Onica tertia poſt paſce
Tertio ſpoliat̉ homo in morte ad inſtar damnatorū. qui patibulo ſunt tradendi. Fatuus ēergo auarus qui diuitijs ſecuꝫ vult habere cūſciat ſe in morte ſpoliandū eſſe. ⁊ non vult easin locum mittere ſecurū in manus pauperumQuia dicit Gregoriꝰ. Securius feruntur diuitie de patria ad patriā per manus plurimorum qͣꝫ vnius. Secūdo ꝓbat̉ ſic hec fatuitasquādo aliquis nauigator eſt ⁊ naufragium ſibi imminet. ſtultus eſt ſi multa ſecum habet.dicit em̄ Gregꝰ. ſuper Iob. iij. Cum fluctꝰ imminent tunc de naui proijciunt pro quibꝰ longa nauigia ſumpſerunt. Et ſi naute imminente naufragio. ea que in naui habeant proijciunt. ſtultus eſt homo qui ſe multis bonis fortune onerat cū naufragiuꝫ ſui corꝑis imminere cito ſciat. quia talia bona ipſum fortaſſis īprofundū demergent. Ex quo dicit Seneca.Nemo cum ſarcinis enatat. Tertio ſic cuꝫ aliquis ſcit furtiuā eſſe pecuniam non vult eamſecum portare. ne ſi apud eum inueniret̉ teſtiforet ſue damnatiōis. ⁊ ſi quis hoc fecerit ſtultus apparebit. ſic ſtultꝰ eſt homo qui ſic ſe onerat pecunia male acquiſita. hec erit teſtis ſueꝑpetue damnatiōis. ⁊ de talibꝰ qui ſic ſe onerant dicit apoſtolꝰ Iaco. c. v. aurum ⁊ argentum veſtrum eruginauit. ſcꝫ in terram abſcōditam. ⁊ erugo eorū erit vobis. id ē. ꝯtra vosin teſtimoniū. ⁊ manducabit carnes veſtrasſicut ignis. q. d. affligit voſ. quia erit cauſa afflictionis in gehenna. theſaurizatis vobis irāin nouiſſimis diebus .i. cōgregatis vobis deivindictam. Quarto ꝓbat̉ ſic. cum aliquis ſeonerat pecunia in via ⁊ ſcit ꝙ hoſtes ⁊ latrones eum inſequunt̉ certe fatuus ē. ſic ē de illoqui congregat ml̓tas diuitias. ⁊ ſcit ꝙ hoſtesinuiſibiles. ſcꝫ demones ipſum ꝑſequūtur. etnō vult eas ponere in loco tuto ⁊ ſecreto. hoceſt in manus pauperū. Ideo bonā doctrinamponit btūs Bern̄. in quodā ſermone. mūdusem̄ taleꝫ ianitorē cōſtituit qui nihil inde aſportari ꝑmittit de mūdi facultatibus. verūtamēculpa ⁊ vitium virtus ⁊ meritū ip̄am inuiſibilem aīam cōſequunt̉ nec poſſunt hec portarūanguſtia detineri. Igit̉ ſi volumꝰ aurū noſtrū⁊ argentū illeſum auctū atqꝫ multiplicatuꝫ recipere in patria celeſti. ad quā tendimus. debemus pauperibꝰ dare quorum eſt illa patriamercātes cum illis. danteſqꝫ eis hic qd̓ ibideꝫſumus recepturi. hec ille. Tertio ꝑegrinus ꝑacta ꝑegrinatione tria in patria ſua veniēs reportat .ſ. de peccatis indulgentiā ab amicꝭ reuerentiam. ⁊ deinde quieſcēdi licentiā. Sic ⁊chriſtianꝰ bonus ⁊ deuotus qui hic ꝑegrinationē ſuā egit. in morte ſua reuertit̉ ad pr̄iamceleſtē. portat ſecū indulgentiam pctōrū. quianiſi pctā ſua eſſent indulta nullo modo recipe
