SermoALLLL
re nō blandos adulatores. nō falſos ꝯſiliatores ⁊cͣ. ſꝫ pauꝑes. ⁊ nō quoſlibet pauꝑes dꝫ ſihi qͥs facere amicos. ſed eos qͥ p̄n̄t eū ī eternataberna culo reciꝑe. Nā ſi ipſi debēt nos in regnū celoꝝ reciꝑe oportꝫ eos eſſe tales qͥ ⁊ illucvaleant ꝑuenire. vt ſunt diſcreti. boni ⁊ hūiles quales ſunt pauꝑes ſpū. veꝝ qꝛ nō ſꝑ tales pauꝑes occurrūt ⁊ ncc̄itas extrema alicuius pauꝑis interduꝫ aliud reqͥrit. idcirco nonſꝑ ad ꝯditōꝫ pauꝑis reſpiciēdū ē ſꝫ potius adncc̄itatē indigētis. Iō dicit Hiero. ī quadamepl̓a. Siue ille ſacerdos ſiue cognatus vl̓ affinis nihil ī illis ꝯſideres niſi pauꝑtatē diſcretōis. omnibus indigētibus ſupplicit̓ tribuamus nō q̄rentes cui ſꝫ qͣre. Quiſqͥs .n. ī quacūqꝫ ncc̄itate morituro pōt ſuccurrere ſi nō fecerit occidit. hͦ eſt abſqꝫ dubio veꝝ etiā ſi ſit peccator. Sed. d. a. pauꝑes quos etiā debemꝰ facere amicos debēt eſſe tales qui pn̄t nos ī beatā vitā introducere. ⁊ illi ſunt ſancti. ſicut declarat. s. Aug. de verbis dn̄i omel̓. qua dicit.Qui ſūt qui habēt eterna tabernacula niſi ſācti dei. ⁊ qui ſunt qͥ ab ipſis recipiēdi ſunt niſiqͥeoꝝ indigētie ſubueniūt. ⁊ qͥd eis opus ē hilarit̓ ſubmīſtrāt. hec ille. Et qꝛ multi pauꝑeshic accipiētes elemoſynā ꝓpter eorum demerita nunqͣꝫ veniūt ad regnū celoꝝ. ⁊ plerunqꝫetiā diuites eis dantes prius moriunt̉ qͣꝫ accipiētes. ⁊ quomō poterunt ipſi pauꝑes reciꝑealios ad eterna tabernacula q̄ nec ipſimet habēt: Ad hoc dicunt doctores ⁊ principaliterChryſoſt. ꝙ ipſi pauꝑes nō habent reciꝑe elemoſynarios ſuos ad eterna tabernacula. ſꝫ occaſione eoruꝫ ꝓ bonis oꝑibus in eis exercitatis iſti recipiētur. Et ait Chryſoſt. Attenditeinqͥt ꝙ non dixit dn̄s vt ſuſcipiant in ſuis māſionibus. non .n. ipſi ſunt qui ſuſcipiunt. Vnde cū dixiſſet. Facite vobis amicos. iude addidit. de māmona iniqͥtatis. oſtendēs ꝙ nonſimpliciter eorum amicitia patrocinabitur niſi oꝑa bona hos comitētur. Et ẜm hoc id qd̓dicit. recipiant vos. nō refertur ad pauꝑes ſꝫad ſanctos angelos ⁊ electos dei qui ex hmōioꝑibus bonis fiunt amici largiētium elemoſynas pauꝑibus. Et huic etiam ſnīe concordatAmbro. dicens. Facite vobis amicos de māmona iniquitatis. vel largiēdo pauꝑibus vtangeloꝝ ceterorumqꝫ ſanctoꝝ amiciciā comparemus. ⁊ nō ſolum gratiā angelorū dandoelemoſynā pauꝑibus acquirimus ſꝫ veri amici. de quo Prouerb̓. xxij. Qui diligit cordismundiciā ꝓpter gratiā labioꝝ habebit amicūregē. Et iſte quidē amicus recipit nos in eterxna tabernacula. Quantū ad ſecundū ponit d̓quo amicos facere debeamus vt cuꝫ dicit. demamona iniqͥtatꝭ. Ubi nota ꝙ dr̄ mammonainiquitatis .i. inequalitatis muitiplici ratiōe.
