Druckschrift 
2 (1488) Pars aestivalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

In feſto Crinitatis

ptor. videlicet ne tm̄ diuites diligat. ſꝫ ⁊ pauperes foueat ⁊ paſcat. Iō dic̄ Bern̄. ſuꝑ can̄.Diſcite ſubditorū mr̄es vos eē nō dn̄os. ſtudete magis amari debere qͣꝫ metui. Si int̓duꝫſeueritate opus ē. pat̓na ſit nō tyrānica. mr̄esfouēdo pr̄es corrigēdo vos exhibētes ſuſpendite ꝟbera ꝓducite vbera. pectora lacte pingueſcāt nō cibo turgeſcāt. In feſto ſcē Trinitatis. Sermo. j.Rinitati laus ꝑhennis vnitati ſit decus ꝑpetī. Itacanit̉ in matutinali officio. Regesterreni licet cōtinue a ſuis pͥncipibꝰ militibusceteriſqꝫ ſuis ſubditis honorent̉ ⁊ laudent̉ ſicut ⁊ dignū ē. iuxͣ illud. j. Pe. ij. Regē honorificate. tn̄ ſpēalē habēt diē in anno in qͦ ſolennitatē faciūt ſubditis ad quā nō ſolū illos quiſunt in curia ſua inuitant. ſꝫ vniu̓ſalit̓ oēs ⁊ ſingulos qui de ſuo exiſtūt pͥncipatū. Sic̄ figuratum ē de pharaone qͥ fecit ſolēne cōuiuiū pueris ſuis. in qua qͥdē ſolēnitate recordatꝰ ē magiſtri pincernarū ⁊ piſtorꝭ Alterū ſcꝫ pincernāreſtituit in officiū vt ei vinū miniſtraret. alteꝝſcꝫ piſtorē in patibulū ſuſpēdit ⁊ a ſolēnitatere ꝓbat. vt patet Gen̄. xl. Spūal̓r. rex celoruꝫdeꝰ oīpotēs. trinitas bn̄dicta ⁊ vnitas īdiuiſapat̓ ⁊ filiꝰ ⁊ ſpūſſcūs qͣꝫuis in omī tꝑe a pͥncipibꝰ celeſtibꝰ honorant̉ ⁊ laudant̉ cuꝫ cantātEſa. vj. Sanctꝰ. ſcūs. ſcūs dn̄s deꝰ ſabaoth.Et Ioh̓. vidit hͦ in Apoc̄. Ac. ꝙ qͣtuor aīalianō habebāt reqͥem die ac nocte dicētia. Scūsſcūs ſcūs dn̄s deꝰ oīpotēs qͥ erat ⁊ qͥ ē ⁊ qͥ venturꝰ ē. ⁊ idē vidit ꝙ vigintiqͣtuor ſeniores procidebāt an̄ ſedē in throno ⁊ adorabāt viuentēin ſecl̓a ſecl̓orū. ⁊ mittebāt coronas ſuas antethronum dicētes. Dignꝰ es dn̄e deꝰ nr̄ acciꝑegloriā ⁊ honorē ⁊ ꝟtutē qꝛ tu creaſti om̄ia ⁊ ꝓpter voluntatē tuā erāt ſcꝫ in diſpoſitione tuaab eterno. ⁊ creata ſunt. id ē. ꝓducta ſunt ī effectu. Et nō ſolū iſte rex om̄ipotēs honorat̉ apͥncipibꝰ ⁊ militibꝰ ſuꝑnis. ſꝫ etiā a militibꝰ terrenis qͦtidie laudat̉ cū canūt. Gl̓ia pr̄i ⁊ filio ⁊ſpūiſcō. ⁊ licet om̄i tꝑe hoc ſibi valde dignumē exhiberi. voluit tn̄ ſpēale feſtū hr̄e ꝑ annuꝫin qͦ ſibi laus fieret ſpēalis. nā feſtuꝫ trinitatisolim ab eccl̓ia nō fiebat. ſed qꝛ ꝑ ip̄am ml̓te hereſes ſuccreſcebāt. Iō karolus xp̄ianiſſimusimꝑator alquinū magiſtrū ſuū rogauit vt hiſtoriā de ſancta trinitate cōponeret. ꝑ quā errores eliminaret ⁊ fidē catholicam roboraret.Qua cōpoſita deo inſpirāte ordinatū ē vt feſtū illud ab eccl̓ia ſolēniter celebraret̉. ꝓpterqd̓ quidā celebrāt illd̓ in octaua pentecoſtesque octaua ē pͥncipiū dn̄icarū ſequētiū ad demonſtrādū ꝙ ipſa beata trinitas ē cauſa pͥmaoīm creaturarū in eſſe ꝓductarū. Quidaꝫ ꝟo

