SermoLXIA

tlo cordis eoꝝ ⁊ voluntas inuiſibilis notatur.ſic viſibiliter tn̄ de mēbris corꝑis ſui faciūt ꝙſupplicantibus cōgruit vt cū genua figūt. manus extendunt. ſolo ſe ꝓſternūt. nō vt indicijsanimus pandat̉ humanus. Sed qꝛ ſe hīc magis excitat ad orandū ⁊ gerendū ⁊ humilius ⁊feruentius. Hec Augꝰ. Eſt tn̄ notādū ꝙ genuflexio in eccl̓ia non ſemꝑ eſt neceſſaria. ſed precipue cū nomen ih̓u xp̄i vel virginis marie nominat̉. aut corpus xp̄i eleuat̉. Iuxta illd̓ apl̓iad Ph̓il̓. ij. In noīe ih̓u omne genu flectat̉ celeſtiū ⁊ terreſtriū ⁊ infernoꝝ. Et extra de emunitate eccleſia. li. vj. ca. Docet. dicet Gregoriꝰdecimus in concilio Lugdunenſi. p̄cipue cumagant̉ miſſarū ſacra myſteria glorioſum illudnomen qn̄cunqꝫ recolit̉ flectant genua cordisſui. qd̓ vel capitis inclinatiōe teſtant̉. Et dicitnotant̉ genua cordis ⁊ nō corporis. qꝛ ſufficitinclinatio capitis reuerentialis cum deuotiōecordis. Et dr̄ ſignant̓ ſuꝑius ꝙ nō eſt neceſſaria in oratione genuflexio. qꝛ di. Augꝰ. ad ſimplici. li. ij. Dauid ſedens an̄ dn̄m orauit. Helyas quoqꝫ ſedēs orauit qn̄ pluuiā orando impetrauit. Quibus exemplis ammouemur nō eſſeſcriptū quō corpus cōſtituat̉ ad orandū dūanimus pn̄s dn̄o ꝑagit intentionē ſuā. Et ſubdit. Nam ⁊ ſtantes oramus ſicut publicamuset flexis genibꝰ ſicut in actibus apl̓oꝝ legimꝰ.⁊ ſedentes ſicut dauid ⁊ helyas. niſi aūt et iacentes oraremus nō eſſet ſcriptū ī pͣsͣ. Laudabo ꝑ ſingulas noctes lectū meū. Hec ille. Ex hͦdicto Auguſtini in fine autoritatis poſito ſoluitur querentiū queſtio in orandū ſit in lecto.Inde Caſſia. li. ij. de inſtitutiōe monachoruꝫdicit. Finito pſalmo nō ſtatī ad curuationemgenuū currūt apud egyptū ꝓbatiſſimi monachoꝝ. ſicut faciūt nōnulli refectione potiꝰ laſſicorꝑis cogitantes qͣꝫ orationis cōmoda requirentes. Sed in ſupplicatione ſtantes maioremꝑtē tꝑis expendūt poſt humi puncto breuiſſimo ꝓcedentes velut tantū diuinā clementiamexorantes ſumma facilitate cōſurgunt. Huminamqꝫ diutius ꝓcumbentes nō ſolū cogitatōnibus ſed etiā ſomno impugnari aiūt. Ex quibus ⁊ exemplis pōt patere ꝙ ſiue ſtādo ſiue ſedendo aut genua flectendo oremus nō peccamus dū humilitatē mentis ſeruemꝰ. Sed iſtephariſeꝰ qͥ ad orationem ſtetit humilitatē mētis nō tenuit. gͦ vicioſus fuit. Scd̓m pctm̄ ipſius ordinis eſt ꝑuerſio. Nā ordinem in oratiōeꝑuertit. Nā pͥmo gratias egit qd̓ tn̄ iuſtus in fine facere cōſueuit. Nā ẜm ſapientem. Iuſtusin pͥncipio eſt accuſator ſui Prouerb̓. xviij. qꝛpͥmo accuſat ſe corā deo mala feciſſe. Sed iſteſe excuſat. Nō inquit ſum ſicut ceteri hominūraptores adulteri ⁊cͣ. Cū tn̄ fuit raptor ſpiritualis. qꝛ gloriā que ſolius dei eſt ſibi rapuit. de

