Druckschrift 
2 (1488) Pars aestivalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

SermoXVII

tudo tꝑis miſit deus filiū ſuū. ad Gal̓. iiij. Etmgr̄ idē ponit. iij. ſen. di. j. Sil̓r illud v̓bū taꝫactionē qͣꝫ paſſionē importat. Iſtius .n. verbi actione ſunt cūcta creata. ſꝫ ipſius paſſioneſunt oīa reformata. Nomē aūt etiā nr̄aꝫ orōꝫingredi dꝫ. Sed quid ē illud nomē quod verbo in noſtra orōne dꝫ ꝯiungi. Reuera nō inuenit̉ nomē ſub celo qd̓ iſti v̓bo ꝯueniētiꝰ cōiūgi poſſit qͣꝫ illud de quo Luc̄. j. Et nomē vginis maria. Maria ecce ſb̓a. ꝟgo ecce qualitas. ⁊ ſignificat ſine tꝑe. cuius cā ē iſta. qꝛ Ariſto. iiij. phiẜ. dicit. ꝙ tp̄us ē cā corruptiōis. ⁊oīa corrūpunt̉ ⁊ labunt̉ ī tꝑe. Iſte .n. ml̓ieresq̄ pͥmo ſūt ꝟgines ⁊ poſtea fiūt mr̄es. ſꝫ nō ſinecorruptōe ⁊ generatōe. certe iſte ſūt ꝟgines ītꝑe. Sed hͦ bn̄dicta ⁊ ſingularis v̓go q̇ virgopeꝑit ⁊ poſt partū ꝟgo ꝑmāſit ip̄m que genuit adorauit. Reuera ipſa ē virgo ſine tēꝑe. ſic̄teſtat̉ metriſta. Tendit ad ethera virgo puerpera virgula ieſſe. Nō ſine corpore ſꝫ ſine tꝑetrāſit ad eſſe. Hēmus gͦ nomē ⁊ v̓bū ꝓ noſtraor̄one formāda. Sꝫ vt inter hoc nomē ⁊ v̓būom̄imoda ꝯgruitas on̄dat̉. reſtat vide̓ quō ⁊qn̄ illud nomen huic v̓bo ſuppoſitū reddit. ⁊quō nomē ab eodē v̓bo regimē recipit. Reuera chariſſimi qn̄ iſta bn̄dicta virgo maria abet̓no p̄deſtinata ⁊ ſctīficata ⁊ dei filio ꝯſecͣta.⁊ cuctis creaturꝭ p̄poſita ⁊ ab angelo extitit ſalutata. ⁊ hͦ nō obſtāte ipſa qͣſi vniu̓ſis ſuppoſuit ſemetipſā. ſꝫ tūc reddidit ſuppoſitū qn̄ dixit. Ecce ancilla ⁊cͣ. Et certe eadē hūilitate qͣſic ſuppoſitū reddidit. regi a ꝟbo ꝯuenientepetiuit qn̄ ſubdidit. fiat mi. ẜm ꝟ. tu. Ex iſtishr̄ ꝙ xp̄s ⁊ maria tāqꝫ nomē ⁊ verbū cōplenior̄ōeꝫ. iō ſtatim poſt xp̄ꝫ cū dr̄. Saluator md̓adiuua nos. ſb̓dit̉. Sācta maria ora ꝓ nobis.Tertio or̄o ē nūcius nr̄e legatōis. iuxta illudAug. ſuꝑ. pͣsͣ. orōis pure magna ē ꝟtus. ⁊ velut nūcius fidel̓ mādatum ꝑagit. ⁊ illuc penetrat qͦ caro neqͥt ꝑuenire. hͨ Augꝰ. Et qꝛ or̄o ēnūciꝰ. iō aliqͣ ſūt nccͣia q̄ cuilibet nuncio nccͣiaetiā eē vident̉. pͥmū ē familia dn̄i ad quē mittit̉ dilectio. ſi .n. faīlia dn̄i diligit nūciū faciliꝰducit eū ad dn̄m vt ſuū expediat negociū. ſic̄ptꝫ de familia imꝑatoꝝ. regū pͥncipū atqꝫ baronū. Moralit̓ familia regꝭ ſūt pauꝑes. ẜm illud psͣ. ix. Tibi .n. derelictus ē pauꝑ .ſ. ī familiā. Qui .n. illis dat munera el̓ynaꝝ facile perducit̉ ad deū. qm̄ ipſoꝝ ē regnū celoꝝ Mat.v. ⁊ ſic facile in or̄one ſua exaudit̉. id̓o hortat̉nos Eſa. lviij. di. Frāge eſuriēti panē tuuꝫ. ⁊egenos vagoſqꝫ induc in domū tuā. Cū videris nudū oꝑi eū. ⁊ carnē tuaꝫ ne deſpexeris. ⁊tunc inuocabis ⁊ dn̄s exaudiet. clamabis ⁊ dicet. ecce aſſum. Econtra dr̄ Prouer. xxj. Quiobturat aurē ſuā ad clamore paupeꝝ ip̄e clamabit ⁊ nō exaudiet̉. Suꝑ quo dicit Pe. ra-

