ONica prima poſt paſce

ex tractatu d̓ īſtitutiōibꝰ. Inſtinctꝰ diuinꝰ diſcerni p̄t qͣdruplici ſigno noͣbili. Primū ē ſi illud ad qd̓ inſtigarꝭ exēplo xp̄i ⁊ ſctōꝝ te magꝭꝯformet. qꝛ exqͦ deꝰ ſūme bonꝰ ē. certū ē ꝙ perſuū inſtīctū n̄ ducit hoīeꝫ niſi ī id qd̓ ſibi ē cōueniēs ⁊ optimū. hͦ ē gͦ exempl̓ xp̄i ꝯformari.Ille ꝟo inſtīctꝰ qͥ ducit hoīem ab exempl̓ xp̄inccͣio ē ꝯͣriꝰ inſtīctui dīno. iuxͣ illd̓ Mat. xij. ⁊Lu. xj. Qui n̄ ē me. adu̓. me ē. et Ioh̓. x. Egoſū hoſtiū .ſ. qd̓ īgrediētē ī verā btītudinē īduc̄Nā exempla ꝟtuoſa nob̓ ꝑ xp̄ꝫ on̄ſa inducūthoīeꝫ ad verā btītudinē īdubitāt̓. Et iō ſb̓ditꝑ me ſi qͥs ītrauerit: ſaluabit̉. Qui āt n̄ intratꝑ oſtiū. ſꝫ aſcēdit aliūde: ille fur ē ⁊ latro. ꝑ qd̓innuit ꝙ ille inſtīctꝰ qͥ hoīeꝫ ducit ab exempl̓xp̄i aīaꝫ ſpūalit̓ necat. ⁊ et̓na btītudine pͥuat.qꝛ dicit talē inſtinctū furē ⁊ latronē. Scd̓m ſignū eſt ꝙ ſi illd̓ ad qd̓ inſtigarꝭ te magꝭ mentehūiliat. ita ꝙ ſeq̄ndo illū īſtīctū ex eo magꝭ humilierꝭ qͣꝫ ſine ip̄o. Iſte inſtīctꝰ ē diuinꝰ ⁊ in verā btītudīeꝫ directiuꝰ. Qd̓ ſic videri p̄t. nā ſic̄ſuꝑbia fuit ocaſio pͥmo angelo ⁊ etiā pͥmo hoīſui lapſus et dānatiōis. ſic hūilitas ecōtrarioē via recta hoī ī verā btītudinē directiua. vn̄dr̄ Mat. ij. ꝑ aliā viā reū. ſt̓ ī regi. ſu. Suꝑedic̄ Greg. Sicut ab et̓na pr̄ia ꝑ ſuꝑbiā receſſimꝰ. ita ꝑ aliā viā .ſ. humilitatꝭ redire dēmꝰ. itaxp̄s hāc viaꝫ ꝟbo ⁊ exēplo docuit di. Diſcitea me qꝛ mi. ſū ⁊ hu. cor. Mat. xj. Et bn̄ xp̄s ꝑexēpla ſue hūilitatꝭ nob̓ certā viaꝫ on̄dit et̓nefelicitatꝭ. qꝛ ſic̄ rōſa ad pn̄tiā ꝟnalis rorꝭ ⁊ adferuorē ſol̓ naturalit̓ ſe aꝑit. ſic cor hūanuꝫ exferuore mititatꝭ dilatat̉ ⁊ ad rēcipiēdū dīnosinfluxꝰ capaciꝰ reddit̉. iō dic̄ xp̄s. diſcite a meqꝛ mitꝭ ſū. Tertiū ſignū ē. ſi illd̓ ad qd̓ īſtigarmagꝭ mētal̓r te ꝯfirmet. ⁊ cor tuū ꝯgregꝫ. Nāexꝑimēto ꝓbamꝰ ꝙ qͣnto magꝭ hō ī ſemetipſorecolligit̉ ⁊ cordi ſuo vicinior exiſtit. tāto potētior ē ad tēptatōes qͣſlibꝫ recipiēdas. Conſtat ꝙ diuinꝰ inſtīctꝰ hoīeꝫ ab ext̓ioribꝰ ſcl̓i tumultibꝰ reuocat ⁊ īuitat ad ſimplicitatē ⁊ intimitatē cordis ſui. ſic̄ pꝫ ī virꝭ religioẜ qͦꝝ facies eſt ſimplex. ⁊ oculi eoꝝ dep̄ſſi. ad deſignādū ꝙ cor eoꝝ ſit elōgatū ab affectiōe t̓ renoꝝ ⁊ī deo ſolo delectet̉. Gaudia aūt md̓i ſūt ipſispenalia ⁊ afflictiua. qꝛ nō hn̄t cū ill̓ ꝯueniētiāIo. xv. Si d̓ mūdo fuiſſetꝭ md̓s vtiqꝫ qd̓ ſuuꝫerat dilige̓t. hi ſolitarij eē appetūt. ne tumultus ext̓ior ip̄is pnīaꝫ int̓cludat. hͨ oīa ſigna diuini inſtīctꝰ innuit ꝓph̓a di. psͣ. lxiij. Accedathō ad cor altū .i. ſecretū ẜm Aug. ⁊ exaltabit̉deꝰ .ſ. ꝑ fluxꝰ dīne pietatꝭ. Hō .n. ī tātā ꝑfectionē ſb̓uehit̉ ꝙ efficit̉ forma ⁊ ſpeculū oībus recte viuēdi ip̄m ꝯtemplātibꝰ. Quartū ſignū ēſi illud a qͦ īſtigarꝭ maiori te ꝟtutū opulētia refecerit. Nā ſic̄ deꝰ ē bonū ſūmuꝫ. ita ſꝑ mouethoīeꝫ ꝑ ſuū inſtinctū ad illd̓ qd̓ ē optimū. iō qͥ

