ParaſceuesQA

poſtiā quā offert tibi ſummꝰ pōtifex noſter ſanctus puer tuꝰ dn̄s noſter ih̓s xp̄s ꝓ peccatꝭ frairū ſuoꝝ. ⁊ eſto placabilis ſuꝑ malicie nr̄e multitudine. Ecce qꝛ ſanguis veri Abel clamat ꝓnobis d̓ terra dicēs: Pater ignoſce illis. Quin.to ī hac hora latro a dextris ꝓ regno dep̄catur.Nā vt d̓r Luc̄. xxiij. Cū vnꝰ qͥ pēdebat cū xp̄oblaſphemaret dicenſ: Si tu es xp̄s ſaluū fac tep̄m ⁊ nos. Reſpondens ſecundus increpauiteuꝫ dicens: Neqꝫ tu times deuꝫ .ſ. adhuc. q. d.Licꝫ nō timueris ī latrocinio tn̄ mō deuꝫ deberes timere maxime ī articulo mortis. qꝛ ī eadeꝫdānatiōe es. Nos qͥdem iuſte ſcꝫ hͦ patimur vtcrucifixi ſumꝰ. Nā digna .ſ. ſtipēdia recipimusꝑpeccatꝭ nr̄is. h̓ nihil mali fecit. q. d. Iſte mortuos ſuſcitauit. nos vero viuos occidimus Etdicebat ad ih̓m. Memēto mei dn̄e dū venerisin regnū tuū. Hic dicit Gregꝰ. xviij. moral̓. Nihil in latrone liberū niſi cor ⁊ lingua remāſerat⁊ ip̄e dn̄o inſpirāte totū deo obtulit qd̓ liberuꝫabuit vel inuenit. ⁊ gͦ data fuit ei culpe remiſio ⁊ pene. Qd̓ ptꝫ ex ꝟ̓bo xp̄i. Amen dico tibiodie mecū eris ī paradiſo .ſ. in fruitiōe deitatꝭet̓ne ⁊ beate viſionis. qꝛ īmediate mortuo xp̄oaīa eius cū deitate deſcendit ad patres ī lymbūqͣtum ad locum tm̄ non quo ad penā. ⁊ tūc ibiexiſtētes habuerūt beatitudinis ſue p̄miuꝫ ſednō locum. Et qꝛ anima latronis eo die deſcendit illuc ideo particeps beate viſionis ⁊ diuinefruitionis fuit. Octaua hora acta ſūt hec. Pri.mnomater meſtiſſima cū alijs certis mulieribuscruci appropinquauit. Quia ꝓpt̓ terribilē cōflictum iudeoꝝ an appropinqͣre auſa nō fuit. Id̓odicit Ioh̓. xix. Stabat autē iuxta crucē materiꝰ et ſoror matris eiꝰ Maria cleophe. ſcꝫ filiadleophe q̄ fuit vxor Alphei ⁊ mater Iacobi .ſ.inoris. ⁊ Maria magdalene. Hic dicit Brigitta ī ſuis reuelationibꝰ li. ij. c. vbi ſupra. Cuꝫego repleta doloribꝰ reſpicerē crudelitatē iudeorū. vidi tunc eiꝰ matrē meſtiſſimā in t̓ra iacētē⁊ qͣſi tremētē ⁊ ſemimortuā quā ꝯſolabant̉ Ioanes ⁊ alie ſorores eius q̄ tūc ſtabāt nō a lōgead eius ꝑtem dextrā. Dolor igtt̉ nouꝰ cōpaſſios illius ſanctiſſime matris intantū tranſfixitne ꝙ qͣſi ſentiebā ꝙ cor meuꝫ ꝑtranſibat qͥdamgladiꝰ acutus importabilis amaritudīs. Surgens tādē tunc illa eiꝰ mater doloroſa quaſi exanimis reſpexit ad filiuꝫ. ⁊ ſic ſtabat ſuſtentataalororibꝰ tota ſtupore ſuſpenſa ⁊ velut mortuaviuens doloris gladio trāſfixa. Quā cū filiꝰ reſpexiſſet ⁊ alios amicos plorantes. voce flebiliſedabat eā Iohanni qͥ turbatiſſimꝰ fuit. vton̄ reuelat̉ in geſtu eiꝰ ⁊ voce. ꝙ corpꝰ ip̄ius expaſſione matris penetrabat acutiſſima ſagittadoloris īmenſi. hec Brigitta. Et de cōmēdatione dicit euāgeliſta Ioh̓es. Cum vidiſſet ergons matrem ſcꝫ ẜm humanitatē. Et ẜm Bern̄.