uanen̄. Quis immiſericors miſcd̓ie dignꝰ autquō miſcd̓iam ꝯſequit̉ qͥs qͥ hāc nō exhibuerat miſerādis. Scd̓m eſt cyrographi allatio.qꝛ legit̉ Tob̓. v. ꝙ Tobias iunior quē mittebat pr̄ quaſi nunciū in rages ciuitatē medoꝝad Gabelū accepit ſecū cyrographuꝫ ꝓ pecunia repetēda. Moralit̓ tobias interptat̉ ductus ad luctū. ⁊ ſignificat quēlibet xp̄ianū hominē qͥ ductꝰ ē ī luctū huiꝰ md̓i vbi riſus dolore miſcebit̉. ⁊ extrema gaudij luctus occupatProu̓. xiiij. Hic inquā mittit orōem ſuā quaſi nūciū ad gabelū qͥ interp̄tat̉ vall̓ dn̄i vl̓ coll̓diuinꝰ. ⁊ ſignificat celū. iō reciꝑe dꝫ ſecū cyrographū. ⁊ iſte cyrographꝰ ē innocētia baptiſmal̓ vl̓ pctōꝝ īmunitas. de qͣ. sͣ. N. C. Et hācſi habuerimꝰ cito exaudimur al̓s nō. Quia ſic̄dicit psͣ. lxv. Iniquitatē ſi aſpexi ī corde meonō exaudiet deus .ſ. orōem meā. iō dic̄ Augꝰ.Or̄o ſi pura fuerit celos penetrat ⁊ vacua nōredibit. Tertiū ē pacis certitudo. qꝛ ſi cū nuncio etiā mitteret̉ diſcordia palā eſt ꝙ petitō ꝓceſſum nō habebit. Sic etiā ſi homo habet diſcordiā cū ꝓximo. ⁊ mittit ad dn̄m orōem ſuam qͣſi nunciū. notū ē ꝙ deus ip̄m nō exauditqꝛ dicit Hugo de ſanc. vic. Ibi omnis aufert̉gr̄a vbi ſcelerata regnat diſcordia. iō dꝫ hō cōcors eſſe cū ꝓximo vt ſic ꝯcordet cū deo. et ſicexauditōis ſpes ē. Iō dicit ſapiēs eccͣi. xxviijDimitte ꝓximo nocenti te. ⁊ tūc dep̄cāti tibipctā ſoluent̉. Et Marc̄. xj. dixit dn̄s. Dumſtabitis ad orandū dimittite ſi qͥd habetꝭ adu̓ſus aliquē vt pr̄ vr̄ qͥ in cel̓ eſt di. vo. pctā ve.qd̓ ſi nō dimiſeritis. nec pr̄ vr̄ qͥ in celis eſt di.vo. pec ve. iō ī orōe dn̄ica Mat. vj. dicimusorādo. dimitte nobis debita nr̄a ſic̄ ⁊ nos di.de. no. q. d. dn̄e ſi ꝯcordamus bn̄ cū ꝓxīo noſtro. ⁊ ex ꝯn̄ti cum deo. iō dimitte nobis debita nr̄a. Quartū ē petēdi ⁊ iſcre io. Si .n. nūcius diſcrete petit. dn̄s eū ad quē miſſus eſt eocitiꝰ exaudit. ſic ſi nūcius nr̄e legitiōis iuſte ⁊diſcrete peteret: eū altiſſimus vtiqꝫ exaudiretSi aūt indiſcrete petit deus nō exaudit. ſicutpatꝫ d̓ petitōe filioꝝ zebedei qͥ petierūt ꝑ matrē vt vnꝰ ſederet ad dextrā ⁊ alius ad ſiniſtrāin regno ſuo .ſ. tꝑali. idcirco nō ſunt exauditiſꝫ merebantur audire neſcitis quid petatis. ſicut patet Math̓. xx. Similiter habet̉ d̓ paulo. ij. Corinth̓. xij. qui petijt vt auferret̉ ab eoſtimulus carnis ſue. ⁊ quia indiſcrete petijt.⁊ ſaluti ſue contrariū. iō non fuit exauditus.ſꝫ dixit ſibi dominꝰ. Sufficit tibi gr̄a mea. iōdicit Grego. Digne in ſua petitiōe non exauditur qui hoc petit quod ſaluti ſue n̄ expedit.Quapropter dixit ſaluator in pn̄ti euāgelio.Si qͥd petieritis pa. me. ī noīe meo dabit vobis. qd̓ exponit Greg. ī noīe xp̄i petit qͥ ſaluti ſue neceſſaria petit. ⁊ qͥd hoc ſit innuit cum