SermoLAL

ridenarijs vl̓ anniuerſarijs. Sꝫ ſi ꝓ notat apreciatōꝫ vel cām pͥmā motiuā vel finalē illicitū ē. Si aūt cām admīculatiuā vel talia recipiant ī ſumptus officiantiū nō in p̄cium officiorū licitū eſt. Et dicit Guil. Qn̄ ꝓ notat app̄ciatōꝫ nō eſt ꝯcedendū ꝙ tꝑale det̉ ꝓ ſpūali. qꝛſacra de iure vendi nō pn̄t. Qn̄ aūt notat cāꝫfinalē .i. vt iſte det denariū ꝓ ſacr̄o .i. ꝓpter venerationē ſacramēti. vel notat cām efficientēvt ꝓ ſacramento .i. ꝓ deuotione quaꝫ habuitad ſacr̄m licite poteſt fieri. Et Raymundi rubrica d̓ ſymonia ponit quinqꝫ caſus ī quibusſpūale pōt dari munus a manu. Primꝰ ſi gratis offerat nō ꝓ ſpūali .j. q j. qͥcūqꝫ inuiſibilis.Scd̓s ſi dat ꝓ ſpūalibus oꝑibus ad q̄ nō tenetur quis ex officio. vt. xij. q. ij. charitatē. Tertiꝰ ſi ē ꝓ qͥbuſdaꝫ ſpūalibus debitis puta cumep̄s ꝯſecrat eccl̓iam vel uiſitat ep̄atuꝫ pūt exigere ꝓcuratōꝫ moderatā. extra d̓ ſymo. cuꝫ ſitromana. x. q. iij. relatū. Quartus ſi ē ꝓ vita et̓na ⁊ remiſſione pctōrū. vt ſunt elemoſyne ⁊cͣ.Dan̄. iiij. Pctā tua elemoſynis r̄dime. nec debēt inde caꝑe occaſiōꝫ ſacerdotes vt niſi pecuniā recipiāt abſolutōꝫ ſibi ꝯfitētibus nō impediāt. qꝛ illi qͥ in cōfeſſione nolūt abſoluere niſidet̉ eis pecunia ſymoniaci exiſtūt. Sūt nāqꝫqͥdā falſarij qͥ dicūt. ꝓ tali pctō oportꝫ te q̄ rere autoritatē papalē vel ep̄alē ⁊ multa expendere ī via. qꝛ grauit̓ laborare. da mihi intātuꝫ⁊ ego te abſoluo. Ecce quō hi peſſimi ſymoniaci ſpm̄ ſctm̄ ſine quo pctm̄ nō abſoluit̉ venalē exponūt. Sed. d. q. nunqͥd parētes qͥ pactūꝓ filijs aut filiabus vt in ordinē recipiant̉ faciūt dando pecuniā vel etiā qͥ eā ex pacto recipiunt ſymoniā ꝯmittūt? Rn̄de ꝙ ſic. quia taꝫdans qͣꝫ recipiēs ſymoniā ꝯmittit .j. q. j. quosconſtiterit. Si aliqͥ dicunt volumus libent̓ reciꝑe eum. ſed eſt de conſuetudine ꝙ ſi vult intrare clauſtꝝ dꝫ dare viginti marcas vl̓ decē.Iſta non ē dicenda ꝯſuetudo q̄ inducit pctm̄mortale. ſꝫ potius dicēda ē corruptela vel corrupta malicia ꝑ quaꝫ palliat̉ ſymonia. Quiadic̄ Leo papa. j. q. j. Gr̄a ſi non gratis dat̉ velaccipit̉ gr̄a nō ē. Iō venerabil̓ Cyrillꝰ ſcribitin libello ad Auguſtinū. ꝙ apud ſuꝑiorē thebaydā monaſteriū dn̄aꝝ erat ī quo pene ducēte domine vita ⁊ honeſtate religioſe recluſiōeꝯtinua decoriſqꝫ moribus ꝑmanebāt. Sꝫ inſtruēte diabolo in eiſdē dn̄abus hec obſeruabat̉ abuſio vt nulla ī mōaſteriū māſura intrare poterat niſi certe pecunie quātitas ineſſet.in hoc monaſterio erat ſāctimonial̓ q̄daꝫ dn̄aetate grādeua q̄ ab infantia ſua ieiunijs ⁊ or̄onibus omni t̓reno ſoluta ſceno deo vixerat q̄vitiū illud qͣꝫplurimū abhorrebat. Cui vice qͣda ſicut erat ſolita ī or̄one poſita gl̓ioſus Hieronymus apparēs locū illū immēſo illuſtrās