qua dominus Eſa. lxviij. Gloriā meam alterinō dabo. Iniuſtus erat. qꝛ humilitatē nō habebat ſine qua nulius pōt eſſe iuſtus ⁊ virtuoſus. qꝛ dicit Caſſianꝰ li. collationū. Nullo mōpoterit in anima noſtra virtutū ſtructura conſurgere niſi pͥus iactatum fuerit vere humilitatis fundamentū. ſiue qua nec purgatio peccatorum nec emendatio moꝝ nec cōſumatio virtutū poterit apprehendi. Iteꝫ audulter erat qꝛcōtempto deo qui ſponſus eſt anime cū mūdoamicitiam fecerat cuius fauorē querebat ⁊ detalibus dicit apl̓s Iaco. c. iiij. Adulteri neſcitis qꝛ amicus huius mūdi inimicus dei conſtituitur. Itē iuſtus debet in medio petere ꝙ deus ſui miſereatur dicens cū Dauid psͣ. l. Miſerere mei deus ẜm magnā miſcd̓iam tuā autcū publicano. Deus ꝓpitius eſto mihi peccatori. Sed vltimo cum ſpęrat ſibi a deo pctā dimiſſa debet gratias ei referre Et circa hāc gratiarūactione tria ſunt notanda. vt dicit Holkōt ſuꝑ li. ſapiētie. lec. cxcv. Primo quare d̓ogratiarūactio eſt agenda. Secundo de quibꝰmateria eſt ſumenda. Tertio qualit̓ gratiarūactio eſt explenda Primo ergo gratias agereeſt multum commendabilis actus. quia eſt bonorum oꝑatio. p̄ceptoꝝ augmentatio diuinitatis ꝓteſtatō. Primo ergo deo regratiari eſtbonoꝝ operatio que ad nihil aliud vocat niſiad deū laudandū et de collatis beneficijs ei regratiandū. Et ideo illud artificiū bene eſt addiſcendū quo nos in ꝑpetuū oportet viuere.Tranſituri ad curiaꝫ regis addiſcant domi cōditiones curie tempeſtiue. Eo mō nos conuenit in p̄ſenti gratiarūactiones addiſcere vt ſciamus qualiter in patria debeamꝰ nos haberede qua Eſa. lj. Gaudiuꝫ ⁊ letitia inuenit̉ in eagratiarūactio ⁊ vox laudis. Secūdo gratiaꝝactio deuota eſt bonoꝝ a deo ꝑceptorū augmtatio. Sic em̄ deū maxime ꝓuocamus ad dandum maiora ſi de receptis gratias referimus.Agricola em̄ nimirū illā terrā colit diligētius⁊ ſeminat que vberius fructū reddit. ⁊ quātoager eſt fecundior. tanto meliori ſemine ſeminatur. Moraliter homo eſt ſicut ager dei. iuxͣillud. j. Corinth̓. iij. Dei agricultura eſtis. Ipſe ꝟo eſt ſicut agricola. Ioh̓. xv. Pater meusagricola eſt. Quanto ergo ꝑſona maioreꝫ fructū ꝑ gratiarūactionem rependit. tanto ei libētius dona ſua tribuit. ſicut figuratū eſt Gene.xliiij. vbi legit̉ ꝙ filij Iacob iuſſu patris deſcēderunt in egyptū vt emerent frumenta tꝑe famis portantes ſecū preciū frumenti. Ideo Ioſeph p̄cepit diſpenſatori domus dicens. Inple ſaccos eorum quātū pn̄t capere ⁊ pone ſingulorum pecuniam in ſacci ſummitate. Spiritualiter ꝑ Ioſeph qui interp̄tatur augmentatio. ſiue augmentum intellige xp̄m qͥ auget do

cc 4

D