Feria tertia pentecōſtes

rogās dn̄m vt cetū illū īmobilē faceret. qͦuſqꝫcōgregatio fratrū euaderet. qd̓ ⁊ factuꝫ ē. Exhis ptꝫ ꝙ aliqn̄ videt̉ aliquid ſplendere tāqͣꝫaurū. ⁊ eſſe velut mons. cū tn̄ neqꝫ aurū. neqꝫmons extet. Ita etiā eſt moraliter in ſancta eccleſia. in qua quidā apparēt magni velut montes ꝑ fictā ſanctitatē. ita vt in iudicio humanovideant̉ electi. cū tn̄ in cōſpectu altiſſimi ſuntreprobati. Quia dic̄ Gregꝰ. ⁊ ponit̉. xj. q. j. c.Sacerdotibꝰ. Multa inquit ſunt que hoīesde iudicio dei ignorant qꝛ fortaſſis q̇ vos laudatis ille reprehēdit. ⁊ q̄ vos rep̄henditis illelaudabit. Et hoc ꝓbat̉ in figura j. Regꝭ. xvj.vbi legit̉ ꝙ dn̄sⁱ miſerat Samuelē inungereregē vnū de filijs Iſai. veniens ergo heliab vidit primogenitū ꝓcerū corpore ⁊ pͦ alijs pulchrum quē in regem vngere voluit quaſi electum. ⁊ dn̄s ad Samuelē. nō inquit reſpiciesvultū eius neqꝫ altitudinē ſtature eius qm̄ abieci eū. Ex quo patet ꝙ iudiciū humanū interdum fallit̉ quo ad electionē. Sꝫ nouit deꝰ ſolꝰqui intuet̉ cor qui digni ſunt ⁊ quibꝰ volueritmiſericorditer reuelare. Ponit tn̄ dn̄s in p̄ſenti verū ſignuꝫ ꝑ qd̓ cognoſcere pōt qͥlibet electum videlicet qͥ intrat ꝑ hoſtiū .i. xp̄m in ouile ouiū. qui aūt aſcēdit aliunde electꝰ a deo nōvidet̉. Et h̓ eſt ꝙ dicūt v̓ba p̄aſſumpta. amdico vobis qͥ nō intrat ⁊cͣ. In qͦ quidē euāgelio duo tangunt̉. Primo parabole ꝓpofitio.ibi. qͥ nō intrat. ſcd̓o ipſiꝰ expoſitio ibi. ego ſuꝫhoſtiū. Circa hoc notandū. ꝙ ꝑ ouile de quoeuangeliū facit mentionē intellige̓ debes quālibet eccleſiā bn̄ficia ⁊ p̄bendas continentē inqua diuerſi diuerſimode intrāt tanqͣꝫ ꝑ variahoſtia. Quidā em̄ intrant in ouile eccleſie perdemonū ꝓcurationē. Sicut refert RobertusHol. lec. clxxxix. de duobꝰ quorū primus fuitpapa Silueſter qui priꝰ dicebat̉ Gerbertus.hic pͥmo fuit monachꝰ floriacenſis cenobij etpoſtea apoſtatauit ⁊ diaboli obſequijs ⁊ artimagice ſe penitꝰ obligauit. ītm̄ ꝙ fecit ei omagium tali pacto. vt omīa ei ad nutū venirent.ꝓcuratione igit̉ diaboli eiuſqꝫ auxilio ꝓmotꝰ⁊ ſuffultꝰ. factus ē primo archiep̄s remenſis.⁊ poſtea rauanenẜ. ⁊ tandē papa romanus etdemū queſiuit a diabolo qͣꝫdiu viueret in papatu. rn̄ſum ē ei ꝙ qͣꝫdiu nō celebraret in qͦdaꝫloco rhome qui hierl̓m dicit̉. ⁊ ē in lateranen̄.cōtigit vt ibi celebraret ⁊ ex ſtrepitu demonūmortē ſibi fenſit adeſſe. Suſpirauit gͦ ⁊ īgemūit. ⁊ lꝫ ſceleratiſſimꝰ fuit nullatenꝰ tn̄ deſperauit ⁊ in hͦ valde ſapiēter egit. quia dic̄ Celeſtinus papa .xxvj. q. vj. c. Cognouimꝰ. Horrēꝰinqͥt fateor tante impietatis aliquē reperiri vtde dei bonitate deſperet. igit̉ corā omibꝰ peccatū cōfeſſus ē ⁊ mēbratim diuidi corpꝰ ſuumiuſſit ſeu ordinauit vt om̄ia illa mēbra ampu-

