XLVIISermo

tate. vt ſic poſſint ad aluear ſctē eccl̓ie vicꝫ cōgregatiōis fideliū ꝑuenire. Ad hͦ etiaꝫ hortat̉apl̓s Petrꝰ ī verbis p̄aſſūptis. Omēs vnanimes in orōne eſtote vicꝫ orātes ꝓ pctōribus eteis cōpatiētes vt redeat ad fideliū vnitatem.In hac epl̓a ducit nos pͥmo ad multiplicē ꝟtutū ꝑfectionē ibi. oēs vnanimes. Scd̓o on̄dit qͥbus vult dare gl̓ie adeptionē. ibi. qͥ enim vultTertō ponit inualidā maloꝝ ꝑſecutōꝫ. ibi. qͥseſt qͥ vob̓. Circa pͥmū introducit nos ad multiplice ꝟtutū ꝑfectionē cū dicit. oēs vnanimes.Ubi nota Tuliꝰ. ij. rhetorice ſue dicit. Quidāpictor volēs formare imaginē pulchrā vidēsꝙ nulla eſſet ita ſpecioſa qͥn ibi eſſet aliqua imperfectō admixta. cōgregauit. vij. ꝟgines ſpecioſiſſimas a quarum qualibet accepit qd̓ fuitpulcrius ⁊ ſpecioſius. ⁊ dimiſit illd̓ qd̓ fuit deformius. ſicqꝫ fecit pulcram imagineꝫ nullamimꝑfectionē hn̄tem. Myſtice pictor ille eſt qͥlibet xp̄ianus hō. imago ꝟo eſt aīa. De qͣ dic̄Augꝰ. in li. de ſpū ⁊ aīa. Anima eſt ſb̓a creataimmortalis deo ſil̓is imaginē hn̄s dei creatoris. Hāc aūt volēs hō xp̄ianus facere pulcraꝫnō īuenit aliqͣꝫ ad cuius ſil̓itudinē faciat decorā. qꝛ om̄s declinauerūt ⁊ ſil̓ inutiles facte ſūtpsͣ. xiij. Et Ro. iij. Om̄s peccauerūt ⁊ egentgr̄a dei. ⁊ ſic nō eſt aliqua adeo pulcra qͥn habeat aliqͥd imꝑfectōis. ⁊ dicere pōt cū Dauidpsͣ. cxxxviij. Imꝑfectū meū viderūt oculi tuiIdeo cōgregare dꝫ ſeptē ꝟgines ſpirituales.ſcꝫ. vij. v̓tutes a quibꝰ qd̓ pulcriꝰ eſt dꝫ ſumere ⁊ id qd̓ deformiꝰ dimittere vt ſic imaginemaīe ſue pulcrā pingere ⁊ ornare poſſit. Primaigit̉ ꝟgo vocat̉ cōcordia. ⁊ vt hr̄ in libello quidr̄ paradiſus aīe. concordia ad deū vera eſt ſevniri volūtati diuine in ꝓſperis ⁊ in aduerſiſppoſſe. ⁊ hꝫ aliquid veritatis ⁊ aliqͥd falſitatꝭArgumentū vere ꝯcordie eſt ꝙ ad oēs tā ſancte ſe habere dꝫ hō vt nullus de eo querelammoueat vel etiā verbum de ip̄o loqui valeat.Ecce hec eſt pulcritudo quā ab hac virgīe ſumere debes ꝓ aīa tua exornāda qꝛ dyobolusnihil plus timet niſi verā cōcordiā. vt di. Huzo. qꝛ eo nihil iocundius. vt dicit Psͣ. cxxxij.Ecce qͣꝫbonū ⁊ qͣꝫiocundum ⁊c̄. vbi di. glo. habitare in vnū oībus xp̄ianis conuenit qͥ ī vnūdn̄t hītare mēte et fide. in cꝰ ſignū dicit Abraam ad Loth. Queſo ne ſit iurgiū inter me ⁊ teet inter paſtores noſtros. fratres enim ſumusGen̄. xiij. Hanc ergo verā concordiam debemus inuiolabiliter obſeruare. quia eſt vnū deillis que placita ſūt ſapienti Ecc̄i .xxv. In tribus beneplacitum eſt ſpiritui meo que ꝓbataſunt corā deo ⁊ hoībus. cōcordia fratrū. amorꝓximoꝝ. ⁊ vir ⁊ mulier bn̄ ꝯſentientes. qͣpropter ſi occaſione quacūqꝫ fuerit cōcordia violata ſtatim debet recōciliari. Iuxta illud. Ua

