Druckschrift 
2 (1488) Pars aestivalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

SermoALIA

teg ⁊ aduocati ⁊ placitatores. qͥ cōtra quēlibꝫlatrāt niſi ab eo aliquid accipiāt Id̓o tl̓is mulritudo vrſorū infernaliū ⁊ audaces leones etnoui generis aīalia ira plena ignite beſtie vaporē igneum expirātes morſu amariſſimo dilaniant. vt vidit in ſpiritu ſcūs Amādꝰ in horal̓ ſa. vbi ſupra. Quartū ꝑiculū eſt dignitastemꝑalis. ⁊ hoc figurat̉ ꝑ fallacē inſulā. Un̄dicit Phiſologus Cete belua marina magnahec aliqn̄ colligit in dorſo lutū. ⁊ ſuꝑ illud creſcunt gramina ⁊ herbe vireſcūt. vn̄ quaſi mōticulus virēs nauigātibꝰ apparere dicit̉ qͥ decepti applicāt vela ſoluūt ⁊ ibi naues affigunt.Cū aūt eſtimāt ſe in terra ſolida collocatos ignem accendūt ꝓ neceſſarijs decoquendis. beſtia aūt calorē ſentiēs ſubito ſe ſubtrahit et inmare ſe ſubmergit ⁊ cū eo om̄es illi ferunt̉ inꝑfundum. hec beſtia moralit̓ dignitatē tꝑalēſignificat q̄ ad tꝑs ſolū paruū durat. eo ꝙ oīspotentatꝰ breuis ē vita. Ecc̄i. x. Hanc tn̄ ſimplices nauigantes in mūdo deſiderāt eſtimantes ibi eſſe locū ſolidū ⁊ quietū. Nā vnꝰ deſiderat epiſcopatū. aliꝰ comitatū. alter abbatiāquartꝰ prioratū putātes ſe fore felices ſi ſtathmōi cōſequant̉. Sed cū iocundiꝰ ſe habuerint pacē ⁊ ſecuritatē tm̄ modo cogitātes ſtatīrepentinus interitꝰ ſuꝑueniet ⁊ multo velotiꝰdeſcēdūt ad infernū qͣſi nō aſcendiſſent talemgradū. Iſta ſunt quatuor ꝑicula que nauē metis videlicet rōnalis nōnunqͣꝫ ſubmergūt. Iōvalde caute qͥlibet prudēs debet ea declinare⁊ dn̄m rogare vt poſſit ſecure ad portū eternebeatitudinis ⁊ quietis nauigare. Sic orauitb. Augꝰ in li. ſoli. c. xxxiiij. Felices gͦ qͥ de naufraga vita pn̄ti ad tanta iam gaudia ꝑueniremeruer̄t. Infelices heu nos miſeri qui ꝑ huiꝰmaris magni fluctꝰ ꝓcelloſaſqꝫ voragines nauem trahimus. ignorātes an ad portū ſalutisꝑuenire valeamꝰ. Infelices inqͣꝫ quorū eſt vita in exilio. via in ꝑiculo. finis in dubio neſciētes finē noſtrū qꝛ om̄ia in futurū reſeruant̉ incerta. ⁊ adhuc in pelagi fluctibꝰ verſamur ſuſpiramus ad portū. O pr̄ia noſtra optima ſecura a longe te videmꝰ. ab hoc mari te ſalutamus. ab hac valle ad te ſuſpiramus ⁊ nitimurcū lachrymis qūo ad te ꝑueniamꝰ. Spes humani generis chriſte deꝰ de deo refugiū nr̄m ⁊ꝟtus cuiꝰ lumen a longe int̓ caliginoſas nebulas ſuꝑ maris ꝓcellas quaſi marꝭ ſtella radijsoculos irradiat vt dirigamur ad portū. guberna nauē nr̄am tua dextera. clauo crucꝭ tue neꝑeamus in fluctibus ne nos dimergat tempeſtas aque neqꝫ abſorbeat nos ꝓfundū. ſed iūcō crucis tue trahe nos ab hoc pelago ad te ſolatiū vnicū noſtrū quē a longe qͣſi ſtellā matututinā ⁊ ſolē iuſticie vix lachrymantibꝰ oculisin litore celeſtꝭ pr̄ie nos expectantē videmus.

