Dn̄ica tertia poſt trinita.
natura humana qͣꝫtū ad ꝑtē anime ſuꝑioremque eſt intellectiua in qua xp̄s ab inſtanti ſueconceptionis fuit cōprehēſor ſummo gaudiofruebat̉. ideo dicit̉. accepit eaꝫ in humeris ſuis gaudēs. licet ad ꝑtē anime inferiorē que dr̄ſenſitiua id eſt in organo corꝑali ī qua fuit vitator triſtaret̉ Math̓. xxvj. Triſtis eſt anīamea vſqꝫ ad mortē. Ideo Augꝰ. li. v. in ꝑſonaxp̄i dicit ꝯtra hereſes. Te cum eſſes inimicuspatri meo recōciliaui. cū eſſes longe ego inueni te vt redimerē te. Cunqꝫ inter montes et ſiuas errareſ. queſiui te. humeris meis portauite patri meo r̄ddidi te. laboraui ſudaui caputmeū ſpinis appoſui. manus meas clauo adiecilancea latus meū aperui. totis vt ita dicā iniurijs ⁊ aſperitatibus laceratus ſum. ſanguineꝫmeū fudi. animā meā poſui vt ꝯiungere te mihi. ⁊ tu diuideris a me. Scd̓a parabola eſt qn̄mulier habēs dragmas. x. ⁊cͣ. i. nouē ordinesangeloꝝ ⁊ humanā naturā q̄ erat decima dragma. Nā dragma eſt nūmus vſualis hn̄s imaginē imperatoris. ⁊ ſignificat humanam naturam ad imaginē dei factā. iuxta illud Auguſ.Feciſti me dn̄e ad imaginē ⁊ ſimilitudinē tuāfeciſti nos nūmum tuū. mitte radiū ſapientievt expellat tenebras noſtras ⁊ effulgeat in nobis imago tua. Hāc etiā dragmā diuina ſapiētia ꝑdidit. qn̄ Adā primꝰ parens de paradiſoexpulſus fuit. ſed eū reinuenit cū naturaꝫ humanā aſſumpſit ⁊ angelicas ptātes ad cōgratulandū ſibi inuitauit. Scd̓i angeli ſunt intellectualis mobilitatis. De quibꝰ ī psͣ. ciij. quifacis angelos ſuos ſpūs. Qd̓ v̓bū tranctansDamaſce. li. ij. c. iij. Angelꝰ inqͥt eſt ſubſtātiaintellectualis ſꝑ mobilis arbitrio libera incorporea. deo miniſtrās. immortalitatē ſuſcipiēsgratia nō natura. Et hi angeli gaudent de penitentia peccatoris ꝓpter tria. Primo qꝛ vidēt ſue cuſtodie tam glorioſum fructuꝫ NamOrige. ſuꝑ li. numeroꝝ tractās illud verbumMath̓. xviij. Angeli eoꝝ ſemꝑ vident facieꝫpatris mei qui eſt in celis. Adeſt em̄ vnicuiqꝫnoſtrū ⁊ minimis qui ſunt in eccl̓ia dei angelꝰbonus. angelꝰ dn̄i qui regat. qͥ moueat qui gubernat. qui ꝓ peccatis noſtris corrigendis. etmiſerationibꝰ expoſcēdis. quotidie videat faciem patris qui in celis ē. hec Origenes. Igitur qn̄cunqꝫ hō ꝯuertit̉ ad bonum ⁊ recedit amalo ꝑ penitētiā tunc angeli gaudēt. Sic etiāecōuerſo qn̄ hō peccat dolēt eodeꝫ mō quo dolor cadit in angelū. de hoc dicit Orig. ſuꝑ lib.numeroꝝ. omel̓. xxiij. Sicut inqͥt boni actꝰ noſtri ⁊ ꝟtutū ꝓfectus gaudiū deo ⁊ angelis gignūt. ita vereor ne mala ꝯuerſatō nr̄a nō ſolūterris ſed ⁊ celo lamentatōes inducat ⁊ luctuſEt ad hͦ ꝓbandū inducit illud Gen̄. vj. Penitet me feciſſe hoīem. et plura alia ſcripture ſa
