ParaſceuesDA

ſitate ꝯditōis. hec mgr̄. Sꝫ di. quare xp̄s triſtatus ē: Rn̄det Chryẜ. ꝓpter. v. cās .ſ. ꝓpt̓ſue paſſionis imaginatōꝫ. Iude dānatōeꝫ. diſcipuloꝝ diſꝑſionē. iudeoꝝ excecatōꝫ ⁊ eorūdē deſtructōꝫ. Et addit Bern̄. Scd̓o ꝓpt̓ maternoꝝ viſceꝝ ꝯquaſſatōꝫ. cui .ſ. mr̄i dn̄s ꝯꝑariebat̉ maxīe. Quarto in hac hora tertia. dn̄sdiſcipulos ſuꝑ dormitiōe increpauit. Et hocgurat̉. j. Reg. xxvj. vbi legit̉. dauid qͣdā nocte venit in tentoriuꝫ Saul. ⁊ inuenit abner ⁊pl̓ꝫ dormientē. nō .n. erat quiſqͣꝫ qͥ vigilaretſꝫ oms dormiebāt. qꝛ ſopor irruit ſuꝑ oēs. Cūqa trāſiſſet dauid ex aduerſo ⁊ ſtetiſſet ī vertice montꝭ. clamauit dauid ad ppl̓m dicēs. Nōrn̄des abner nūc. nonne tu vir es? ⁊ qͥs aliꝰ tuiimilis ī iſrl̓. quare non cuſtodiſti dn̄m tuū regē. Ingreſſus eſt .n. vnus d̓ turba vt interficeret rege dn̄m tuū. nō ē bonū qd̓ feciſti. Spūaliter dauid interp̄tat̉ fortis manu. ⁊ ſignificatp̄m qͥ ſolus ẜm Bedā ī omel̓. fortē ⁊ ſuꝑbiſſimū Golyā diabolū vicit. Hic inquā nocte ſuepaſſionis intrauit tentoriū Saul qͥ interp̄tat̉expectans. ⁊ ſignificat deū ī cuius tentoriū .i.ortū intrauit. Quia dn̄i ē terra ⁊ pleītudo eiꝰ.sͣ. xxiij. Inuenitqꝫ abner ⁊ ppl̓m dormientēAbner interp̄tat̉ lucidus pr̄. ⁊ ſignificat btm̄Petꝝ qui adeo lucidus fuit ꝙ diuinitateꝫ inxp̄o cognouit cū dixit. Tu es xp̄us filiꝰ dei viuiMath̓. xvj. Is inquā cū alijs apl̓is dormiuit. Et hoc ē qd̓ dicit Luc̄. xxij. Cū ſurrexiſſꝫab or̄one ⁊ veniſſet ad diſcipulos inuenit eosdormiētes p̄ triſticia. ⁊ ait ill̓. Surgite ⁊ oratevt nō intretis ī temptatōꝫ. Ꝙ aūt dauid ſolūabner arguebat. figurabat̉ ꝙ xp̄s Petrū ſinulariter ſub dormitiōe increparet di. Mat.xxvj. Nō potuiſti vna hora vigilare mecū; qIam apparet tua infirmitas. Nunqͥd tu esvir ille qͥ ꝓmiſiſti mecū in carcerē vel in mortēire. ⁊ quis ē ſimilis tui in iſrl̓: q. d. Tu es prinp̄s ī populo qui videt dn̄m ꝑ fidē. ⁊ qͣre nōcuſtodiſti me regē tuū quē hactenus dilexiſtidi. Aiaꝫ meā ꝓ te ponā Ioh̓. xiij. Ecce ingreſus eſt vnus .ſ. Iudas ⁊ pͥncipes ſacerdotū vterficerēt me regē tuū. iō nō eſt bonuꝫ qd̓ fetaliter dormiēdo. q. d. Sic ne oſtēdis viriā quā ꝓmittebas. Deinde dixit oībus.dormitis? Spūs quidē ꝓmptus ē carotinfirma. q. di. Spūs veſter ꝓmptꝰ fuit adittendū. ſed caro vr̄a infirma ē ad bonumindū ⁊ maluꝫ ſuſtinendū. Scd̓o abijt a diul̓ ad eundē locū. ⁊ dixit Mat. xxvj. Pr̄ſinō pōt hic calix .ſ. amare paſſionis traſiſmē niſi bibā illū. fiat volūtas tua. q. d. ẜmſero. Si nō pōt ſaluari genus humanū niſieocciſo fiat bn̄placitū tuū. Dicūt .n. doctoꝙ alius qͣꝫ xp̄s p̄ſertim de lege ordinata ꝓpoleſatiſfacere non potuit. Iō xp̄m ncc̄e pati

