SermoLL4

xxxj. moral̓. frequēter naſcit̉. Nā venter meroeſtuans facile ſpūmat in libidinē. Cuiꝰ rō eſt.quia ex ſuꝑflua crapula natura īflāmatur. excuiꝰ inflāmatione frequēter inſurgūt deſideria mala mentē obnubilantia Illud em̄ vitiuꝫdifficulter pōt abijci vel expelli. qꝛ etiā ſub tribus ſolet palliari. Primo ſub ſpecie affabilitatis ⁊ beniuolētie qd̓ apparet in illis qͥ ſe alijsnimis affabiles exihibent. Sunt em̄ quidam.qui ad hoc ſtudent vt oībus ſe affabiles exhibeant. ⁊ ſic om̄ibꝰ affabilitate ſua placere deſiderant. ⁊ ſic frequēter ſe occultat viſcus voluptatis ſub ſpecie affabilitatis. ⁊ iſta occultatio eſt multū ꝑiculoſa. qꝛ ſub ipſa puritas vitutis ⁊ ſinceritas diuini amoris frequēter inficitur ꝑ occultū amorē carnalis voluptatis. ethoc cōquerit̉ b. Augꝰ. li. iij. cōfeſſionū dicēs.Uenā igit̉ amicitie prochdolor coinqͥnabamſordibus cōcupiſcētie. candorēqꝫ eiꝰ obnubilabam tartaro libidinis. Secundo occultat ſeſub ſpecie charitatis ⁊ amicitie qd̓ maxīe apparet in illis qͥ dicūt ꝙ ideo ſingulari affectione ad aliquas ꝑſonas magis inclinant̉. vt exinde ꝓfectū ſue ſalutis magis querāt. ⁊ earudirectionibus in deū magis feruenter ⁊ ſolicite inſiſtant. ⁊ iſti multotiens decipiunt̉. quiain hoc caſu ſub ficta ſpecie charitatis ⁊ ſalutiſꝓximi. viſcus carnalis cōcupiſcentie ſe occultat. Tertio ſub ſpecie ſanctitatis ⁊ benificētiequod apparet in illis qui dicūt ꝙ ad hanc ꝑſonam vel ad aliaꝫ magis inclinant̉ rōne ſanctitatis. caſtitatis. ⁊ virtuoſitatis in ea relucētisaſſerētes ꝙ ad hoc familiaritatē eius frequētāt vt bonis exemplis eiꝰ edificent̉. ⁊ iſti plerūqꝫ decipiunt̉. quia ſub ſpecie ſanctitatis ſepelatet viſcꝰ libidinis. vt dicit Aug. li. de cohacle. ⁊ mū. Primū em̄ remediū cōtra primā occultatione eſt qͣꝫ homo diligent̓ cōſideret mētem ſuā ⁊ attente diſcutiat vtrū ſub ſpecie afbabilitatis ⁊ beniuolentie quā exercet aliquacōcupiſcētia vel inclinatio pͥuati amoris latenter ſe abſcondat ⁊ ſi quid taliū dep̄hēderit ſecurius tunc erit ꝙ ſe potiꝰ exhibeat ſingularē⁊ maturū qͣꝫ ꝙ ſua affabilitate malā inclinationē in ſeipſo ſuſtineret. vel in alijs ꝑſonis ipſam ꝓcuret. ⁊ optimū remediū ē ad idē ꝙ hōtanta magnanimitate ⁊ tanta cordis altitudine mentis pudicitiā amplectat̉. vt etiam dedignet̉ ſe cuicūqꝫ familiarē exhibere. vnde poſſit ſue mētꝭ puritas inqͥnari. Hec magnanimitas ſiue cordis ſublimitas nequaqͣꝫ ab elatiōeſed potius ab amoris ꝟtute dinoſcit̉ emanare. Scd̓m remediū ad repellendū corꝑis laſciuiā cōſiſtit in hoc ꝙ hō diligenter conſideret.qͣꝫta vtilitas illi ꝑſone ꝓuenire poſſit. ꝓ cuiuſꝓfectu ſingulare ad ip̄am affectionem gerit.Etiā cōſideret ſi talis ꝑſona directiōe vel ſtu-

