Druckschrift 
2 (1488) Pars aestivalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

In feſto Aſcenſionis

nue orandū. Ꝙ nō ſit orandū videt̉ pͥmo ex hͦ:qꝛ oratio nō videt̉ neceſſaria niſi ad hoc ꝙ intimemus ei a quo petimus illud quo indigemus. Sꝫ ſicut dicit Math̓. vj. Scit .n. paterveſter ꝙ his omnibꝰ indigetis. Et Aug. Curpetere. querere ⁊ pulſare nos compellit qͥ nouit quid nobis ſit neceſſariuꝫ priuſqͣꝫ petamꝰ.non ergo eſt conueniens orare deum. Sꝫ contra hoc dicitur Luc̄. xviij. Oportꝫ orare ⁊ nōdeficere. Ad hoc dr̄ ẜm. b. Tho. ſcd̓a ſcd̓e. q.lxxxiij. Or̄o ẜm ſe ꝯſiderata nō poteſt eſſe ꝯtinua. quia oportet ⁊ alijs oꝑbꝰ occupari. oratio aūt conſiderata ẜm cauſam ſuam que ē deſiderium dilectionis dei ex charitate ex qͣ oratio debet ꝓcedere. tale aūt deſideriū in nobisdebet eſſe ꝯtinuum. vel actu vel ꝟtute. manettn̄ virtus talis deſiderij in omnibus q̄ ex charitate facimus. Oīa .n. debemus in gl̓iam deifacere. vt dr̄. j. Coꝝ. x. Loquēdo gͦ d̓ oratōneẜm cām ſine int̓miſſiōe ē oradū ⁊ ꝯtinue. qꝛ ſine int̓miſſione ⁊ ꝯtinue dꝫ ī nobis eē deſiderium dilectōis dei ex charirate ꝓcedēs. Et hocē quod dicit Aug. ad ꝓbā. In ipſa fide. ſpe ⁊charitate ꝯtinuato deſiderio ſꝑ oramus. Adobiectiōem dr̄ ꝙ deus nō ē orādus a nobis vtei nr̄as indigētias vel deſideria manifeſtemꝰqꝛ oīa nuda ⁊ aꝑta ſunt oculis eius. ad Hebr̄.iiij. Sed orare debemus vt illud ꝯſequamurqd̓ ipſe nobis ꝑ orationes donare diſpoſuit.Iō dicit Grego. j. dialog. ꝙ homines debentorare qd̓ poſtulādo mereantur acciꝑe. qd̓ eisomnipotes deus an̄ ſecula diſpoſuit donare.Quarta conditio or̄onis eſt ꝙ or̄o debet fiericum ꝑſeuerantia. Iō dicitur in qͣrto v̓ſu. Adiuuo ꝯſtanter. Exemplū habes in pn̄ti euāgelio de illo qͥ media nocte venit ad amicū accomodandū ſibi tres panes ⁊ dixit. Amice accōmoda mihi tres panes. qm̄ amicꝰ meus venitad me de via. ⁊ non habeo quid ponā an̄ illū.Et ille intus rn̄dit ⁊ dixit. Noli mihi moleſtꝰeſſe cum oſtium meū clauſum eſt. ⁊ pueri memecū ſunt in cubili. non poſſum ſurgere ⁊ dare tibi. Et dic̄ dn̄s. Et ille ſi ꝑſeuerauerit pulſans dico vobis. ⁊ ſi non dabit illi ſurgens eoꝙ amicus ſuus ſit. ꝓpter improbitate tameneius ſurget ⁊ dabit quotquot habet neceſſarios. Et ego vobis dico. petite ⁊ dabit̉ vobis.q̄ fuerunt ꝟba ſermonis p̄libata. In feſto aſcēſionis domini. Sermo.Onſurge domīne in requiē tuaꝫ. ij. Paralipo. vj.Mare vt dicit mgr̄ ꝓprie̓t. li. xiij.ē tempeſtuoſum ſiue ꝓcelloſum. tumultuoſū⁊ inquietum. vn̄ et fretum vocatur a feruoremotuum. vt dicit Iſid̓. ethymo. li. xiij. Eſt etiam mare ꝑiculoſū valde. ẜm illud Ecc̄i. xliij.