tarent̉ qͥbus demones adorauerat. Truncuꝫꝟo mortuū ſuꝑ bigam iuſſit imponi. ⁊ vbicū.qꝫ illa aīalia currentia ſiſterēt ſepeliri deberetdeo ꝟo ſignū euidens oſtendēte aīalia corpꝰillud ī eccleſiā lateranenſem trahūt. In cuiꝰ ſepulcro ad̓o ratū habet̉. ꝙ tumultū oſſiū ⁊ ſudore pape p̄bet̉ p̄ſagiū morituro. ⁊ hec habētur in cronica fratris Martini. Secūdꝰ qͥ etiam intrauit in ouile eccleſie ꝑ demonis ꝓcurationē nō noīat̉ qui ſe ꝓpter honores cōſequēdos arti magice dedit. tandē ꝓcurante diabolo factus ē ep̄us. hic cū ml̓tos haberet aduerſarios ⁊ eſſet in quodā caſtro ſuo de qͦ multuꝫconfidebat ⁊ cū pl̓imū timeret cōſuluit demonem ſuum ſub hac forma. fugiā vl̓ nō. reſpondit demō Nō ſta ſecure. veniēt inimici tui ſuauiter ⁊ tibi ſubdent vr̄. Accedūt gͦ hoſtes ⁊ caſtrum rapiūt ⁊ ſuccendūt. Inuocauit gͦ demeneꝫ in extrema neceſſitate q̄ſiuit qͥd faceret etqͣre eū ſic finaliter fefelliſſet. rn̄dit demō ꝙ eūnō decepit ſed verū dixit. ſi dictū ſuū ītellexiſſet. dixi inqͣꝫ. nō ſta ſecure .i. fugias. veniēt inimici tui ſuauiter ⁊ ſubdent tibi vr .i. ignē. Etſic ip̄m vltimate deceperūt qͥ ꝑ hoſtiū diabolice ꝓcurationis in ouile ſancte eccleſie peſſime intrauit. Secūdi intrant in ouile eccl̓e permunerū largitiones. vt oēs qͥ mediante pecunia intrāt in religiones. quia ſimoniacū ē ⁊ ꝑuerſum. ideo dicit̉ extra de ſtatu mo. c. monachi. Monachi nō p̄cio recipiant̉ nec peculiūꝑmittant̉ habere. Si qͥs em̄ exactus ꝓ ſua receptione aliqͥd dederit ad ſacros ordines nōaſcendat. Is ꝟo qui eū recipit officij ſuſpenſione mulcet̉. dicit em̄ Raymūdꝰ. Si monaſterium eēt adeo tenue ⁊ pauꝑtate dep̄ſſum. vtputa ꝙ redditus nō ſufficerēt ꝑſonis p̄ſentilnō ſolū poſſunt intentionē habere. ſꝫ etiā pn̄tdicere nō ſufficiunt nobis tꝑalia libenter te reciperemꝰ ad ſpūalia ſed ad temꝑalia non niſihaberemꝰ plures poſſeſſiōes ⁊ tūc ille offeratſe ⁊ ſua. Sed decretalis allegata videlicet monachi. pōt intelligi cū monaſteriū abundat. ettunc nō debet reciꝑe quēqͣꝫ ſub illa forma. recipimꝰ te in fratrē ſi attuleris vnde viuas. qͦeccleſie bona nō ſufficiūt niſi nobis. vt extra d̓ſimo. c. tua. In monaſterijs etiā monialiū nōmendicantiū nō debēt recipi niſi que poſſuntde ꝓuentibꝰ monaſterij ſuſtētari abſqꝫ peniria alias nulla eſſet receptio. vt extra de ſtatūmona. ⁊ canoni. regula. ꝑiculoſo. 5. Sane. li.vj. Item clericus ſecularis dans pecuniameccleſie p̄benda male ītrat ⁊ ſimoniā cōmittuvt. jͣ. q. iij. ꝑ totū. Ideꝫ intellige ſi pater daretpecuniā vt filius bn̄ficiū habeat. Sꝫ diceresquid ſi pater emit bn̄ficiū filio ignorāte nūqͣſimonia reputat̉. rn̄det Hugo. .j. q. j. ConſtatSi filius ignorat ꝙ pater dedit pecuniaꝫ aui

B