In feſto Aſcenſionis

mēta ſunt ſperice figure. De diuitijs ſil̓ ⁊ delicijs ac honoribus pꝫ. qꝛ aīa ī ſolo bono qͥetaripōt. Iſta aūt bona nō ſūt. vt on̄dit Sen̄. epl̓alxxvj. Aut .n. inqͥt iſta bona nō ſūt. aut hō felicior deo ē. qm̄quidē q̄ ꝑata ſunt nobis nō hētin vſu deus. Nec em̄ libido ad illū. nec epularū leticia. nec opes nec quicqͣꝫ ex his hoīeꝫ ineſcātibus. ⁊ vili voluptate ducentibꝰ ꝑtinet.Ergo aut incredibile eſt bona deo deeſſe. authocip̄m argumentū eſt bona nō eſſe q̄ deo deſunt. Adijce ꝙ multa q̄ bona videri volūt aīalibus pleniora qͣꝫ homībus ꝯtingunt. Illa cibo auidius vtunt̉. venere nō eque fatigātur.viriū illis maior eſt ⁊ equalior firmitas. ſequitur vt multo feliciora ſint homine. Nā ſine nequitia ſine fraudibus degūt. fruunt̉ voluptatibꝰ qͣs ⁊ magis cupiūt ⁊ ex facili ſine vllo pudoris ⁊ pnīe metu. hec ille. Ad idē Aug. in ſoliloquijs. Aīa inqͥt cuꝫ creaturā deſiderat cōtinuo ſanieꝫ habet. qꝛ licet quod deſiderat decreaturis adipiſcat̉. vacua tn̄ remanet. qͥa nihil ē qd̓ eaꝫ impleat niſi ad cuiꝰ imaginē factaē. Cuius rōem inſinuat ibidē. Anima nāqꝫ itafacta eſt vt ſit capax diuine maieſtatis. q̄ infinitū bonū eſt. vn̄ conſtat ꝙ nullo bono finitoſatiari ⁊ qͥetari pōt. Addi pōt ⁊ hec rō. qd̓ em̄caducum ⁊ tranſitoriū eſt qͥetare ⁊ ſatiare nōpōt id quod ꝑpetuo manſurum eſt. ea autē q̄ꝓpoſuimus cum tempore tranſeunt. Animaaūt immortalis eſt ⁊ ſemꝑ victura. Vnde iaꝫpatet tertius error p̄dictorum. Multū .n. errare ꝯuincunt̉ qui ꝓpoſitis ſibi veris ac ꝑpetuis bonis ⁊ cum his temporalibus ⁊ apparētibus ſoluꝫ bonis vtpote vera ⁊ ꝑpetua reqͥe⁊ temporali falſa ac apparēti quiete eligunt ⁊querunt apparentiā ſolum veris bonis contēptis. Auguſtino teſte in libro de triplici habitaculo ita ſcribente. Quid inquit ſtultiꝰ. qͥdinſanius eſt qͣꝫ vmbra ⁊ imagine ⁊ ſimilitudine vere glorie ⁊ vere delectationis. vere pulcritudīs. veri decoris. veri honorꝭ more infātum accipi ⁊ ſuꝑari. ⁊ ipſā gl̓iam nō q̄rere. nōdeſiderare? Quis imaginē auri in aqͣ ipſo auro neglecto eligeret. ⁊ nō ſtatim a cūctis fatuus ⁊ inſanꝰ crederet̉? Quis orbē ſolis ī ſpeculo redditū. vel ī qualibet materia formatū pldiligeret qͣꝫ ipſum ſolē. ⁊ nō ab omnibus derideret̉? Sic irridēdus. ſic extimādus eſt quiſquis mundi huius caducā fragilitatē ⁊ inutilē carnis voluptatē diligit. q̄rit. ꝯtendit. eterna gloria contempta. ⁊ neglectis regni celeſtꝭineffabilibus gaudijs. Hoc ꝯmertiū inſipientiū valde eſt ⁊ miſeroꝝ. ⁊ cor nō habētium ſanum. etiam ſi plage inferni nō ſeq̄rentur. quenec dici nec cogitari poſſunt. hec ille. Quartoerrāt. qꝛ dato ꝙ quantulacunqꝫ requies in p̄dictis inueniatur. tamē īuēta nihil ꝓderit. qͥn

