Druckschrift 
2 (1488) Pars aestivalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Dn̄ica ſecūda poſt paſce

terminari Iideo ph̓m adriano querēti. qͥd eſtqd̓ nunqͣꝫ hoīem ſinit eſſe laſſum: reſpondit.ꝙ lucrū precipue? nam vſura die ac nocte continue multiplicat lucrū. Ecce qͣꝫtū eſtū habēthoīes ad tēꝑlia acquirēda. Et hec infirmitasſpūalis febris cognoſcit̉ in ouibꝰ xp̄i. quādoſunt calide in tactu. in lingua. ⁊ auribꝰ. hͦ ē qn̄cōtinue tangunt ⁊ tractāt pecuniā. qn̄ loquūtur cōtinue de pecunia. aut cū libent̓ audiuntde ip̄a. ⁊ ſic totaliter eſtuāt vt multa congregent vt ab hominibꝰ honorent̉. ideo legit̉ ꝙbtūs Bern̄. vidit vnū hoīem ſtantē ſuꝑ vnūputeū. ⁊ ſcintillas de vno puteo exeuntes deuorantē ⁊ macillētam faciē habētē ⁊ toto corpore trementē ⁊ tandē obſtupuiſſet. qui viditqueſiuit ab eo. quare ſic ſtaret ſuꝑ puteū. rn̄dit ꝓpter honorē: ⁊ cū vlterius querē̓t. quare corpꝰ ſic habes tremēs. rn̄dit. ꝓpt̓ timorē?Qd̓ moralizat Hol. dicēs. ꝙ ꝑ iſtū hominemſuꝑ puteū ſtantē ⁊ ſcintillam deuorantē intelligit̉ homo auarꝰ ſiue cupidꝰ qui toto tꝑe vite ſue eſt in laboribꝰ ⁊ ſudoribꝰ vigilijſqꝫ multis ad cumulandū totū mundū ⁊ ſi querat̉ qͣre ſic facit. rn̄det tibi ꝓpter honorē vult magna ⁊ multa lucrari. vt ſic magnꝰ corā om̄ibꝰpoſſit apparere. ⁊ lucrū eſt pͥma ꝓprietas auari. quia toto mūdo nō pōt ſatiari. quia quātomagis cupit tāto magis ſitit. Si aūt queraturab eo quare tremes. rn̄det ꝓpter timorē. quiatimet oēs homines. Si em̄ videt pauꝑem credit eum eſſe furē. Si vxorē vel familiaꝫ crediteos ipſum occidere velle. ⁊ bona ſua velle auferre. ideo diuitie acquirunt̉ cū labore. cuſtodiunt̉ cū timore. ꝑdunt̉ cū dolore. Cauſa aūtquare auarꝰ eſt macillentꝰ ē inopia. qꝛ auarvno obolo vel denario indiget ⁊ nunqͣꝫ audeteum denariū expendere ad vſum ꝓpriū. Sednota ſi vis curare hunc ſpūalem morbū auaritie cura ipſum. pͥmo cum regione frigida. hͨfrigida regio eſt infernꝰ in quo ꝓpter intēſuꝫfrigus eſt ſtridor dentiū ⁊ fletus. Mat .xxv.ibiqꝫ ad calorē nimiū tranſeunt ab aquis niuium. Iob. xxiiij. inter oēs em̄ aquas. aque niuis ſunt frigidiores ad deſignanduꝫ ꝙ auaridamnati frigiditates maximas patiunt̉ ꝓpt̓eſtum. quē hic in acquirēdis diuitijs habuer̄tEt hoc ſi auarꝰ dūmō eſt in ſtatu gr̄e ⁊ meritiaīaduertit ab hac infirmitate curari poterit.Scd̓o curat̉ hec infirmitas cū frondibꝰ ſalicūſed ſalix in antiqͥtate tꝑis patit̉ decrementuꝫputredinis. Nā poſtqͣꝫ antiqͣ fit cito putreſcit⁊ a medulla putrefieri incipit dū em̄ ſepiꝰ viridis exteriꝰ videt̉ ⁊ pulchra. interiꝰ ē vacua etputrida in cuiꝰ cōcauitate ſepius latent anīalia venenoſa. quare dormire iuxta ſalices reseſt ꝑiculoſa. ꝑ hoc moraliter ſignificat̉ putredo corporū auarorū que cito ſequit̉ poſt mor

