Druckschrift 
2 (1488) Pars aestivalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Dn̄ica decima poſt Trini.

pͥncipio obſidionis vſqꝫ ad finē. ⁊ ī captiuitatē nonagītaſeptē milia. ⁊ .xxx. iudeos vno nūmiſmate vēdiderūt. Ioſephꝰ etiā dicit d̓ iudaco bello qui fuit tꝑe obſidionis hierl̓m et ductus a romanis. romaniqꝫ ī nocte ⁊ ī die qͥngēti ī fuga ꝯprehenſitādiu crucifigebant̉ qͦuſqꝫdeficerēt corꝑibus cruces ⁊ cruciatibus locaScribit̉ etiā in cronicꝭ ꝙ aliqͥ auari auꝝ ⁊ gēmas glutiebant que inſidiatores oīa ſcrutabātur. Quidā .n. aſſyrius duoꝝ miliū hoīm viſcera ſcrutatus vt thezauꝝ inueniret. Sꝫ q̄reret aliqͥs vn̄ tot mala venerunt. Ad hoc dr̄ ꝙTytus ⁊ veſpaſianus veniētes ī terrā ſanctālatitabāt vſqꝫ in diē paſce quouſqꝫ om̄s nobiles ⁊ diuites terre veniſſent in hieruſalē cauſa orādi. ⁊ tunc ſubito ī eos irruerunt ⁊ vallauerūt hierl̓m ⁊ eos occiderunt. aliquos vēdiderūt. vt impleret̉ illud Deutro. xxviij. Uēderꝭ inimicꝭ tuis in ſeruos ⁊ ancillas. ⁊ nō eritqͥ emat. Refert etiā Ioſephꝰ ꝙ maria q̄dā locuples femina cū alijs trās iordanē venit hieruſalē vt ibi merorē euaderet. ſpoliatꝭ diuitijsvnū tm̄ paruulū hēbat. q̄ dixit. Quid vis vtfaciā tibi ꝑuule cui te moritura tradā ſꝑabaꝫ.Si adoleuiſſes me paſceres mr̄eꝫ aut defūctāſepelires. Sed qͥd faciā miſera mūdi mihi ⁊ tibi nullū pꝫ refugiū. vbi te reẜuabo. aut vbi tecondā ſepulcro ne ſis p̄da canibus. auibꝰ autferis. O ſuauia viſcera pͥuſqͣꝫ penitꝰ vos ꝯſumat fames reddite mr̄i qd̓ ex ea recepiſtꝭ. Qd̓em̄ nō habet patīam amoris ncc̄itas ꝑſuadetdoloris. auerſo aūt vultū gladiū immerſit inpueꝝ. ⁊ partē comedit. inſequentibus alijs exodore carnis eā interficere volentibus. dediteis reſiduā ꝑtē. Sed Petrus mādū. in ſcholaſtica hyſto. dicit ꝙ fideles qui erant in Hieruſalē ſeu ī iudea adueniētibus romanis monitōe angeli in quandā ciuitatē trās iordaneꝫſe tranſtulerunt ſicqꝫ euaſerūt. Multi etiamiudei tꝑe ꝑſecutionis in ſpeluncis ⁊ ī ſiluis latuerūt. qui recedētibꝰ romanis redierūt ⁊ locaſācta venerari ceperunt. ⁊ ciuitatē reedificarevoluerūt. Sꝫ audiētes romani miſerunt Helyā ⁊ adrianū qͥ ciuitatē funditꝰ euertit. ita vtlapis ſuꝑ lapidē nō remāſit. vt verificaret̉ illud xp̄i qd̓ dixit. Et nō relinquēt in te lapidēſuꝑ lapidē. Iuxta tamē locū illū quandā ciuitatunculā eis edificauit. ⁊ ſuo nomīe Helyaꝫvocauit. ⁊ hoc nomen poſtea diu obſeruabatSꝫ diceret qͥs. exquo iudei ꝓpter paſſiōꝫ xp̄itantū ꝑſecuti ſunt ꝙ quaſi om̄s ſunt deleti. qͣre nūc eos eccl̓ia ſuſtinet? Reſpondet̉ ꝙ propter quinqꝫ cauſas. quarū quatuor tangūturin his metris. Lex. patres. extrema fides. memoratio xp̄i. Quatuor ex cauſis iudeis parcitur vt ſint. Prima cauſa. qꝛ ſunt fidei nr̄e confirmatio. quia habēt ſe iuxta libros veteris te

