LXIISermo

habent̉ in circūitu alioꝝ fluuioꝝ ⁊ illarū carnes deſiderabāt. ſic adhuc inueniunt̉ multi qͥdū habent carnęs pecudū volunt etiā haberecarnes auium. Et cum tanta occupatione circa cibaria corꝑis ꝟſant̉ vt cibarioꝝ aīe penitus obliuiſcant̉. Et ſi ꝑ ſe circa talia non occupant̉. tn̄ ancille ⁊ famule eoꝝ ad hͦ angariant̉⁊ int̓dū diebus dn̄icis ⁊ feſtiuis negligūt fermōes ac miſſas cū tn̄ qͥlibet xp̄ianꝰ tenet̉ ex p̄cepto eccl̓ie audire totā miſſā vt patuit. sͣ. ſer.lix. N. ⁊ tal̓ negligētia redūdat ī dn̄os ac donias. vn̄ Hugo dicit d̓ clauſtro aīe d̓ talibus.Quidā ſuꝑſtitioſius nimis ī p̄parandis cibisſtudiū adhibent farreoꝝ ⁊ condimentorū genera excogitātes mō mollia. modo dura. mōfrigida. mō calida. mō cocta. mō aſſa mō piꝑemō ſale ꝯdita. ⁊ in ꝯſuetudinē p̄gnantiū mulieꝝ deſiderantes. Et cū tanta ſollicitudine p̄parant̉ vt deuoratis qͣtuor vel qͥnqꝫ pͥma nonimpediāt nouiſſima. hec ille. Iſti colūt vētreꝫſuū ſicut deū. Et licet cibaria eis delicata ẜmpoſſe famuloꝝ vel int̓dū vxoꝝ p̄ꝑant̉. tn̄ adhuc qͥdā viri in illis mīme ꝯtētant̉. Sꝫ ꝙ ſintnimis ſalſa aut nimis frixa aut mollia aut dura murmurādo ꝯq̄runt̉. ⁊ ſic nōnunqͣꝫ ſcutellā poſt capita vxorum aut ancillaꝝ ira ꝑmotiiactare nō verent̉. Tales ꝑpendere debent hͦdictuꝫ. b. Hieronymi quod ſcribit Euſebiuseius diſcipulus in epl̓a ad Bamaſum epiſcopū. Ubi inquit conuiuia. vbi delicata fercula. vbi veſtra p̄cioſa pocula melle mixta ⁊ eſcearomatibus p̄parate. epulamī ⁊ inebriamī nōem̄ poſt mortē facietis. ſꝫ cū diuite qͥ quotidieepulabat̉ ſplēdide in tormētꝭ gehēnalibꝰ guttā aque mīmū petētes p̄optabitis. nec hr̄e poteritis. Et quia poſt fercula delicata vt freq̄nter ſequit̉ luxuria. ideo ſubdit Hieronymus.Agite ſolatia vr̄a in luxuria. explete voluntates. ſeminate ī corruptōe vt ⁊ de corruptionecolligatis diuinā ſnīam quā dabit ille iuſtꝰ iudex in magno iudicij die. Ite maledicti ī ignēeternū qui p̄paratus ē diabolo et angel̓ eiꝰ. hͨHiero. Vnde legit̉ de quodā qui illo mō impleuit voluntates ſuas ī ferculis delicatꝭ ⁊ indelitijs ebrietatꝭ. ſꝫ de eccl̓a ⁊ indulgētijs nihilcurauit. Infirmatꝰ gͦ rogat̉ a filia deuota vt ſideus annueret poſt mortē ei appare̓t. ⁊ ſtatūſuū indicaret. Triginta gͦ diebꝰ nondū ꝑactisapparuit ei cruſibulū ī manu baiulādo ⁊ ignitus fuit ex toto. ⁊ filia ipſum vidēs exterrita.qͥs eſſet. ⁊ quid cū cruſibulo vellet inquiſiuit.Cui ille. Pater inquit tuus ego ſum. ⁊ in iſtoctuſiulo habeo potū meuꝫ. de quo dicit psͣ.Ignis ſulphur ⁊ ſpūs procellaruꝫ pars calicꝭeoruꝫ. Tunc illa magis tremula an poſſit ī aliquo iuuari reqͥſiuit. rn̄dit. Non potes me iuuare. immo nec om̄es ſancti in celo exn̄tes. qͥa

