Onica nona poſt Trini.

Frederici pͥmi ſauctus Bn̄dictus duxit quēdam nouitium ad regionē vmbre mortis ⁊ terrā tenebroſā. ⁊ vidit ille quaſi turres horribiles. cui dictū ē ab angelo Raphaele ꝙ ille turres ſunt camini infernales ꝑ quos fumꝰ ⁊ flāma ignis eterni exeūt. poſt hoc vidit hoīem īardēti cathedra ſedentē. ⁊ an̄ ſe ſtabāt pulcerrime femīe q̄ tenebāt cereos ardētes qͦs impigebāt ī faciē eius ⁊ ī os. ⁊ ſil̓r retrahebāt ardētes. ⁊ ſꝑ hoc patiebat̉. et angelus. Hic inquitamicus fuit carni ſue. ⁊ inimicꝰ aīe ſue. qꝛ guloſus ⁊ luxurioſus. cathedra ſignificat ꝙ potens fuit ī malicia amādo mulieres. ⁊ iō maligni ſpūs ī tali ſpecie torquent eū. His gͦ guloſis ⁊ luxurioſis adiūgendi ſunt chorizantes ⁊chorizatrices q̄ fortitudinē ſuaꝫ infatigabilit̓chorizādo ꝯſumunt ⁊ plus diebus feſtiuis qͣꝫferialibus hͦ faciūt. Iō a ſctīs quoꝝ feſtiuitates frāgūt chorizādo corā deo diffamāt̉. ⁊ pꝰmodicū tp̄s ad inferna deſcēdūt ⁊ damnant̉.iuxta illud Iob. xxj. Tenēt tympanū ⁊ cytharā. ⁊ gaudent ad ſonū organi. ⁊ ī pūcto ad inferna deſcendūt. Scd̓o diffamant̉ qͥdā ꝙ diſſipant bona fortune .ſ. diuitias male eas cōſumendo ꝑ ſuꝑbiā. inanē gloriā ⁊ mūdi iactantiaꝫ. Quia dicit Sen̄. Plus faſtus ꝯſumit qͣꝫncc̄itas. Aliqͥ ꝯſumunt eas ī ludo. alij ī conuiuijs ſuꝑfluis. Cotra qͦs Catho. Raro ꝯuiua.Alij hiſtrionibus ⁊ mimis ſed nō egenis. Cōtra quos dicit ſapiens. Mitte pane tuuꝫ ſuꝑtranſeuntes aqͣs. ⁊ poſt multa tꝑa inuenies illū Ecc̄s. xj. dicit glo. Aquā trāſeuntes ſūt populi mortales vicꝫ pauꝑes qͥbus dandus eſtpanis diuitū. iuxta illud Tob̓. iiij. Panē tuūcū eſuriente comede. Tertio diffamant̉ qͥdaꝫꝙ diſſipant bona tꝑis qͥ dies ⁊ annos in vanitate ꝯſumūt mundi ⁊ nō ī ſeruitio dei. Sic̄ ille qͥ conquerit̉ ī horal̓. ſap̄. li. ij. c. iij. Nō inqͥtcurabaꝫ p̄cioſitatē tꝑis in menſa. dies ī vanitate reducebam. p̄cioſitatē ꝟo eius non attendebam. ſed me quaſi onagꝝ libeꝝ natū putabā. tunc aūt ſicut piſcis capit̉ hamo ⁊ aues cōprehendunt̉ laqueo. ſic captus ſum ī tꝑe malo qd̓ mihi exemplo ſuꝑueniet. Et Rich̓. ī lib̓.ſoli. Deus vite mee qͣꝫ varia tꝑa conſūpta ſūtqͣꝫ fructuoſa elapſa ſūt a me. Tꝑa mea q̄ dediſti mihi vt facerē voluntatē tuā ī eis non feci.quāti anni. qͦt dies. quot hore ꝑierūt apd̓ meī qͥbus ſine fructu vixi corā te. ⁊ quō ſubſiſtā.⁊ quomodo leuare potero oculos meos ī faciem̄ tuā ⁊ in illo magno examine tuo. Si mēorari iuſſeris ⁊ fructū reqͥſieris ſinguloꝝ patiētiſſime pr̄ non fiat hoc. Habe gͦ in obliuiōꝫ coram te qͥ ꝑdidi vane tēꝑa mea. heu multa nimis. Et ſi que te iuuante vtiliter ſeruaui quorū adeſſe breuis eſt numerꝰ. ⁊ ī mēoria eternafac ꝑmanere. Fiat amāde pr̄ hͦ ſaltē deſideriū