lumine p̄cepit eidē vt abbatiſſā ceteraſqꝫ moniales mane ꝯgregaret. nūcians ꝙ niſi a pctōiā inueterato manu extraherēt vltōꝫ diuinaꝫſubito expectarēt. his dictꝭ diſparuit. Crepuſculo diei veniēte om̄es ī capitulo pulſato tintinnabulo ꝯgregauit. aſſurgens ī medio q̄ viderat ⁊ audierat om̄ibus patefecit. ſit omibꝰmonialibus ſubito irriſio. ilico ex hͦ hāc exclamāt fatuā. ⁊ p̄ nimia ebrietate illa fortaſſis ſōniaſſe. Illa aūt patīe ſcuto ſe muniēs acceptaꝯtumelia gaudens redijt ad or̄oes ſupplicāsne ꝯtinue qd̓ audierat eueniret. Trāſactꝭ igit̉diebus. x. nocte media p̄dicta moniali or̄oniincūbenti gl̓ioſus Hieronymus iteꝝ apparuit. ⁊ q̄ pͥus nūciauerat nūciauit. ad quē. Quises dn̄e talia mandans. Hiero. inqͥens ille egoſum. ⁊ ab eius oculis euanuit. Illa ꝟo ſcienseaꝝ duriciā qͥd ageret qͥd ve diceret neſciensTandeꝫ malens a monialibus inſana ⁊ ebriareputari qͣꝫ diuinis ꝯtraire p̄ceptis. Congregatis iteꝝ monialibꝰ q̄ viderat ⁊ audierat voluit intimare. At vt ea aſſurgere peſtifere cōſpexerūt diuini iuſti iudicij ſibi d̓ ꝓximo affuturi an̄qͣꝫ verba inciꝑet d̓ capitulo cū magniscachinnatōibus exierūt. Sꝫ trāſactꝭ tribꝰ diebus dormiēti ſctīmoniali gl̓ioſus Hiero. ineffabili quadā ſocietate quaſi vallatus angelorū nocte apparēs media eā excitauit. eāqꝫ iuſſit ꝓtinus vt d̓ illo exiret monaſterio ne ſb̓itodiuinā ſnīam expectaret. cū illa ꝟo multis lachrymis ſupplicaret ne hoc fieret. ait ei Hiero. Ad abbatiſſā ⁊ ceteras moniales ꝑge om̄imora poſtpoſita. nūciās eiſdē ꝙ niſi peniteāthac nocte diuinā ſentiāt vltōꝫ. Si aūt ī ſua ꝑmanebūt malicia vel duricia ſtatim exiēs amplius ī monaſterio nō morerꝭ. his finitꝭ abſceſſit. Hec gͦ audiens ſāctimonial̓ anxiaqꝫ plenatriſticijs. capitulū adijt ⁊ campanā cepit vehement̓ vt ad capl̓m accederēt reſōare. Quoabbatiſſa a ſomno euigilās cogͦſcenſqꝫ ab hacfore pulſatā campanā iracūda ad capl̓m ꝓperat. At vbi illam vidit diris minis increpansnullū voluit audire ꝟbū. ꝓmittēdo ꝙ niſi ceſſaret hec agere ſecū amplius ī monaſterio nōmaneret. Cui ſctīmonialis. Ne tardes inqͥt q̄ſo agere q̄ ꝓmittis ꝓfecto me cognoſcas ī hocloco nō manſurā. glorioſus equidē Hieronymus tantū mihi hoc iudiciū futuꝝ ſtatim monaſterio patefecit. hec abbatiſſa audiēs deridere cepit hanc eſtimās eā veſano capite iſtafari. ⁊ oſtiariam aduocās iuſſit vt hāc ꝓtinusd̓ monaſterio effugaret. mandās eidē vt aliqͣhora ſic extra dimiſſā poſtmodū faceret introire vt ſic ab inceptꝭ oꝑbus iā ceſſaret. hac d̓ reſctīmonial̓ dn̄a qͣꝫ citiꝰ potuit de monaſterio ēegreſſa. Pene limen ſctīmonial̓ illa exceſſeratſubito totū corruit monaſteriū om̄s oppͥmēs

aa 4

h