tem vbi tunc ſerpētes raneqꝫ venenoſe latentin putredine corporū ⁊ aīe fiunt rapine demonum. ſicut factū fuit d̓ illo diuite auaro qͥ multa cōgregauit in annos pl̓imos. ⁊ ait anīe ſuevt requieſceret comederet ⁊ biberet. cui ſtatiꝫſecuta fuit mors. ⁊ corpꝰ ꝟſum ē in putredīes⁊ animā rapuerunt demiones. ſicut ptꝫ ex hisverbis dei. Luc̄. xij. Stulte hac nocte rapiētanimā tuā a te. hec aūt que p̄paraſti cꝰ erunt.Sic eſt qͥ ſibi theſaurizauit. ⁊ nō eſt in deuꝫ diues. hͨ ſollicite cogita o auare. vt ſic poſſis auaritiam curare. Tertio curat̉ hec infirmitas cūfrondibꝰ vitis. Spūaliter vitis ē xp̄s. Iuxtaillud Ioh̓. xv. Ego inquit ſum vitis vos palmites. huiꝰ vitis frondes ſunt vite ipſiꝰ paupertates. Nā pauꝑ fuit in natiuitate cū poſitus fuit in preſepio alieno. Luc̄. ij. pauꝑ fuit īvita qn̄ nihil ꝓprij habuit. pauꝑ fuit in morte cum nō habuit vbi caput ſuuꝫ reclinaret incruce ſicut cōquerebat̉ Lu. ix. vulpes foueashabēt. Et ſil̓iter pauꝑ poſt mortē cū locatꝰ fuit in alieno ſepulcro. quia ioſeph poſuit corpieſu ī ſuo ſepulcro qd̓ exciderat ī petra Mat.xxvij. Iſti quidē frondes pauꝑtatꝭ chriſti ꝟevitis debent curare eſtū tue auaritie ⁊ cupiditatis vt dicere poſſis in egreſſu tuo illud Io.xiiij. Venit pͥnceps huiꝰ mūdi ⁊ in me non habet qͥcqͣꝫ. vbi dicit glo. de xp̄o. Noluit habereqd̓ ꝑderet. venit pauꝑ ne haberet diabolꝰ qd̓auferret. Quarto curat̉ hec īfirmitas ꝑ ordeum coctū. Per ordeū quoqꝫ qd̓ ſtimulat ⁊ pn̄git manꝰ tangentiū intelligit̉ afflictio diuitiarum. qua auari qͦtidie affligunt̉. qꝛ dr̄ Ecc̄s. xlabor ſtultorū affliget eos qͥ neſciunt in vrbeꝫid ē in paradiſum ꝑgere. Et Ecc̄s. ij. dicit̉ deauaro. cūcti dies eiꝰ doloribus ⁊ erūnis pleniſunt. nec mēte ꝑ noctē reqͥeſcit. Ecc̄i. v. Saturitas diuitꝭ nō ſinit eū dormire. Et Ecc̄i. xiiij.de auaro dicit̉ ꝙ triſticia erit ſuꝑ menſam ſuāIſtud figuratū qͥdem ē in hͦ ꝙ abel legit̉ frat̓fuiſſe cayn. Gen̄. iiij. Abel luctus cayn poſſeſſio interp̄tat̉ quia luctꝰ ⁊ poſſeſſiōes cōiunctaſunt. idcirco ſi hic ordeū afflictiōis auarus incorde ſuo veracit̓ decoqueret ⁊ maſticaret cupiditatē intm̄ nō amaret. Quīto curatur peraquā pomorū acriū. Quid eſt aqua pomorūacris niſi mors amara quā bibēt om̄es auari.de qͣ Ecc̄i. xlj. O mors qͣꝫ amara eſt memoriatua homini iniuſto ⁊ pacem habēti in ſubſtantijs ⁊ diuitijs viro quieto. ⁊ cuius vie directeſunt in omnibus ſcꝫ temꝑalibꝰ .ſ. fortuna ſibifauente. ſed hanc mortē acerbam bibe nunc ꝑſedulam cogitationē vt poſſis ſanare hanc ſpiritualem infirmitatē. Sexto curat̉ hec infirmitas per oleum. Moraliter oleū eſt miſericordia ꝑ quam curatur auaritia. ⁊ ideo ẜꝫ Greg.in omel̓. cum dn̄s mandata daret ſe ſequenti