XXSermo
XX
ſut deus ⁊ que ē rō trinitatis nob̓ ſufficiat credere quia eſt. Et nō temere rōnē querere. ſꝫ timere ⁊ orare ſemꝑ debemꝰ dn̄m ⁊ ei ſoli ſcīamnr̄am in hac ꝑte exhibeamꝰ ⁊ diebꝰ ac noctibus ei laudes canamꝰ. hec Augꝰ. Scd̓o trinitas dicit̉ influxiua defluēs ⁊ deſcēdēs in nosmiſericorditer a diuina pietate. ⁊ hec trinitaseſt gr̄a creationis. redēptiōis. ⁊ ſpūſſcī miſſionis ⁊ huic ſil̓iter ſit laus ꝑennis. quia cū oī deuotione cordis ē ſemꝑ laudāda. cogitanda. ruminanda ⁊ nunqͣꝫ ab oculis cordis delimanda. De huiꝰ trinitatis pͥma gr̄a ſcꝫ creatiōe dicit Bern̄. Memēto hō quis te fecit: qꝛ deusvt eū timeas. de quo? quia de terra vt nō ſuꝑbias. qualē? quia ad imaginē ſuā vt eū diligaſad quid: vt ad debitū finē eterne beatitudinistendas ⁊ vt hic caduca reſpuas. idem Bern̄.dic̄ de illa gr̄a. O mira dei dignatio o ineffabilis dignitas hoīs ſuꝑ quē tota cura ē deo vt n̄ſolū creationis officiū ſibi exhibeat ī creandoſed ip̄m ad imaginē ſuā fecit diuine trinitatisſignaculū impͥmendo. In hac gr̄a creationispre ceteris creaturis nos qͦdruplici gr̄a preſignauit. Primo liberum arbitrium nobis tribuendo. iuxta illud Ecc̄i. xv. Deꝰ ab initio cōſtituit hoīem ⁊ reliquit illū in manu cōſilij ſuiadiecit mādata ⁊ p̄cepta ſua De hͦ etiam dicitAugꝰ. de fide ad petrū. Firmiſſime tene ⁊ nll̓atenus dubites pͥmū hoīem .i. adam ⁊ mulierēeius bonos ⁊ rectos cū libero arbitrio (qͦ poſſent ſi vellēt deo ſemꝑ humili ⁊ bona volūtate ẜuire atqꝫ obedire) peccaſſe ⁊ nō neceſſitateſed ꝓpria volūtate. illoqꝫ pctō ſic in deteriusmutatā humanā naturā. hec ille Scd̓o ad imaginē ⁊ ſil̓itudinē ſuā nos creādo. ſic̄ teſtat̉ ſcriptura Gen̄. j. Deꝰ creauit hoīem ad imagineꝫ⁊ ſil̓itudinē ſuā. vbi dicit glo. Imago dei conſiſtit in aīa qͣꝫtū ad ꝓprietates naturales. ſcilꝫmemoria. intelligētia. ⁊ volūtatē. Sil̓itudo ātdicit̉ in gratuitis. ⁊ id̓o ſil̓itudo ē q̄dā ꝑfectioimaginis. qꝛ gr̄a ꝑficit naturā. de hac dr̄ Ecc̄ixvij. Deꝰ creauit de terra hoīeꝫ ⁊ ad imagineſuā fec̄ illū Tertō ꝑpetuitatē viuēdi nob̓ tribuēdo vl̓ cōicādo. iuxta illud Sap̄. ij. Deus fec̄hoīem inexterminabilē. Inuidia aūt diabolimors intrauit in orbē terrarū. Dicūt em̄ doc.ꝙ parēs primꝰ in ſtatu innocētie habuit poſſe mori ſi peccaret. ⁊ habuit poſſe n̄ mori ſi peccatū vitaret. Et ideo qͣꝫtuꝫ fuit ex ꝑte dei ipſecreauit hoīem inexterminabilē ẜm corpus vttractat̉ de hoc. ij. ſen. diſ. xix. Sꝫ diabolus pꝰluū lapſum vidēs hoīem ad vitā eternā creatum ad quā ip̄e creatꝰ fuit. ⁊ quā ꝑ ſuꝑbiā ꝑdidit hoī īuidit ⁊ ip̄m ad pctm̄ tēptauit. vt ptꝫGen̄. iij. Hō āt hn̄s p̄ceptū vt nō peccaret ꝙ ſipeccaret moreret̉. illo atteſtāte qͥ ait Quacūqꝫhora comederitꝭ ex eo morte moriemī. vt patꝫ