immo oberit plurimū. Vaniſſimū aūt ē hmōiq̄rere. Un̄ de nugis curialiuꝫ. li. j. c. v. is qͥ ſupra. Nihil inqͥt infelicius qͣꝫ in eo in qͦ mīmuꝫꝓficias plurimū laborare. Eſt .n. inutilis importunitas dep̄cantꝭ qͣ inutilia acqͥrunt̉. ⁊ q̄rendi inanis ē diligētia cū inueniſſe non ꝓderit. Ꝙ aūt reqͥes in illis nō proſit ꝑ ſingula poteſt oſtendi. De diuitijs nāqꝫ dicit ſcriptura.Qui amat diuitias fructum nō capiet ex eis.Ecc̄s. v. ⁊ Prou̓. x. Nil ꝓderūt theſauri impietatis. ⁊ eodē. xj. Nō ꝓderūt diuitie in dievltōis. ⁊ infra. Qui ꝯfidit ī diuitijs corruit. ⁊psͣ. xlviij. Relinquēt alienis diuitias ſuas. ⁊Apoc̄. iij. Incipiaꝫ te euomere ex ore meo. qͥadicis ꝙ diues ſum ⁊ locupletatꝰ ⁊ nulliꝰ egeo.⁊ neſcis qꝛ tu es miſer ⁊ miſerabilis ⁊ pauꝑ. ⁊cecꝰ ⁊ nudꝰ. De delicijs apl̓us Ro. vj. Quemfructū inqͥt habuiſtis in illis in qͥbus nūc erubeſcitis: De honoribus ⁊ gl̓a Eſa. xl. Oīs caro fenū. ⁊ oīs gl̓ia eius qͣſi flos agri. exiccatuꝫē fenū ⁊ cecidit flos. qꝛ ſpūs domini ſuperflauit in eo. Ecce quomodo non ꝓſunt iſta. ⁊ itaneqꝫ reqͥes in eis. Sed ꝙ etiā plurimuꝫ obſithmōi reqͥes patet primo de diuitijs. Eſt eniꝫinquit Eccl̓iaſtes alia infirmitas peſſima quavidi ſub ſole. diuitie conſeruate ī malū domiſui. ꝑeunt .n. in afflictione peſſima. Et Ariſt.j. ethic̄. Propter diuitias multi ꝑierūt. Unde ſaluator eternū ve eis ꝯminatur Luce. vj.Ue inqͥt vobis diuitibus qͥ h̓ habetis conſolationē veſtraꝫ. Et Iacobus in canonica ſuamiſeriā eoꝝ exp̄ſſius deſcribit. Agite nūc inquit diuites. plorate vlulantes in miſerijs veſtris q̄ aduenient vobis. Diuitie vr̄e putrefacte ſūt. ⁊ veſtimēta vr̄a a tineis comeſta ſunt.aurū ⁊ argentum veſtrum eruginauit. ⁊ erugo eorum in teſtimoniū vobis erit. ⁊ manducabit carnes veſtras ſicut ignis. Theſaurizaſtis vobis irā ī nouiſſimis diebꝰ. De delicijsclaꝝ eſt. Nā ſicut riſus dolore miſcebitur. ita⁊ quies in illis timore ⁊ languore. ⁊ quemadmodū extrema gaudij luctus occupat. ita extrema illius quietis labor ⁊ dolor. Finis .n. illius mors ē Roma. vj. Unde de delicioſa babylone in Apocalyp. ſcribitur. Quantuꝫ glorificauit ſe ⁊ in delicijs fuit. tantū date illi tormentū ⁊ luctum. Et paulo poſt. Et flebunt inquit ⁊ plangent ſe ſuꝑ illam reges terre qͥ cuilla fornicati ſunt ⁊ in delicijs vixerūt. Nō eſtautē exiſtimandū ꝙ equalis ſit mēſura penarum ⁊ delitiarum quo ad durationē quin potius pro delicijs vnius hore ꝑpetua tormētairrogantur. Propterea beatus Aug. illorumerrorē ac ſtulticiaꝫ exprobrat vbi ſupra ita dicens. Quis cum ſano ſenſu ꝓ vnius diei delicijs centū annoꝝ penā eligeret;: ⁊ miſeri tam⁊ ſine vlla ſapientia voluptatē carnis ſeque-

R

S