SermoXIX

Eph̓. iiij. Xp̄s qͥ deſcēdit ipſe ē qͥ aſcēdit ſuꝑom̄s celos vt adimpleret oīa .i. oēm ruinā angeloꝝ. ex oībus .n. choris aliqͥ ceciderūt lucifero ꝯſentiētes. Hāc xp̄s ī ſua aſcenſiōe reꝑare cepit. ẜm illud psͣ. cix. Iudicabit ī natōibꝰimplebit ruinas. Cum igit̉ gaudiū ſit angelisſuꝑ vno pctōre pnīam agente. quantū gaudium ipſis fuiſſe exiſtimandū ē cū tot milia ſanctoꝝ cū xp̄o aſcenderūt? Tertio leta fuit pr̄ibus captiuis quos de lymbo eduxerat ꝓpterinfernalis carcerꝭ ereptōeꝫ. ꝓpter regni celeſtꝭadeptionē. ⁊ ꝓpter ipſoꝝ ⁊ angeloꝝ delectabilē aſſociatōꝫ. vn̄ Eſa. lij. Leuauerūt vocē ſuāſcꝫ ꝓpter carceris euaſionē. ſimul laudabūt ꝓpter regni celeſtis adeptionē. qꝛ oculo ad oculū videbunt. dei .ſ. angeloꝝ ⁊ hoīm delectabilē aſſociatōꝫ. Quarto fuit leta apl̓is ⁊ ceterisfidelibus. vn̄ Ioh̓. xiiij. Si diligeretꝭ me gauderetis vtiqꝫ qꝛ vado ad patreꝫ. Aſcendit .n.ꝓ noſtra vtilitate. vt ſupra dictū eſt. Si nāqꝫduo fratres eſſent in exilio ⁊ vnus reuocaret̉ad patriā altero in exilio remanēte. frater exul vtiqꝫ rogaret fratrē reuocatum vt oraret ꝓeo. ſic xp̄s nobiſcū fuit ī exilio. psͣ. cxix. Habitaui cū habitātibus cedar .i. in tribulatōe. ſedhodie reuocatus ē ad patriaꝫ. ẜm illud Ioh̓.xx. Aſcendo ad patrē meū ⁊ ad patrē veſtrū.meū quidē ꝑ naturā. vt dicit Grego. veſtruꝫaūt ꝑ gratia. Un̄ ſperandū eſt vt ꝓ nobis interpellet. ẜm illud. j. Ioh̓. ij. Aduocatum habemus apud patrē Ieſū chriſtū iuſtū. Quarto aſcendit feſtināter. vn̄ pͣsͣ. xvij. Aſcēdit ſuper cherubin et volauit. volauit ſuꝑ pennasventoꝝ. ſuꝑ cherubin potuit aſcēdere ⁊ volare. qꝛ ferebat̉ nō ꝟtute nature ſic̄ vēti. ſꝫ virtute glorie. ꝑ quā corpus ſuū habebat dotē agilitatis. Ꝙ aut feſtinus ⁊ velox fuerit eiꝰ aſcenſus patet ex hoc quia vt dicit rabi Moyſes.a terra vſqꝫ ad celū ſupremū tantū ſpaciū eſtquantū vnus trāſiret d̓ via plana in vij. milibus ⁊ ſeptingētis annis. ita tn̄ ꝙ quolibꝫ dieiret. xl. miliaria. Et. b. Bernardꝰ dicit tantaꝫeſſe diſtantiā a celo empyreo ad terrā ꝙ in qͥngentꝭ annis vix lapis ꝑ ipſā deſcēdere poſſꝫ.Quinto aſcēdit honorant̓. qꝛ cū magno ⁊ honeſto comitatu. honor .n. regꝭ multitudo ppl̓iProuer. xx. cū honeſto etiā obuiatu. vn̄ Hiero. Om̄s ꝟtutes angelice xp̄o venerūt obuiādecātantes gl̓iam deo. ⁊ p̄cedentes eū ad alias ꝟtutes celeſtes clamabāt. ꝑate viā dn̄o veniēti. ⁊ illi occurrite. reſerate celeſtes aditꝰ. etet̓nalis egreſſus pateat. aꝑiāt̉ etheree ianue.⁊ eternaꝝ ediū value. ⁊ introibit rex glorie. etqueſierūt angelice v̓tutes/ quis ē iſte rex glorie; ⁊ rn̄derunt alij. dn̄s virtutū ipſe ē rex glorie. Circa hunc articulum de cauſis ⁊ mō aſcēſionis xp̄i moraliter primo docemur ꝙ ad ha

