SermoAAAL

gioſoꝝ ꝓcedens ab vtroqꝫ. Et ſic̄ pr̄ ⁊ filius ⁊ſpūſſctūs tres ſūt ꝑſone diſtīcte ſuis ꝓprietatibꝰ. tn̄ ꝓpt̓ hoc nō ſunt tres dij ſꝫ vnꝰ deꝰ. Sicp̄dicti tres ordines diſtīcti ſūt ſuis ꝓprietatibus. ⁊ ꝓpt̓ hoc nō ſunt tria corꝑa myſtica ſedvnū ſolū corpus myſticū dn̄i noſtri ieſu xp̄i.Quarto idē ꝓbat̉ ī capite. dicit. n. Ariſtot̉.tres ſūt cellule capitꝭ. Prīa eſt ī occipite q̄ eſtmēorie. ⁊ iō malū ē ꝑcutere pueros ī occipiteqꝛ vident̉ mēoriā amittere. Scd̓a ī medio capitꝭ q̄ ē intelligētie. Tertia ē ī ſincipite q̄ ē volūtatꝭ. ꝑ hoc on̄dit deꝰ veſtigiū trinitatꝭ ī vnaeſſentia. Sicut .n. caput eſt vnū cū tribꝰ potētijs. ita deus vnꝰ eſt ī tribꝰ ꝑſonis. Per mēoriā intelligit̉ pr̄. ꝑ intellectuꝫ filiꝰ. ⁊ ſic̄ mēoriaeſt mr̄ intelligētie. ſic ⁊ pr̄ celeſtꝭ genuit ex ſe filiū velut mēoria ītel lectū. Spūſſcūs aūt intelligit̉ ꝑ volūtatē. qꝛ ſic̄ volūtas ꝓcedit a mēoria et intellectu. ſic ſpūſſanctꝰ a pr̄e ⁊ filio. vtdic̄ A thanaſiꝰ ī ſimbolo. Et ſic̄ illa tria īter ſedifferūt. qꝛ aliud ē memoria. aliud intellectusaliudqꝫ volūtas. ſic alia eſt ꝑſona pr̄is. alia filij. alia ſpūſſancti. ⁊ tn̄ ſūt ī vno capite. ſic ꝑſone ī vna deitate. Itē eſt notādū ꝙ trinitas ꝑſonaꝝ ⁊ vnitas eſſētie ī miracul̓ declarāt̉. Primū legit̉ ī ſcho. hiſt. ⁊ idē teſtat̉ Euſebiꝰ ī cronica ꝙ circa natiuitatē xp̄i tres ſoles apparuerūt ī oriente qͥ paulatim ad ſe ꝓpinquātes invnū ſolē ſunt introducti. ꝑ qd̓ ſignificabat̉ ꝙcognitio trinitatis ꝑſonaꝝ ⁊ vniꝰ dei toti orbiimminebat. Scd̓m miraculuꝫ narrat Eutropius. Cū quidā ſacerdos arrianꝰ quendā baptizaret. ⁊ formā trinitatꝭ immutaret dicens.Baptizo te in noīe pr̄is ꝑ filiū ⁊ ſpm̄ ſctm̄ pr̄ieqͣlem nō eſſe. ſubito aqͣ diſparuit ⁊ baptizandus ad eccl̓iaꝫ catholicā ꝯfugit. Tertiū miraculū ſcribit Sigiſbertꝰ ī cronica. Cū in galliaarriana hereſis pullularet qͥ filiū ⁊ ſpm̄ſanctūminores pr̄i affirmās vnitas eſſentie et trinitas ꝑſonaꝝ euidenti miraculo ē mōſtrata. nācirca annos dn̄i qͥngenteſimū qͥnqͣgeſimū ī vrbe nataſcēſi. dū ep̄s eiuſdē vrbis miſſam celebraret. vidit tres guttas clariſſimas eqͣlis magnitudinis d̓ celo ſuꝑ altare emiſſas q̄ ibi paulatim appropinqͣntes vnā gēmā pulcerrimaꝫeffecerūt quā cū ī medio cuiuſdā crucis aureepoſuit. alie gemme q̄ ibi erāt tantā eiꝰ excellentiā nō ferētes ſubito ceciderūt. hͨ gemma immūdis hoībꝰ videbat̉ terribil̓ ⁊ obſcura. mūdis aūt ⁊ pijs amabil̓ ⁊ clara. Infirmis multꝭdabat ſaītatē. ⁊ adorātibꝰ ip̄aꝫ crucē augebatꝟtutē. Circa hec ꝯſequent̓ occurrūt aliqͣ queſtiones. Primo qͣliter pr̄i attribuit̉ potētia. filio ſapīa. ⁊ ſpūiſctō clementia. cū tn̄ om̄s tresꝑſone habeāt eandē potentiā. ſapīaꝫ ⁊ clemētiā? Rn̄det Aug. ī li. de tri. In creaturis ſolꝫnotari defectꝰ potentie .ſ. in pr̄e ꝓpter antiqͥta