tꝑis mei fructuoſum ⁊ fructificatū in gr̄a tuavt in die eternitatis inueniat locū ⁊ ꝯputabile ꝑhenniter corā te. Hic poteris ſermonē terminare. Quantū ad ſcd̓m ponit̉ villici citatōaut vocatio ad rōem reddendā cuꝫ addit̉. Etvocauit illū. ⁊ ait. Quid hoc audio d̓ te? Ubinota dn̄s vocat peccatores multipl̓r. Primobn̄ficijs euidentibꝰ. qꝛ facit ſolem ſuū oriri ſuper bonos ⁊ malos. ⁊ pluit ſuꝑ iuſtos ⁊ iniuſtos Mat. v. Deniqꝫ extendit manꝰ largifluas tā malos qͣꝫ bonos paſcendo. ⁊ iniuſtos iuſtos faciēdo. Iō dicit Eſa. lxv. Expādi manmeas tota die ad ppl̓m non credentē ſꝫ ꝯtradicentē mihi. Secūdo vocat flagellis multiplicibus. iuxta illud Sap̄. xij. Cū das nob̓ diſciplinā inimicos nr̄os multipl̓r flagellas. Tertio vocat interioribꝰ monitiōibꝰ. Iob. xxxiij.Cū irruit ſopor ſuꝑ hoīes ⁊ dormiunt ī lectulo. tūc aꝑit aures viroꝝ. ⁊ erudiēs eos inſtruit diſciplinā. Quarto vocat exterioribꝰ vocationibꝰ. Luc̄. x. Qui vos audit me audit. ⁊ qͥvos ſꝑnit me ſꝑnit. Ve gͦ illis qͥ deū ī p̄dication vocātē negligūt ſeu audire ꝯtēnūt. qͥa tales excōicādi ſūt. vt dr̄ d̓ ꝯſe. di. j. c. ſacerdotꝭ.vbi dr̄. Sacerdote in eccl̓ia dei v̓bū faciēte qͥegreſſus fuerit d̓ auditoribꝰ. glo. quaſi minuslr̄atū ꝯtēnens excōicet̉. Un̄ Bern̄. Quanta ꝫhec iniuria ⁊ qͣꝫ grauit̓ vindicanda cū viliſſimus vermis clamantē audire dedignat̉ creatorē vniuerſitatis. His gͦ vocibus vocat dn̄squēlibet pctōrem. ⁊ ſi h̓ noluerit acqͥeſcere ⁊ d̓mal̓ ſuis penitere. dicꝫ vnicuiqꝫ ſingularit̓ ⁊ īextremo iudicio vniu̓ſalit̓. Quid hͦ audio dete. ī hoc ꝙ nō ſtatim punit. ſꝫ prius inqͥrit. ⁊ locū defenſioni ſibi tribuit. on̄dit ꝙ nemo puniendus ē niſi pͥus ꝯuictus vel ꝯfeſſus. ⁊ ꝙ nondꝫ facilit̓ credi cū aliqͥs diffamat̉ vel accuſat̉.⁊ p̄ſertim ſacerdos. Quia dicit. b. Hierony. īepl̓a ad Ruſticū. Aduerſus p̄ſbyteꝝ accuſationē non accipias cito. nihil .n. ſtatim vel facile de ꝓuecta etate credendū ē. Et. b. Grego.ſcribit cuidam ep̄o. lxxxiij. diſ. ſi qͥs. vbi vultꝙ mala d̓ alijs non facile neqꝫ cito credere debemꝰ. ⁊ Euariſtꝰ papa. ij. q. j. c. Deꝰ dicit. Deus oīpotens vt nos a p̄cipitāde ſnīa ꝓlationeꝯpeſceret mala zodome noluit audita iudicare. vt nobis exemplū ī hoc daret ne ī diſcutiēdis p̄cipites negocijs eſſemus ad iudicandū.⁊ ne mala ꝓximoꝝ pͥus qͥſqͣꝫ p̄ſumat an̄ credere qͣꝫ probare. id ē examinare. hec ille. Iō ⁊ dixit dn̄s ad villicū. Quid hoc audio d̓ te. redde rōem villicatōis tue. Et pͥmo oportꝫ vnuꝫquēqꝫ nr̄m reddere rōem de cordis cogitatolꝰbus. iuxta illud Sap̄. vj. Cogitatōes noſtrasdn̄s ſcrutabit̉. Sūt .n. cogitatōnes malicioſeambitioſe. voluptuoſe. fructuoſe. Malicioſeſūt q̄ a malicia ꝑuerſa ꝓcedūt cū intētōe ⁊ ani

X