ſerpentem ſubaudi venenoſum homineꝫinuidū qͥ tot in ſe patit̉ dolores quot ꝓximoꝝꝑcipit felicitates. De hoc loqͥt̉. Proſper li. ij.de vitijs ⁊ moribꝰ. Tantos inquit inuidus hꝫpene tortores quantas eius cui inuidet auditlaudatiōes. mordet em̄ coluber om̄s quos p̄t.Sic inuidus morſibꝰ detractionū ſuaꝝ bonosviros lacerat qͦs videt. Et tanta eſt rabies inuidie eius vt ſepe ſuꝑ ſeip̄m redundet. Iuxtaillud Hiero. O inuidia pͥmū mordax tui. O ſathane calliditas ſꝑ ſctā ꝑſequēs Iſte gͦ ſerpēsꝑſequit̉ viatores ⁊ inſidiat̉ tranſeuntibus. qꝛꝑegrinantibꝰ ꝟſus celū ſua detractōne mordaci inuidus p̄bet impedimentuꝫ. Figura Gen̄.xlix. vbi legit̉ ꝙ cū iacob filijs ſuis futura p̄diceret ait ip̄i Dan̄ Fiat dan ſicut coluber ī via⁊ ceraſtes in ſemitis. mordens vngulas eqͥ vtcadat equꝰ ⁊ aſſeſſor eius. Moraliter dan nōlegimus inter filios iſrahel parteꝫ habuiſſe interra ꝓmiſſiōis ꝑ quē bn̄ poſſumꝰ notare inuidum qͥ int̓ ſanctos dei locū non obtiuet. Cumem̄ Ioh̓es tribꝰ iſrl̓ ſignaſſet. Apoc̄. vij. tribūDan nō nominauit. Mordet ergo hic colub̓ſcꝫ inuidus vt ceraſtes qͥ eſt ſerpens minutiſſimus latens ſub arena vel puluere viatoribusvite pn̄tis vngulas .i. oꝑatiōes quibus gradiuntur ad celum vt retro cadāt qꝛ tam corpꝰ qͣꝫſpiritū interficiat. Vel qͥnti leproſi ſunt hypocrite ꝓpter diuerſitatem coloꝝ. quia ſic̄ leproſus eſt diſcolor. ſic hypocrita oſtendit exteri-

eē 4

H