ſnīa euāgelij data ē ſuꝑ me vbi dn̄s ait Mat.xxij. Ligatis manibus ⁊ pedibus mittite eū ītenebras ext̓iores. Quo dicto clamare cepit.Ue ve ve. ve in amaritudine. ve ī multitudīeve in penaꝝ eternitate. Iō dicit Grego. ī moral̓. Qui nūc ſe male ī voluptatibus dilatat illū poſtea pena ī ſupplicijs anguſtat Eſt tn̄ circa hoc notandū. ſi qͥs p̄parare iuſſerit cibū ſuum ea intētione vt eū poſſit ſumere. qꝛ alit̓ nōpoſſit ex ꝯplexionis ſue ſubtilitate credo hūcnō peccare. Quia dicit Auguſtinꝰ ſuꝑ epiſtolam Iohānis. ⁊ ponitur diſ. xlj. c. delitie. Belitie inquit que abſqꝫ deſiderio ꝑcipiunt̉ nonofficiunt .i. nocent. ⁊ viles cibi appetēter accepti impediunt ꝓfectum abſtinētie. Idē d̓ verbis domini. ⁊ ponitur in eadē diſt. c. nō cogātur. Nō cogant̉ inquit diuites paupeꝝ cibisveſci. vtantur conſuetudine infirmitatis ſue.ſed doleant aliter ſe ſuſtentari non poſſe. ſi cōſuetudinē mutant egrotant. vtantur ſuꝑfluisid eſt p̄cioſis. ⁊ dent pauꝑibus vilia. Tertionimis comedēdo. nam cibus nimis ſumptusſuffocat rationē ⁊ extinguit naturalē caloreꝫ.Ideo dicit Hiero. in epiſtola ad Bamaſum.Ue miſeri quid facitis. corpus an tempus deſtruitis. nō agnoſcitis et aīam interficitis. vn̄infirmitates ⁊ mors tā intempeſtiua niſi ex nimia ciboꝝ crapula ⁊ copia. frequēti vſu mulieris. deuꝫ deludere creditis .i. certe deluditisvoſmetipſos. ꝓ corꝑe obliuiſcimī aīaꝫ. Et ecce ſimul anima cū corꝑe deſtruitis an̄ tp̄s. Etideo gaudete ⁊ iocundamī ⁊ letamī ī hoc breuiſſimo tēporis ſpacio quod habetis poſtmodum vt cum diabolo ſine fine lugeatis. hͨ Hieronymus. Sed nota ſemꝑ in medio ē virtus.⁊ mediū in omnibus ē laudabile. vt habet̉ exlib̓. ij. ethi. Quare homo in comedēdo ſꝑ debet hr̄e mediū ⁊ obſeruare. Dicit tn̄ Aug. ī li.q̄ſtionū euangelij. ⁊ ponit̉ di. xlj. ꝙ dicit dn̄sNon intereſt omnino quid alimentoꝝ ſumasvt ſuccurras neceſſario corꝑis dūmodo congruas in generibus alimētorū his cū quibustibi viuendū ē neqꝫ quantū ſumas. multū int̓eſt cū videamus ⁊ alioꝝ ſtomachū citiꝰ ſatiaricib̓. Quarto nimis auide edēdo. Et ſignū huius auditatꝭ ē qn̄ animus hoīs ad cibū toto ardore trahit̉ vt nihil ſinat hoīem d̓ deo neqꝫ d̓pauꝑibus cogitare. ſed effundit ſe ſuꝑ cibū ſicut animal brutū. cū tamē dicit ſapiēs. Cuꝫ ſedes ī mēſa pͥmo de pauꝑe penſa. Cūc bn̄ prādet̉ cum xp̄s adeſſe videtur. Ideo vt hō poſſit cogitare d̓ deo ſedens in mēſa ſua ⁊ d̓ pauperibꝰ dicit ſapiēs Ecc̄i. xxxvij. Noli auiduseſſe in om̄i epulatōe. ⁊ nō te effundas ſuꝑ omnē eſcā. Ecce os quadrāgulū ipſius locuſte q̄ſignificat guloſū. ⁊ hoc quo ad pͥmū. Quātuꝫad ſcd̓m tangit̉ ludus inabilis in adoratione

da 5

M