ſtamēti ex qͥbus teſtimoniū ꝓferimus de nauuitate xp̄i et eius paſſione. De pͥmo Eſa. vij.Ecce virgo ꝯcipiet ⁊ pariet filiū. De ſcd̓o Hicre. xj. Quaſi agnus māſuetus qͥ portat̉ ad victimā. Et Eſa. liij. Vere languores nr̄os ipſeportauit. ⁊ nos reputauimus eū quaſi leproſū ⁊ ꝑcuſſū a deo ⁊ humiliatū. ipſe aūt vulneratus ē ꝓpter iniqͥtates nr̄as. ⁊ attritus eſt ꝓpter ſcelera nr̄a. ⁊ hec ē cauſa cuꝫ dr̄. Lex. Secunda ē ꝓpter honorē patriarchaꝝ ⁊ ꝓphetarum ex quibus populus ille ꝓceſſit. ⁊ hec tangit̉ ibi. Patres. Tertia cauſa ē vt ſit nob̓ memoriale domice paſſionis. quotiēs .n. iudeosvidemus totiens paſſionis xp̄i memores erimus. Ideo dicit psͣ. Ne occides eos nequando obliuiſcant̉ populi mei. Et tangit̉ ibi cumdr̄. Memoratō xp̄i. Quarta qꝛ omnes iudeiin fine mundi conuertent̉ ad xp̄m. iuxta illudpsͣ. Conuertent̉ ad veſꝑam. ⁊ ſic fiet vnū ouile ⁊ vnus paſtor Ioh̓. x. Ideo dicit dominusHiere. xxiij. In diebus illis ſaluabitur iuda⁊ hec tangit̉ ibi. Extrema fides. Quinta propter reuerentiā chriſti ⁊ apoſtoloꝝ qui ex illorū patribus ẜm carnē ꝓceſſerunt.De eadē dn̄ica. Sermo ſecundus.dens Ieſus ciuitatem fleuit ſuper illam ⁊cͣ. vt ſupra ſcribitur. Cōmentator de ſomno ⁊ vigilia dicit. Naturaliter .n. citiꝰ obdormimus in calore qͣꝫ ī frigore exiſtētes. Cuiusratio eſt. quia calor dilatat. frigus auteꝫ conſtringit. Sicqꝫ calor dilatat duas venas q̄ ꝓcedunt de corde ad caput. vt ſic ꝑ iſtas venasfumi de cibo ſtomachi liberius ad caput aſcidant. a frigore reꝑcutiuntur et ingroſſant̉ illi fumi ſicqꝫ ingroſſati redeunt iterato deorſū⁊ obſtruunt vias ⁊ meatus ꝑ quos habent dirigi ſpiritus ⁊ calor ad organa ſenſuum exteriorum ſpirituū. in organo ſit impotētia ſentiendi ⁊ cauſa ſōmni. Moraliter ꝑ calorē in p̄ſenti pōt intelligi ꝓſperitas aut mundana felicitas. ſed ꝑ frigus aduerſitas. Sicut ergo ī calore homines citius obdormiunt qͥ in frigoreexcitātur. ſic in ꝓſꝑitate et mundana felicitate homines obdormiunt in pctīs qui euigilāteconuerſo tēpore aduerſitatis ⁊ diuine correctionis. ſicut de hoc dicit deuotus Amādus īhoral̓. Sapien̄. libro. j. ca. xiij. O qͣꝫ iunumeriſomno peccatoꝝ ꝓfundiſſimo obdormierūt ⁊morte ſpūali perierūt quos infelix obſorbuerat iniquitas qui adueniēte gr̄a diuine correctionis velut d̓ ſomno graui ac mortis imꝑſuſcitati vel excitati vitā ī melius ꝯmutauer⁊ oꝑa tenebraꝝ abijciētes arma lucꝭ ſūt indūti. ſi hoc figuratū ē de Manaſſe rege Hierimqui adeo ī pctīs dormiuit tempore mundane

P

A