retur ciuis in illa celeſti patria. quia nulluꝫ coinquinatū intrabit in eā Apoc̄. xxj. ⁊ ſicut reuerenti a ꝑegrinatione ſolēt amici ꝓceſſionaliter occurrere. ⁊ in domū ſuā letant̓ adducere. ſic in morte ſanctorū in ꝑegrinatiōe huiusmūdi redeuntiū occurrūt ſancti angeli domī.⁊ eos ad celeſtē domū adducunt ſicut pie petit eccleſia. Subuenite ſancti dei. occurrite angeli dn̄i. ⁊cͣ. Ꝙ aūt angeli occurrūt ciuibꝰ celi.patet ex hoc ꝙ dicit Damaſc̄. li. v. hoc ipſumfirmiter ⁊ imꝑterrite credamus ⁊ teneamꝰ ꝙanime ad purgatoriū nō a demōibꝰ ſed ab angelis deducant̉. ⁊ ſi deducāt̉ ab eis in purgazatoriū. multo magis in celum. Sicut ptꝫ deCazaro cuiꝰ aīam angeli in ſinū abtae gaudēter deduxerūt. Luc̄. xvj. Et tūc cōſequit̉. quilibet ſanctꝰ poſt labores hic habitos ꝑpetuaꝫquieſcēdi requiē. quia amodo dicit ſpiritꝰ vtrequieſcant a laboribꝰ ſuis. Apoc̄. xiiij. Ideodicit dn̄s Eſa. xxxij. Sedebit ppl̓us meus inpulcritudine pacis ⁊ in tabernaculo fiducie. ⁊in requie opulenta ad quā requiem nos ꝑducat ⁊c̄. Ꝙtum ad ſcd̓m pͥncipale hortat̉ nosapoſtolꝰ a fornicationis abſtinentia. cum dic̄abſtineatꝭ vos a carnalibus deſiderijs que mili. aduerſus animam. Scribunt naturales circa mare mortuum ſunt pulchre arbores. pulchra poma. quo ad apparentiam ferētes. ⁊ qͣꝫuis ſunt pulcra ⁊ delectabilia exterius tamenimmūditijs ⁊ cineribus interius plena. ita etiam videmus quādoqꝫ pulchrū pomum rubicūdi coloris extrinſecus. ⁊ ſuauis odoris ⁊ apparet valde bonum. ⁊ tamen intrinſecus latetvermis corrodens. a quo inuenit̉ totum corroſum interius. Moraliter per mare mortuūintellige p̄ſentem mundum. ſed per arbores ītellige mundanos homines. per poma ꝟo exterius pulchra ⁊ ſuauis odoris vel ſaporis inintelligitur corporalis cōcupiſcentia que exterius videtur ſuauis ⁊ delectabilis temꝑe delectationis ⁊ temꝑe temptationis ⁊ ꝑpetrationis. Et tn̄ cum ſcelus fuerit ꝑpetratū inuenitur interius in corde vermis corrodēs conſcientia. Et hoc figuratū eſt Ione. iiij. poſtqͣꝫ ionas predicauit ſubuerſionē niniue ciuitatis.egreſſus eſt ipſe ſcꝫ ante terminum. xl. dierū.⁊ ſibimet fecit vmbraculum. ſcꝫ contra eſtumſolis et preparauit dn̄s deus ederam ſcꝫ faciēdo eam ſubito creſcere ſupra curſum nature.⁊ letatus eſt ionas. ⁊ ſequitur ꝙ deus preparauit vermē et percuſſit ederam corrodendo.videlicꝫ radicē ⁊ triſtatus eſt ille. ⁊ petiuit aīeſue vt moreret̉. Moraliter ionas interpretatur colūba ⁊ ſignificat hoīem ſimplicē. ederaē pax ꝯſcīe. Si igit̉ talis ſimplex letat̉ vel delectat̉ carnaliter videlicꝫ actū ꝑpetrādo. ſtatīpreparat deus vermē mordētis cōſcientie. ꝑ
R