SermoLXXII

Mala aūt in multitudine ⁊ ſolitudine anxiaeſt. ⁊ ergo melius eſt ſemel erubeſcere qͣꝫ ſemꝑpauere cū nihil honeſtius poſſit eſſe qͣꝫ bōa cōſcientia. De cōſcientia etiā bona ſic loqͥt̉ bern̄Quid ditius in rebus. quid dulciꝰ. qͥd omībꝰſecurius ⁊ quietiꝰ bona cōſcīa. damna rerumnō metuit. verboꝝ cōtumelias ⁊ corꝑis cruciatus ſpernit. imo ip̄a mortua magꝭ erigitur qͣꝫdeijciat̉. Scd̓m eſt pctōꝝ cōtemplatio. Nā ꝙdeus ⁊ omnia agmina celeſtiū ſunt cōtēplatores tuarū ſordiū multū dn̄t peccatores hortare ad ꝯfitendū. qꝛ di. Augꝰ. ſuꝑ psͣ. Si confeſſus fueris lates nō confeſſus dānaberis. Sedhic oritur vna dubitatio exquo dicit Augu. ſicōfeſſus fueris lates. vtrū peccata ꝯfeſſa et ꝑpnīam deleta in iudicio generali latebunt auterunt reuelāda? Ad hanc dubitationē beatusBern̄. Anſhelmus de ſimilitudini. c. vj. Et textus apl̓i cum glo. ſauctus Tho. ⁊ alij theologi dicūt. ꝙ omnia tā bona qͣꝫ mala nota eruntomnibus. qꝛ di. glo. ſuꝑ illud. j. Corin. iiij. manifeſtabit conſilia cordiū. ꝙ geſta et cogitata.bona ⁊ mala nota erūt omnibꝰ tunc. ⁊ b. bern̄.tractans illud verbum dicit. Cunctaqꝫ cūctorū cunctis archana patebunt. Et ratio ē qꝛ on̄ſio malorum in bonis eſt ad manifeſtatōeꝫ miſericordie prius impenſe. oſtenſio ꝟo bonorūeſt ad manifeſtationē iuſticie. Econuerſo ī malis erit oſtenſio maloꝝ ad manifeſtationem diuine iuſticie tunc punientis. oſtenſio ꝟo bonorū ad manifeſtationē diuine iuſticie parceutiſ⁊ manentis. Hec tn̄ oſtenſio nec cedet in infamiam vel verecundiā. Sed ad gratiarū actionem in bonis ⁊ ad dei gloriā ſaluandis ⁊ liberandis. Sed diceres videt̉ ꝙ pctā erūt tūc tecta. Iuxta illud psͣ. xxxj. Beati quoꝝ remiſſeſunt iniquitates ⁊ quoꝝ tecta ſunt pctā. Itemj. Petri. iiij. Charitas operit multitudinē peccatorū. Ad psͣ. dr̄ ſcd̓m ip̄m peccata dicunt̉ tecta quo ad erubeſcentiā nō quo ad conſcientiam. qͣꝫtū ad punitionē nō qͣꝫtū ad agnitionemAd aliud d̓r. ꝙ peccata operient̉ ⁊ nō reuelabunt̉ quo ad penā ⁊ ad diuine iuſticie ⁊ miſericordie euidentiā Iſtud ꝑſuadet qͥdam doctorſic. Si rex remiſiſſet tibi centū libras ꝓ obulovno. nonne ſi gratus eſſes narrares beneficiūregis omnibꝰ amicis et diceres regratiaminiregi pro me in tāto ſibi tenebar ⁊ pro tanto mihi dimiſit. Eodem modo pro peccato mortali merebaris penam eternam ⁊ remiſit tibi propena temporali. que nullam ꝓportionem habet ad penam eternā. multomagis deberes id̓bn̄ficiū valde manifeſtare. Ex alio ꝓbatur ſicExquo cuilibet beato in deliberatōe tua a peccato magna materia gaudij a bonis ſubtraheretur. Si ignoraret gratiā ſibi factā. nec oꝑtetde erubeſcentia ꝑtimeſcere. qꝛ ſi deus pōt ig-

