SermoAAA 5 L

as regibus. Panis .n. xp̄i ī hoc ſacr̄o pīguisdr̄ ꝓpter oīm virtutū ⁊ donoꝝ exuberantias⁊ hic p̄bebit delitias regibꝰ .i. deuotꝭ hoībusregnū aīe debite regentibus. talibus .n. ſapitdelitioſe fructus huius ſacr̄i. Quintū ferculum ē deuotionis ⁊ gr̄e augmentatio. Nunqͣꝫem̄ hoc digne ſumit̉ qͥn aliqua ſpūalis gr̄a etiam ꝑceptibilit̓ inſtillet̉. Qd̓ figuratū eſt Nume. xj. vbi dr̄. ꝙ deſcendēte manna deſcēdebat pariter ⁊ ros. Quia ad ſumptionē euchariſtie accreſcit homī ros gr̄e. iuxta illud Prouerb̓. iij. Nubes rore ꝯcreſcūt. Nubes ſūt viri denoti qͥ vt nubes volāt. hi rore gr̄arū concreſcunt quotiēſcunqꝫ huius ſacramēti manna accipiunt. Sextū eſt xp̄i myſtica incorporatio. non qͥdem cibus ille ꝯuertit̉ ī ſumenteꝫſicut cibus naturalis. ſꝫ potius ipſū ſumenteꝫin ſe ꝯuertit. ꝓpter quod dictū fuit Aug. li. j.confeẜ. Nō tu me mutabis ī te ſicut cibū corporis tui. ſꝫ tu mutaberis ī me. ⁊ hec incorꝑatio ſit ꝑ amoris trāſformationē. Amor. u. ẜmDiony. habet virtutē tranſformatiuā. tranſformat .n. amantē in amatū. ⁊ hanc tranſformatōem myſticam mentis in xp̄m innuit illatranſformatio ſuꝑnaturalis que fit ī hoc ſacͣmēto. ī quo .ſ. virtute verboꝝ vna ſubſtautiaī aliam tranſuertit̉ realit̓ vicꝫ panis ī corpusxp̄i. ita mēs deuota virtute huius ſacramētiꝑ amorē ſic xp̄o intime incorporat̉ vt fiat vnūcorpus xp̄i ſpūaliter ita vt viuat ammodo vita xp̄i ⁊ d̓ ſpū xp̄i. Quia dicit Aug. d̓ ſpū xp̄inō viuit niſi corpus xp̄i. Tūc aūt qͥs viuit deſpū xp̄i qn̄ in ſuis actōnibus mouet̉ ⁊ agitat̉ſpū xp̄i. ⁊ totam vitā ſuā ꝯformat exempl̓ vite xp̄i. ſicut apl̓us qͥ ait ad Gal̓. ij. Uiuo auteꝫiam nō ego. viuit autem ī me xp̄s. Ideo dixitIoh̓ .vj. Qui māducat meā carnē ⁊ bibit meum ſanguiuē ī me manet ⁊ ego ī eo. Septimūferculū quod dat̉ ī hac cena ſacr̄ali ē vite et̓ne acqͥſitio. Ioh̓. vj. Qui manducat meā carnē ⁊ bibit meum ſaguinē habet vitā eternam.nō dicit habebit. ſed habet vitam eternā quaſi in pn̄ti. ⁊ hoc ꝓpter certitudineꝫ. ſicut alibidr̄ Math̓. v. Beati pauꝑes ſpū. qm̄ ipſorū ēregnū celorū. nō ait erit. ſꝫ eſt ꝓpter certitudinē. qꝛ tales ita certi ſunt de regno celoruꝫ ac ſiiam haberēt. Vel aliter dicit habet. qͥa iſti inpn̄ti inchoant vitam eternā. ꝑfecti .n. homīesvirtute huius ſacramēti quādoqꝫ tāto dulcore diuine ſuauitatis ꝑfundunt̉ ꝙ ab om̄ibusnaturalibꝰ deſiderijs abſtrahunt̉. Quod innuit̉ ī trāſmutatōe ſuꝑnaturali q̄ fit in hoc ſacramēto ī quo facta ꝯuerſiōe remanet ſola apparētia pͥoris ſub̓e ſine eius reali ſubſiſtentiaSic ī ꝓpoſito mēs deuota ꝑ internū dulcoreꝫhuius ſacr̄i plerunqꝫ ita in deū rapit̉ ⁊ tranſformat̉ amor: vt extrinſecus ſolū habeat ap-