de o multū indigeat. Nam ſi hō ſeipſuꝫ aut etiam aliam ꝑſona adeo mollē cognoſcat. ꝙ veriſimiliter timeat ꝙ ex eius ſtudio ſibi vel illimentis occupatio vel noxia amoris inclinatōꝓueniat. fugiat eam quia tunc tutiꝰ eſt homini ꝙ ſe ab om̄ibꝰ illis actibꝰ reſtringat ex qͥbꝰpoſſit ſibi vel alij aliqd̓ noxiū ꝓuenire. Vndeẜm Gregꝭ. quotienſcūqꝫ quis ꝑ geſtus procaces vel leues diuinū amorē in corde ꝓximi diminuit. totiens in mēte ſua ſeipſum ſpūalit̓ occidit. Si quis āt ſcire voluerit. an ex ſuo amore cor ꝑſone alteriꝰ occupet̉. illud ex hͦ cognoſcat ꝙ ſi illa ꝑſona velit ⁊ aſſerit ꝙ amor tuusin corde ſuo ſup̄mū locū teneat. vel ſi familiaritatē tui cū alia ꝑſona moleſte ferat. hͨͦ em̄ ſūtſigna ⁊ indicia noxie inclinatiōis ⁊ pͥuate dilectionis a quibꝰ quiſqꝫ ſumme caueat. laſciuiaꝫſi voluerit euitare. Tertiū remediū cōtra tertiam occupationem cōſiſtit in hoc ꝙ hō virilianimo illos actꝰ quos alicui ꝑſone ꝓ ſua ſanctitate impēdit nō ꝓpter ꝑſone cōplacentiamſed ſolū amore diuino exerceat. ⁊ illos actꝰ feſtinanter expediat ſine magna mora ⁊ longocōiunctu feminarū ⁊ illud remediū docet Auguſtinꝰ in li. de ſingularitate clericorū dicensUbicūqꝫ ex neceſſitate geſtanda ē cū mulieribus nō cōtinuādo pn̄tia. ſed magis qͣſi tranſeundo feminis ē exhibēda ꝓ ſalutaribꝰ cauſisacceſſio. ⁊ quodāmodo fugitiua. Etiā ſalutare remediū ẜm Augꝭ. ibidē vbi ſubdit. ꝙ p̄occupet̉ aditꝰ cunctis inſidijs ne hoſtis īpugnādo ſubrepat imꝓuidis. omiſqꝫ familiaritas pͥuata ⁊ ſuſpecta caueat̉. hec omīa ſi diligenterobſeruent̉. facile oēm laſciuiā a cordis hoſpitio poterimꝰ extirpare/ ⁊ tm̄ de peccatꝭ carnalibus que ſunt a corꝑe nr̄o funditꝰ abijciendane corꝑa nr̄a polluant̉. De peccatis aūt ſpūalibus qͣꝫtū ad pn̄s ſubſedeo. dicā aūt d̓ eis d̓ovolente in loco oportuno. Quātū ad ſcd̓m pͥncipale hortat̉ nos apl̓s ad dei ꝟborū ſuſceptionem cū dicit. in manſuetudine ſuſcipite inſitum verbū qd̓ pōt ſaluare aīas vr̄as. Pro qͦnotandū ꝙ cor hoīs ad ſuſcipiendū ꝟbuꝫ deihabet ſe ſicut ſtomachꝰ ad cibū recipiendum.Sunt etiā alique ꝓprietates ſtomachi ad cibum. Prima ꝓprietas ꝙ ē ciborū receptiuusnā ſtomachus dicit̉ a ſtomos grece qd̓ vocat̉a latine. eo ꝙ ſit hoſtiū vētris ad cibū. vt dicitIſaac. Eſt em̄ ſtomachꝰ figure rotunde factꝰ⁊ in ſuꝑiori ꝑte ſtrictus. in īferioriqꝫ latꝰ. Naꝫcū hō inter cetera aīalia ſit erectus cibꝰ eiꝰ ſꝑad inferiora deſcēdit. ideo vtilis fuit inferiorlatitudo. vt in eā recipi poſſit cibi multitudo.q̄ oīa oſtēdūt ſtomachū eē receptaculū ciboꝝSic moralit̓ cor hoīs debet ſpūalē cibū .ſ. verbum dei. de quo Mat. iiij. Nō ī ſolo pane viuit hō ſꝫ in omī ꝟbo qd̓ ꝓcedit de ore dei

Hh

K