Druckschrift 
1 (1488) Pars hiemalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

ParaſceuesAD

pirerūt ei. Scito rex qꝛ lex medoꝝ eſtatqꝫ ꝑſaꝝ vtom̄e decretū qd̓ ꝯſtituerit rex nō liceatimmutari. Tūc p̄cepit rex ⁊ adduxerūt Danielē. ⁊ miſerunt eū ī lacū leonū. Spūalit̓ daniel interp̄tat̉ iudicat me deꝰ. ⁊ ſignificat xp̄ꝫquē deꝰ pr̄ iudicauit ad hāc acerbiſſimā mortē ꝑpctīs noſtris ſuſtinendā. Iō pͥncipes ſacerdotū ⁊ ſeniores populi q̄ſierunt occaſionēmortis. ẜ nō inuenerūt. qꝛ fidelis fuit in omnihbus ꝟbis ſuis. ⁊ ſāctus ī omnibus oꝑbꝰ ſuisvt inqͥt psͣ. Nec etiā pylatꝰ potuit ī eo cāꝫ mortis inuenire cum eſſet cū eo in p̄torio. ꝓpt̓ qd̓vt dicit Ioh̓. xviij. exiuit foras ⁊ dixit. Quāaccuſationē affertis contra hunc hominē .ſ. innocentē ſiue mitē quē mihi vinctū ⁊ a vob̓ male tractatū. nihil tamē contra vos conq̄renteꝫn̄taſtis? Reſponderunt iudei ⁊ dixerūt. Sinō eſſet hic malefactor nō tradidiſſemꝰ eum tibi. Ecce qual̓ ſnīa. q. d. qꝛ .ſ. eū tibi tradidimꝰē malefactor pn̄tatꝰ. q. di. gͦ a te iudicari dꝫ.Aug. dicit. Rn̄deant ꝓ xp̄o ab immūdis ſpiritibus liberati. lāguidi ſanati. leproſi mūdati. ſurdi audiētes. mortui reſurgētes. ſtulti facti ſapiētes. vtꝝ xp̄s ſit malefactor qͥ tanta fecit bona miſeris ⁊ opp̄ſſis. Pylatꝰ .n. vidensꝙ ꝓpter inuidiā tradidiſſent eū .i. ſine om̄i culpa. dixit. Quid .n. mali fecit. qꝛ eū malefactorē dicitis. Tunc vt habet̉ Luce. xxiij. accuſabant eū ī tribus q̄ ſignificant̉ ꝑ tria tꝑa orationis de quibus pͥncipes ꝑſaꝝ Ganiele accuſabant. vn̄ dicebant. Hunc inuenimꝰ ſubuertenſē gentē noſtrā .ſ. cum ſua falſa doctrina. ⁊ ꝓbentē tributa dare ceſari. ⁊ dicentē ſe chriſtū regē eſſe. Introiuit gͦ iteꝝ in p̄toriū .ſ. poſtaudiuit inculpatōes eoꝝ. Et primā accuſanē nō curauit. qꝛ gētilis erat. ⁊ d̓ lege eorūcurabat. De ſcd̓a etiā nō curauit. quia ẜmern̄. audierat ꝙ ad int̓rogatōꝫ iudeoꝝ xp̄oibuto factā ſic rn̄dit. Reddite q̄ ſūt ceſarteſari Math̓. xxij. Sꝫ d̓ tertio dic̄ Ioh̓. xviijues rex iudeoꝝ; q. d. hoc ē veꝝ qd̓ tibi a iueis imponit̉ ꝙ tibi vis vſurpare nomē regiꝯtra regꝭ romanoꝝ decretū ⁊ ſtatutū? q. d.male facꝭ. Rn̄dit ieſus Pylato. Hoc a teip̄o dicꝭ. an alij dixerūt d̓ me; Hoc ieſus n̄ꝙ ignorātes .ſ. iudei ſibi hͦ impoſuerāt. ſꝫterrogatōeꝫ pylato factā magis detegerebat nequitiā iudeoꝝ. qꝛ mētientes impoerūt ſibi. Nā cū voluerunt eū regē face̓ fulmontē ipſe ſolus Ioh̓. vj. Hec aūt iudeomalicia detecta fuit in reſponſione pylacū dixit. Nunqͥd ego iudeus ſuꝫ; q. d. Amehoc nō dico. nec tibi hoc nomē impono ſꝫei hͦ tibi impoſuerūt qͥ te coraꝫ me ꝙ vel̓ teem facere accuſauerunt. Nam gens tua ⁊ſtifices tui tradiderūt te mihi quid feciſti;q ꝓpter quod te accuſant. q. d. Fidet̉ ꝙ in ali-