teꝫ. in filio ſolet notari ignorantia ꝓpter iuuētutem ⁊ inexꝑientiā. ⁊ ſpūſſanctꝰ videt̉ ſonare ī vehemētiā. Eſa. ij. Quieſcite ab hoīe cuiꝰſpūs ī naribꝰ eius. Ne gͦ putet̉ ſil̓r eſſe ī diuīsſic̄ in creaturꝭ tūc pr̄i nō ſolū attribuit̉ potentia. ſꝫ etiā oīpotentia ne videat̉ ſenior. ⁊ ꝓpt̓ hͦdr̄ ī ſymbolo apl̓oꝝ. Credo in deū pr̄em oīpotentē. Et filio nō ſolū attribuit̉ ſapīa ſed etiaꝫoīs ſapīa ⁊ ſcīa ne videat̉ minꝰ ſciens ac minꝰexꝑtus. Et ſpūiſctō attribuit̉ clemētia ne putet̉ crudel̓ ⁊ vehemens. qꝛ dr̄ de eo Sap̄. xij.O qͣꝫ ſuauis ⁊ bonꝰ eſt dn̄e ſpūs tuꝰ ī nob̓. Etī psͣ. cxlij. Spūs tuꝰ bonus dedu. me ī ter. re.Et eſt notandū licet deus pr̄ ſit oīpotens duotn̄ ſunt ī ipſo ⁊ duo ī nobis q̄ ip̄m vincere vident̉. Primuꝫ ex ꝑte ipſius eſt ſua pietas viſceroſa q̄ miſeret̉ pctōris ⁊ qͣſi dolet de dānatiōe ipſiꝰ. De pͥmo hr̄ Hiere. xxxj. ⁊ Tren̄. ij.Cōturbata ſūt oīa viſcera mea ſuꝑ eū .ſ. pctōreꝫ. miſerans miſerebor eius. De ſcd̓o Eſa. .j.Heu ꝯſolabor ſuꝑ hoſtibus meis. Id̓o dicitAug. Tardius inqͥt videt̉ a deo pctōr veniāacciꝑe qͣꝫ velit dare. libentius dat veniā deusqͣꝫ petit eā reꝰ. Sic .n. feſtinauit abſoluere reūa tormento ꝯſcīe ſue qͣſi plus euꝫ cruciauit cōpaſſo miſereri qͣꝫ ip̄m miſerū miſeria ſua. Secundū ex ꝑte dei ſua charitas affectuoſa queip̄m vicit vt filiū ſuū vnigenitū ad terrā mitteret. Ioh̓. iij. Sic deus dilexit mundū vt filiū ſuum vnige. da. Ideo d̓cit Aug. O charitas qͣꝫ magnas vires habes. deū d̓ celo ad terrā poſuiſti. ⁊ ip̄m in crucē aſcende̓ feciſti. Primū autē ex ꝑte nr̄i eſt or̄o nr̄a lachrymoſa. vtcū Eſaias ꝓph̓a ezechie regi mortē nunciaſſꝫEſa. xxxviij. Diſpone domui tue. morierꝭ em̄tu ⁊ nō viues. Ezechias ꝯuertit faciē ſuaꝫ adparietē orās cū fletu dixit. Memēto quo ambulauerim coraꝫ te in ꝟitate ⁊ corde ꝑfecto. ⁊qd̓ placitū ē corā te fecerim. fleuitqꝫ fletu magno. Et iſta qͥdē or̄o lachrymoſa vicit deū vtſue mortis effectū mīme ſortiret̉. ſꝫ dixit ſibi ꝑꝓph̓aꝫ. Audiui or̄oem tuā ⁊ vidi lachrymastuas. ecce adijciā ad dies tuos. xv. annos ⁊ d̓manu regis aſſyrioꝝ eruā te. Quia dic̄ bern̄.O humilis lachryma tuū ē regnū. tua eſt potentia. an̄ ꝯſpectū iudicꝭ intrare nō vererꝭ. ſola ſi intrauerꝭ nūqͣꝫ ſola redibis. qͥcqͥd petierisobtineb̓. vincꝭ inuincibilē ⁊ ligas oīpotenteꝫ.Scd̓m eſt ex ꝑte nr̄i hūilitas gr̄oſa q̄ etiā vincit deū. ſicut patuit. iij. Reg. xxj. d̓ Achab cuidn̄s dixit ꝑ helyā. Ecce inducā ſuꝑ te maluꝫ.⁊ interficia de domo Achab mingentē ad parietē. Cum audiſſet achab ſermones ſuos ſcidit veſtimenta ſua. glo. in ſignū pnīe ⁊ hūiliationis. ⁊ cooꝑuit cilitio carnē ſuam. ieiunauit⁊ dormiuit ī ſacco. Et ẜmo dn̄i ad helyā. Nōne vidiſti achab humiliatū coram me. quia gͦ

Pp 2

Eaſte

D