nem facere a ꝓximiori combuſtabili ſine combuſtione pōt facere noticiā pctōꝝ tuorum etiāalijs ⁊ ꝙ idē ſciunt ſine erubeſcentia qꝛ cauſalitates reruꝫ ſuſpendit qn̄ vult. vt dicit Holc̄.ſuꝑ li. Sap̄. lec. vij. Tertiū ē peccatoꝝ exprobratio na deus ⁊ angeli eiꝰ ⁊ oēs demones peccata exprobrabūt. qꝛ dic̄ Ezech̓ xvj. Ecce congregabo oēs amatores tuos qͥbꝰ cōmixta es ⁊oēs quos dilexiſti .ſ. dyabolos ⁊ pctā tua cumvniuerſis qͦs oderas .ſ. angelos ⁊ ꝟtutes ⁊ nudabo ignominiā tuā corā illis ⁊ dabo te in manū hoꝝ ⁊ denudabūt te veſtimentis tuis et lapidabunt te. Suꝑ quo dicit Bern̄. Quid tūcꝯfuſiouis ac qͥd miſerie qͥdue doloris qn̄ diſꝑſis folijs vniuerſa nudabit̉ turpitudo ⁊ pctōrū ſanies aꝑiet̉ qn̄ vermis cōſcientie cōſumetimmortalē. nec tn̄ erit locus diſſolutiōis nec cōſolationis. Quarta cā eſt oīm peſſima qͣre peccator cenſet̉ mutus in cōfeſſiōe ⁊ malū deſꝑationis. qꝛ īterdū heu accidit ꝙ hō poſt ml̓ta peccata in deſꝑationē dyabolo ꝓcurāte cadit. iuxta illud ꝓuer. xviij. Impius cū in ꝓfundumpctōꝝ venerit cōtemnit .ſ. cōfiteri. ſed tn̄ nō faceret ſi tria ꝯſideraret videlꝫ longā expectatōnē. crebrā vocationē. ⁊ benignā receptiouem.Primo qͥdem ſi longā dei expectationē conſideraret nullatenꝰ hō deſꝑaret. qꝛ d̓r Eſa. xxxPreterea expectat vos deus vt veſtri miſereatur qꝛ deus iudicij dn̄s eſt. ⁊ Sapien̄. xj. Miſereris oīm qꝛ omnia potes et diſſimulas peccata hoīm ꝓpter pnīam. ⁊ Ezech̓. xxxiij. Nolo inquit dn̄s mortē peccatoris. Sed magꝭ vtꝯuertat̉ ⁊ viuat. Quare dicit Bern̄. Magnaeſt miſericordia dei in nobis qͥ noſtram ꝯuerſionem dulciter expectat. nos ꝓlongamꝰ multotꝑe iniqͥtatem noſtrā ⁊ ip̄e ꝟo ꝓlongat pietate ſuā. Scd̓o ꝑpende eiꝰ crebra vocationem ⁊poſtterga malignā deſꝑatōnē. Audi ꝙ vocatte. Can̄. v. Reuertere ruertere ſuna. re. reuer.vt intu. te. q. d. ẜm Ray. O aīa captiua quamdyabolus delitijs mundi tenet reuertere ꝑcordis cōtritionē. reuertere ꝑ oris ꝯfeſſionē. ruertere p̄ oꝑis ſatiſfactionē. ꝑ bone vite cōtinuationē. vt intueamur te .i. vt ſic poſſumus videre in te imaginē dei et ſimilitudinē quā fruenti deſiderio optamus. ⁊ iterū Hiere. iij. dic̄ dominus. Fornicata es cū amatoribus tuis reu̓tere ad me ⁊ ego ſuſcipiā te. Id̓o o pctōr ſi adtp̄s ꝓpter multitudinē pctōꝝ tuoꝝ deſperaſtireuertere ad dn̄m ꝑ verā oīm pctōꝝ tuoꝝ confeſſionē. qꝛ dic̄ Ioh̓es Chriſoſtomꝰ de reꝑatione lapſi. Amplius letat̉ deꝰ de aīa deſꝑata ⁊aliqn̄ ꝯuerſa qͣꝫ ea que nunqͣꝫ extitit ꝑdita. Sicut de ꝑdito filio qͥ mortuꝰ fuerat ⁊ reuixit ꝑierat ⁊ inuētꝰ ē. d̓ cuiꝰ regreſſu fit gaudium magnū pr̄i. nō alit̓ niſi corā deo ⁊ angel̓ copioſiuseſt gaudiū d̓ eo qͥ a ꝑiculo liberat̉ qͣꝫ d̓ eo qͥ nū-

Id 2

P