Exaudi nos deꝰ ſalutaris nr̄ ſpes oīm finiumterre ⁊ in mari longe. In mari turbulento verſamur tu in littore ſtas. aſpicis ꝑicula noſtra.ſaluos nos fac ꝓpter nomē tuū. da nobis domine int̓ ſcillā ⁊ caribdim ita tenere mediū vivtroqꝫ ꝑiculo euitato ſalua naui ⁊ mercibꝰ ſecuri ꝑueniamꝰ ad portū qd̓ nob̓ ꝯcedat pat̓ ⁊filius ⁊ ſpūſſcūs. Amen. De eadem dn̄ica. Sermo. iij.Um turbe irruLerent ad ieſum vt audirēt v̓bū dei.Luc̄. v. Scd̓m naturales aliqͥ ſunt piſces quiſemꝑ in aquis cōmorant̉ ⁊ nunqͣꝫ cōſueuerūtexire ⁊ cū exeunt ſtatim moriunt̉. vt ſunt alleca. qꝛ qͣtuor ſunt animalia que in purꝭ elementis ducunt vitā. vt talpa in terra. gamaleon īaere. ſalamādra in igne. ⁊ allec̄ in aqͣ. Alij aūtpiſces ſunt qui de die in aquis ſūt de nocte adpaſcua exeunt vt ſunt cancri ⁊ anguille. Sicmoraliter loquēdo ſunt qͥdā pctōres hoīes qͥſemꝑ morant̉ in aquis voluptatū ⁊ dicunt ſetalibꝰ nō poſſe carere. vt patuit ẜ .xxxvj. R.Et tales intm̄ ſe in illis occupāt ⁊ inuoluūt ꝙab eis difficiliter reuerti poſſunt. Cū ẜm ph̓mdifficile ē cōſueta relinquere. ⁊ cōſuetudo ē altera natura .i. alterat eā ſic ꝙ interdum in hisvoluptatibꝰ obeūt ⁊ decedunt. ſicut p̄dixit ꝓpheta Iohe j. Cōputruerūt iumēta ī ſtercoreſuo. Quid ſunt iumēta niſi luxurioſi ⁊ voluptuoſi pctōres qͥ ad ſimilitudinē irrōnabiliuꝫviuūt ī delitijs. cōtra qͦs dixit dn̄s in psͣ. xxxjNolite fieri ſicut equꝰ ⁊ mulus qͥbꝰ nō eſt ītellectus. qd̓ fit cū ſic in eis viuūt. Qꝛ dic̄ Gregꝰin moral̓. exponendo p̄dictū verbū propheteIohel̓. Iuinēta in ſtercore putreſcere ē hoīesin fetore lixurie vitā finire. Alij aūt ſunt pctōres qͥ in die. i. in temꝑe ꝓſperitatꝭ ſunt in aqͥsdelitiarū. ſicut Salomon de qͦ Ecc̄i. xlvij. Collegiſti quaſi auricalcū aurū ⁊ inclinaſti femora tua mulieribꝰ. Sed in aqͥs voluptatis nonmanēt in nocte aduerſitatis ſed exeunt ad paſcua ſacre ſcripture ⁊ ꝟbi dei quia ſciūt dictūb. Gregorij. xvj. moral̓. c. vij. In verbis ſacreſcripture epulis ſatiati tot delitias inuenimꝰquot ad ꝓfectū noſtre intelligētie diuerſitates accipimꝰ vt nos modo nuda paſcat hiſtoria. modo ſub textu lr̄e velate medullitus noſreficiat moral̓ allegoria. modo ad altiora ſuſpendat cōtemplatio inter p̄ſentis vite tenebras iā de lūine et̓nitatꝭ int̓nitas. hec Greg. ꝓpter quod iſti hoīes irruerūt ad Ieſum vt audirent verbū dei: vt dicūt v̓ba paſſumpta. inquibꝰ duo tangunt̉. pͥmo diliges ppl̓i acceſſio.ibi. cum turbe irruerēt. ſcd̓o appropinquationis cauſa ⁊ ratio. ibi. vt audirēt illum. De primo eſt notandū. ciues alicuiꝰ ciuitatis ſi habēt

Ax 2

B

A