bēdam requiē cū eo nō ſatis eſt nob̓ vt md̓mrelinqͣmus. ſꝫ ⁊ nccͣium eſt vt ſicut ipſe ambulauit ⁊ ad quietē ꝑuenit. ita ⁊ nos ambulemꝰIpſe aūt ꝑ labores ⁊ dolores ad requiē aſcendit ⁊ ꝑuenit. ẜm illud Luce. xxiiij. Nōne hecoportuit xp̄m pati ⁊ ita intrare in gloriā ſuaꝫ?Ideo ⁊ nos ꝑ multas tribulationes oportꝫ intrare in regnū dei Act̉. xiiij. Ad gaudiū nanqꝫ ꝑ dolorē. ⁊ ad requiē non niſi ꝑ dolorē ꝑuenitur. Pr̄ nāqꝫ familias fecit vocare nō ocioſos ſꝫ oꝑarios ⁊ illis reddere mercedē Mat.xx. vn̄ ſcriptuꝫ ē. Nemo coronat̉ niſi qͥ legitime certauerit. ij. Thimo. ij. ⁊ qui nō vult oꝑari nō māducet. ij. Theẜ. ij. Ex qͥbus hec regula iuris ſumpta ē. Qui ſentit onus ſentire debet ⁊ commodū ⁊ econuerſo. de re. iu. lib. vj.Sic creator oīm deus poſtqͣꝫ ſex diebus oꝑatus fuit qͥeuit die ſeptimo Sic laborat agricola expectādo fructū poſt laborē Iaco. v. Siccurrit athleta vt accipiat brauiū. ⁊ ꝯtēdit agoniſta vt hēat coronā. j. Coꝝ. ix. Sic nauta fertfortunas ⁊ tēpeſtates vt ad portum ꝑueniat.Sic pugnat miles ⁊ vulnera ac plagas n̄ horret vt p̄miū conſequat̉. Sic arbores ⁊ planteeſtate laborāt. folia. flores ⁊ fructus ꝓducēdo.vētos. pluuias ⁊ tempeſtates patiēdo vt hyeme quieſcant. Sic qui ꝯgregat ī meſſe filiꝰ ſapiens ē. qui aūt ſtertit eſtate filius eſt ꝯfuſionis Prouer. x. Propterea vt in fabulis fert̉.facete deriſa fuit a formica alauda. Nā cuꝫ inhyeme hec veniſſet ad formicā rogās vt grana eſtate collecta ſibi imꝑtiret̉. q̄ſiuit formicaTu quid eſtate feciſti. ⁊ rn̄dete allauda. Cantaui. concluſit formica. Si eſtate cātaſti nuncergo ſalta ⁊ tripudia. nā granis q̄ eſtate laborioſe collegi: hac hyeme ſola fruar delicioſe.Narrat Iuliꝰ ſextus ꝙ Cyrꝰ rex ꝑſaꝝ volensanimos exercitus ſui ꝯcitare ad bellū contramedos. tali vſus eſt cautela. Duxit .n. exercitū ſuū in quādā ſiluā. vbi maximis eū fecit vexari laboribus ī arboruꝫ ſucciſione. ī craſtinov̓o fecit lautiſſimas epulas p̄ꝑare. ⁊ exercitūcū gaudio ⁊ tripudio ꝯuiuari. quo facto ipſetrāſiēs ꝑ ſingulas turmas int̓rogauit qͥs iſtorū dieꝝ eis magꝭ placeret? qͥ om̄s rn̄derunt ꝙlonge plus ſcd̓s dies placeret qͣꝫ pͥmus. Quibus ipſe ſubiūxit. Sicut inqͥt ꝑ heſternū laborē ad hodiernū ꝯuiuiū ꝑueniſtꝭ. ſic felices beatiqꝫ eſſe nō poteritis niſi pͥus omnes inimicos vr̄os viceritis. Sic moraliter ſi ad veraꝫrequiē ꝑuenire voluerimus. ncc̄e ē vt cunctanobis aduerſa prius laborādo ⁊ ſufferēdo vīcamus. Figura habet̉. iiij. Reg. ij. in aſcēſiōehelye ꝑ turbinem ꝑ quem tribulatio pn̄tꝭ vite ſignat̉. Docemur ſcd̓o ꝙ ſi ad terminū velimus ꝑuenire. ncc̄e eſt nos modū xp̄i ī aſcēſione ẜuare. potēter nāqꝫ fortiter ac ꝯſtanter la-

laborē