quoſis culpabil̓. ⁊ ad hͦ nō rn̄dit. qꝛ ſi debuiſſet rn̄diſſe veraciter dixiſſet. Oēm ab ipſis fugaui tribulationē. cecos illuminaui ⁊cͣ. Et illud Ioh̓. x. Multa oꝑa bona feci eis a patremeo. ⁊ ſic occaſionē dediſſet Pylato ſue liberatōis qd̓ noluit. Quia oblatus ē qꝛ ip̄e voluit Eſa. liij. Sed rn̄dit d̓ regno. Regnū meuminqͥt nō ē de hoc mūdo .ſ. qͣꝫtū ad hec tꝑalia loq̄ndo. ſꝫ ſi d̓ hoc md̓o eēt regnū meū mīſtri meicertarēt ꝓ me .ſ. ꝯtra te. vt nō traderer iudeis.Ex hoc pꝫ ꝙ eū Pylatus traditurus eſſet ꝑfidis iudeis. Nūc gͦ regnū meū non eſt hinc .i. īhoc mundo ⁊ tꝑale. Dixit ei Pylatus. Ergorex es tu .ſ. iſtius regni cuius dominiū nō ꝑtinet ad imꝑatorē romanoꝝ. Rn̄dit ieſus. Tudicis. qꝛ rex ſum ego. q. di. Nōnę abnuo egoqd̓ dicis. ſed tn̄ nō veni ad regnandū tꝑaliter.Ego ī hoc mūdo natus ſū .ſ. de ꝟginezad̓ hocveni in mundū vt teſtimoniū ꝑhibeā veritativt doceā veritatē. Et oīs qͥ ex veritate ē .i. exme qͥ ſum veritas Ioh̓. xiiij. audit verba mea⁊ obedit voci mee ⁊ doctrine. Tūc dicit pylatus. Quid ē veritas; Ad hanc interrogatōeꝫnihil rn̄dit multiplici rōe. Prima qꝛ lōga rōeindiguit qͣliter ſit triplex veritas creata. Prima veritas doctrine ī mūdo obſcura. Secunda veritas iuſticie obliquata. Tertia veritasvite penitus annihilata. Quā triplicē veritatē xp̄s voluit reſtaurare. ſꝫ non rn̄dit. qꝛ ipſemet erat veritas. Etiā qꝛ pylatus non erat dignus audire. Tertio non rn̄dit. qꝛ cū dixiſſetPylatus. ad iudeos exiuit ⁊ rn̄ſionē nō expectauit. Quia ẜm Aug. ſubito venit ſibi ī mentē ꝯſuetudo iudeoꝝ. qꝛ ſolebat eis vnū ex vinctis ī paſca dimittere in memoriā liberatōnisqꝛ deus liberauit eos de captione egyptiacad̓ manu tribulantis Pharaonis. Alia cā ẜmNico. d̓ ly. quare nō expectauit rn̄ſionē. ſꝫ ſtatim exiuit. qꝛ verbum xp̄i fuit d̓ regno ſpūaliqd̓ ad pylatū nō ꝑtinebat ſꝫ ſolū cura tꝑalis.iō nō expectauit ne mora fieret in xp̄i liberatione. Et cū exiuiſſet dixit eis. Ego ī eo nullaminuenio cām .ſ. mortis. Ecce qualit̓ laborauitpylatus ad ſil̓itudinē Barij regis vt veꝝ Danielem xp̄m liberaret. ſꝫ ſicut pͥncipes medoꝝ⁊ ꝑſaꝝ inſtabāt vt Baniel occideret̉. ſic ⁊ iudei. vt dr̄ Lu. xxiij. ꝯualeſcebant .i. ſil̓ valeſcebāt ī malo dicētes ſecūdario clamādo. Cōmouit vniuerſū ppl̓m .ſ. falſe ⁊ iniq̄ docēs ꝑ vniuerſaꝫ iudeā. incipiēs a galylea vſqꝫ huc. Secūda hora diei hec acta ſunt. Primo xp̄us adherodē tanqͣꝫ malefactor mittit̉. qꝛ dr̄ Lu. xxiij. Pylatꝰ audiēs galyleā. int̓rogauit .ſ. aliosnō xp̄m. ſi galyleꝰ eſſet. Ut aūt cognouit ꝙ deHerodis ptāte eſſet. qꝛ de nazareth cōceptus⁊ educatꝰ fuit q̄ erat ciuitas galylee Luc̄. j. iōremiſit eū herodi qͥ hieroſolymis erat his di-

I