ſincerit̓ paret diuīs inſtīctibꝰ ille iugit̓ in ſuisactibꝰ attīgit qd̓ eſt ſibi optimū ⁊ deo gͣtuꝫ. exhis iā dictꝭ pꝫ qn̄ qͥlibet hō dꝫ intīa cordis velmētꝭ oſtia aꝑire ⁊ inſtīctibꝰ ꝯſentire. ¶ Scd̓ovidendū ē qͥbꝰ ſerꝭ he fores vel hͨ oſtia ſt̓ claudēda. Ubi noͣ oſtia ſenſuū ext̓ioꝝ ſine magnadifficultate pn̄t ſerari. qꝛ eoꝝ obiecta ſt̓ ex. qͣre facil̓r pn̄t excludi ⁊ oſtia cuſtodiri vicꝫ oculos claudēdo. aures obſtruendo. et ſic d̓ alijsſenſibꝰ. Sic̄ fecit ille p̄ſb̓r de qͦ ī vitaſpa. li. iiijc. lxxij. qͥ aſcēdit de ſichi ad ep̄m alexādrie. etqn̄ reu̓ſus ē int̓rogauerūt fr̄es qͥd vidiſſꝫ ī ciuitate. ille ait. credite mihi fr̄es. ecce faciē homīs nō vidi niſi tm̄ faciē ep̄i. Ab hac reuelation fr̄es ꝓfecerūt. vt ſe cuſtodirēt ab excellentia oculoꝝ. Idē legit̉ ī eodē. li. ca. ccxxix. Abbas ſiluanꝰ habuit diſcipulū qͥ iuit rigare ortū. ⁊ dū iret ad mittendā aquā tegebat faciē d̓cuculla tm̄ ad pedes nitēteꝫ. Cōtigit aūt vt qͥdā ſuꝑueniret. ⁊ ꝯſiderās a lōge qͥd feciſſet. ⁊dixit ei. Dic mihi abbas vt qͥd tegiſti faciē ⁊ſic adaqͣbas ortū. dixit ei. fili ne viderēt oculimei arbores. ⁊ occuparet̉ animꝰ meus ab oꝑeſuo ī ꝯſideratiōe eaꝝ. Itē legit̉ ī vitaſpa. d̓ qͦdā ſene qͥ noluit videre mulierē. de qͦ cū q̄re̓t̉.qͣre. rn̄dit. qꝛ cogitatiōes ſūt ſic̄ pictores inqͥetātes ex memuratiōe reꝝ viſaꝝ. Itē de alio qͥnoluit. ſororē ſuā alloqͥ niſi clauſis oculis. Itē d̓ democrito ph̓o qͥ eruit ſibi ocl̓os. qꝛmulieres ſiue ꝯcupīa videre n̄ potuit. ſꝫ hͨ cautela nō ꝯmendat̉ niſi ſpūal̓r accipiat̉. ẜm illd̓mat. xviij. Si oculꝰ tuꝰ ſcā. te. er. eū ⁊ ꝓij. abste. Eruendꝰ ē .n. oculꝰ pctī ⁊ n̄ nature. Scd̓maūt oſtiū .ſ. imagīatiōis vel cordis n̄ ſic facilecuſtodit̉. qꝛ hꝫ obiectū ſuū pn̄s oī tꝑe. Sunttn̄ aliq̄ ſere ſeu cautele ī qͥbꝰ illd̓ oſtiu cuſtodiri p̄t. Prima ē capitꝭ abſciſio. vt vicꝫ hō ferroconamīs ſui abſcidat caput malaꝝ cogitationū vt n̄ eis aſſētiat. qꝛ legit̉ ī vitaſpa. li. iiij. c.lxxj. ꝙ abbas āmō int̓rogauit abbatē paſtorē de īmd̓is cogitatiōibꝰ qͣs cor hoīs generat.⁊ dixit ei paſtor. Nūqͥd gl̓iabit̉ ſecurꝭ ſine eoqͥ incidit cū ip̄a. ⁊ tu eis nō porrigas manū etocioſe er̄t. Idē ait. Sic̄ capſa plena veſtibꝰ ſidimiſſa fuerit tēꝑe lōgo putrefiūt veſtes in eaita ſūt cogitatōes ī corde nr̄o. ſi nos fecerimꝰeas corꝑal̓r tꝑe lōgo ext̓minabūt̉. Itē dixit ⁊aliꝰ ſenex ī vitaſpa. oēs cogitatiōes īfeſtāteshoīeꝫ vnū caput hn̄t. Cōſidera gͦ qͣlis ſit illa.⁊ adu̓ſꝰ illā renitarꝭ. qͣ abſciſa reliq̄ hūiliabūt̉Si aūt hō illi ꝯdelectet̉ īpoſſibile ē diſcedereab eo ſpm̄ fornicatiōis. Un̄ legit̉ d̓. sͣ. Arſeioꝙ cū q̄dā nobil̓ mulier rogaret eū vt hr̄et memoriā ſui ī or̄onibꝰ ſuis. rn̄dit. ego oro deū vtdeleat mēoriā tui d̓ corde meo. Scd̓a ſera velcautela ē bona meditatio. ꝯͣria .n. ſe mutuo expellūt. vt ſi vis malas cogitatiōes expelle̓ de

P

Q

R