celebrāt hoc feſtū in vltima dn̄ica que ē an̄ aduentū dn̄i. ad oſtēdendū ꝙ ē finis oīm. Iuxtaillud Apoc̄. j. Alpha ⁊ o. pͥncipiū ⁊ finis. Illiaūt qui celebrāt hͦ feſtū in octaua penteco. ſic̄hodie bn̄ faciūt ſicut dicit Guil. in rōnali diuinorū. li. vj. Quia poſtqͣꝫ celebramꝰ feſtū patris in die natalis xp̄i in qͣ dignatꝰ ē filiū ſuuꝫmittere in terris ex miſcd̓ia magna ⁊ incarnari ꝓ nobis. Et feſtū xp̄i filij in die reſurrectionis. feſtū aūt ſpūſſancti ſolēnizamꝰ in die pencecoſtes in quo oſtēdimꝰ trinitatē ꝑſonarum.Hodie ꝟo ſolēniter agimꝰ ſimul feſtū triū perſonaruꝫ. ad deſignandū eſſentie vnitatem Ethoc etiā nob̓ deſignat eccl̓ia in his ꝟbis q̄ hodie decātauit in matutinis. trinitati laus ꝑennis vnitati. ⁊cͣ. que fuerūt verba vr̄e ꝓpoſitacharitati in qͥbꝰ pͥncipalit̓ duo tangit eccleſiapͥmo ꝑſonarū trinitatē. ibi. trinitati laus ꝑennis. ſecūdo eſſentie vnitatē. ibi. vnitati decusꝑpetim. Pro qͦ ē notandū qͣꝫtū ſufficit ꝓpoſito triplex ē trinitas. prima dr̄ formatiua. ſcd̓ainflexiua. tertia deformatiua. Quedā trinitaſē in diuinis formās ⁊ creās omīa. Et dicit̉ iōformatiua quia ſub certis formis ꝓducit omnia in eē. ⁊ hec in eēntie vnitate ē in tribꝰ ꝑſonis. hec trinitas ſūma ⁊ ineffabilis īcreata d̓r.cū ſit inexplicabilis a qua tanqͣꝫ a fonte ⁊ pͥncipio om̄ia ſumūt eē. Et id̓o ẜm Gregꝰ. hͨ ſumma trinitas magis ē fide venerāda qͣꝫ curioſerimāda. quia dic̄ Augꝭ. ſuꝑ psͣ. lxxxv. Deꝰ ineffabilis ē. id̓o faciliꝰ dicimꝰ qͥd nō ſit qͣꝫ quidſit. ſi terrā cogitas nō ē hͦ deꝰ. mare cogitas n̄ē h̓ deꝰ. Oēs que ſunt in terra hoīes ⁊ aīalian̄eſt hͦ deꝰ. Quicqͥd lucet in celo ſtelle. ſol. luna.nō ē hoc deꝰ. āgelos cogitas archāgelos thronos dn̄ationes cherubin ſeraphin. nō ē hͦ deꝰEt qͥd ē hoc ſolū potui dicere qͥd nō ſit. queriſqͥd ſit nec oculꝰ vidit nec aurꝭ audiuit nec ī corhoīs aſcēdit. Queris vt aſcēdat in linguam.qd̓ in cor nō aſcēdit. Circa hanc ſcām ⁊ indiuiduā trinitatē primo querit̉ an in diuinis tresꝑſone ſint vna eſſentia: Ad hāc queſtionē ſimpliciter rn̄det̉ ꝙ ſic. qꝛ trinitas ꝑſonaꝝ ſit vnꝰ⁊ ſolꝰ ⁊ verꝰ deꝰ. ⁊ vniꝰ eiuſdēqꝫ ſubſtātie ⁊ eſſentie. dicit̉. credit̉. ⁊ intelligit̉. vt ait beatusAugꝰ j. lib̓. de trinitate dicēs. hͦ aūt ſcē trini/tatis myſteriū purgatiſſimis cernit̉ mētibus.Iuxͣ illud. Beati mūdo corde qm̄ ip̄i deū videbunt. Mat. v. Mētis em̄ hūane acies iualida in tam excellēti lumine nō figit̉ niſi ꝑ iuſticiam fidei emūdet̉. vt inducit mgr̄ li. j. diſt. ij.Quo circa dicit ſcriptura. niſi credideritis nōītelligitis Eſa. vij. vt em̄ ait Augꝰ vbi sͣ. Velcatholici tractatores qͥ de trinitate q̄ ē deꝰ ſcripſer̄t. hͦ intenderūt ẜm ſcripturā dicere ⁊ docere ꝙ pat̓ ⁊ filiꝰ ⁊ ſpūſſcūs vniꝰ ſint ſubſtātie etīſeꝑabili eqͥtate vnꝰ ſit deꝰ. ⁊ ſic vnitas ī eſſen

Ꝙ