cre loca ſubdens. hec inqͥt oīa in quibus lugere vel gaudere vel odire vel letari dr̄ deꝰ tropologico ⁊ humano more accipiēda ſunt. Aliena quippe eſt diuina natura ab omni alienationis affectu. In illo ſemꝑ beatitudinis apiceimmobilis ⁊ incōcuſſa ꝑſeuerans. Hec Oriꝙ em̄ ſancti angeli letant̉ de oꝑibus noſtrꝭ honis. ⁊ triſtant̉ d̓ malis. patuit s. in arenga. Etin exēplo qd̓ hr̄ in vitaſpa. li. ij. c. xxxij. guitodā magnus de iſtis ſenioribus qui talē habuit gratiā vt videre poſſet qd̓ alij nō videbant.vidit em̄ aliqn̄ plures ſedentes fratres ſimulqꝫ loquentes de ſcripturis ſanctis que ad ſalitē ꝑtinent animaꝝ. cunqꝫ hoc facerent ſtabātcirca eos ſancti angeli letantes ⁊ delectabamde eloquijs dei. cū aūt verba ocioſa colloquerent̉ tūc angeli indignātes recedebāt ⁊ veniebāt porci ſordidiſſimi voluētes ſe īter eoſ. P.mones em̄ in ſpecie porcoꝝ delectabant̉ vaniloquio eoꝝ. Scd̓o gaudent angeli illi de conuerſione pctōris eo ꝙ vident ex eoꝝ ꝓfectu adimpleri ruinā ⁊ numerū eoꝝ. qꝛ dicit mgr̄ lib.ij. di. ix. In hoībus reſtaurabit̉ qd̓ in angelislapſum eſt. Et addit qꝛ ẜm numerū eorū qͥꝑmāſer̄t hoīes ad beatitudinē admittūt̉. qꝛ ſcriptū eſt Deut̓. xxxij. Statuit terminos populorū .i. ſaluandorū iuxta numerū angelorū dei.vbi trāſlatō nr̄a hꝫ iuxͣ numerū filioꝝ dei i. angelorū. qꝛ ⁊ angeli ſunt filij d̓i dicti Iob. j. vbidr̄. quadā die cū veniſſent filij dei vt ſiſterentcorā dn̄o. vbi glo. exponit .i. ſancti angeli miniſtri ad pn̄tandū corā deo merita hominū .i.filioꝝ dei ⁊ angeloꝝ. ⁊ addit mgr̄. tn̄ a qͥbuſdputat̉ ꝙ hoīes reparant̉ iuxͣ numerū angeloꝝqͥ ceciderūt. vt illa celeſtis ciuitas nec ſuorumnumero ciuiū priuet̉. nec maiori copia regneEt illius opinionis eſt Augꝰ. in Enchiridionc. xxiiij. Si gͦ tot aſcendēt de hoībꝰ quot remāſerūt vel ceciderūt notū eſt ꝙ ruina eoꝝ ꝑ homines reꝑet̉. iō multū gaudēt. Et hoc gaudiuꝫ primū manifeſtabāt cū ī natiuitate xp̄i gaudenter cantabāt. Luc̄. ij. Gloria in excelſis d̓oqꝛ tūc natus erat in terra ꝑ quē eorū ruina reparari debebat. ideo dr̄ Apoc̄. xix. ꝙ audita ēvox dicentiū. Gaudeamꝰ ⁊ exultemꝰ ⁊ reddamus gloriā deo. qꝛ vener̄t nuptie agni. Henūptie ſunt ꝯiūctio filij dei ⁊ eccleſie. vt dicit gl.Harū ſponſalia ſunt cōtracta in incarnationeSed ſolennitas celebrata eſt in paſſiōe ꝑ cauſam. In aſcenſione aūt ꝑ affectū. De his nuptijs gaudent angeli. qꝛ ꝑ eas hoīes ſociant angelis. Tertio gaudent de ꝯuerſione peccatoriqꝛ vident in laudando deū ſe habere conſortium. qꝛ ſicut angeli ſemꝑ laudāt deū in celis etnunqꝫ ceſſant clamare. Sanctus ſanctꝰ ſancidn̄s deus ſabaoth. Eſa. vj. ſic ⁊ homīes bonide peccatis conuerſi laudant deū in terris. qͥꝛ
D