fuit. De hoc dicit Anẜ. ī li. Cur deus hō. Deus ſatis potuit facere ꝓ hoīe ſed nō tenebaturHō .n. tenebat̉ ſatiſfacere ſed nō potuit. Id̓oneceſſe fuit ꝙ eēt deus ⁊ hō .ſ. xp̄s qͥ ſatiſ facere poſſet qꝛ deus. ⁊ tenebat̉ qꝛ hō. Cūqꝫ deusſic oraſſet ſcd̓o vt ait Lucas. apparuit ei angelus dn̄i ꝯfortās eū. Quod figuratū fuit olimij. Paral̓. xx. vbi legitur. Cōgregati ſunt filijMoab ⁊ filij amō ad Ioſaphat vt pugnarētꝯtra eū. Quod cū didiciſſet rex ꝑterritus ē. ⁊totū ſe ꝯtulit ad rogandū dn̄m. Qui ꝯfortāseū dixit. ꝙ nō timeret nec paueret multitudinē hāc. qꝛ non eſt pugna eius ſed dei. Spūaliter Moab interptat̉ ex pr̄e. ⁊ ſignificat filiosiſrl̓ qͥbus dixit dn̄s Ioh̓. viij. Vos ex pr̄e diabolo eſtis. Sed amo interp̄tat̉ ppl̓s murmurās ⁊ ſignificat iudeos qui ſꝑ murmurauerūtcōtra xp̄m. Quia Ioh̓. vij. multus erat murmur d̓ xp̄o in turba. Cū igit̉ illi ꝯgregati eētꝯtra Ioſaphat qͥ interp̄tat̉ iudiciū dei ſignificās xp̄m. cui pater dedit omne iudiciū Ioh̓isv. territꝰ ille ẜm ſenſualitatē contulit ſe ad rogandū deū pr̄em dicens in psͣ. Intret in ꝯſpectu tuo oratio mea. qꝛ factus ſum ſicut hō ſineadiutorio. Cūqꝫ ſic oraret. venit ad eum ſpūsdn̄i. ⁊ hic fuit Michael archangelus qͥ iuſſudei aſſumpſit corpus humanū ꝯfortās eū aliqua ꝟba ꝯſolatoria ſibi dicēdo. Et forte ꝯfortauit eū ne timeret multitudinē iudeoꝝ qꝛ deieſſet pugna ⁊ non homīs. Et certe niſi deitashumanitatē adiuuiſſet nunqͣꝫ talē penā ſuſtinere potuiſſet. Tūc .n. poſitus ī agonia ꝓlixius orabat. Et factus ē ſudor eius ſicut gutteſanguīs decurrētis in terrā. Cā huius ſudorꝭfuit imaginatio ſue paſſionis. qꝛ ẜm Auicꝭ. li.vj. naturalium. vehemēs imaginatio defacilimutat corpus. Sꝫ xp̄s vehemētiſſime imaginabat̉ d̓ ſua paſſione. ita ꝙ ẜm Franciſcū maronis illa hora vidit totū ꝓceſſum. nō ſolū ſuepaſſionis. ſed nr̄m oīm qͥ paſſuri erāt pro xp̄ovſqꝫ ad nouiſſimū diē. ꝓpter qd̓ tātus horrorinuaſit eum vt tota medulla oſſiū moueret̉. etomīa mēbra quaſſarēt̉ exterius. cor ⁊ anima⁊ int̓iora tremere ceperūt. ⁊ ex tali motu ⁊ cōcuſſione ſudor ſanguīs cauſabat̉. Sꝫ ꝙ ille ſudor fuit ſanguineꝰ hoc fuit rōne bonitatis ſueꝯplexionis. Quia adeo bone ꝯplexionis fuit⁊ clare ꝙ nullā ſuꝑfluaꝫ humiditatē habuit.ideo ſanguinē ſudauit. Deinde redijt ad diſcipulos .ſ. tres. inuenitqꝫ eos dormiētes. Et vtait Mar. erāt ocl̓i eoꝝ gͣuati. Et dic̄ Chryẜ.ꝙ eos nō arguit. qꝛ ſubuerſi erāt p̄ triſticia vtneqꝫ pn̄tiaꝫ eius ſentirēt. Iō nō excitauit eosnec rurſus increpauit. vt nō magis ſtupefaceret ſtupefactos. Iō relictꝭ illis iteꝝ abijt ⁊ orauit tertio eundē ſermonē Luc̄. xxij. Pr̄ ſi vistranſfer calicē hunc a me. verūtamē non mea

t̉ 4

I