SermoLVI

ſtimēta ſua ⁊ om̄s miſerūt puluerē ſuꝑ caputEi dn̄s ad Ioſue. Peccauit inqͥt iſrl̓ ⁊ p̄uaricatus eſt pactū meū. tulerūtqꝫ de anathemate⁊ furati ſunt. Miſit autem Ioſue ſortes pertribus. ⁊ cecidit ſors ſuꝑ Achor. qͥ dixit. Egopeccaui. Et lapidauit eū oīs ppl̓s Et infra. c.xxij. dicit Ioſue cuidā ꝑti filioꝝ iſrl̓. Hodie reliquiſtis dn̄m ⁊ cras ī vniuerſuꝫ iſrl̓ eiꝰ ira deſcēdet. ⁊ poſt pauca. Nōne inqͥt Achor filiuszare p̄terijt mādatū dn̄i. ⁊ ſuꝑ oēm iſrl̓ ira eiꝰincubuit. Deus .n. int̓dū punit multos hoīesꝓpt̓ trāſgreſſiōꝫ vnius vel duoꝝ qui mādataeius tam manifeſte trāſgrediunt̉. Iō dicit. b.Aug. xxxiij. q. iiij. Si eā d̓ qͥbus vehementeroffendit̉ inſeqͥ vel vlciſci differimꝰ ad iraſcendū vtiqꝫ diuītatis patīam ꝓuocamus. Itē dicit ſignāter d̓ pane tuo. nō alieno. qd̓ eſt cōtraluſores. fures. raptores. et p̄cipue vſurariosmaledictos qui ſe affirmāt manifeſte nō poſſenutriri niſi ꝑ vſurā. qͥ ꝯcedūt. v. marcas vt dimidiā recipiāt annuatī. ſed etiā multa alia collibia ⁊ munera accipiūt ex mutuo pacto debita vel exacta. q̄ ẜm Ray. faciūt vſurā. qͥa ẜmip̄m vſura ē lucꝝ ex mutuo pacto debituꝫ velexactū. Iō dicit sͣ. Tho. ſcd̓a ſcd̓e. q. lxxviij.Sicut ſi aliqͥs ꝑ pecuniā mutuatā vel ꝓ qͣcunqꝫ alia re q̄ vſu ꝯſumit̉ accipit pecuniā ex pacto exp̄ſſo vel tacito peccat ꝯtra iuſticiaꝫ. itaetiā qͥcunqꝫ ex pacto exp̄ſſo vel tacito accipitquoddā aliud qd̓cūqꝫ eiꝰ p̄ciū pecunia eſtīaripōt ſil̓e pctm̄ incurrit .ſ. vſure. et ſubdit. Sedtn̄ ſi accipit aliqͥd nō qͣſi exigēs. nec qͣſi ex aliqͣobligatōe tacita vel exp̄ſſa. ſed ſicut gratuitūdonū nō peccat. Ad hoc etiaꝫ dicit Ray. Nōputo vſurā ſi gratis oblatuꝫ accipiat̉. xiiij. q.iiij. c. vſura. ⁊ di. xviij. c. de eulogijs. Et ſb̓ditTho. vbi. sͣ. Quia vt an̄qͣꝫ pecuniā mutuaſſꝫlicite poterat aliqd̓ donum gratis reciꝑe. necpeioris ꝯditōis efficit̉ ꝑ hoc ꝙ pecuniaꝫ mutuauit. Sꝫ di. qͥs. Ego accipio d̓ pecunia meacenſū licitū ⁊ nō vſurā. qꝛ licitū ē ꝓ. x. marcisvnā emere annuatim. Ad hoc dicūt iuriſte. ⁊ī hoc cōiter ꝯcordāt catholici ꝯtractatores ꝙad cēſuꝫ reemptōis qͣtuor reqͥrunt̉. Primo vtvendatur ſuꝑ certa re .ſ. ſuꝑ domo. agro. velhmōi bona q̄ ibi obligant̉ ⁊ non ꝑſona que ēlibera. Scd̓o reqͥrit̉ ꝙ cēſus hr̄i poſſit ī bonisqꝛ ſi quis vellet vēdere ī bonis certis. x. marcas ⁊ vix hr̄i qͥnqꝫ poſſint. ꝯtractus ē illicitꝰ.Tertio ꝙ ibi ſit iuſtum p̄cium quod ſit ẜm cōmunē eſtimationē ⁊ terre ꝯſuetudinē. vel cōmuniter ī illis terris. x. vel. xj. marcas ꝓ vna.⁊ ſi ꝓ minore p̄cio emerētur non ē licitus contractus. Quarto reqͥritur iuris ſolēnitas ī vēditione ⁊ emptione tali ſeruanda. ⁊ ꝯſuetudoloci laudabilis vt fiat publice cuꝫ decreto ſeuautoritate dn̄i bonoꝝ. ⁊ hoc ꝑ publicam ꝯfir-