Gen̄. iij. peccauit ⁊ mortalitatē omī hūano genere acqͥſiuit. qd̓ ſub illa lege ligni vetiti ꝓhibitionē accepit. Sꝫ h̓ orit̉ dubitatio. vtrū corpus pͥmi hoīs fuiſſet īcorruptibile dato ꝙ ī ſtatu innocētie ꝑſtitiſfet;? ad dubitationē rn̄dēdū⁊ dicēdū ꝙ fuiſſet īcorruptibile. tn̄ noͣnda ſūtduo. Primū ē ꝙ īmortalitatē n̄ habuit a natura ſꝫ a diuīa gr̄a. Sꝫ ẜm Diony. de diui. no. c.iiij. Nat̉ alia etiā data ſunt demōibꝰ. iō ꝑier̄ūtꝓpt̓ pctm̄. Sꝫ ſi fuiſſet naturale hoī non morietiā ꝓpt̓ pctm̄ nō ꝑijſſet. reſtat gͦ ꝙ non fuit anatura īmortal̓. Scd̓m ē ꝙ hoī fuiſſet ex ſpāligr̄a ꝯditorꝭ īmortalitas corꝑal̓ ꝯceſſa. Cuiꝰ rōē. qꝛ hō fuiſſet ordinatꝰ ad finē ſuꝑ naturā ſuācorporeā. iō decuit ī ip̄a ꝯſtitutiōe nat̉e. ꝙ aliqͥd eēt ſibi collatū ſuꝑ facultatē pͥncipiorū naturaliū q̄ ſūt corpꝰ ⁊ aīa. Habuit gͦ aīa ꝑ donūgr̄e ſuꝑnatural̓. ꝙ qͣꝫdiu ẜuaret ordine obedientie ad deū corpꝰ viuificare poſſet īꝑpetuumEt iō corpꝰ hoīs ſi nō peccaſſet corruptū n̄ fuiſſet. vt dic̄ ſcūs Tho. ſuꝑ. ij. ſen. di. xix. Itē ēnoͣndū ꝙ ī corruptibilibꝰ rebꝰ corruptiōis moduſqͣdruplex īuenit̉ Unꝰ ē general̓ vicꝫ ꝙ oēſres hn̄t ſue duratiōis ꝑiodū. vt dr̄. ij. d̓ generatiōe. Scd̓s ē ꝓpt̓ dn̄iū exceſſiuū vniꝰ ꝯͣrioꝝ⁊ hͦ dūtaxat in mixtꝭ. Tertiꝰ ē ꝙ calor qͥ ē īſtrumentū aīe vegetatiue cōſumit humidū in qd̓agit. ⁊ cū nō poſſit illd̓ hūidū reſtaurari naturalit̓ in ſua puritate ſꝑ admiſcet̉ cū hūido nutribili. ⁊ ſic fit īpuriꝰ vt vinū mixtū aqͣ. ſic̄. j. d̓generatiōe d̓r ī fine. ita hūidū radicale ꝯſumitur finalit̓ ⁊ aīal morit̉. Cōſil̓r fit ī plāta deficiēte iſta reſtauratiōe. ⁊ hͨ ē mors nat̉ alis Quartus modꝰ corruptiōis ē ꝑ violētiā ab aliqͦ extrinſeco agēte gladio vl̓ igne vl̓ alio. Cōtra pͥmos duos modos datū fuit aīe ꝙ ẜm cōditionē ſue īmortalitatꝭ corpꝰ ꝑficeret ⁊ ꝑpetuitatēcōplexionis ꝯferret. Cōtra t̓tiū modū corruptionis habuit iſtud donū. vt ꝑ eſum lignorum in paradiſo ꝯceſſorum. fieret reſtauratiodeꝑditi ad certū tꝑs. Et qꝛ iſta reſtauratō cūadmixitiōe extranei humidi debilitātꝭ hūiduꝫradicale magis ac magꝭ īpurat̉. iō hō hūit vſūligni vite cuiꝰ ꝟtus erat alimētū totum aſſumptum ī ꝑfectā aſſil̓atiōeꝫ adducere ⁊ facere humidū radicale ita recēs ſicut fuit a pͥncipio nature vite cōdite. hoc tn̄ lignū vite non habuitex ſua virtute nat̉ali dare hoī ꝑpetuitatē viuēdi. qꝛ cū eſſet res creata ꝟtus finita fuit in durabilitate. ⁊ ideo nō cōtulit fortitudinē nature radicalis niſi ad certū tꝑs. quo lapſo hō iterum comedere debuiſſet. ſi ita ꝑſtitiſſet. Contra qͣrtū modū corruptionis qͥ eſt ꝑ violentiācōſeruat̉ hō ꝑ diuina ꝓuidentiā ⁊ ꝑ ꝓpriamprudētiā ab extrinſeco nil̓ potuit pati corruptiuum. Sed cōtra hoc poſſet aliqͥs inſtare ſic.Om̄e cōpoſitū ex cōtrarijs de neceſſitate na-
Qo 4
Q