Qui nauigāt mare enarrāt ꝑicula eius. ⁊ audiētes auribus noſtris ammirabimur. ⁊ ideomare nauigantes frequēti labore p̄munt̉ ẜmillud psͣ. cvj. Qui deſcēdunt mare ī nauibusfacientes oꝑatōem in aqͥs multis. Sic itaqꝫ īmari requies haberi non pōt. Volenti igiturrequiē inuenire nccͣium ē vt conſurgat ⁊ terram aſcēdat. quam quanto altius conſcenderit quis. tanto maiorē requiē inueniet. ꝓpterea montes altiſſimi mediā regiōꝫ aeris tranſcēdentes aptiores ſunt ad ꝯtēplandū aut qͥeſcendū. eo ꝙ ibi nulla ē ꝯmotio vētoꝝ vel aliarū impreſſionū. Cuius ſignū adducit Ariſ. īj. metheoroꝝ. Sacrificātes .n. in montibus ill̓inuenerūt cineres ibidē dimiſſos anno reuoluto illeſos ⁊ immotos. Refert etiā mgr̄ in hiſtorijs. ꝙ ph̓i curſus ſyderum inuenire ⁊ ꝯtēplari cupiētes. olympū altiſſimuꝫ macedoniemontē aſcendebāt. veruntū̄ ꝓpter aeris ſubtilitatē ⁊ quieteꝫ aſcēdere nō poterāt. niſi allatꝭſecū ſpōgijs aqua repletꝭ ꝑ quas aerē virtuteaque ingroſſatū attrahendo reſpirarent. Dicit̉ p̄terea ꝙ lr̄as pulueribꝰ illic inſcriptas eisredeūtibus poſtea inuenerūt illeſas. qd̓ certūindiciū eſt quietꝭ aut tranquillitatꝭ ibidē. Id̓oſaluator noſter xp̄s volēs inſtruere diſcipulos ſuos vidēs turbas aſcēdit ī mōtē. ⁊ cū ſediſſꝫ docebat diſcipulos ſuos Math̓. v. Sicetiā cū volebat refice̓ turbasˡ ⁊ ſpūalibꝰ ⁊ corporalibꝰ alimētꝭ. ſubijt īmōte Ioh̓. vj. Itē volēs orare ⁊ ꝯtemplari. dimiſſa turba aſcenditſolꝰ in montē Mat. xiiij. Pret̓ea volēs manifeſtare claritatē glorie ſue. aſſūpſit Petꝝ Iacobū ⁊ Ioh̓em. duxit eos ī montē excelſum ⁊tranſfiguratus eſt an̄ eos Mat. xvij. poſt reſurrectionē quoqꝫ manifeſtaturus ſe diſcipulis. ꝯſtituit eis mōtē ī galylea. ⁊ ibi eis apparuit. Tādē deniqꝫ ad pr̄eꝫ reuerſurꝰ. duxit diſcipulos ſuos foras in bethaniā ī montem oliueti Luc̄. vlt̓. de quo monte in celuꝫ aſcenditAct̉ .j. Spūaliter ꝑ mare hic mūdus intelligitur. ẜm illud psͣ. ciij. Hoc mare magnū ⁊ ſpacioſum. ⁊ in quo ē magna inquietudo ⁊ commotio. Mat. viij. Factus ē motus magnusⁱmari. Un̄ ⁊ Daniel videbat ī viſiōe ſua quatuor ventos celi qui pugnabant cōtra ſe ī mari magno. vt habetur eiuſdē. vij. Ventū videlicet auſtralem pn̄tis ꝓſperitatis. ventū borealē imminētis aduerſitatis. ventum orientalem inſpirationis gratie. ventū occidentalemſuggeſtionis malicie. Hoc mare magnū multū tempeſtuoſū eſt. bellis. guerris. litibꝰ. ſufgijs. ꝯtētionibꝰ. ⁊ ceteris hmōi. multuꝫ ꝓcetloſum infortunijs. tribulatōibus. aduerſitatibus. afflictōibus. multū quoqꝫ tumultuoſuꝫiniquitatibus. vitijs. ſceleribus ⁊ crimibus.teſtāte ſcpͥtura Sap̄. xiiij. Omnia inqͥt comi