matōem lr̄e vel ſigillo dn̄i roboratā. al̓s ē contractus illicitus. ⁊ hoc ē contra illos qͥ nūc ī ciuitatibus ⁊ villis palliant vſurā mutuātēs. xmarcas ꝓ vna. ⁊ deſuꝑ ſumūt lr̄am a quodaꝫſeductore ſcpͥtā ſuo vel alio ſigillo ſignatā ſubnomīe cēſus reemptōis. q̄ tn̄ eſt vſura. ⁊ tenētur ad reſtitutōem qͥquid vltra ſortē acquiſiuerint. Scd̓s eſt panis egenoꝝ qͥ eſt panis elemoſyne pauꝑibus miſcd̓iter erogādus. iuxtaillud Tob̓. iiij. Panē tuū cum egenis ⁊ eſurientibus comede. ⁊ noli ex eo manducare cumpctōribus. Et dicit notāter panē tuum. qꝛ elemoſyna eſt facienda de tuo pane ⁊ nō alieno.vt faciunt raptores qͥ rapiunt violēter res aliorum. ⁊ volunt deinde facere elemoſynā. Cōtra quos dicit Iſid̓. de ſummo bo. li. iij. Noninqͥt ꝓbatur largitas ſi alteri qͥs tribuat. alteri extorqueat. De rapīs .n. alienis facere elemoſynā nō eſt officiū miſeratōis. ſꝫ emolimentum ſceleris. Cui ꝯcordat Greg. ī regiſ. ⁊ allegat̉ .j. q. j. Nō eſt putāda elemoſyna ſi pauꝑibus diſpenſet̉ qd̓ qͥs ex illicitꝭ .i. illicite acqͥſitꝭrebus acqͥrit. iō dr̄ notant̓ cū egenis. ⁊ nō cuꝫdiuitibus. qd̓ eſt ꝯtra diuites qͥ inuitāt aliosdiuites vt ab eis reinuitent̉. qd̓ tamē ꝓhibuitdn̄s Luc̄. xiiij. Cum facis prandiū aut cenaꝫ.noli vocare amicos tuos. neqꝫ cognatos. neqꝫ vicinos diuites. ne forte ⁊ te reinuitēt ipſi.fiatqꝫ tibi retributō. ſꝫ cum facis cōuiuiū vocapauꝑes ⁊ debiles. claudos ⁊ cecos. ⁊ beatꝰ erꝭqꝛ non hn̄t retribuere tibi. retribuet̉qͣꝫ tibi inretributōne iuſtoꝝ. Et iō dicit Hiero. ad Demetriadē virginē. Da pauꝑibus nō diuitibꝰnō ꝓpinqͥs. nō ad luxuriaꝫ ⁊ ſuꝑfluitatē. ſꝫ adnec̄itatē. nec ī eis aliqͥd ꝯſideres niſi pauꝑtatē. laudent te eſurientiū viſcera. nō ructuatiūopulēta ꝯuiuia. De illis aūt qͥ dant diuitibus⁊ abſtrahūt pauꝑibus dicit Iſi. vbi. sͣ. Magnū ſcelus ē res paupeꝝ p̄ſtare diuitibꝰ. ⁊ deſumptibus inopū acqͥrere fauores potētꝭ. arētis terre aquā tollere. ⁊ flumina q̄ nō indigentirrigare. Itē dicit. noli māducare cū peccatoribus. qꝛ peccatoribus non ē dandū ne ī peccatis foueant̉. iuxta illud Ecc̄i. xij. Da bono.⁊ ne recipias pctōrem. Dicit tamē. b. Grego.in paſto. li. iij. Qui indigenti pctōri nō qꝛ peccator ſed qꝛ homo eſt tribuit. nō peccatoreꝫ ſꝫiuſtum nutrit. quia nō culpā ſed naturaꝫ diligit. Tertius eſt panis ſeruoꝝ. ⁊ eſt panis penitētie. nā penitētes ſunt dn̄o in labore penitētie ſeruiētes. quibus in pn̄ti datur panis nonvt domīs ſed vt ſeruis. aſper et inſipidꝰ mixtus cinere humiliationis ⁊ aqua deuotōnisQuē panē manducauit Dauid qui ait in psͣ.Cinerē tanqͣꝫ panem manducabā. ⁊ poculuꝫmeū cū fletu miſcebam. Et dicit Dauid notāter cinerē tanqͣꝫ panem manducabā. quia ipſe

L3 2

T

E