de recōciliare fr̄i tuo Matth̓. v. Cuiꝰ figurap̄ceſſit in Ioſeph qͥ licet fuit a fratribus vēditus ⁊ in grauē ſeruitutē redactꝰ. tn̄ facilit̓ fuiteis concordatꝰ ⁊ recōciliatꝰ in ſignū puriſſimeꝯcordie ⁊ ꝟe oſculatus eſt eos Gen̄. xlv. Sedſignū falſe ꝯcordie inter deū ⁊ hoīem eſt qn̄ aliquis nō ſollicite inueſtigat cōſcīam ſuā. ⁊ ſic ꝑerroneā ꝯſcīam credit ſe placere deo cū oībusvere diſpliceat. vel argumentū falſe cōcordieeſt qn̄ mali aduerſum bonos ꝯcordes fiunt ſic̄Balaam ⁊ Balach ad maledicendū ppl̓o d̓i facti ſūt cōcordes Num. xxij. Et herodes .ſ. ⁊ pilatus facti ſunt cōcordes ⁊ amici vt xp̄m morti cōdemnarent Luc̄. xxiij. Et hoc eſt quoddādeforme in hac virgine cōcordia. igit̉ pulcruꝫeſt ſumendū ⁊ deforme reliquendū ne imagoaīe tue ꝑ hoc deformet̉. Scd̓a ꝟgo a qua dēsſumere pulcritudinē eſt or̄o que ſignificat̉ perpuellā quā hoīes indie regionis miſerūt ī mōtem vt cantaret dulciter corā fonte. ⁊ hec cauſa cantus vt fons daret aquas largiſſime ⁊ totam regionē ariditatis tꝑe irrigaret vt ſcribitSoli. li. de mira. mūdi. qꝛ or̄o mittit̉ in montēceli vt cantet corā fonte xp̄o vt aquas gratiaꝝnobis largiſſime largiat̉. Sed hec puella autvirgo habet aliqͥd ſpecioſitatis ⁊ aliqͥd deformitatis. dic̄ em̄ Alanus in ſpeculo ſuo de artep̄dicandi. c. de oratione. Quedaꝫ oratio eſt ꝑnicioſa qua petimꝰ malū. qualis fuit oratō ꝓditoris iude qua petijt proditionē ſaluatoris.vn̄ in psͣ. cviij. Oratio eius fiat in pctm̄. Aliaeſt oratio queſtuoſa qua petimus tꝑalia. qualis fuit oratio filioꝝ zebedei qui petierūt vt alter ſederet ad dexteram. alter ꝟo ad ſiniſtramxp̄i in regno ſuo quē credebāt tꝑaliter regnaturū Math̓. xx. Tertia eſt īfructuoſa qua qͥsobſtinatus petit ſalutē eternā de qua dn̄s dic̄Non oīs qui dicit mihi dn̄e dn̄e intrabit in regnum celoꝝ Math̓. vij. Quarta eſt fructuoſa ī qua cōtingentibus nihil omittit̉. de qͣ dr̄. q̄cunqꝫ petieritis pr̄em ī noīe meo dabit vobisPrimas tres petitōes debemꝰ declinare tāqͣꝫdeformes malas ⁊ īfructuoſas qꝛ deformantaīas. Quartā ꝟo vnanimiter tenere debemuſvt illa oratione vnus alterius ſtudeat ſalutempoſtulare. Iuxta illud Iaco. v. Orate ꝓ inuicem vt ſaluemini. quia vt dic̄ beatus Auguſ.ſuper btī īmaculati. Nihil certe delectabiliuseſt ī aure dn̄i qͣꝫ pura oratō directa de corde fideli. Ad exornādam ergo aīam tuam accipe d̓hac ꝟgine qd̓ eſt pulcrius .ſ. fructuoſum ⁊ dimitte quod deformius eſt .ſ. ꝑnicioſum. q̄ſtuoſum. ⁊ infructuoſum. qꝛ bona intentio or̄oniscor nr̄m ornat et ſerenat. ſicut teſtatur Augu.ī ſer. dn̄i li. v. Quid tibi inqͥt opus eſt ip̄a or̄one ſi deus nouit qͥd nob̓ ſit neceſſarium niſi qͥaip̄a or̄onis intētio cor noſtrū ſerenat atqꝫ pur-

K

E