Druckschrift 
2 (1488) Pars aestivalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Feria ſcd̓a in feſto paſce

dicio. Quartū eſt ī pecuniariū vſuraria accomodatiōe. Dicūt em̄ quidā vſurarij cū vſuradicat̉ ab vſu. qͥ pecunie mee vſum habet vſurā mihi inde p̄ſtare dꝫ. vt. C. de vſurꝭ. rei iudicate. Alij aūt ſic dicunt cū creditor mutuat pecuniā ſuā. debitor obligat̉ eī ad recōpēſandūextra de teſta. cū in officijs. Igit̉ ⁊ hac obligationē pōt creditor deducere in pactū vel ſaltēſperare eius effectū. Ad pͥmos aūt qͥ dicunt ꝙvſura dicat̉ ab vſu ⁊cͣ. Et allegāt pro ſe legesẜm quas vſura eſt nomē iuris. dicūt doctoresꝙ oēs leges q̄ ꝑmittūt vſuras nō valēt nec tenent̉. Primo qꝛ vſure ꝓhibite ſūt. Exo. xxiij.nō cōmodabis ad vſuras. Et psͣ. xiiij. Domine qͥs hītabit ī tab̓naculo tuo. Et rn̄dit. Quipecuniā ſuā nō dedit ad vſurā. Et xp̄s ore ꝓprio Luce. vj. Mutuū inqͥt dātes. inde nihilſperantes. Et qꝛ vſure dei autoritate ꝓhibiteſunt q̄ ſuꝑ leges eſt. ⁊ cum par in pare non habet imperiū exͣ de elec. innotuit. multominꝰ inmaiorē. Ideo imperator terrenus non potuitcōcedere legē ꝯͣ deū. Scd̓o qꝛ ſunt ꝯͣ naturalēiuſticiā qꝛ naturalit̓ illicite ſunt. Sꝫ ꝯͣ ius naturale lex nō valet. di. viij. q̄ ꝯtra mores. ⁊ di.vj. §. Is ita. ⁊. xxxij. q. vij. flagitia. Tertio qͥaī iure ciuili dicit lex. ꝙ ſacre leges nō dedignātur imitari ſacros canones. ſpāliter in mr̄imonijs ⁊ ī vſurꝭ vt in autētica. vt clerici apd̓ epiſcopos ꝓprios ꝯueniāt. colla. vj. ⁊. ij. q. iij. §.hinc colligit̉: ⁊ extra de noui oꝑ. nūcia. ca. ītelleximus. Et ẜm canones n̄ p̄nt exigi. igit̉ necẜm leges. Nā dr̄ de vſuris. ex graui. in elemētinis. ꝙ cōmunitates locoꝝ nō offenſam dei etꝓximi. ac ꝯtra iura diuina pariter ⁊ humanavſurariā approbāt prauitatē. Et ſtatuunt vſuras exigi ⁊ ſolui ⁊ debitores ſcient̓ cōpellunteas ad ſoluēdū. Tales igit̉ ſiue ſint ptātes. capitanei. rectores. ꝯſules. iudices. ꝯſiliarij. velalij qͥuis officiales. qͥ ſtatuta hmōi d̓ cetero facere ſcribere vel dictare. aut ꝙ ſoluant̉ vſure.vel cum ſolute repetūtur non reſtituant pleneac libere ſcient̓ iudicare p̄ſumpſerint. ſentētiāexcōicationis incurrūt. Et infra. §. ſane dicit̉.Sane ſi qͥs in illū errorē inciderit vt ꝑtinacitaffirmare p̄ſumat exercere vſuras nō eſſe peccatū. decernimus eum tanqͣꝫ hereticū puniendū. Et ſanc. Tho. ij. ij. q. lxxviij. ꝙ ille qͥ accipit mutuū ex debito iuſticie tenet̉ ad plus r̄cōpenſandū qͣꝫ mutuo acceperit. Un̄ ꝯtra iuſticiā eſt ſi ad plus reddendū obligat̉. Quinto d̓mulieribus tā nuptis qͣꝫ etiā innuptis. ſi quisꝯſideret. vidit ſtatū ip̄aꝝ prauū ⁊ valde inclīatū. Nā qͦndā mulieres erat humiles ⁊ deuote.nūc ſunt indeuote ⁊ ſuꝑbe. Et hͨ ſuꝑbia ex ml̓tis ꝓuenit. Primo ex veſtibꝰ caudatꝭ. nā longas trahūt caudas poſt ſe. ⁊ p̄cipue nobiles ⁊generoſe. ⁊ quedā etiā ciues. q̄ p̄cioſis veſtibꝰ