Primo diuitie dicuntur inequalitatꝭ. qꝛ inequaliier acquiruntur. Uno mō iuſto titulo. ⁊tunc de eis pōt fieri elemoſyna. ⁊ iſta elemoſyna multos habet fructus. Primus ē pctōruꝫextinctio. iuxta illud Ecc̄i. iij. Ignē ardenteꝫextinguit aqua. elemoſyna reſiſtit pctīs. Super quo dicit glo. Sicut aqua extinguit ignē.ita elemoſyna pctm̄. Et Aug. in ſermo. Multa inqͥt ſunt genera elemoſynaꝝ quas cum facimus adiuuamur vt dimittātur debita nr̄a.Sed ea nihil eſt maiꝰ qͣꝫ ꝙ ex corde dimittimꝰquod ī nobis qͥſqꝫ peccat. Iō dixit Daniel adNabuchodonoſor regē. ca. iiij. Pctā tua elemoſynis redime. Secundus fructus ē vie adgr̄am p̄paratio. Sicut de Cornelio Actuū. x.cui elemoſyne ſue quas quotidie faciebat adpnīam ⁊ gr̄am viā ꝑꝑabant. Iō dictū eſt ſibiab angelo. Or̄ones tue ⁊ elemoſyne tue aſcēderunt ī memoriā ī conſpectu dei. Et rō illiusfructus pōt eſſe. ꝯͣr miſericors ē pauꝑi deus ⁊miſericors ē illi dādo gr̄aꝫ ſibi. Ideo dic̄ Ambro. lib̓. d̓ offi. Nihil ita ꝯmēdat xp̄ianā aīamquēadmodū miſcd̓ia immo non ſolū acquirithomī gr̄am. ſed etiam ī homīe cuſtodit eā. iuxta illud Ecc̄i. xvij. Elemoſyna viri quaſi ſacculus cū eo. ⁊ gr̄am homīs quaſi pupillā conſeruabit. Tertiꝰ eſt bonoꝝ temporaliuꝫ augmentatio. Prouerb̓. iij. Honora dominuꝫ detua ſubſtātia. ⁊ de pͥmitijs frugū tuaꝝ dapauperibus. ⁊ implebunt̉ horrea tua. Et Lu. vj.Date inqͥt dn̄s ⁊ dabit̉ vobis. Quartus fructus eſt interceſſorū multitudo. qꝛ dicit Hiero. ad Nepotianū. Qui oꝑa pietatꝭ libēter exercet habet multos interceſſores. ⁊ impoſſibile eſt multorū p̄ces nō exaudiri. dicit dn̄s hicfacite vobis amicos de māmona iniqͥtatꝭ. dato .n. ꝙ pauꝑes mali eſſent ⁊ peccatores. adhuc elemoſyna eis data orat ad deū. iuxta illd̓Ecc̄i. xxix. Conclude elemoſynā ī ſinu pauperis. ⁊ ipſa orabit ꝓ te vt eruaris ab omni malo. Quītus fructꝰ ē ꝑadiſi reſeratō. qꝛ elemoſyna ē oſtiaria ꝑadiſi claudēs oſtium auarisQuia dicit apl̓s. j. Coꝝ. vj. Auari regnuꝫ deinō poſſidebūt. ⁊ aꝑit munificis Mat. v. Btīmiſericordes qm̄ ipſi miſcd̓iam ꝯſequēt̉. Deillis fructibus ⁊ alijs elemoſynis loqͥt̉ Chry.ſuꝑ Math̓. lib̓. ix. Elemoſyna amica dei conſiſtit. ⁊ ſemꝑ ei ꝓpinqua ē ꝓ qͥbuſcunqꝫ voluerit d̓ facili munꝰ gr̄e impetrabit. vincula peccatoꝝ ip̄a diſſoluit. fugat tenebras. extinguitignē. huic cū multa fiducia celi aꝑiunt̉ ⁊ veluti regina intrāte nullꝰ ianitoꝝ. nullꝰ cuſtodū qͥaſſiſtūt audēt dice̓ q̄ tu es vel vn̄ venis. ſꝫ oēseā egregie ſuſcipiūt. virgo ē habēs alas circūſcriptas ꝑ omnia. venuſtateqꝫ ſuccincta. velūhabēs candidū atqꝫ manſuetū. pennata ē ⁊ leuis ſemꝑ an̄ ſoliū regale conſiſtit. hec Clẜ.
bb 3
F