parētiam homīs. ſꝫ intrinſecus habet exn̄tiaꝫdiuinitatꝭ. hoc ē licet ꝓpter neceſſitatē corporalis indigētie appareat ducere vitaꝫ humanā. ī ſpū tn̄ ⁊ mente ducit vitam ſpūalē. celibē⁊ diuinā. vt vere dicere valeat cum apoſtoloNr̄a conuerſatio eſt ī celis. ad Phil̓. iij. Exēplū d̓ ſancta Monica ſancti Augꝭ. mr̄e. de qͣlegit̉ ꝙ quadā die poſt ſumptionē huius ſacmēti ad cubitū vnuꝫ a terra eleuata in ſpū rapta clamauit. Volemus ad celū volemus adcelū xp̄ifideles. q̄ poſtea reu̓ſa ad ſe interrogata ab Aug. ⁊ ab alijs qͥ aderant qͥd naͣm ei acciderit tacuit. Sed demū quaſi ꝯpulſa rn̄dit.Cor meū ⁊ caro mea exultauerūt ī deuꝫ viuūTertio iſta cena dr̄ magna ꝓpter eius durabīlitatē. Si .n. conuiuiū Aſſueri grāde fuit ⁊ magnū fuit dictū ꝙ ſolū. vij. diebus durauit Heſter .j. quāto magis hec cena magna dr̄ q̄ iammille quadringētis ⁊ lxxxviij. annis durauit⁊ vſqꝫ ad conſummationē nō ceſſabit. iuxta illud Math̓. vltꝭ. Ecce ego vobiſcū ſū om̄ibusdiebus vſqꝫ ad ꝯſū. ſe. Ad iſtā magnā cenamvocauit xp̄s multos. qꝛ totā multitudinē fideliū. Et pͥmo quidē vocauit ꝑ ſeruū ſuū Salomonē Prouerb̓. ix. Venite inqͥt comedite panē. ⁊ bibite vinū qd̓ miſcui vobis. deinde vocādo ꝑ ſeip̄m. Venite ad me om̄s qͥ laboratꝭ ⁊onerati eſtis. ⁊ ego reficiā vos Mat. xj. Sedab hac cena excuſant ſe aliqͥ ⁊ nolūt venire .ſ.gētiles. heretici et iudei. Quia dicit Ambro.Trīa ſunt genera hominū qͥ a cena dn̄i excludunt̉. gentiles. iudei ⁊ heretici. In gētilibuseſt amor tꝑalium. gͦ quilibet ipſoꝝ dicit. Uillā emi ⁊ delector in tꝑalibus. Math̓. vj. hecom̄ia .ſ. tꝑalia. gentes inqͥrunt. In iudeis ē iugum legis moſayce que ī qͥnqꝫ libris ꝯtineturretinēs eos ne ad fidem xp̄i ꝯuertant̉. iō quilibet eoꝝ dicit. Iuga boū emi qͥnqꝫ hoc ē libꝝqͥnqꝫ librorum Moyſi. In hereticis ꝟo ē intellectus lr̄alis. ⁊ quilibet dicit. Uxorem duxi .i. lr̄aleꝫ intellectū accepi. quē ſemꝑ volo tenere. ideo d̓ talibus horrendā dn̄s ſubiungitſnīam dicēs. Dico vobis ꝙ nemo viroꝝ iſtorum qͥ vocati ſunt. vicꝫ ad cenā ſancte eūchariſtte ⁊ nō venerūt. guſtabit cenaꝫ vicꝫ glorieSecūdo cena ē beatitudo celeſtis glorie quaꝫparauit nobis xp̄s vt ea fruamur in celis proſtatu glorie. de qua Luce. xxij. Ego diſponovobis ſicut diſpoſuit mihi pater meus regnūvt edatis ⁊ bibatis ſuꝑ menſam meā in regnomeo. De hac cena eſt illud Apocal̓. xix. Beati qui ad cenam agni vocati ſunt. Eſt aūt notandum ꝙ multa ſunt que magnificāt cenamcorporaleꝫ ex quibus cognoſcimus cene celeſtis magnitudinē. Primuꝫ qd̓ magnificat cenā corꝑalē vt dicit mgr̄ li. vj. ꝓprietatū. eſt tēporis congruitas. vt nec nimis tēpeſtiue. nec

Rr̄ 4

D