terrā induūt ⁊ ornāt. ⁊ demoniace q̄ de pauꝑibus minime curāt. Quibꝰ dic̄ xp̄s in iudicio.Math̓. xxv. nudus erā ⁊ me nō cooperuiſtisQuia caudis ſuis pulices colligūt ⁊ puluereꝫhoībꝰ mouēt. Sꝫ xp̄m quē ī tot pauꝑibꝰ deſpiciūt nō operiūt. ſꝫ timēdū eſt ne dyabolꝰ ī caudis eaꝝ ſedeat aūt qͥeſcat. Nā legit̉ d̓ qͦdā ſctōꝙ ip̄e vidit quēdā dyabolū ridētē. ⁊ q̄ſiuit abeo cur rideret. rn̄dit. Uidi ſociū meū eqͥtantēſuꝑ cuiuſdā mulierꝭ caudā. ⁊ dū traheret cauda cecidit ſociꝰ meꝰ ī lutū. vidi ⁊ riſi. Sꝫ dicēsTalis veſtis decet ſtatū meū eo ꝙ nobil̓ ⁊ generoſa ſum. Ad hͦ dicēdū ſi nobil̓ es ⁊ generoſa. qͣre te demonis ẜuitute ſb̓ijcis ī eo ꝙ ſuꝑbiſqͣre gͦ debes nobilitatem generis cū nobilitateſctītatꝭ ⁊ ꝟtutꝭ ꝯtinuare. qꝛ nobilitas ſola ē aīq̄ moribꝰ ornat̉. iō dic̄ qͥdā ſapiēs. Nobilitatꝭad hͦ meminerꝭ vt cū claritate generꝭ moꝝ ſctī.tate ꝯtēdas. ⁊ cū nobilitate corꝑis aī nobilitatē ꝑficias. ⁊ hͨ aī nobilitas ſtat ī hūilitate caſtitate ⁊ charitate ⁊cͣ. Idcirco qͣnto maior es .ſ. īgeneroſitate ⁊ nobilitate. humilia te in oībusEcc̄i. iij. Scd̓o pꝫ ī veſtiū ſuꝑfluitate. Nō em̄ꝯtētāt̉ ī duabꝰ vl̓ tribꝰ. ſꝫ int̓dū eas ml̓tiplicātvt a tineis corrodāt̉. d̓ qͥbꝰ Iac̄. v. Agite nūcdiuites. plorate ⁊ vlulate ī miſerijs vr̄is. Et qͣre dn̄t flere ponit rōnē. Diuitie vr̄e putrefacte⁊ veſtimēta vr̄a a tinea comeſta. Tertio pꝫ earū ſuꝑbia ī corrigijs ſericeis. deauratꝭ vl̓ d̓ argētatꝭ qͥbꝰ ornāt vētrē. Cū em̄ ſaccꝰ bonꝰ frum̄to plenꝰ ſit ꝯuenient̓ ligatꝰ fume vniꝰ obuli. n̄modica fatuitas ē ad ligādū ſaccū plenū īmūdicia q̄rere ſonā ſericeā deauratā vel d̓ argētatā. Uel etiā cū ad ligādū vaſa vina p̄cioſa ꝯtinētia circuli lignei ſufficiant. pꝫ ridiculum eſſecirculos deauratos q̄rere ad ligādū vas ventris qd̓ abominatōe plenū eſt. Nā legit̉ d̓ quadā muliere q̄ dicebat̉ Altipiades. q̄ erat pulcerrima. qua vidētes diſcipuli Ariſtotel̓ d̓ eiꝰpulcritudine mirātes. ip̄am ad Ariſtotelē duxerūt. qͣ viſa ait. vt recitat Boetiꝰ li. iij. d̓ ꝯſo.ꝓſa. viij. Si lic̄eis ocul̓ hoīes vterent̉. vt eoꝝviſus obſtātia penetraret. nunqͥd introſpectꝭviſceribꝰ Altipiadis illud ſuꝑficie pulcrū corpꝰ turpiſſimū videret̉. q. d. vtiqꝫ. Et ſi corpuſmulierꝭ pulcre ē ita turpe. qͣre velint illud cīgulis ſericeis ita adornare. Quarto pꝫ hͨ ſuꝑbiaī p̄cioſis peplis. q̄ multū diſplicēt deo. Si em̄diſplicet pͥncipi terreſtri cū videt vexillū inimici ſui ī terra ſua. ⁊ ml̓tomagꝭ cū viderit illud īſuꝑiori ꝑte caſtri ſui. Sic pͥncipi celeſti multomagis diſplicet qn̄ viderit ſignū ſuꝑbie .ſ. peplū croceū vel aliqͥd p̄cioſū qd̓ eſt dyaboli vexillū in ſuꝑiori ꝑte caſtri ſui .ſ. ī capite mulierꝭ⁊ videt vexillū ſuū .ſ. humilitatē penitꝰ eſſe remotū. Si vis d̓ hac materia latiꝰ p̄dicare. vid̓ſummā vitioꝝ Guilhelmi tractatu de ſuꝑbia