merito videbat. qꝛ qd̓ pati poterat de ip̄a accepit. ⁊ eā ſicut matrē fideliſſimā dilexit. Et diſcipulū ſtantē quem diligebat. ſcꝫ Ioh̓em. Dicitmatri ſue. Mulier ecce filius tuꝰ. ſcꝫ ꝑ hūanaſalute pēdet in cruce. Ergo deinceps Ioh̓es tius filius ſit. q. d. O mater vſqꝫ modo tui curaꝫhabui. Sed me mortuo iſtū loco mei relinquo.Et nominauit eā mulierē ꝓpter aduenas iudeos qͥ ita malicioſi fuerūt. ſi eā xp̄s matrē cognominaſſet eam maledixiſſent. Id̓o dixit mulier.qd̓ nō ſonat in ꝟginitatis corruptionē. ſꝫ ſolū īſexus diſcretionē. Etiā vt dicit Anẜ. ſi eaꝫ matrem nominaſſet. cor ip̄ius virginis p̄ dolore ⁊triſticia mediū crepuiſſet. Et beatꝰ Bern̄. dicit.O bone ieſu tuā dulciſſimā matrē que ita dulciter te lactauit. diligenter nutriuit ita dure alloqueris. Et ſubdit. Nō erat h̓ tp̄s dulciter loquendi. nec matris nomen expͥmendi. Crede ſidulciꝰ locutꝰ fuiſſet cor ꝟginis crepuiſſet Mulier inqͥt. qͣſi dice̓t xp̄s. Dixiſti aliqn̄. Uinū nōhabēt. Et ego reſpōdi. Quid mihi ⁊ tibi mulier. Mulier qͥdem ſexu. ſꝫ ꝟgo in ſtatu. Nōduꝫvenit hora mea. Ecce nūc venit hora Ecce hochabeo a te ꝙ nūc patior. Ecce filius tuꝰ. Deinde dicit diſcipulo. Ecce mater tua. Hic dic̄ glo.Ita eā diligas ⁊ cuſtodias ⁊ eiꝰ curam habeasvt matrē. ⁊ ip̄a te vt filiuꝫ diligat. Suꝑ qͦ dicit̉Bern̄. O qͣlis cōmutatio. Ioh̓es ei tradit̉ ꝓ ieſu. diſcipulꝰ ꝓ magiſtro. ẜuus ꝓ dn̄o. Filiꝰ Zebedei ꝓ filio dei. Attamē hec cōmendatio ꝓuocat nos ad honorē parentū. Ideo dicit Augꝰ īoriginali. Lignuꝫ crucis ſignat kathedraꝫ xp̄idocētis. Exemplo enī ſuo oēs inſtruit vt filijspijs ip̄a dat̉ cura de parentibꝰ. Et ex illa horaaccepit eā diſcipulus in ſua. ſcꝫ habitacula velcuſtodiā vt de ea curam haberet ⁊ gereret. Secūdo in hac hora ſol lumen ſuū obſcurauit. Qꝛdicit Mat. xxvij. A ſexta aūt hora tenebre facte ſunt ſuꝑ vniuerſam terrā vſqꝫ ad horaꝫ nonam. Tales tenebre vt dicit glo. fuerūt vt ſtelle viderēt̉ velut in nocte Tūc impletū eſt illudAmos. viij. Occidit ſol in meridie. ⁊ tenebreſcere faciā terrā in die luminis. De his enī tene̓bris dicūt doctores. Hiero. ꝙ facte ſūt ꝑ retractionē radioꝝ ſolis. Origenes autē ꝑ interpoſitionē denſaꝝ nubiū. Sꝫ ī hͦ magis credēduꝫ ēDionyſio. qͥ dicit in epl̓a ad policarpū hͦ fuiſſefactū ꝑ interpoſitionē lune inter terrā ⁊ ſolē ſic̄ſit in eclipſi ſolis. Et qꝛ iſta obſcuratio facta fuit ꝑ vniuerſaꝫ terrā. ph̓i in Athenis hͦ vidētesdixerūt. Aut deꝰ in natura patit̉. et elementa ſibi cōpatiunt̉. aut tota mūdi machina diſſoluet̉vnde aram ignoto deo fabricauerūt. quē Paulus veniēs poſtea eis p̄dicauit ſcꝫ xp̄m qͥ erat illis ignotus. Et noͣ ꝙ he tenebre ꝓpt̓ duas cauſas facte ſūt Primo ne lux ſolis luceret impijsScd̓o aūt ne xp̄s ī cruce pēdens nudus videre

ꝝ 4